οἴδαμεν δὲ καὶ αὐτὸν τὸν λόγον τὸν παρὰ πάσης κτίσεως προσκυνούμενον, ὅτε ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου καὶ σχήματι διὰ σαρκὸς παρεδίδου τὰ θεῖα μυστήρια, οὕτως ἀνακαλύπτοντα ἡμῖν τὰ τοῦ νόμου νοήματα, ὥστε τοὺς δύο ἀνθρώπους, ὧν ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία, ἑαυτὸν καὶ τὸν πατέρα λέγειν εἶναι· καὶ τὸν χαλκοῦν ὄφιν τὸν ἐπὶ τοῦ ὕψους ἀνατεθέντα, ὃς ἦν τῷ λαῷ τῶν θανατηφόρων δηγμάτων ἀλεξητήριος, εἰς τὴν διὰ τοῦ σταυροῦ γενομένην ὑπὲρ ἡμῶν οἰκονομίαν μεταλαμβάνοντα· καὶ αὐτῶν δὲ τῶν ἁγίων αὐτοῦ μαθητῶν τὴν ἀγχίνοιαν διὰ τῶν ἐπικεκαλυμμένων τε καὶ ἐπικεκρυμμένων λόγων διαγυμνάζοντα ἐν παραβολαῖς, ἐν ὁμοιώμασιν, ἐν σκοτεινοῖς λόγοις, ἐν ἀποφθέγμασι, τοῖς δι᾽ αἰνιγμάτων προφερομένοις, ὑπὲρ ὧν κατὰ μόνας μὲν ἐποιεῖτο τὰς ἐξηγήσεις ἐπιλύων αὐτοῖς τὴν ἀσάφειαν, ἔστι δὲ ὅπου, εἰ μὴ κατελήφθη παρ᾽ αὐτῶν ἡ τῶν λεγομένων διάνοια, διεμέμφετο αὐτῶν τὸ βραδύνουν καὶ περὶ τὴν σύνεσιν ἄτονον· ὅτε γὰρ ἀπέχεσθαι τῆς Φαρισαϊκῆς αὐτοῖς ἐνεκελεύετο ζύμης, οἱ δὲ μικροψύχως πρὸς τὰς πήρας ἀπέβλεπον, ἐν αἷς τὸν ἐκ τῶν ἄρτων ἐπισιτισμὸν οὐκ ἐπήγοντο, τότε καθάπτεται τῶν μὴ συνιέντων, ὅτι διδασκαλία ἦν τὸ διὰ τῆς ζύμης δηλούμενον.
Μετάφραση
Γνωρίζουμε δε ότι και ο ίδιος ο Λόγος, ο οποίος προσκυνείται από όλη την κτίση, όταν με ανθρώπινο ομοίωμα και σχήμα μέσω της σάρκας παρέδιδε τα θεία μυστήρια, έτσι μας αποκάλυπτε τα νοήματα του νόμου, ώστε να λέει ότι οι δύο άνθρωποι, των οποίων η μαρτυρία είναι αληθινή, είναι ο ίδιος και ο Πατέρας· και τον χάλκινο όφι που υψώθηκε, ο οποίος ήταν για τον λαό λυτρωτικός από τα θανατηφόρα δαγκώματα, τον ανήγαγε στην υπέρ ημών οικονομία που επιτελέστηκε μέσω του σταυρού· και ότι ασκούσε την οξυδέρκεια των ίδιων των αγίων μαθητών του μέσα από τα επικαλυμμένα και αποκρυμμένα λόγια, με παραβολές, με ομοιώματα, με δυσνόητα λόγια, με αποφθέγματα, που διατυπώνονταν με αινίγματα, για τα οποία, κατ' ιδίαν, τους έκανε τις εξηγήσεις, επιλύοντάς τους την ασάφεια, ενώ υπήρχαν και περιπτώσεις όπου, εάν δεν κατανόησαν το νόημα των λεγομένων, τους επέπληττε για τη βραδύτητα και την ατονία της αντίληψής τους. Διότι, όταν τους παραγγέλλε να απέχουν από τη ζύμη των Φαρισαίων, και εκείνοι με μικροψυχία έστρεφαν το βλέμμα στα δισάκια τους, στα οποία δεν είχαν φέρει μαζί τους προμήθειες σε ψωμιά, τότε επιπλήττει αυτούς που δεν αντιλαμβάνονταν ότι εκείνο που δηλωνόταν με τη ζύμη ήταν η διδασκαλία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες