Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 13:23

7 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιῶν· ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–7 από 7

Μέγας Βασίλειος Ἀσκητικὸν μέγα ἢ Ὅροι κατὰ πλάτος καὶ κατὰ σύντομον
ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΣΓ. Τῶν κατ᾽ ἐντολὴν τοῦ Κυρίου κατορθωμάτων πότερον ἓν μέτρον ἐστὶν ἐν πᾶσιν, ἢ ὁ μὲν πλεῖον ἔχει, ὁ δὲ ἔλαττον. ΑΠΟΚΡΙΣΙΣ. Ὅτι οὐκ ἔστιν ἓν μέτρον ἐν πᾶσιν, ἀλλ᾽ ὁ μὲν πλεῖον καὶ πιστεύεται καὶ ἐπιδείκνυται, ὁ δὲ ἔλαττον, δῆλον ἐκ τῶν τοῦ Κυρίου ῥημάτων, ποτὲ μὲν εἰπόντος· Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρεὶς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιών· ὃς δὴ καρποφορεῖ, καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατὸν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα· ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν τὰς μνᾶς ὑποδεξαμένων εὑρίσκεται· ποτὲ δὲ, ᾯ μὲν ἔδωκε πέντε τάλαντα, ᾧ δὲ δύο, ᾧ δὲ ἕν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΓ΄. Ως προς τα κατορθώματα που επιτελούνται σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, υπάρχει άραγε ένα μέτρο σε όλους, ή άλλος έχει περισσότερο και άλλος λιγότερο; ΑΠΟΚΡΙΣΗ. Το ότι δεν υπάρχει ένα μέτρο σε όλους, αλλά άλλος μεν λαμβάνει ως εμπίστευμα και επιδεικνύει περισσότερο, άλλος δε λιγότερο, είναι φανερό από τα λόγια του Κυρίου, ο οποίος άλλοτε μεν λέει: «Αυτός που σπάρθηκε στην καλή γη, είναι εκείνος που ακούει και κατανοεί τον λόγο· ο οποίος πράγματι καρποφορεί και αποδίδει άλλος εκατό, άλλος εξήντα και άλλος τριάντα»· πράγμα το οποίο διαπιστώνεται και στην περίπτωση εκείνων που παρέλαβαν τις μνες· άλλοτε πάλι λέει: «Σε άλλον έδωσε πέντε τάλαντα, σε άλλον δύο και σε άλλον ένα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Ὁ μὲν κατὰ σάρκα Ἰσραὴλ, περὶ τῆς νενομισμένης αὐτοῖς γῆς τοῦ Θεοῦ εἶναι, καὶ ὀρέων τούτων τῶν γηΐνων τῇ αἰσθητῇ Ἰουδαίᾳ, τὸν λόγον ὑπολαμβάνει ὑπάρχειν τῷ Προφήτῃ, καὶ τὴν Ἀσσυρίαν αἰχμάλωτον ἀπάγειν τὸν Ἰσραὴλ, ζυγὸν δουλείας αὐτοῖς ἐπιθέντα. Ἡμεῖς δὲ, οἱ συνεγερθέντες Χριστῷ καὶ εὐχόμενοι τὰ ἄνω ζητεῖν, γῆν μὲν ὀνομάζομεν τὴν καρδίαν τὴν καλὴν, καθ᾽ ἃ παρ᾽ αὐτοῦ δεδιδάγμεθα τοῦ Κυρίου, λέγοντος· Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρεὶς, οὗτος ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιεὶς, καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατὸν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα. —Καὶ ὄρος οὖν τοῦ Θεοῦ δύναται χρηματίζειν, ἐν ᾧ εἰς καταπάτημα γενήσονται οἱ Ἀσσύριοι, ὁ αὐξήσας ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς ἀγαθοῖς καὶ λόγῳ καὶ γνώσει ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἀνεστηκώς· ἐν τούτῳ καταπάτημα ἔσονται οἱ ἐχθροί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο μεν κατά σάρκα Ισραήλ θεωρεί ότι ο λόγος του Προφήτη αναφέρεται στη γη που θεωρείται από αυτούς ως γη του Θεού, και στα γήινα αυτά όρη της αισθητής Ιουδαίας, και στο ότι η Ασσυρία οδηγεί αιχμάλωτο τον Ισραήλ, επιβάλλοντάς του τον ζυγό της δουλείας. Εμείς όμως, που έχουμε συνανστηθεί με τον Χριστό και προσευχόμαστε να αναζητούμε τα άνω, ονομάζουμε γη την αγαθή καρδιά, σύμφωνα με όσα έχουμε διδαχθεί από τον ίδιο τον Κύριο, ο οποίος λέγει: «Εκείνος που σπάρθηκε στην καλή γη, αυτός είναι που ακούει τον λόγο και τον κατανοεί, ο οποίος καρποφορεί και αποδίδει άλλος εκατό, άλλος εξήντα και άλλος τριάντα». Επομένως, όρος του Θεού μπορεί να χαρακτηριστεί εκείνος, μέσα στον οποίο θα καταπατηθούν οι Ασσύριοι, αυτός δηλαδή που έχει προκόψει στα αγαθά έργα και έχει υψωθεί πάνω από τους άλλους κατά τον λόγο και τη γνώση· μέσα σε αυτόν οι εχθροί θα γίνουν καταπάτημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Καὶ μετ᾽ ὀλίγον· Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρεὶς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιὼν, ὃς δὴ καρποφορεῖ, καὶ ποιεῖ ὁ μὲν ἑκατὸν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα. ΜΑΡΚΟΣ. Καὶ προσκαλεσάμενος πάντα τὸν ὄχλον, εἶπεν αὐτοῖς· Ἀκούετέ μου, καὶ συνίετε. ΠΡΟΣ ΕΦΕΣ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και λίγο πιο κάτω: Αυτός δε που σπάρθηκε στην καλή γη, είναι αυτός που ακούει τον λόγο και τον κατανοεί, ο οποίος πράγματι καρποφορεί και αποδίδει, άλλος εκατό, άλλος εξήντα και άλλος τριάντα. ΜΑΡΚΟΣ. Και αφού κάλεσε κοντά του όλο το πλήθος, τους είπε: Ακούστε με και κατανοήστε. ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 13, 19—23 Ματθαῖος ἔγραψε 〈πονηρός〉, Μᾶρκος δὲ «σατανᾶς», Λουκᾶς δὲ «διάβολος». οὐ ταὐτόν ἐστι 〈παρὰ τὴν ὁδὸν〉 καὶ ἐν τῇ ὁδῷ, δεόμεθα δὲ τῆς διαφορᾶς διὰ τὸ «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός»· πλὴν οἱ τρεῖς ἔγραψαν 〈παρὰ τὴν ὁδόν〉. χαριέστατα δὲ Ματθαῖος καὶ Μᾶρκος «ἐπὶ τὰ πετρώδη», οὐκ ἐπὶ πέτραν φησὶν ἐσπάρθαι τὸν λόγον. ἐπὶ μὲν σύμπαντος τοῦ 〈παρὰ τὴν ὁδὸν〉 εἴρηται τὸ μὴ 〈συνιέντος. ἐπὶ〉 δὲ 〈τῆς καλῆς γῆς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιείς〉· μήποτ᾽ οὖν οἱ 〈ἐπὶ τὰ πετρώδη〉 καὶ οἱ 〈εἰς τὰς ἀκάνθας〉 μεταξύ εἰσιν ἀσυνετούντων καὶ συνιέντων. προτρεπτικὸν δὲ εἰς τὸ συνέσεως ἐπιμελεῖσθαι· εἰ γὰρ 〈μὴ τοῦ συνιέντος〉 ἁρπάζεται ὁ σπόρος, σύνεσιν ἀναληπτέον καὶ καλυπτέον τὸν σπόρον ἐν τῇ γῇ, τῇ μνήμῃ, ἵνα ῥιζοβολήσῃ καὶ μὴ γυμνὸν εὑρισκόμενον ἁρπαγῇ ὑπὸ τῶν τῆς πονηρίας πνευμάτων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 13, 19-23. Ο Ματθαίος έγραψε «πονηρός», ο Μάρκος «σατανάς» και ο Λουκάς «διάβολος». Δεν είναι το ίδιο το «παρά την οδόν» και το «εν τη οδώ», και χρειαζόμαστε αυτή τη διάκριση λόγω του «εγώ είμαι η οδός»· ωστόσο και οι τρεις έγραψαν «παρά την οδόν». Πολύ εύστοχα δε ο Ματθαίος και ο Μάρκος γράφουν «επί τα πετρώδη», δεν λέει ότι ο λόγος σπάρθηκε πάνω σε πέτρα. Για όλο το «παρά την οδόν» έχει ειπωθεί ότι αφορά αυτόν που «δεν κατανοεί». Για δε το «της καλής γης, αυτός είναι που ακούει τον λόγο και κατανοεί»· μήπως λοιπόν εκείνοι του «επί τα πετρώδη» και του «εις τας ακάνθας» βρίσκονται ενδιάμεσα στους ασύνετους και σε αυτούς που κατανοούν; Αποτελεί δε προτροπή στο να επιμελείται κανείς την κατανόηση· διότι εάν ο σπόρος αρπάζεται από αυτόν που «δεν κατανοεί», πρέπει να αναλάβουμε την κατανόηση και να καλύψουμε τον σπόρο μέσα στη γη, δηλαδή στη μνήμη, ώστε να ριζοβολήσει και να μην αρπαχθεί, εάν βρεθεί γυμνός, από τα πνεύματα της πονηρίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὰς παροιμίας
Σκόπει, ἀγαπητέ, τὰ μέτρα ἑκάστου τῶν ὑποτεταγμένων διὰ τὸν εἰπόντα· ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ, ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα. Μοναχὸς γαστρίμαργος τὴν νηστείαν κακημερίαν ἀποκαλεῖ· ὁ δὲ ἐγκρατὴς οὐ σκυθρωπάσει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παρατήρησε, αγαπητέ, τα μέτρα του καθενός από τους υποτακτικούς, έχοντας κατά νου εκείνον που είπε: «ο οποίος καρποφορεί και αποδίδει, άλλος εκατό, άλλος εξήντα και άλλος τριάντα». Ο γαστρίμαργος μοναχός αποκαλεί τη νηστεία κακοπάθεια· ο εγκρατής όμως δεν θα σκυθρωπάσει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Κεφάλαια ἑκατόν. Περὶ ταπεινοφροσύνης
Κεφαλὴ κϛʹ Ὅτι δεῖ τοὺς προεστῶτας σκοπεῖν ἑκάστου τῶν ὑποτεταγμένων τὰ μέτρα, μνημονεύοντες τοῦ Κυρίου λέγοντος· ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ, ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα, ἵνα ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι τῷ Θεῷ εὐαρεστήσῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο κστ'. Ότι πρέπει οι προϊστάμενοι να εξετάζουν τα μέτρα του καθενός από τους υποτακτικούς, ενθυμούμενοι τον Κύριο που λέγει: αυτός βεβαίως καρποφορεί και αποδίδει, άλλος εκατό, άλλος εξήντα και άλλος τριάντα, ώστε ο καθένας στη δική του τάξη να ευαρεστήσει τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Καὶ ὥσπερ ἡ ἄκανθα ὀξεῖα οὖσα, εἰσδύνει εἰς τὸ σῶμα, καὶ μόλις ἐκβάλλεται, οὕτω καὶ ἡ τρυφή, ἐὰν ψυχῆς κρατήσῃ, εἰσδύνει, καὶ μόλις ἐκριζοῦται. «Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρείς, οὗτός ἐστιν ὁ τὸν λόγον ἀκούων καὶ συνιών, ὃς δὴ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ, ὁ μὲν ἑκατόν, ὁ δὲ ἑξήκοντα, ὁ δὲ τριάκοντα.» Διάφορα τὰ τῆς ἀρετῆς εἴδη, διάφοροι καὶ οἱ προκόπτοντες. Ὅρα δέ, ὅτι τάξις ἐστὶν ἐν τῇ παραβολῇ. Δεῖ γὰρ ἡμᾶς πρῶτον μὲν ἀκοῦσαι τὸν λόγον καὶ συνιέναι, ἵνα μὴ ὧμεν ὡς οἱ παρὰ τὴν ὁδόν. Ἔπειτα κατασχεῖν ἑδραίως τὸ ἀκουσθέν. Εἶτα μὴ φιλοχρημάτους εἶναι. Τί γὰρ ὄφελος εἰ ἀκούσω καὶ κατάσχω, ὑπὸ δὲ φιλοχρηματίας συμπνίξω; «Ἄλλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς, λέγων·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όπως ακριβώς το αγκάθι, όντας αιχμηρό, εισδύει στο σώμα και με δυσκολία εξάγεται, έτσι και η τρυφή, εάν κυριεύσει την ψυχή, εισδύει και με δυσκολία ξεριζώνεται. «Εκείνος δε που σπάρθηκε στην καλή γη, αυτός είναι που ακούει τον λόγο και τον κατανοεί, ο οποίος βεβαίως καρποφορεί και αποδίδει, ο μεν εκατό, ο δε εξήντα, ο δε τριάντα». Διάφορα είναι τα είδη της αρετής, διάφοροι και εκείνοι που προοδεύουν. Πρόσεξε δε, ότι υπάρχει τάξη στην παραβολή. Διότι πρέπει εμείς πρώτα μεν να ακούσουμε τον λόγο και να τον κατανοήσουμε, ώστε να μην είμαστε σαν εκείνους παρά την οδό. Έπειτα να κρατήσουμε σταθερά αυτό που ακούστηκε. Έπειτα να μην είμαστε φιλοχρήματοι. Διότι ποιο είναι το όφελος, εάν ακούσω και συγκρατήσω τον λόγο, αλλά από την φιλοχρηματία τον συμπνίξω; «Άλλη παραβολή παρέθεσε σε αυτούς, λέγοντας:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες