Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 13:54

11 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήττεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν· πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–11 από 11

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸ «Ὃς ἂν εἴπῃ λόγον κατὰ τοῦ υἱοῦ»
Ἑκάτερον οὖν δῆλον ἂν εἴη λοιπὸν, ὅτι ὁ τὸν Κύριον ὁρῶν τὰ περὶ ἑαυτοῦ διαλεγόμενον, ἐὰν μὲν τὰ σωματικὰ αὐτοῦ μόνον βλέπων, καὶ μὴ πιστεύων λέγοι· «Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη;» ἁμαρτάνει μὲν, καὶ ὡς εἰς Υἱὸν ἀνθρώπου βλασφημεῖ· ἀλλ᾽ ὁ ὁρῶν αὐτοῦ τὰ ἔργα τὰ Πνεύματι ἁγίῳ γινόμενα, καὶ λέγων τὸν τοιαῦτα ποιοῦντα μὴ εἶναι Θεὸν καὶ τοῦ Θεοῦ Υἱὸν, ἀλλὰ τῷ Βεελζεβοὺλ αὐτὰ ἐπιγράφων, φανερῶς βλασφημεῖ, ἀρνούμενος αὐτοῦ τὴν θεότητα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, καθίσταται πλέον φανερό και για τις δύο περιπτώσεις, ότι εκείνος που βλέπει τον Κύριο να ομιλεί περί του εαυτού Του, εάν μεν, βλέποντας μόνο τα σωματικά Του στοιχεία και μη πιστεύοντας, πει: «Από πού προέρχεται σε αυτόν τούτη η σοφία;», αμαρτάνει μεν, και βλασφημεί εναντίον του Υιού του ανθρώπου· όμως εκείνος που βλέπει τα έργα Του, τα οποία επιτελούνται διά του Αγίου Πνεύματος, και λέγει ότι Αυτός που πράττει τέτοια έργα δεν είναι Θεός και Υιός του Θεού, αλλά τα αποδίδει στον Βεελζεβούλ, αυτός βλασφημεί φανερά, αρνούμενος τη θεότητά Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Κεφάλ. αʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Ἐξομολογοῦμαί σοι, Πάτερ, Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν, καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις. Ναὶ, ὁ Πατὴρ, ὅτι οὕτως ἐγένετο εὐδοκία ἔμπροσθέν σου ... Ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν, ὥστε ἐκπλήσσεσθαι αὐτοὺς, καὶ λέγειν· Πόθεν ἡ σοφία αὕτη τούτῳ καὶ αἱ δυνάμεις;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο Αʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Σε δοξολογώ, Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, διότι απέκρυψας αυτά από σοφούς και συνετούς, και τα αποκάλυψας σε νήπια. Ναι, Πατέρα, διότι έτσι φάνηκε αρεστό ενώπιόν σου ... Αφού ήλθε στην πατρίδα του, τους δίδασκε στη συναγωγή τους, ώστε να εκπλήσσονται και να λέγουν: Από πού προέρχεται σε αυτόν η σοφία αυτή και οι δυνάμεις;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Διάλογοι περὶ τῆς ἁγίας τριάδος
Ἰουδαῖοι μὲν γὰρ οἱ τάλανες, ταῖς ὑπὲρ νόμον εἰσηγήσεσι καὶ Μωσαϊκὴν στενολεσχίαν διαπρέποντα τὸν Χριστόν, καὶ προσέτι τοῖς ὑπὲρ λόγον τερατουργήμασιν, ὑπεράγασθαι δέον, καὶ κατακροτεῖν ἐπαίνοις, καὶ δοξολογεῖν ὡς Θεόν, τοῦτο μὲν οὐκ ἔδρων, παραθηγόμενοι πρὸς ὀργάς· φθόνῳ δὲ ὥσπερ πάντα σείοντες κάλων, ἐπὶ τὸ δεῖν ἑλέσθαι συκοφαντεῖν ἀφιλοθέως διώλισθον. Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκον, ὁτὲ μὲν ὅτι «Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια, εἰ μὴ ἐν Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων·» ὁτὲ δὲ αὖ· «Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;» Ἀλλ᾽ ἦν πως ἔτι σκληρὸν καὶ τῆς ἐντέχνου οἰκονομίας ὡς ἀπωτάτω τοῖς οὕτω διακειμένοις ὡς εἴη μὲν ἀληθῶς ἐκ Θεοῦ Θεός, πέφηνε δὲ δι᾽ ἡμᾶς καθ᾽ ἡμᾶς καὶ γέγονεν ἄνθρωπος, ἀναφανδὸν εἰπεῖν· Ἐμοὶ μὲν 〈εἰσίν〉, ὦ οὗτοι, σοφία καὶ δύναμις, ἐγὼ δὲ τῶν παραδόξων ὁ τεχνουργός, καὶ οὐκ εἰσποίητον ἔχων τὴν ἐξουσίαν, οὔτε μὴν ὀθνείοις ἐπαυχῶν ἀξιώμασιν, ἀλλ᾽ ἰδικῶς τοῖς ἐμοῖς. Οὐ γὰρ ἂν εἰ τάδε ἔφη διεκαρτέρουν οἵ γε καὶ τοῖς οὕτω μετρίοις ἐπέτριζον λόγοις, καὶ κυνηδὸν ἐπιθρώσκοντες, καθυλακτεῖν ἐπετόλμων, εἴ πού τι καὶ παρεφθέγξατο τῶν τῆς ἀνθρωπότητος ἐπέκεινα μέτρων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι οι ταλαίπωροι Ιουδαίοι, ενώ έπρεπε να θαυμάζουν υπερβολικά τον Χριστό, ο οποίος διέπρεπε με διδασκαλίες ανώτερες από τον Νόμο και τη μωσαϊκή τυπολατρία, και επιπλέον με τα υπερφυσικά θαύματα, και να τον επευφημούν με επαίνους και να τον δοξολογούν ως Θεό, αυτό δεν το έκαναν, αλλά εξάπτονταν σε οργή· και από φθόνο, μεταχειριζόμενοι κάθε μέσο, κατρακύλησαν στο να επιλέξουν να τον συκοφαντούν με ασεβή τρόπο. Γι' αυτό λοιπόν και έλεγαν, πότε ότι: «Αυτός δεν εκβάλλει τα δαιμόνια, παρά μόνο με τη δύναμη του Βεελζεβούλ, του άρχοντα των δαιμονίων»· και πότε πάλι: «Από πού έχει αυτός αυτή τη σοφία και τις δυνάμεις;» Αλλά ήταν κάπως πολύ σκληρό και εντελώς ξένο προς την έντεχνη οικονομία να πει ανοιχτά σε αυτούς που είχαν τέτοια διάθεση, ότι είναι αληθινά Θεός εκ Θεού, αλλά εμφανίστηκε για εμάς όμοιος με εμάς και έγινε άνθρωπος: «Σε εμένα ανήκουν, ω άνθρωποι, η σοφία και η δύναμη, και εγώ είμαι ο δημιουργός των παραδόξων θαυμάτων, και δεν κατέχω την εξουσία ως επίκτητη, ούτε καυχώμαι για ξένα αξιώματα, αλλά για τα αποκλειστικά δικά μου». Διότι, αν έλεγε αυτά, δεν θα τον ανέχονταν εκείνοι που εξοργίζονταν ακόμη και με τόσο μετριοπαθή λόγια, και επιτιθέμενοι σαν σκυλιά, τολμούσαν να τον γαβγίζουν, αν κάπου έλεγε κάτι που ξεπερνούσε τα μέτρα της ανθρώπινης φύσης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τῇ Μαρίᾳ φανεὶς μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ἔλεγε· «Πορεύου πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου, καὶ εἶπον αὐτοῖς· Ἀναβαίνω πρὸς τὸν Πατέρα μου καὶ Πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου καὶ Θεὸν ὑμῶν.» Τούτοις οὖν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθη κατὰ καιρὸν τοῦ δηλουμένου πάθους, ὅτε πάντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀφέντες αὐτὸν ἔφευγον, αὐτός τε ὁ κορυφαῖος τῶν ἀποστόλων Πέτρος ἠρνήσατο αὐτὸν τρίτον. Τούτοις ξένος καὶ ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθη· τοῖς δὲ υἱοῖς