Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 15:39

Μτ 15, 34-39. Από πολλά αποδεικνύει ο Χριστός ότι είναι Θεός. Εξίσου όμως το φανερώνει και από το ότι τρέφει το πλήθος στην έρημο, επιτελώντας το σημείο των άρτων τρόπον τινά και ακούσια εξαιτίας της ανάγκης και της δυσκολίας στην εξεύρεση τροφής, πράγμα που δεν θα έκανε σε πόλη, όπου υπάρχει αφθονία αγαθών. Πλην όμως, αν και μπορούσε να τους ενδυναμώσει με τον λόγο του, δεν το κάνει επειδή αυτό θα ήταν αόρατο. Αντιθέτως, το σημείο των άρτων το έκανε, επειδή δεικνύει ολοφάνερα τη θεοπρεπή δόξα του.

Μτ. 15, 2—6 Δεν πρέπει να απορούμε εάν, ενώ ο νόμος απαγόρευσε κάποια πράγματα επειδή απέβλεπε μάλλον στον εξωτερικό άνθρωπο, ο Κύριός μας, απευθύνοντας τη διδασκαλία του στον εσωτερικό άνθρωπο, δεν τα απαγόρευσε αυτά. Μτ. 15, 39 Για να μη θεωρηθεί φιλόδοξος επιτελώντας σημεία καθημερινά —διότι αυτό παρακινούσε τα πλήθη να τον ακολουθούν— δεικνύοντας την ταπεινότητά του εξαιτίας της οικονομίας της σαρκός, αναχωρεί στο πλοίο.

Διότι ο αριθμός επτά είναι σύμβολο των επτά πνευματικών χαρισμάτων. Κάθονται δε στη γη, θέτοντας υποκάτω τους όλα τα γήινα και καταπατώντας τα, όπως ακριβώς και οι πεντακισχίλιοι κάθισαν πάνω στα χόρτα, δηλαδή έθεσαν τη σάρκα και τη δόξα υποκάτω τους. «Διότι κάθε σάρκα είναι χόρτο, και κάθε δόξα ανθρώπου σαν άνθος χόρτου.» Εδώ δε τα περισσεύματα είναι επτά κοφίνια, διότι ήταν πνευματικά και τελειότερα αυτά που δεν μπόρεσαν να φάνε. Περίσσεψαν, επομένως, εκείνα που χωρούν επτά κοφίνια, δηλαδή αυτά που μόνο το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει. «Διότι το Πνεύμα ερευνά τα πάντα, ακόμη και τα βάθη του Θεού.» «Και αφού απέλυσε τα πλήθη, μπήκε στο πλοίο και ήλθε στα όρια των Μαγδαλά.» Ο Ιησούς αναχωρεί, επειδή κανένα άλλο θαύμα δεν έκανε περισσότερους να τον ακολουθήσουν όσο αυτό των άρτων. Σε σημείο μάλιστα που επρόκειτο να τον ανακηρύξουν βασιλιά, όπως αναφέρει ο Ιωάννης. Προκειμένου, λοιπόν, να αποφύγει την υποψία της κατάληψης της εξουσίας, μεταβαίνει σε άλλο τόπο.