Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 12:46

Αλλά εμφανίζεται ο Ιάκωβος, ο οποίος επονομάστηκε αδελφός του, να μην έχει αποξενωθεί από αυτόν, ούτε να είναι ξένος προς την πίστη σε αυτόν, αλλά ένας από τους εξαιρετικά γνήσιους μαθητές του· ώστε μάλιστα να αναλάβει πρώτος τον θρόνο της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων. Και οι υπόλοιποι αδελφοί του, αν και σε μεγάλο βαθμό στην αρχή δεν πίστευαν σε αυτόν, ωστόσο είναι φανερό ότι αργότερα πίστεψαν. Το Ευαγγέλιο, άλλωστε, εξιστορεί ότι η μητέρα του και οι αδελφοί του στέκονταν έξω, ζητώντας να του μιλήσουν. Και στις Πράξεις των Αποστόλων αναφέρεται ότι όλοι οι απόστολοι από κοινού προσκαρτερούσαν στην προσευχή μαζί με τη Μαρία, τη μητέρα του, και τους αδελφούς του. Πώς λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί ξένος προς αυτούς; Ώστε να μην υπάρχει κανένα περιθώριο να ειπωθεί για αυτούς το: «Έγινα αποξενωμένος στους αδελφούς μου, και ξένος στους γιους της μητέρας μου». Διότι δεν ήταν ξένος προς αυτούς, αλλά μάλιστα και εξαιρετικά σεβαστός· ώστε να μη θεωρούνται πλέον οι προαναφερθέντες αδελφοί του ως γιοι της Μαρίας, αλλά να συμπεραίνουμε ότι κάποιοι άλλοι, εκτός από αυτούς, είναι οι αναφερόμενοι μέσω του ψαλμού ως γιοι της μητέρας του, στους οποίους έγινε ξένος.

Ομιλία ΜΔʹ. Και ενώ αυτός μιλούσε ακόμη στα πλήθη, ιδού, η μητέρα του και οι αδελφοί του στέκονταν έξω, ζητώντας να του μιλήσουν. Του είπε τότε κάποιος: «Ιδού, η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω, ζητώντας να σου μιλήσουν». Αυτός όμως αποκρίθηκε και είπε σε εκείνον που του μίλησε: «Ποια είναι η μητέρα μου, και ποιοι είναι οι αδελφοί μου;» Και αφού άπλωσε το χέρι του προς τους μαθητές του, είπε: «Ιδού η μητέρα μου και οι αδελφοί μου». Αʹ. Αυτό που έλεγα προηγουμένως, ότι δηλαδή όταν απουσιάζει η αρετή όλα τα άλλα είναι περιττά, αυτό αποδεικνύεται και τώρα περίτρανα.

Αυτό ακριβώς φαίνεται να επικρίνει και ο ευαγγελιστής· διότι, υπονοώντας αυτό ακριβώς το πράγμα, ανέφερε τα εξής: «Ενώ αυτός μιλούσε ακόμη στα πλήθη»· σαν να έλεγε: Μήπως δεν υπήρχε άλλη κατάλληλη στιγμή; Μήπως δεν ήταν δυνατόν να του μιλήσουν ιδιαιτέρως; Και τι ήθελαν άραγε να πουν; Διότι, αν μεν επρόκειτο για τα δόγματα της αλήθειας, έπρεπε να τα παρουσιάσουν δημόσια και να τα πουν ενώπιον όλων, ώστε να ωφεληθούν και οι υπόλοιποι· εάν πάλι επρόκειτο για άλλα ζητήματα που αφορούσαν τους ίδιους, δεν έπρεπε να επείγονται τόσο πολύ.

Ματθ. 12, 46-50 Εκείνος που διδάσκει να προτιμάται η σωτηρία της ψυχής από όλα τα άλλα, και παραγγέλλει να μην τίθεται πάνω από αυτήν ούτε πατέρας, ούτε μητέρα, ούτε αδελφός, ούτε καν ολόκληρος ο κόσμος, τώρα με τα ίδια του τα έργα, για τη δική μας διδασκαλία, αυτό ακριβώς αποδεικνύει και πράττει. Διότι, ενώ εκείνος δίδασκε τα πλήθη και μεριμνούσε για την ψυχική τους ωφέλεια, εμφανίστηκε η μητέρα και οι αδελφοί του καλώντας τον κοντά τους, και δεν γύρισε ούτε υπάκουσε, ούτε εγκατέλειψε τη διδασκαλία για να προτιμήσει τη μητέρα του από τη σωτηρία των πολλών, διδάσκοντας έτσι ότι, όταν κάποιος εργάζεται για την ψυχική σωτηρία κάποιου, οφείλει να επιτελεί το έργο του με επιμέλεια και απερίσπαστα, χωρίς να μοιράζεται η προσοχή του σε άλλες φροντίδες, έστω κι αν είναι η μητέρα ή κάποιος άλλος από τους στενότερους συγγενείς αυτός που τον αποσπά από εκεί και τον καλεί.

Διότι, όπως επτά είναι τα χαρίσματα του Πνεύματος, έτσι αντιθέτως επτά είναι και τα πνεύματα της κακίας. Και όταν εισέλθει σε βαπτισμένο, η συμφορά είναι χειρότερη. Διότι προηγουμένως υπήρχε η ελπίδα να καθαριστεί μέσω του βαπτίσματος. Έκτοτε όμως, δεν υπάρχει ελπίδα δεύτερου βαπτίσματος, παρά μόνο αυτού μέσω της μετανοίας, το οποίο είναι πάρα πολύ κοπιαστικό. «Ενώ δε εκείνος ακόμη μιλούσε στα πλήθη, ιδού, η μητέρα του και οι αδελφοί του στέκονταν έξω, ζητώντας να του μιλήσουν.» Κάτι ανθρώπινο ήθελε να επιδείξει η μητέρα του, ότι δηλαδή έχει εξουσία επί του παιδιού της. Διότι δεν είχε κατανοήσει ακόμη τίποτα μεγάλο για αυτόν. Γι' αυτό λοιπόν, ενώ ακόμη μιλούσε, θέλει να τον τραβήξει προς το μέρος της, φιλοδοξώντας να δείξει ότι ο γιος της τής υποτάσσεται. Τι κάνει λοιπόν ο Χριστός; Επειδή γνώριζε τον σκοπό της, άκουσε τι λέει. «Και κάποιος του είπε: Ιδού, η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω και ζητούν να σου μιλήσουν. Και εκείνος, αποκριθείς, είπε σε αυτόν που του μίλησε: Ποια είναι η μητέρα μου και ποιοι είναι οι αδελφοί μου; Και εκτείνοντας το χέρι του προς τους μαθητές του, είπε: Ιδού η μητέρα μου και οι αδελφοί μου. Διότι όποιος κάνει το θέλημα του Πατέρα μου του εν ουρανοίς, αυτός είναι αδελφός μου και αδελφή και μητέρα.» Δεν λέει αυτά προσβάλλοντας τη μητέρα του, αλλά διορθώνοντας τη φιλόδοξη και ανθρώπινη σκέψη της.