τῆς μητρὸς αὐτοῦ, οὐ μὴν καὶ ἀδελφοῖς οὖσιν αὐτοῦ, ξένος γέγονε. Μέμνηται δὲ τὸ Εὐαγγέλιον ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ μητρὸς, ὅτε, ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, ἐδίδασκεν ἐν τῇ συναγωγῇ, ὡς ἐκπλήσσεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν· «Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη; Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; Οὐχ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσι; Πόθεν τούτῳ ταῦτα πάντα;» Ἐὰν μὲν οὖν τοὺς ἐν τῷ μετὰ χεῖρας λεγομένους υἱοὺς μητρὸς αὐτοῦ τούτους εἶναι ἐκλάβοιμεν, ἀνάγκη τὴν ἁγίαν Παρθένον μητέρα φάναι γεγονέναι τῶν λοιπῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και στο Ευαγγέλιο, όταν εμφανίστηκε στη Μαρία μετά την ανάσταση από τους νεκρούς, έλεγε: «Πήγαινε προς τους αδελφούς μου και πες τους: Ανεβαίνω προς τον Πατέρα μου και Πατέρα σας, και Θεό μου και Θεό σας.» Σε αυτούς, λοιπόν, τους αδελφούς του έγινε αποξενωμένος κατά τον καιρό του προαναφερθέντος πάθους, όταν όλοι οι μαθητές του, αφού τον εγκατέλειψαν, έφυγαν, και ο ίδιος ο κορυφαίος των αποστόλων Πέτρος τον αρνήθηκε τρεις φορές. Σε αυτούς έγινε ξένος και αποξενωμένος· στους γιους δε της μητέρας του, οι οποίοι βεβαίως δεν ήταν και αδελφοί του, έγινε ξένος. Το Ευαγγέλιο, εξάλλου, κάνει μνεία για αδελφούς του και για τη μητέρα του, όταν, αφού ήλθε στην πατρίδα του, δίδασκε στη συναγωγή, με αποτέλεσμα αυτοί να εκπλήσσονται και να λένε: «Από πού έχει αυτός αυτή τη σοφία; Δεν είναι αυτός ο γιος του ξυλουργού; Η μητέρα του και οι αδελφοί του και όλες οι αδελφές του δεν είναι ανάμεσά μας; Από πού του ήλθαν όλα αυτά;» Εάν, λοιπόν, εκλάβουμε ότι αυτοί είναι οι αναφερόμενοι στο προκείμενο χωρίο ως γιοι της μητέρας του, κατ' ανάγκην θα πρέπει να πούμε ότι η αγία Παρθένος έγινε μητέρα και των υπόλοιπων αδελφών του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Δικαιοσύνη γὰρ τοῦ Πατρὸς ἦν τὸ πάντας ἀνθρώπους Ἕλληνας ἅμα καὶ βαρβάρους τῆς αὐτοῦ καταξιωθῆναι γνώσεως, καὶ τὸ ἐν παντὶ τόπῳ, ἀλλὰ μηκέτι ἐν ἑνὶ ἐπιτρέψαι λατρεύειν αὐτῷ· ὥστε ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν δοξάζεσθαι αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐν τοῖς ἔθνεσιν. «Ὁ Θεὸς, ἐδίδαξάς με ἐκ νεότητός μου, καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἀναγγελῶ τὰ θαυμάσιά σου.» Μόνος ὁ Σωτὴρ τὸν Πατέρα διδάσκαλον ἐπιγράφεται· διόπερ οἱ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ ἔλεγον· «Πόθεν τούτῳ πᾶσα ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις; Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός;» ᾜδεσαν γὰρ ἀκριβῶς μὴ διδασκάλοις ἀνθρώποις προσεσχηκότα αὐτόν. Ἐπεὶ τοίνυν, μορφὴν δούλου λαβὼν, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος, τὴν παιδικὴν διῆλθεν ἡλικίαν, καὶ τῆς νεότητος τὴν ὥραν ὁμοίως ἡμῖν ὑπέμεινεν· οὔτε δὲ διατριβαῖς προσέσχεν, οὔτε διδασκάλοις κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον, δυνάμει δὲ θεϊκῇ προέκοπτεν ἡλικίᾳ καὶ σοφίᾳ, καὶ χάριτι παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις· εἰκότως ἐνταῦθά φησιν· «Ὁ Θεὸς, ἐδίδαξάς με ἐκ νεότητός μου, καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἀναγγελῶ τὰ θαυμάσιά σου·» καὶ τοῖς ἐμοῖς φυλαχθείη μαθηταῖς μέχρι συντελείας τοῦ αἰῶνος· καὶ ὡς ἄν τις εἴποι, μέχρι γήρως καὶ τῆς εἰς ἄκρον τελειώσεως, σὲ πάλιν τὸν Θεὸν ἱκετεύω μή με ἐγκαταλιπεῖν, συνεῖναι δέ μοι καὶ τὰ θαυμάσιά σου ἐνεργεῖν δι᾽ ἐμοῦ, «ἕως ἀναγγείλω τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐρχομένῃ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δικαιοσύνη του Πατρός ήταν το να αξιωθούν όλοι οι άνθρωποι, Έλληνες μαζί και βάρβαροι, τη δική του γνώση, και το να επιτρέψει να τον λατρεύουν σε κάθε τόπο, και όχι πλέον σε έναν μόνο· ώστε από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση να δοξάζεται το όνομά του ανάμεσα στα έθνη. «Θεέ μου, με δίδαξες από τη νεότητά μου, και μέχρι τώρα θα αναγγέλλω τα θαυμάσιά σου.» Μόνο ο Σωτήρας αναγνωρίζει τον Πατέρα ως δάσκαλο· γι' αυτό και οι συμπατριώτες του έλεγαν: «Από πού προέρχεται σε αυτόν όλη αυτή η σοφία και οι δυνάμεις; Δεν είναι αυτός ο γιος του ξυλουργού;» Διότι γνώριζαν με ακρίβεια ότι δεν είχε μαθητεύσει σε ανθρώπους δασκάλους. Επειδή, λοιπόν, αφού έλαβε μορφή δούλου και βρέθηκε κατά το σχήμα ως άνθρωπος, πέρασε την παιδική ηλικία και υποβλήθηκε στην περίοδο της νεότητας όμοια με εμάς· και ούτε σε σχολές φοίτησε ούτε σε δασκάλους μαθήτευσε κατά τον χρόνο αυτόν, αλλά με θεϊκή δύναμη προόδευε στην ηλικία και στη σοφία, και στη χάρη ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων· εύλογα αναφέρει εδώ: «Θεέ μου, με δίδαξες από τη νεότητά μου, και μέχρι τώρα θα αναγγέλλω τα θαυμάσιά σου·» και είθε αυτά να διαφυλαχθούν στους μαθητές μου μέχρι τη συντέλεια του αιώνος· και όπως θα έλεγε κάποιος, μέχρι τα γηρατειά και την άκρα τελείωση, εσένα πάλι, τον Θεό, ικετεύω να μη με εγκαταλείψεις, αλλά να είσαι μαζί μου και να ενεργείς τα θαυμάσιά σου μέσω εμού, «έως ότου αναγγείλω τον βραχίονά σου σε κάθε επερχόμενη γενεά.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ζητήματα εὐαγγελικά
Ἠλίας τε, καὶ Ἐλισσαῖος, καὶ ὁ καθεῖς τῶν προφητῶν; οὐδὲν οὖν πρὸς τὸ μὴ ἐξ ἀνδρὸς νομίζεσθαι τὸν Ἰησοῦν ἡ τῶν τεραστίων ἔργων ἐπίδειξις αὐτῷ συνεβάλλετο· αὐτίκα οἱ κατ᾽ αὐτὸν οὐδ᾽ ἄλλο τι περὶ τῆς γενέσεως αὐτοῦ φανταζόμενοι, καίπερ τὰ δρώμενα ὑπ᾽ αὐτοῦ ὁρῶντες, ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· «Πόθεν τούτῳ πᾶσα ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις; οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; οὐχὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαρία; καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, Ἰάκωβος καὶ Ἰωσὴφ καὶ Σίμων καὶ Ἰούδας; καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσι;» Καὶ ἄλλοτε πάλιν τῆς μητρὸς καὶ τῶν ἀδελφῶν ἑστώτων ἔξω καὶ ζητούντων λαλῆσαι αὐτῷ, εἶπέ τις αὐτῷ· «Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω, ἰδεῖν σε θέλοντες.» Καὶ τί θαυμαστὸν ὅτε καὶ οἱ αὐτοῦ μαθηταὶ καὶ ἀπόστολοι ἐρωτηθέντες, «Τίνα με, φησὶν, οἱ ἄνθρωποι λέγουσιν;» ἀπεκρίναντο, ὡς ἄρα οἱ μὲν Ἰωάννην αὐτὸν εἶναι ἡγοῦνται, οἱ δὲ Ἠλίαν, οἱ μὲν Ἱερεμίαν, οἱ δὲ ἕτερόν τινα τῶν προφητῶν· ἐρωτώμενοι δὲ τίνα ποτὲ καὶ αὐτοὶ δόξαν ἔχουσι περὶ αὐτοῦ, οἱ πάντες ἀπεσιώπησαν, ὡς οὐκ ἔχοντες εἰπεῖν· μόνου δὲ Πέτρου φήσαντος, ὡς ἄρα αὐτὸς εἴη ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ἅτε μόνῳ αὐτῷ τοῦτο γνωσθέντι ἐπιφέρει λέγων· «Μακάριος εἶ Σίμων βὰρ Ἰωνᾶ, ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ᾽ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Ηλίας και ο Ελισσαίος, και ο καθένας από τους προφήτες; Επομένως, η επίδειξη των θαυμαστών έργων δεν συνέβαλε καθόλου στο να μη θεωρείται ο Ιησούς ότι προέρχεται από άνδρα· αμέσως οι σύγχρονοί του, μη φανταζόμενοι τίποτα διαφορετικό για τη γέννησή του, αν και έβλεπαν τα όσα έπραττε, έλεγαν μεταξύ τους: «Από πού προέρχεται σε αυτόν όλη αυτή η σοφία και οι δυνάμεις; Δεν είναι αυτός ο γιος του ξυλουργού; Δεν λέγεται η μητέρα του Μαρία; Και οι αδελφοί του Ιάκωβος και Ιωσήφ και Σίμων και Ιούδας; Και οι αδελφές του δεν είναι όλες ανάμεσά μας;» Και άλλη φορά πάλι, ενώ η μητέρα και οι αδελφοί του στέκονταν έξω και ζητούσαν να του μιλήσουν, του είπε κάποιος: «Ιδού η μητέρα σου και οι αδελφοί σου στέκονται έξω, θέλοντας να σε δουν.» Και τι το θαυμαστό, όταν και οι ίδιοι οι μαθητές και απόστολοί του, αφού ρωτήθηκαν: «Ποιος λένε οι άνθρωποι ότι είμαι;», αποκρίθηκαν ότι άλλοι μεν νομίζουν πως είναι ο Ιωάννης, άλλοι ο Ηλίας, άλλοι ο Ιερεμίας, και άλλοι κάποιος άλλος από τους προφήτες· όταν όμως ρωτήθηκαν ποια γνώμη έχουν και οι ίδιοι για αυτόν, όλοι σιώπησαν, καθώς δεν είχαν τι να πουν· και επειδή μόνο ο Πέτρος αποκρίθηκε ότι αυτός είναι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος, και εφόσον μόνο σε αυτόν έγινε αυτό γνωστό, του λέει: «Μακάριος είσαι, Σίμων βαρ Ιωνά, διότι σάρκα και αίμα δεν σου το απεκάλυψε αυτό, αλλά ο Πατέρας μου ο εν τοις ουρανοίς.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ἐν σοί Ἐν τίνι γὰρ ὁ ἄνθρωπος καυχᾶται καὶ μεγαλύνεται; οὐχὶ ἐπὶ τῷ θεῷ; αὐτὸν γὰρ διηνεκῶς ὑμνεῖ. ὡσεὶ τέρας Ὁ Χριστὸς φησίν· οὐκ ἐπίστευον γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι, ὅτι θεὸς ἐν ἀνθρώπῳ κρύπτεται. περὶ αὐτοῦ γὰρ εἴρηται· καὶ ἔσται εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. καὶ σὺ βοηθός Τοῦ ἀνθρώπου ὁ Χριστός <βοηθός ἐστι>. πληρωθήτω Ὅταν ἐνεφύσησε τοῖς ἀποστόλοις ὁ Χριστός, εἰπών· λάβετε πνεῦμα ἅγιον, τότε τῶν πιστῶν ἐπληρώθη τὸ στόμα τῆς αἰνέσεως τοῦ Χριστοῦ. ὅπως ὑμνήσω Ὑμνοῦντες γὰρ οἱ πιστοὶ οὐ παύονται λοιπόν. ὅλην τὴν ἡμέραν Ὅλον γὰρ τὸν αἰῶνα οὐ παύεται ἡ κτίσις (οὐ παύονται οἱ πιστοὶ) μεγαλύνουσα (μεγαλύνοντες) τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ. μὴ ἀπορίψῃς Μὴ συγχωρήσῃς με, φησὶν ὁ ἄνθρωπος, ἐλθεῖν εἰς τὸν θάνατον τῆς ἁμαρτίας. ἐν τῷ ἐκλιπεῖν Φησὶν ὁ ἄνθρωπος· κύριε, ὅταν περιπέσω τῇ ἁμαρτίᾳ μου καὶ ἐκλείπῃ ἡ ἰσχὺς τῆς ψυχῆς μου, μὴ παρίδῃς με. ὅτι εἶπαν Οἱ δαίμονες τῷ ἀνθρώπῳ· ποῦ ἐστιν ὁ θεός σου; ὡς καὶ Ἰουδαῖοι τῷ Χριστῷ· πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη; καὶ οἱ φυλάσσοντες Ὁ Ἰούδας ὡς μαθητὴς καὶ φύλαξ ἐβουλεύετο μετὰ τοῦ λαοῦ τὸ πῶς αὐτὸν παραδῶσαι (παραδώσει) αὐτοῖς. λέγοντες· ὁ θεός Ἔλεγον γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι, ὅτι ἐχθρός ἐστι τοῦ θεοῦ, ὅτι τὸ σάββατον λύει. καταδιώξατε Ἀπέστειλαν γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι ὑπηρέτας, ἵνα κρατήσωσιν αὐτὸν ὡς φεύγοντα· ἐνόμιζον γὰρ ψιλὸν ἄνθρωπον κρατεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Σε σένα». Διότι σε ποιον καυχάται και μεγαλύνεται ο άνθρωπος; Όχι στον Θεό; Διότι αυτόν ακατάπαυστα υμνεί. «Σαν τέρας». Ο Χριστός λέει· διότι δεν πίστευαν οι Ιουδαίοι ότι ο Θεός κρύβεται σε άνθρωπο. Διότι για αυτόν έχει ειπωθεί: και θα είναι σημείο αντιλεγόμενο. «Και συ βοηθός». Ο Χριστός είναι βοηθός του ανθρώπου. «Ας γεμίσει». Όταν ο Χριστός εμφύσησε στους αποστόλους, λέγοντας: λάβετε Πνεύμα Άγιο, τότε το στόμα των πιστών γέμισε με την αίνεση του Χριστού. «Για να υμνήσω». Διότι οι πιστοί δεν παύουν πλέον να υμνούν. «Όλη την ημέρα». Διότι σε όλον τον αιώνα δεν παύει η κτίση (δεν παύουν οι πιστοί) να μεγαλύνει (να μεγαλύνουν) τη δόξα του Θεού. «Μην απορρίψεις». Μην επιτρέψεις σε μένα, λέει ο άνθρωπος, να φτάσω στον θάνατο της αμαρτίας. «Όταν εκλείψει». Λέει ο άνθρωπος: Κύριε, όταν περιπέσω στην αμαρτία μου και εκλείψει η δύναμη της ψυχής μου, μην με παραβλέψεις. «Επειδή είπαν». Οι δαίμονες προς τον άνθρωπο: πού είναι ο Θεός σου; Όπως και οι Ιουδαίοι προς τον Χριστό: από πού προέρχεται σε αυτόν αυτή η σοφία; «Και αυτοί που φυλάσσουν». Ο Ιούδας, ως μαθητής και φύλακας, συσκεπτόταν με τον λαό για το πώς να τον παραδώσει σε αυτούς. «Λέγοντας: ο Θεός». Διότι έλεγαν οι Ιουδαίοι ότι είναι εχθρός του Θεού, επειδή καταλύει το Σάββατο. «Καταδιώξτε». Διότι απέστειλαν οι Ιουδαίοι υπηρέτες για να τον κρατήσουν ως δραπέτη· επειδή νόμιζαν ότι συλλαμβάνουν έναν απλό άνθρωπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
ΟΜΙΛΙΑ ΜΗʹ. Καὶ ἐγένετο, ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν ἐκεῖθεν. αʹ. Τίνος ἕνεκεν εἶπε, ταύτας; Ἐπειδὴ καὶ ἄλλας ἔμελλεν ἐρεῖν. Τίνος δὲ ἕνεκεν καὶ μεταβαίνει; Πανταχοῦ τὸν λόγον σπεῖραι βουλόμενος. Καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΜΗ΄. Και συνέβη, όταν ο Ιησούς ολοκλήρωσε τις παραβολές αυτές, να αναχωρήσει από εκεί. α΄. Για ποιον λόγο είπε, «αυτές»; Επειδή επρόκειτο να πει και άλλες. Και για ποιον λόγο μεταβαίνει αλλού; Επειδή επιθυμούσε να σπείρει τον λόγο παντού. Και αφού ήλθε στην πατρίδα του, τους δίδασκε στη συναγωγή τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Συνεχῶς δὲ ταῖς συναγωγαῖς ἐπιχωριάζει, ἵνα μὴ διαπαντὸς ἐπὶ τῆς ἐρήμου διατρίβοντος αὐτοῦ μᾶλλον κατηγορήσωσιν, ὡς ἀποσχίζοντος καὶ τῇ πολιτείᾳ μαχομένου. Ἐκπληττόμενοι τοίνυν καὶ ἐν ἀπορίᾳ ὄντες ἔλεγον· Πόθεν αὕτη ἡ σοφία τούτῳ, καὶ αἱ δυνάμεις; ἤτοι τὰ σημεῖα δυνάμεις καλοῦντες, ἢ καὶ αὐτὴν τὴν σοφίαν. Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; Οὐκοῦν μεῖζον τὸ θαῦμα, καὶ πλείων ἡ ἔκπληξις. Οὐχὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαρία; καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος καὶ Ἰωσῆς καὶ Σίμων καὶ Ἰούδας; καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι παρ᾽ ἡμῖν εἰσι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επισκέπτεται δε συνεχώς τις συναγωγές, ώστε να μην τον κατηγορήσουν περισσότερο, εάν διέμενε διαρκώς στην έρημο, ότι προκαλεί σχίσμα και πολεμά την πολιτεία. Εκπληττόμενοι λοιπόν και ευρισκόμενοι σε απορία έλεγαν: «Από πού προέρχεται σε αυτόν αυτή η σοφία και οι δυνάμεις;», ονομάζοντας «δυνάμεις» είτε τα θαύματα είτε ακόμη και την ίδια τη σοφία. «Δεν είναι αυτός ο υιός του τέκτονα;» Επομένως, το θαύμα είναι μεγαλύτερο και η έκπληξη περισσότερη. «Δεν ονομάζεται η μητέρα του Μαρία; Και οι αδελφοί του Ιάκωβος και Ιωσής και Σίμων και Ιούδας; Και οι αδελφές του δεν βρίσκονται όλες ανάμεσά μας;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ. «Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν ἐκεῖθεν. Καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ, ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν.» Ταύτας εἶπε τὰς παραβολάς, ἐπειδὴ καὶ ἄλλας μετ’ ὀλίγον μέλλει ἐρεῖν. Μεταβαίνει δέ, ἵνα καὶ ἄλλους ὠφελήσῃ τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ. Πατρίδα δὲ αὐτοῦ, τὴν Ναζαρὲτ νόει· ἐν αὐτῇ γὰρ ἐτράφη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να γίνεστε μιμητές μου, όπως κι εγώ είμαι του Χριστού. «Και συνέβη, όταν τελείωσε ο Ιησούς αυτές τις παραβολές, να αναχωρήσει από εκεί. Και ερχόμενος στην πατρίδα του, τους δίδασκε στη συναγωγή τους». Είπε αυτές τις παραβολές, επειδή πρόκειται μετά από λίγο να πει και άλλες. Αναχωρεί δε, για να ωφελήσει και άλλους με την παρουσία του. Και ως πατρίδα του να εννοείς τη Ναζαρέτ· διότι σε αυτήν ανατράφηκε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἐν τῇ συναγωγῇ δὲ διδάσκει, ἐν κοινῷ καὶ παῤῥησίᾳ λέγων, ἵνα μὴ ἔχωσιν ὕστερον λέγειν, ὅτι παράνομά τινα ἐδίδασκεν. «Ὥστε ἐκπλήττεσθαι αὐτούς, καὶ λέγειν· Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις; Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός; Οὐχ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριάμ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος, καὶ Ἰωσῆς, καὶ Σίμων, καὶ Ἰούδας; Καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσι; Πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα; Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ.» Ἀνόητοι ὄντες οἱ Ναζαρηνοί, ἐνόμιζον ὅτι ἡ δυσγένεια καὶ ἡ εὐτέλεια τῶν προγόνων, βλάπτει τινὰ πρὸς τὸ εὐαρεστῆσαι τῷ Θεῷ. Ἔστω γάρ, ὅτι ἄνθρωπος ψιλὸς ἦν ὁ Ἰησοῦς, ἀλλ’ οὐχὶ Θεός· τί ἐνεπόδιζεν αὐτὸν μέγαν ἐν θαύμασι γενέσθαι; Εὑρίσκονται οὖν καὶ ἀνόητοι καὶ φθονεροί. Ἔδει γὰρ αὐτοὺς ἐγκαλλωπίζεσθαι μᾶλλον, ὅτι τοιοῦτον ἡ πατρὶς αὐτῶν ἀγαθὸν ἐξήνεγκεν. Ἀδελφοὺς δὲ καὶ ἀδελφὰς εἶχεν ὁ Κύριος, τοὺς τοῦ Ἰωσὴφ παῖδας, οὓς ἔτεκεν ἐκ τῆς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Κλοπᾶ γυναικός· τοῦ γὰρ Κλοπᾶ ἄπαιδος τελευτήσαντος, ὁ Ἰωσὴφ ἔλαβε κατὰ τὸν νόμον τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐπαιδοποίησεν ἐξ αὐτῆς παῖδας ἕξ, τέσσαρας ἄῤῥενας, καὶ δύο θηλείας, τὴν Μαρίαν, ἢ ἐλέγετο τοῦ Κλοπᾶ θυγάτηρ κατὰ τὸν νόμον, καὶ τὴν Σαλώμην. Τὸ δέ, πρὸς ἡμᾶς εἰσιν, ἀντὶ τοῦ, μεθ’ ἡμῶν ὧδε κατοικοῦσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διδάσκει δε στη συναγωγή, μιλώντας δημόσια και με παρρησία, για να μην μπορούν αργότερα να πουν ότι δίδασκε κάποια παράνομα πράγματα. «Ώστε αυτοί να εκπλήσσονται και να λέγουν: Από πού προέρχεται σε αυτόν αυτή η σοφία και οι θαυματουργικές δυνάμεις; Δεν είναι αυτός ο υιός του ξυλουργού; Δεν ονομάζεται η μητέρα του Μαριάμ, και οι αδελφοί του Ιάκωβος, και Ιωσής, και Σίμων, και Ιούδας; Και οι αδελφές του δεν είναι όλες ανάμεσά μας; Από πού, λοιπόν, τα έχει όλα αυτά; Και σκανδαλίζονταν με αυτόν». Οι Ναζαρηνοί, όντας ανόητοι, νόμιζαν ότι η ταπεινή καταγωγή και η ασήμαντη θέση των προγόνων εμποδίζουν κάποιον στο να γίνει ευάρεστος στον Θεό. Διότι, ας υποθέσουμε ότι ο Ιησούς ήταν ένας απλός άνθρωπος και όχι Θεός· τι τον εμπόδιζε να αναδειχθεί μέγας στα θαύματα; Αποδεικνύονται, λοιπόν, και ανόητοι και φθονεροί. Επειδή θα έπρεπε μάλλον να καυχώνται για το γεγονός ότι η πατρίδα τους ανέδειξε ένα τέτοιο αγαθό. Ο δε Κύριος είχε αδελφούς και αδελφές, τα παιδιά του Ιωσήφ, τα οποία απέκτησε από τη γυναίκα του αδελφού του, του Κλωπά. Διότι, όταν ο Κλωπάς πέθανε άτεκνος, ο Ιωσήφ έλαβε, σύμφωνα με τον νόμο, τη γυναίκα του και απέκτησε από αυτήν έξι παιδιά, τέσσερα άρρενα και δύο θήλεα, τη Μαρία, η οποία ονομαζόταν θυγατέρα του Κλωπά σύμφωνα με τον νόμο, και τη Σαλώμη. Το δε «είναι ανάμεσά μας» τίθεται αντί του «κατοικούν εδώ μαζί μας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες