Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 12:38

και «Ποιος σου έδωσε αυτήν την εξουσία;». Επίσης, πλησίασαν και μερικοί από τους γραμματείς, ύστερα από πάρα πολλή επίδειξη σημείων, λέγοντας με κακεντρέχεια: «Διδάσκαλε, θέλουμε να δούμε από σένα κάποιο σημείο». Θεωρώντας, λοιπόν, εντελώς ανάξιες λόγου τις φωνές των αγίων, μέσω των οποίων ήταν επόμενο να μπορούν να μάθουν ότι αυτός ήταν ο Χριστός, ζητούσαν θεϊκά σημεία. Γι' αυτό ο Σωτήρας έλεγε σε αυτούς που είχαν σταλεί από τον Ιωάννη: «Πηγαίνετε και αναφέρετε στον Ιωάννη αυτά που ακούτε και βλέπετε: τυφλοί αναβλέπουν, κουτσοί περπατούν» κ.λπ. Και οι Έλληνες, ζητώντας τη λαμπρότητα στη λέξη και στους λόγους, θεωρούν επίσης μωρία τον τρόπο της ένσαρκης οικονομίας, και λένε: «Γιατί άραγε ήταν απολύτως αναγκαίο, ο εκ Θεού Λόγος, ο οποίος είναι κατά φύση Θεός, και έχει τη δύναμη να κατορθώνει με μόνη τη θέληση και το νεύμα του όσα επιθυμεί, να γίνει άνθρωπος και να υπομείνει θάνατο; Πώς θα ήταν δυνατόν», λένε, «να γεννήσει μια παρθένος; Και πώς θα αναστηθεί αυτό που έχει καταφθαρεί από τον θάνατο;». Αλλά δεν είναι καθόλου παράλογο να λένε τέτοια, διότι «ο ψυχικός άνθρωπος δεν δέχεται τα του Πνεύματος, επειδή του φαίνονται μωρία», ενώ για εμάς είναι δύναμη και σοφία Θεού. Διότι μέσω Αυτού ο Θεός και Πατέρας έσωσε τα πάντα κάτω από τον ουρανό, ως διαμέσου της δύναμης που ενυπάρχει φυσικά σε Αυτόν, και της άρρητης σοφίας, δηλαδή της δικής Του. Διότι σοφία και δύναμη του Θεού και Πατέρα είναι ο Υιός, δια του οποίου τα πάντα έχουν έλθει στην ύπαρξη και, όντας δημιουργημένα, διασώζονται.

Αυτό θα μπορούσες να δεις να το λέει ξεκάθαρα και κάπου αλλού. Διότι, ενώ είχαν επιδειχθεί από αυτόν πολλά και αναρίθμητα θαύματα, τον πλησίασαν κάποτε οι Φαρισαίοι προσπαθώντας να τον πειράξουν και του έλεγαν: «Δάσκαλε, θέλουμε να δούμε από σένα κάποιο σημείο». Εκείνος όμως, επειδή έβλεπε τους διαλογισμούς που περνούσαν από μέσα τους και δεν αγνοούσε ότι σκέπτονταν με κακία, λέει: «Γενεά πονηρή και μοιχαλίδα ζητάει σημείο, και σημείο δεν θα της δοθεί παρά μόνο το σημείο του προφήτη Ιωνά. Διότι, όπως ο Ιωνάς ήταν στην κοιλιά του κήτους τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι θα είναι και ο Υιός του ανθρώπου στην καρδιά της γης τρεις ημέρες και τρεις νύχτες». Ακούς πώς, στους Ιουδαίους που ζητούν σημείο ως απόδειξη ότι είναι αληθινά Θεός (παρόλο που το έλεγαν για να τον πειράξουν), λέει ότι δεν θα τους επιδειχθεί άλλο παρά μόνο το σημείο του προφήτη Ιωνά, δηλαδή ο τριήμερος θάνατος και η εκ νεκρών ανάσταση; Διότι, ποιο θα μπορούσε να γίνει τόσο μεγάλο και περίλαμπρο σημείο της θεοπρεπούς εξουσίας, όσο το να καταλύσει τον θάνατο και να ανατρέψει τη φθορά, παρόλο που αυτός είχε κυριαρχήσει επί της ανθρώπινης φύσης με θεϊκή απόφαση; Επειδή η ανθρώπινη φύση, στο πρόσωπο του Αδάμ, άκουσε: «Χώμα είσαι και στο χώμα θα επιστρέψεις». Αλλά ήταν στην εξουσία του Σωτήρος Χριστού και το να θέσει τέλος στη δική του οργή, και με τις ευλογίες να ανατρέψει τον θάνατο που είχε ισχύσει εξαιτίας της δικής του κατάρας.

Ματθ. 12, 38 Επειδή τα σημεία που έγιναν, λένε, προέρχονταν από δαίμονες, οι οποίοι προκαλούν φαντασιώσεις μόνο πάνω στη γη, κάνε και εσύ με τη δική σου δύναμη ένα σημείο από τον ουρανό. Διότι άλλος ευαγγελιστής είπε σαφώς ότι του ζητούσαν να κάνει σημείο «εξ ουρανού», το οποίο άρμοζε να γίνει με τη θεία δύναμη. Αυτό δε το έλεγαν νομίζοντας ότι δεν μπορούσε να κάνει κάτι από τα θεοπρεπή έργα, όντας τυφλωμένοι στη διάνοια· διότι το να ανοίγει μάτια τυφλών και να ανασταίνει νεκρούς και να επιτιμά τη θάλασσα και τους ανέμους αποτελεί έργο αποκλειστικά θεοπρεπούς εξουσίας.

Για να μην φανεί, λοιπόν, ο Θεός ψευδολόγος και ματαιολόγος, δίνοντας πάντοτε και στο διηνεκές την υπόσχεση στην κατά τον Νόμο ιεροσύνη ότι θα εποπτεύει και θα διακρίνει τον οίκο Του, θεωρεί αναγκαία την προαγγελία του μυστηρίου του Χριστού και ότι, ενώ τα του Νόμου θα λάβουν τέλος, Εκείνος θα διακρίνει τον δικό Του οίκο μέσω του δικού Του γεννήματος, δηλαδή του Υιού. Για τον λόγο αυτόν σχεδόν καλεί ως μάρτυρες τόσο τον ίδιο τον Ιησού όσο και αυτούς που βρίσκονται δίπλα του και εκείνους που κάθονται ενώπιόν του, με τους οποίους πρέπει να εννοήσουμε τους Λευίτες και τους ιερείς. Διότι, όταν λειτουργούσε ο αρχιερέας, παρίστατο το τάγμα των Λευιτών· οι δε πρεσβύτεροι και οι ιερείς, καθώς ήταν ανώτεροι από εκείνους και ιερότεροι σύμφωνα με τον Νόμο, είχαν τιμηθεί και με τη συμμετοχή στο συνέδριο. Τους ονομάζει όμως τερατοσκόπους, δηλαδή ανθρώπους που ζητούν πάντοτε να βλέπουν σημεία και επιθυμούν τα θαύματα. Επειδή από τη φύση του το έθνος των Ιουδαίων είναι πάντοτε κάπως έτσι. Γι' αυτό, άλλωστε, όταν ο Χριστός «αφού έφτιαξε μαστίγιο από σχοινιά, τους έδιωξε όλους από το ιερό λέγοντας: Πάρτε τα αυτά από εδώ, μην κάνετε τον οίκο του Πατέρα μου οίκο εμπορίου», Τον πλησίασαν λέγοντας: «Τι σημείο μάς δείχνεις για το ότι τα κάνεις αυτά;» και «Ποιος σου έδωσε αυτήν την εξουσία;». Θα βρούμε δε και άλλους που Τον πλησίαζαν και Του έλεγαν: «Διδάσκαλε, θέλουμε να δούμε από εσένα ένα σημείο».

Και ποιο είναι το τελευταίο σημείο; Ο επί του ξύλου θάνατος και η άμεση αναβίωση του Χριστού, που είναι συνεζευγμένη και ακολουθεί ευθύς τον θάνατο.» Το ότι δε δόθηκε ως σημείο στους υιούς του Ισραήλ ο θάνατος του Σωτήρα, και αυτό το ίδιο το μέγα και αξιοθαύμαστο μυστήριο της εκ νεκρών αναστάσεως, καθίσταται σαφές από τα ίδια τα λόγια του Σωτήρα. Διότι τον πλησίασαν κάποτε οι Φαρισαίοι, έπειτα από την επίδειξη αναρίθμητων σημείων, ειρωνευόμενοι και λέγοντας: «Δάσκαλε, θέλουμε να δούμε από εσένα ένα σημείο.» Εκείνος δε τους απάντησε: «Γενεά πονηρή και μοιχαλίδα ζητάει σημείο, και σημείο δεν θα της δοθεί, παρά μόνο το σημείο του προφήτη Ιωνά. Διότι όπως ο Ιωνάς ήταν στην κοιλιά του κήτους τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι θα είναι και ο Υιός του ανθρώπου στην καρδιά της γης, τρεις ημέρες και τρεις νύχτες.» Είναι δε εύκολο να δει κανείς ότι ο θάνατος του Εμμανουήλ κέρδισε πολλούς, όχι μόνο από τους Ιουδαίους, αλλά και από τα έθνη. Διότι είπε πάλι, άλλοτε μεν ότι «Όταν υψωθώ από τη γη, θα ελκύσω τα πάντα προς τον εαυτό μου», και άλλοτε πάλι, «Αμήν, αμήν σας λέγω, εάν ο κόκκος του σιταριού δεν πέσει στη γη και πεθάνει, μένει αυτός μόνος· εάν όμως πεθάνει, φέρει πολύ καρπό.» Βλέπεις πώς μέσω ενός σαφούς παραδείγματος μας υπέδειξε τον καρπό που προέρχεται από τον θάνατο;

Διότι είπε πάλι με αυτόν τον τρόπο ο Θεός προς τον Μωυσή: «Εάν όμως δεν σε πιστέψουν και δεν εισακούσουν τη φωνή του πρώτου σημείου, θα σε πιστέψουν λόγω της φωνής του δεύτερου σημείου». Και εξήγησε τι είναι αυτό, λέγοντας: «Και εάν δεν πιστέψουν ούτε σε αυτά τα δύο σημεία και δεν εισακούσουν τη φωνή σου, θα πάρεις από το νερό του ποταμού και θα το χύσεις στην ξηρά, και το νερό που θα πάρεις από τον ποταμό θα γίνει αίμα πάνω στην ξηρά». Διότι το τελευταίο σημείο για τον κόσμο έγινε ο θάνατος του Χριστού, και η κάθαρση μέσω του ύδατος και του αίματος, με την προσθήκη προφανώς και του αγίου σώματος, το οποίο υποδηλώνεται μέσω της ξηράς· το ότι βγήκε για εμάς ύδωρ και αίμα από την αγία πλευρά, όταν λογχίστηκε, θα παραλείψω να το αναφέρω, επειδή είναι σε όλους ευρύτατα γνωστό. Πλην όμως, το ότι ο θάνατος του Σωτήρος ονομάστηκε σημείο, μπορεί κανείς να το μάθει σαφώς και αυτό από τις ιερές Γραφές. Διότι οι πάντολμοι Φαρισαίοι, αν και είχαν ήδη επιτελεστεί πολλά θαύματα, σαν να μην είχε γίνει κανένα, πλησίασαν λέγοντας στον Χριστό: «Διδάσκαλε», είπαν, «θέλουμε να δούμε από εσένα κάποιο σημείο». Εκείνος όμως τους απάντησε: «Γενεά πονηρή και μοιχαλίδα ζητεί σημείο, και σημείο δεν θα της δοθεί, παρά μόνο το σημείο του προφήτη Ιωνά. Διότι, όπως ο Ιωνάς ήταν στην κοιλιά του κήτους τρεις ημέρες και τρεις νύχτες, έτσι θα είναι και ο Υιός του ανθρώπου στην καρδιά της γης τρεις ημέρες και τρεις νύχτες».

ΟΜΙΛΙΑ ΜΓ΄. Τότε του αποκρίθηκαν μερικοί από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους λέγοντας: «Διδάσκαλε, θέλουμε να δούμε από εσένα κάποιο σημείο». Εκείνος όμως τους αποκρίθηκε και είπε: «Γενεά πονηρή και μοιχαλίδα ζητάει σημείο, και σημείο δεν θα της δοθεί, παρά μόνο το σημείο του προφήτη Ιωνά». α΄. Άραγε θα μπορούσε να υπάρξει κάτι πιο ανόητο από αυτούς, και όχι απλώς πιο ασεβές; Οι οποίοι, έπειτα από τόσα σημεία, σαν να μην είχε γίνει κανένα, λένε: «Θέλουμε να δούμε από εσένα κάποιο σημείο».

Διότι από το περίσσευμα ξεχειλίζει και προς τα έξω, και αυτός που έχει κρυμμένο θησαυρό, φανερώνει ένα μικρό μέρος του. Παρομοίως και αυτός που μιλάει για αγαθά, έχει περισσότερα στην καρδιά του. «Σας λέγω δε, ότι για κάθε αργό λόγο που θα πουν οι άνθρωποι, θα δώσουν λόγο για αυτόν την ημέρα της κρίσεως· διότι από τα λόγια σου θα δικαιωθείς, και από τα λόγια σου θα καταδικαστείς.» Εδώ μας προειδοποιεί αυστηρά ότι και για τον αργό λόγο θα δώσουμε λόγο, δηλαδή για τον ψευδή, τον συκοφαντικό, ή ακόμη και για τον άτακτο και γελοίο. Έπειτα παραθέτει μαρτυρία από τη Γραφή, για να μη φανεί ότι λέει δικά του λόγια: «Από τα λόγια σου θα δικαιωθείς, και από τα λόγια σου θα καταδικαστείς.» «Τότε αποκρίθηκαν μερικοί από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους, λέγοντας: Διδάσκαλε, θέλουμε να δούμε από εσένα κάποιο σημείο.» Γεμάτος απορία ο ευαγγελιστής, πρόσθεσε το, «τότε». Διότι, ενώ έπρεπε να είχαν υποταχθεί εξαιτίας των θαυμάτων που είχαν προηγηθεί, τότε ζητούν σημείο· και μάλιστα θέλουν να δουν σημείο από τον ουρανό, όπως λέει άλλος ευαγγελιστής. Επειδή νόμιζαν ότι τα θαύματα πάνω στη γη τα επιτελεί με τη δύναμη του διαβόλου, καθώς ο διάβολος είναι κοσμοκράτορας. Τι απαντά λοιπόν ο Σωτήρας; «Εκείνος δε, αποκρινόμενος τους είπε: Γενεά πονηρή και μοιχαλίδα ζητάει σημείο, και σημείο δεν θα της δοθεί, παρά μόνο το σημείο του προφήτη Ιωνά.»