Mt 17, 22—23 Οὐκοῦν ἀνεκόμισε μὲν εἰς τὸ ὄρος τοὺς κορυφαίους καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς τὴν δόξαν, μεθ᾽ ἧς ἐπιλάμψει τῷ κόσμῳ κατὰ καιρούς, εἶτα κατελθὼν ἐκ τοῦ ὄρους πονηροῦ τε καὶ ἀπηνοῦς πνεύματος ἠλευθέρωσέ τινα. ἀλλ᾽ ἔδει πάντως αὐτὸν τὸ σωτήριον ὑπὲρ ἡμῶν ὑπομεῖναι πάθος καὶ τῆς Ἰουδαίων ἀνασχέσθαι σκαιότητος. οὗ δὴ γεγονότος οὐδὲ ἀπεικὸς ἐν θορύβοις ἔσεσθαι τοὺς μαθητὰς κἀκεῖνό που τάχα καθ᾽ ἑαυτοὺς ἐννοεῖν καὶ λέγειν· ὁ τοσούτους νεκροὺς ἀναστήσας ἐν ἐξουσίᾳ θεοπρεπεῖ, ὁ καὶ θαλάσσαις ἐπιτιμῶν καὶ πνεύμασιν, ὁ λόγῳ συντρίβων τὸν σατανᾶν, πῶς ἥλω νυνὶ καὶ τοῖς τῶν φονώντων ἐμπέπτωκε βρόχοις; ἆρα ἠπατήθημεν θεὸν εἶναι νομίζοντες αὐτόν; ἵνα τοίνυν εἰδεῖεν τὸ πάντη τε καὶ πάντως ἐσόμενον, προμηνύει αὐτοῖς τοῦ πάθους τὸ μυστήριον.
Μετάφραση
Ματθ. 17, 22—23 Λοιπόν, ανέβασε στο όρος τους κορυφαίους μαθητές και τους έδειξε τη δόξα, με την οποία θα λάμψει στον κόσμο την κατάλληλη στιγμή. Έπειτα, αφού κατέβηκε από το όρος, ελευθέρωσε κάποιον από ένα πονηρό και σκληρό πνεύμα. Όμως, έπρεπε οπωσδήποτε να υπομείνει το σωτήριο πάθος υπέρ ημών και να ανεχθεί τη σκαιότητα των Ιουδαίων. Όταν λοιπόν θα συνέβαινε αυτό, δεν θα ήταν καθόλου απίθανο οι μαθητές να βρεθούν σε ταραχή και ίσως να σκέφτονται και να λένε μέσα τους: «Αυτός που ανέστησε τόσους νεκρούς με θεοπρεπή εξουσία, αυτός που επιτιμά τις θάλασσες και τα πνεύματα, αυτός που με τον λόγο του συντρίβει τον σατανά, πώς συνελήφθη τώρα και έπεσε στις παγίδες εκείνων που θέλουν να τον φονεύσουν; Μήπως απατηθήκαμε νομίζοντας ότι αυτός είναι Θεός;» Προκειμένου, λοιπόν, να γνωρίζουν αυτό που οπωσδήποτε και εξάπαντος επρόκειτο να συμβεί, τους προαναγγέλλει το μυστήριο του πάθους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες