Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 13:58

Και σκανδαλίζονταν εξαιτίας του. Ο δε Ιησούς τούς είπε: Δεν υπάρχει προφήτης χωρίς τιμή, παρά μόνο στην πατρίδα του και στο σπίτι του. Και δεν έκανε εκεί πολλά θαύματα εξαιτίας της απιστίας τους. ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄. Διότι βλέπετε την κλήση σας, αδελφοί, ότι δεν υπάρχουν ανάμεσά σας πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ούτε πολλοί δυνατοί, ούτε πολλοί ευγενείς· αλλά τα μωρά του κόσμου εξέλεξε ο Θεός, για να καταισχύνει τους σοφούς· και τα ασθενή του κόσμου εξέλεξε ο Θεός, για να καταισχύνει τα ισχυρά· και τα ασήμαντα του κόσμου και τα περιφρονημένα εξέλεξε ο Θεός, και τα μη όντα, για να καταργήσει τα όντα, ώστε να μην καυχηθεί καμία σάρκα ενώπιον του Θεού.

Από αμφότερα δε τα επιχειρήματα της λεπτομερούς εξέτασης και της υπόθεσης πρέπει να γνωρίζουμε ότι συμπεριέλαβε μαζί του και άλλους μαθητές, οι οποίοι παρέμειναν κοντά του, ίσως αυτούς γύρω από τον Ναθαναήλ και τον Φίλιππο και κάποιους άλλους. Διότι εκείνοι γύρω από τον Ανδρέα αναχώρησαν· αυτοί όμως που είχαν παραμείνει μαζί του κλήθηκαν και οι ίδιοι στους γάμους. Και αφού επιτέλεσε αυτό ως πρώτο σημείο, κατέβηκε στα μέρη της Καπερναούμ και κατοίκησε εκεί. Και στη συνέχεια αρχίζει να επιτελεί εκεί άλλα σημεία, όταν θεράπευσε το χέρι εκείνου που το είχε ξηρό, αλλά και την πενθερά του Πέτρου, ο οποίος καταγόταν μεν από τη Βηθσαϊδά, αλλά είχε νυμφευθεί γυναίκα από την Καπερναούμ –καθώς οι τόποι αυτοί δεν είχαν μεγάλη απόσταση μεταξύ τους–, την απάλλαξε από τον πυρετό και, αφού θεραπεύθηκε, τον υπηρετούσε· ώστε αυτή να είναι η λογική αλληλουχία. Και μετά από αυτά, όταν εκείνος επέστρεψε πάλι στη Ναζαρέτ, όπου είχε ανατραφεί, τότε ανέγνωσε το βιβλίο του προφήτη Ησαΐα, προλαβαίνοντάς τους λοιπόν ο ίδιος και λέγοντας ότι: «Οπωσδήποτε θα μου πείτε αυτήν την παραβολή: ιατρέ, θεράπευσε τον εαυτό σου· όσα σημεία ακούσαμε ότι έγιναν στην Καπερναούμ, κάνε τα και εδώ στην πατρίδα σου». Και βλέπεις πώς υφίσταται η αλληλουχία της αλήθειας; «Και δεν έκανε εξαιτίας της απιστίας τους», λέγει, «κανένα σημείο». Και αφού αναχώρησε από εκεί και πήγε στην Καπερναούμ, κατοίκησε πάλι εκεί.

Αλλά είναι πονηρό πράγμα ο φθόνος, και πολλές φορές στρέφεται εναντίον του ίδιου του εαυτού του. Διότι εκείνα που ήταν παράδοξα και θαυμαστά, και τα οποία ήταν ικανά να τους ελκύσουν, αυτά ακριβώς τους σκανδάλιζαν. Τι λέει, λοιπόν, ο Χριστός προς αυτούς; «Δεν υπάρχει προφήτης», λέει, «χωρίς τιμή, παρά μόνο στην πατρίδα του και στην οικία του». Και δεν επιτέλεσε, αναφέρει, πολλά θαύματα εξαιτίας της απιστίας τους. Ο δε Λουκάς λέει: «Και δεν έκανε εκεί πολλά σημεία». Αν και ήταν εύλογο να τα επιτελέσει. Διότι, εάν αποσκοπούσε στο να τον θαυμάζουν (αφού πράγματι και τότε τον θαύμαζαν), για ποιο λόγο δεν τα έκανε; Διότι δεν απέβλεπε στη δική του επίδειξη, αλλά στο δικό τους συμφέρον.

Για παράδειγμα, αμέσως σε εκείνους που είχαν προβάλει αναισχυντία όμοια με των σκύλων και ζητούσαν σημείο, ενώ σχεδόν δεν είχε ακόμη απομακρυνθεί από τα μάτια τους η όψη των προηγούμενων θαυμάτων, ο Σωτήρας του γένους όχι μόνο δεν τους έδειξε απολύτως τίποτα, αλλά και τους αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν θα τους δοθεί, και αποκαλύπτοντας την αιτία που δεν τους το παρείχε, τους ονόμασε γενεά πονηρή και μοιχαλίδα, αποδεικνύοντας μέσω και των δύο αυτών παθών ότι δεν ήταν καθόλου καλύτεροι από τους σκύλους και τους χοίρους. Και πάλι, στην πατρίδα του δεν επιτέλεσε πολλές θαυματουργικές δυνάμεις εξαιτίας της απιστίας τους. Και σε πολλά σημεία φαίνεται να προαπαιτεί την πίστη, και μόνο τότε να επιτελεί θεραπείες. Επομένως, ο άνθρωπος που έχει συμπεριφορά σκύλου και χαρακτήρα χοίρου είναι ανάξιος της ευεργεσίας που προέρχεται από τα σημεία. Εάν δε ισχύει αυτό, πόσω μάλλον είναι ανάξιος του ίδιου του χαρίσματος των σημείων. Αλλά αυτό βέβαια είναι από μόνο του ολοφάνερο, παρ' όλα αυτά όμως και ο Πέτρος, ο κορυφαίος των μαθητών, με τον τρόπο που επέπληξε και απέδιωξε τον δεισιδαίμονα, πονηρό και φιλάργυρο Σίμωνα, μας παρείχε την πιο ακριβή απόδειξη.

Σκανδαλίζονταν λοιπόν και αυτοί με τον Ιησού, λέγοντας ίσως και αυτοί ότι εκβάλλει τα δαιμόνια με τη δύναμη του Βεελζεβούλ. «Ο δε Ιησούς τους είπε: Δεν υπάρχει προφήτης χωρίς τιμή, παρά μόνο στην πατρίδα του και στην οικία του. Και δεν έκανε εκεί πολλές δυνάμεις, εξαιτίας της απιστίας τους.» Δες τον Χριστό, πώς δεν τους υβρίζει, αλλά με πραότητα λέει ότι δεν υπάρχει προφήτης χωρίς τιμή, και τα εξής. Διότι εμείς οι άνθρωποι συνηθίζουμε να περιφρονούμε πάντοτε όσους μας είναι οικείοι, ενώ τους ξένους να τους υποδεχόμαστε. Το δε «στην οικία του» το προσέθεσε, διότι και οι αδελφοί του, αυτοί που προέρχονταν από την ίδια οικία, τον φθονούσαν. Και δεν έκανε εκεί πολλές δυνάμεις, εξαιτίας της απιστίας τους, επειδή τους σπλαγχνιζόταν, ώστε, αν παρέμεναν άπιστοι και μετά τα σημεία, να μην τιμωρηθούν περισσότερο. Πολλά λοιπόν δεν έκανε, αλλά έκανε λίγα, για να μην μπορούν να πουν ότι: Αν είχε κάνει έστω και κάτι, εμείς θα είχαμε πιστέψει. Εσύ όμως να το κατανοήσεις και με αυτόν τον τρόπο, ότι δηλαδή και μέχρι σήμερα ο Ιησούς στην πατρίδα του, δηλαδή από τους Ιουδαίους, ατιμάζεται, ενώ εμείς οι ξένοι τον τιμούμε.