Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 16:8

Και πάλι, ο Μωυσής στην έρημο παρείχε τροφή στον λαό. Λέει, λοιπόν, η Γραφή: «Ιδού, εγώ σας δίνω άρτους από τον ουρανό», και λίγο πιο κάτω: «όταν σταμάτησε να πέφτει η δροσιά γύρω από το στρατόπεδο, ιδού, στην επιφάνεια της ερήμου υπήρχε κάτι λεπτό σαν λευκός σπόρος κόλιανδρου, σαν πάχνη πάνω στη γη». Και ο Σωτήρας και Κύριός μας, ομοίως, λέει προς τους μαθητές του: «Τι διαλογίζεστε μέσα σας, ολιγόπιστοι, για το ότι δεν πήρατε άρτους; Ακόμη δεν κατανοείτε, ούτε θυμάστε τους πέντε άρτους των πεντακισχιλίων και πόσα κοφίνια πήρατε; Ούτε τους επτά άρτους των τετρακισχιλίων και πόσες σπυρίδες πήρατε;» Πάλι, ο Μωυσής πέρασε μέσα από τη θάλασσα και οδήγησε τον λαό. Λέει, λοιπόν, η Γραφή: «άπλωσε ο Μωυσής το χέρι του πάνω στη θάλασσα, και ο Κύριος απέσυρε τη θάλασσα με βίαιο νότιο άνεμο όλη την ημέρα, και έκανε τη θάλασσα ξηρά, και σχίστηκε το νερό, και πέρασαν οι γιοι του Ισραήλ μέσα από τη θάλασσα βαδίζοντας στην ξηρά, και το νερό στάθηκε για αυτούς τείχος από τα δεξιά και τείχος από τα αριστερά». Ομοίως, αλλά και πιο θεοπρεπώς, ο Ιησούς, ο Χριστός του Θεού, αφού περπάτησε πάνω στη θάλασσα, έκανε και τον Πέτρο να βαδίσει πάνω της. Είναι γραμμένο, λοιπόν: «Κατά την τέταρτη φυλακή της νύχτας, ήλθε ο Ιησούς προς αυτούς περπατώντας πάνω στη θάλασσα».

Γνωρίζουμε δε ότι και ο ίδιος ο Λόγος, ο οποίος προσκυνείται από όλη την κτίση, όταν με ανθρώπινο ομοίωμα και σχήμα μέσω της σάρκας παρέδιδε τα θεία μυστήρια, έτσι μας αποκάλυπτε τα νοήματα του νόμου, ώστε να λέει ότι οι δύο άνθρωποι, των οποίων η μαρτυρία είναι αληθινή, είναι ο ίδιος και ο Πατέρας· και τον χάλκινο όφι που υψώθηκε, ο οποίος ήταν για τον λαό λυτρωτικός από τα θανατηφόρα δαγκώματα, τον ανήγαγε στην υπέρ ημών οικονομία που επιτελέστηκε μέσω του σταυρού· και ότι ασκούσε την οξυδέρκεια των ίδιων των αγίων μαθητών του μέσα από τα επικαλυμμένα και αποκρυμμένα λόγια, με παραβολές, με ομοιώματα, με δυσνόητα λόγια, με αποφθέγματα, που διατυπώνονταν με αινίγματα, για τα οποία, κατ' ιδίαν, τους έκανε τις εξηγήσεις, επιλύοντάς τους την ασάφεια, ενώ υπήρχαν και περιπτώσεις όπου, εάν δεν κατανόησαν το νόημα των λεγομένων, τους επέπληττε για τη βραδύτητα και την ατονία της αντίληψής τους. Διότι, όταν τους παραγγέλλε να απέχουν από τη ζύμη των Φαρισαίων, και εκείνοι με μικροψυχία έστρεφαν το βλέμμα στα δισάκια τους, στα οποία δεν είχαν φέρει μαζί τους προμήθειες σε ψωμιά, τότε επιπλήττει αυτούς που δεν αντιλαμβάνονταν ότι εκείνο που δηλωνόταν με τη ζύμη ήταν η διδασκαλία.

Γι' αυτό λέει: «Για να μην αποκάμουν στον δρόμο»· δείχνοντας ότι είχαν έρθει από μακριά και δεν τους είχε απομείνει τίποτα. Και αν δεν θέλεις να τους απολύσεις νηστικούς, για ποιο λόγο δεν κάνεις το σημείο; Για να κάνει μέσω αυτής της ερώτησης και της απάντησης πιο προσεκτικούς τους μαθητές, και για να επιδείξουν την πίστη τους, πλησιάζοντάς τον και λέγοντας: «Κάνε άρτους». Αλλά ούτε έτσι κατάλαβαν την αιτία της ερώτησης· γι' αυτό αργότερα τους λέει, όπως αναφέρει ο Μάρκος: «Έτσι είναι πωρωμένες οι καρδιές σας; Ενώ έχετε μάτια δεν βλέπετε, και ενώ έχετε αυτιά δεν ακούτε;». Επειδή, αν δεν συνέβαινε αυτό, για ποιο λόγο απευθύνεται στους μαθητές, και δείχνει ότι τα πλήθη είναι άξια ευεργεσίας, και προσθέτει μάλιστα και το δικό του έλεος; Ο δε Ματθαίος αναφέρει ότι μετά από αυτά τους επέπληξε λέγοντας: «Ολιγόπιστοι, δεν κατανοείτε ακόμη, ούτε θυμάστε τους πέντε άρτους των πεντακισχιλίων και πόσα κοφίνια πήρατε; Ούτε τους επτά άρτους των τετρακισχιλίων και πόσες σπυρίδες πήρατε;». Έτσι συμφωνούν μεταξύ τους οι ευαγγελιστές. Τι λένε λοιπόν οι μαθητές;

Τι διαλογίζονταν όμως; «Ότι δεν πήραμε άρτους», λέει. Διότι ήταν ακόμη προσκολλημένοι με αγωνία στους ιουδαϊκούς καθαρμούς και στις διατάξεις περί των τροφών. Γι' αυτό, εξαιτίας όλων αυτών, τους ελέγχει εντονότερα, λέγοντας: «Τι διαλογίζεστε μέσα σας, ολιγόπιστοι, επειδή δεν πήρατε άρτους; Ακόμη δεν νοείτε ούτε κατανοείτε;»

Αυτοί δε διαλογίζονταν μέσα τους λέγοντας ότι, Δεν πήραμε άρτους. Όταν το κατάλαβε ο Ιησούς, τους είπε: Τι διαλογίζεστε μέσα σας, ολιγόπιστοι, για το ότι δεν πήρατε άρτους; Ακόμη δεν κατανοείτε ούτε θυμάστε τους πέντε άρτους των πεντακισχιλίων, και πόσα κοφίνια μαζέψατε; Ούτε τους επτά άρτους των τετρακισχιλίων, και πόσες σπυρίδες μαζέψατε; Πώς δεν κατανοείτε ότι δεν σας μίλησα για άρτο, λέγοντας: Προσέχετε από τη ζύμη των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων; Τότε κατάλαβαν ότι δεν τους είπε να προσέχουν από τη ζύμη του άρτου, αλλά από τη διδαχή των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων.