Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 15:10

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον εἶπεν αὐτοῖς· ἀκούετε καὶ συνίετε·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Τότε λέγει· «Οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ.» Καὶ ἀκούσας τὰ κατὰ τὸν Ἡρώδην καὶ Ἰωάννην, ἀναχωρεῖ εἰς ἔρημον, καὶ τρέφει τοὺς πεντακισχιλίους. Πέμπει τοὺς μαθητὰς εἰς πλοῖον. Ἀνέρχεται εἰς τὸ ὄρος εὔξασθαι. Ἐφίσταται αὐτοῖς νυκτὸς πλέουσι· δέχεται τὸν Πέτρον ἐπὶ τῶν ὑδάτων. Ἔρχεται εἰς Γεννησαρέτ. Θεραπεύονται πολλοί. Ἐγκαλοῦσι Φαρισαῖοι περὶ καθαρσίων· ἐπιστομίζει τούτους, καὶ διδάσκει τοὺς ὄχλους περὶ βρωμάτων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τότε λέγει: «Δεν υπάρχει προφήτης χωρίς τιμή, παρά μόνο στην πατρίδα του». Και αφού άκουσε τα όσα συνέβησαν με τον Ηρώδη και τον Ιωάννη, αναχωρεί σε έρημο τόπο και τρέφει τους πεντακισχίλιους. Στέλνει τους μαθητές στο πλοίο. Ανέρχεται στο όρος για να προσευχηθεί. Εμφανίζεται σε αυτούς τη νύχτα καθώς πλέουν· δέχεται τον Πέτρο πάνω στα ύδατα. Έρχεται στη Γεννησαρέτ. Θεραπεύονται πολλοί. Τον εγκαλούν οι Φαρισαίοι σχετικά με τους καθαρμούς· τους αποστομώνει και διδάσκει τα πλήθη περί των τροφών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ὁ οὖν χρεώστης ὡς τῷ Θεῷ ἔκτοτε ὀφείλων, καὶ ἄκων κατέβαλλε· τοῦτο ἐδίδασκον τοὺς παῖδας οἱ Φαρισαῖοι ποιεῖν. «Ὑποκριταί, καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν Ἡσαΐας, λέγων· Ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ. Μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.» Δείκνυσι διὰ τῆς Ἡσαΐου φωνῆς, καὶ περὶ τὸν Πατέρα αὐτοῦ τοιούτους ὄντας αὐτούς, οἷοι καὶ περὶ αὐτὸν εὑρίσκονται· πονηροὶ γὰρ ὄντες, καὶ διὰ τῶν πονηρῶν ἔργων μακρύνοντες ἑαυτοὺς τοῦ Θεοῦ, στόματι μόνον ἐλάλουν τὰ τοῦ Θεοῦ λόγια. Μάτην γὰρ πάντως σέβονται καὶ δοκοῦσι τιμᾷν τὸν Θεόν, οἱ διὰ τῶν ἔργων αὐτὸν ἀτιμάζοντες. «Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον, εἶπεν αὐτοῖς·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο χρεώστης, λοιπόν, επειδή από τότε όφειλε στον Θεό, κατέβαλλε το χρέος έστω και ακούσια· αυτό δίδασκαν οι Φαρισαίοι τα παιδιά τους να κάνουν. «Υποκριτές, πολύ καλά προφήτευσε για εσάς ο Ησαΐας, λέγοντας: Ο λαός αυτός με πλησιάζει με το στόμα του και με τιμά με τα χείλη, αλλά η καρδιά τους απέχει πολύ μακριά από εμένα. Μάταια όμως με σέβονται, εφόσον διδάσκουν ως διδασκαλίες ανθρώπινες εντολές.» Αποδεικνύει μέσα από τη φωνή του Ησαΐα, ότι διακρίνονται από την ίδια συμπεριφορά απέναντι στον Πατέρα Του, όπως ακριβώς και απέναντι στον Ίδιο· διότι, όντας πονηροί και απομακρύνοντας τον εαυτό τους από τον Θεό εξαιτίας των πονηρών έργων τους, μόνο με το στόμα μιλούσαν για τα λόγια του Θεού. Είναι, πράγματι, μάταιο να σέβονται και να νομίζουν ότι τιμούν τον Θεό, εκείνοι που τον ατιμάζουν με τα έργα τους. «Και αφού προσκάλεσε το πλήθος, τους είπε:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἀκούετε καὶ συνίετε. Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος, τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.» Οὐκ ἔτι τοῖς Φαρισαίοις διαλέγεται, ὡς ἀθεραπεύτοις, τῷ ὄχλῳ δέ. Καὶ διὰ τοῦ προσκαλέσασθαι δοκεῖ τιμᾷν αὐτούς, ἵνα παραδέξωνται τὸν λόγον αὐτοῦ, καί φησιν· Ἀκούετε καὶ συνίετε, διανιστῶν αὐτοὺς εἰς προσοχήν. Τῶν δὲ Φαρισαίων αἰτιωμένων τοὺς μαθητὰς ὡς ἀνίπτοις χερσὶν ἐσθίοντας, ὁ Κύριος περὶ βρωμάτων λέγει, ὅτι οὐδὲν βρῶμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον, τουτέστι μολύνει. Καὶ εἰ τὸ βρῶμα οὐ μολύνει, πολλῷ μᾶλλον τὸ ἀνίπτοις χερσὶν ἐσθίειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ακούετε και κατανοείτε. Δεν μολύνει τον άνθρωπο αυτό που εισέρχεται στο στόμα, αλλά εκείνο που εξέρχεται από το στόμα, αυτό μολύνει τον άνθρωπο.» Δεν συνομιλεί πλέον με τους Φαρισαίους, επειδή είναι αθεράπευτοι, αλλά με το πλήθος. Και με το να τους προσκαλέσει φαίνεται να τους τιμά, ώστε να αποδεχθούν τον λόγο του, και λέει: «Ακούετε και κατανοείτε», παρακινώντας τους σε προσοχή. Και ενώ οι Φαρισαίοι κατηγορούσαν τους μαθητές ότι τρώνε με άπλυτα χέρια, ο Κύριος μιλάει για τα φαγητά, λέγοντας ότι κανένα φαγητό δεν κάνει κοινό τον άνθρωπο, δηλαδή δεν τον μολύνει. Και αν το φαγητό δεν μολύνει, πολύ περισσότερο δεν μολύνει το να τρώει κανείς με άπλυτα χέρια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες