Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 13:49

Διότι, βέβαια, δεν είναι όλοι ένας ως προς τον αριθμό· ή ποιος από αυτούς είναι εκείνος που κατήλθε στον Ιορδάνη με μορφή περιστεράς; Διότι χίλιες χιλιάδες και μύριες μυριάδες είναι εκείνοι που λειτουργούν. Ή γιατί, όταν άνοιξαν οι ουρανοί, δεν ειπώθηκε: «Και κατήλθε κάποιος από τους εκλεκτούς αγγέλους», αλλά «το Πνεύμα το άγιον»; Ή γιατί ο ίδιος ο Κύριος, όταν μιλούσε στους μαθητές για τη συντέλεια του κόσμου, κάνοντας σαφή διάκριση έλεγε: «Θα αποστείλει ο Υιός του ανθρώπου τους αγγέλους του»; Και πριν από αυτά είχε ειπωθεί: «Οι άγγελοι τον διακονούσαν». Και πάλι ο ίδιος λέγει: «Θα εξέλθουν οι άγγελοι». Στους μαθητές του όμως, όταν μετέδιδε τη χάρη, έλεγε: «Λάβετε Πνεύμα άγιον»· και όταν τους απέστελλε έλεγε: «Πορευθείτε και μαθητεύστε όλα τα έθνη, βαπτίζοντάς τους στο όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του αγίου Πνεύματος». Διότι δεν συναρίθμησε κάποιον άγγελο με τη Θεότητα, ούτε μας ένωσε με τον εαυτό του και με τον Πατέρα μέσω κάποιου κτίσματος, αλλά διά του αγίου Πνεύματος, για το οποίο ο ίδιος, δίνοντας την υπόσχεση, δεν είπε ότι θα αποστείλει άγγελο, αλλά «το Πνεύμα της αληθείας, το οποίο παρά του Πατρός εκπορεύεται», και από εκείνον λαμβάνει και δίδεται.

Διότι βεβαίως δεν αποτελούν όλοι τους έναν ως προς τον αριθμό· ή ποιος από αυτούς είναι εκείνος που κατέβηκε στον Ιορδάνη με μορφή περιστεράς; Διότι χίλιες χιλιάδες και μύριες μυριάδες είναι εκείνοι που λειτουργούν. Ή γιατί, όταν άνοιξαν οι ουρανοί, δεν ειπώθηκε: «Και κατέβηκε κάποιος από τους εκλεκτούς αγγέλους», αλλά «το Πνεύμα το Άγιο»; Ή γιατί ο ίδιος ο Κύριος, όταν συζητούσε με τους μαθητές περί της συντελείας του κόσμου, κάνοντας διάκριση έλεγε: «Θα αποστείλει ο Υιός του ανθρώπου τους αγγέλους του»; Και πριν από αυτά είχε ειπωθεί: «Οι άγγελοι τον διακονούσαν». Και πάλι ο ίδιος λέγει: «Θα εξέλθουν οι άγγελοι». Στους μαθητές όμως, όταν μετέδιδε τη δωρεά, έλεγε: «Λάβετε Πνεύμα Άγιον»· και όταν τους απέστελλε έλεγε: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Διότι δεν συγκατέτασσε άγγελο στη Θεότητα, ούτε μας ένωνε με τον εαυτό Του και με τον Πατέρα μέσω κάποιου κτίσματος, αλλά εν τω Αγίω Πνεύματι, για το οποίο, όταν έδινε την υπόσχεση, δεν είπε ότι θα αποστείλει άγγελο, αλλά «το Πνεύμα της αληθείας, το οποίο εκπορεύεται παρά του Πατρός», και από τον ίδιο λαμβάνει και δίδεται.

Ματθ. 13, 49-50 Ότι δε η κλήση δια του Χριστού έγινε οικουμενική, ο ίδιος το επιβεβαιώνει λέγοντας ξεκάθαρα ότι το δίχτυ των ευαγγελικών κηρυγμάτων συγκεντρώνει από κάθε γένος. Και όπως εκείνοι που είναι γνώστες της αλιείας των ψαριών και ασκούν θαλασσινό επάγγελμα ρίχνουν το δίχτυ χωρίς να ξεχωρίζουν, αλλά ό,τι πιαστεί στις θηλιές του, αυτό οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο το τραβούν στη στεριά, έτσι και η δύναμη του κηρύγματος και η θαυμαστή και πολύπλοκη διδασκαλία των ιερών μαθημάτων, την οποία έπλεξαν οι καλοί αλιείς απόστολοι, ελκύει από κάθε γένος και συγκεντρώνει προς τον Θεό. Συγκεντρώνει δε μέχρι τον καιρό που θα εκπληρωθεί κατά τον καιρό της συντέλειας, κατά τον οποίο οι άγγελοι του Θεού, που είναι ταγμένοι για αυτό το έργο, αφού τραβήξουν όσους πιάστηκαν στα δίχτυα έξω από τον βίο, θα κάνουν τον διαχωρισμό όλων, αποχωρίζοντας τους πονηρούς από το μέσο των δικαίων.

Μτ 13, 24-52 «Βασιλεία των ουρανών» και βασιλεία του Θεού ονομάζεται αφενός η πρώτη παρουσία του Δεσπότου Χριστού, καθώς λέει: «αν όμως εγώ εκβάλλω τα δαιμόνια με το Πνεύμα του Θεού, τότε έφτασε σε εσάς η βασιλεία». Και πάλι: «ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών με άνθρωπο που έσπειρε καλό σπόρο στον αγρό του». Διότι καθένα από αυτά υπονοεί την πρώτη παρουσία. Ονομάζεται βασιλεία η ανάσταση, καθώς λέει: «έως ότου το πίνω καινούργιο στη βασιλεία». Ονομάζεται βασιλεία και το ίδιο το κήρυγμα, ως πρόξενος της βασιλείας, καθώς λέει: ωμοιώθη η «βασιλεία των ουρανών με κόκκο σιναπιού» και «όμοια είναι η βασιλεία των ουρανών με προζύμι». Διότι μέσα από καθεμία από τις δύο παραβολές υπονοείται το κήρυγμα. Επειδή, όπως ακριβώς ο κόκκος του σιναπιού, που είναι πάρα πολύ μικρός όταν σπέρνεται, απλώνεται και εκτείνεται σε μεγάλο δέντρο, έτσι και ο λόγος του κηρύγματος, που ήταν πολύ μικρός και σπερνόταν και φαινόταν στην αρχή μόνο στην Ιουδαία, αργότερα από εκεί εξαπλώθηκε και διέτρεξε όλη την οικουμένη. Και όπως ακριβώς το προζύμι, αν και μικρό, ζυμώνει όλο το φύραμα, έτσι και η χάρη του κηρύγματος, αφού εναποτέθηκε στο ανθρώπινο φύραμα, το μετέστησε ολόκληρο στην υπακοή του Χριστού, ζυμώνοντάς το ως άρτο, συσφίγγοντας και ενοποιώντας τη διασκορπισμένη μέσα στην πλάνη, διαμελισμένη και διαλυμένη φύση μας. Έτσι και το ίδιο το κήρυγμα ονομάζεται βασιλεία των ουρανών.

Όπως λοιπόν παραδίδεται ότι το μαργαριτάρι γεννιέται μέσα στο στρείδι, στο οποίο, όταν ανοίγει τα κελύφη του, πέφτει η αστραπή· έπειτα, όταν πάλι αυτό τα κλείνει, από την αστραπή και τη δροσιά συλλαμβάνεται το μαργαριτάρι, και γι' αυτό είναι ολόλευκο· έτσι και ο Χριστός συνελήφθη στην Παρθένο από την άνωθεν αστραπή, το Άγιο Πνεύμα· και όπως εκείνος που έχει ένα μαργαριτάρι, κρατώντας το πολλές φορές στο χέρι του, ο ίδιος μεν γνωρίζει πόσο πλούτο κατέχει, οι άλλοι όμως το αγνοούν· έτσι και το κήρυγμα κρύβεται μέσα στα αφανή και τα ευτελή. Πρέπει λοιπόν να αποκτούμε αυτό το μαργαριτάρι, δίνοντας τα πάντα. «Πάλι η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με δίχτυ που ρίχτηκε στη θάλασσα και μάζεψε κάθε λογής ψάρια, το οποίο, όταν γέμισε, το έβγαλαν στον γιαλό, και αφού κάθισαν, μάζεψαν τα καλά σε αγγεία, ενώ τα άχρηστα τα πέταξαν έξω· έτσι θα γίνει και στη συντέλεια του αιώνος. Θα βγουν οι άγγελοι και θα ξεχωρίσουν τους πονηρούς από τους δικαίους, και θα τους ρίξουν στο καμίνι του πυρός· εκεί θα είναι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων.» Φοβερή είναι αυτή η παραβολή· διότι δείχνει ότι, ακόμη κι αν πιστεύουμε, αν δεν έχουμε ενάρετο βίο, θα ριχτούμε στη φωτιά. Διότι δίχτυ είναι η διδασκαλία των αλιέων αποστόλων, η οποία πλέχτηκε τόσο από θαύματα όσο και από προφητικές μαρτυρίες. Επειδή αυτά που δίδασκαν οι απόστολοι, τα επιβεβαίωναν και με τα θαύματα και με τα λόγια των προφητών.