Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 18:1

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ ᾿Ιησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 18, 1 〈Οὐρανῶν〉 τε 〈βασιλείαν〉 ἔν τε τῷ παρόντι μάλιστα λογιζόμεθα καὶ εἶναί φαμεν ἢ τὴν ἐν ἁγιασμῷ κλῆσιν ἢ τὸ ἐν πίστει καὶ ἁγιότητι μέτρον· ὑποφαίνει γάρ τι τοιοῦτον καὶ ὁ σωτὴρ εἰπών· «ἡ βασιλεία» τῶν οὐρανῶν «ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 18, 1 Και ως «βασιλεία των ουρανών» κυρίως στο παρόν θεωρούμε και λέμε ότι είναι είτε η κλήση στον αγιασμό είτε το μέτρο της πίστης και της αγιότητας· διότι κάτι τέτοιο υποδηλώνει και ο Σωτήρας λέγοντας: «η βασιλεία» των ουρανών «βρίσκεται εντός σας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
γʹ. Τί δὲ ἐθαύμαζον; Τὸ ἄτυφον, τὸ ταπεινὸν μεθ᾽ ὑπερβολῆς, ὅτι οὕτω περίβλεπτος ὢν, ἠνείχετο μετὰ τοσαύτης ταπεινοφροσύνης γυναικὶ διαλέγεσθαι πενιχρᾷ καὶ Σαμαρείτιδι. Ἀλλ᾽ ὅμως καὶ ἐκπλαγέντες οὐκ ἠρώτησαν τὴν αἰτίαν· οὕτως ἦσαν πεπαιδευμένοι τὴν τῶν μαθητῶν τάξιν διατηρεῖν, οὕτως αὐτὸν ἐδεδοίκεισαν καὶ ᾐδοῦντο. Εἰ γὰρ καὶ μηδέπω τὴν ἀξίαν περὶ αὐτοῦ δόξαν εἶχον, ἀλλ᾽ ὅμως ὡς θαυμαστῷ τινι προσεῖχον, καὶ πολλὴν αὐτῷ ἀπένεμον τὴν αἰδώ. Καίτοι γε πολλαχοῦ φαίνονται πολλὰ παῤῥησιαζόμενοι· οἷον, ὅταν ὁ Ἰωάννης ἐπιπίπτῃ αὐτοῦ τῷ στήθει· ὅταν αὐτῷ προσιόντες λέγωσι, Τίς μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν; ὅταν οἱ υἱοὶ Ζεβεδαίου παρακαλῶσιν, ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων καθίσῃ. Τίνος οὖν ἕνεκεν ἐνταῦθα οὐκ ἠρώτησαν; Ὅτι ἐκεῖνα μὲν πάντα ὡς εἰς αὐτοὺς ἀνήκοντα ἀνάγκην εἶχον ἐξετάζειν· ἐνταῦθα δὲ οὐδὲν αὐτοῖς τοσοῦτον διέφερε τὸ γιγνόμενον. Καὶ Ἰωάννης δὲ μετὰ πολὺν χρόνον τοῦτο ἐποίησε πρὸς αὐτῷ τῷ τέλει, ὅτε πλείονος ἀπήλαυσε παῤῥησίας, καὶ ἐθάῤῥει τῇ ἀγάπῃ τοῦ Χριστοῦ· Οὗτος γὰρ ἦν, φησὶν, ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
γ΄. Τι ήταν όμως αυτό που θαύμαζαν; Την έλλειψη αλαζονείας, την υπερβολική του ταπεινοφροσύνη, το ότι, αν και ήταν τόσο περίβλεπτος, καταδεχόταν με τόση ταπεινοφροσύνη να συνομιλεί με μια φτωχή γυναίκα, και μάλιστα Σαμαρείτιδα. Παρόλα αυτά όμως, αν και εξεπλάγησαν, δεν ρώτησαν την αιτία· τόσο καλά ήταν εκπαιδευμένοι να διατηρούν τη θέση των μαθητών, τόσο πολύ τον σέβονταν και αισθάνονταν συστολή απέναντί του. Διότι, ακόμη και αν δεν είχαν σχηματίσει μέχρι τότε την πρέπουσα αντίληψη για αυτόν, εντούτοις τον παρακολουθούσαν ως κάποιον θαυμαστό και του απέδιδαν μεγάλο σεβασμό. Αν και σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται να εκφράζονται με μεγάλη παρρησία· όπως, για παράδειγμα, όταν ο Ιωάννης γέρνει στο στήθος του· όταν τον πλησιάζουν και του λένε: «Ποιος άραγε είναι μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών;»· όταν οι υιοί του Ζεβεδαίου τον παρακαλούν να καθίσει ο ένας στα δεξιά και ο άλλος στα αριστερά του. Για ποιον λόγο λοιπόν δεν ρώτησαν εδώ; Επειδή όλα εκείνα αισθάνονταν την ανάγκη να τα εξετάζουν, καθώς αφορούσαν τους ίδιους· εδώ όμως το συμβάν δεν είχε τόσο μεγάλη σημασία για εκείνους. Και ο Ιωάννης, εξάλλου, το έπραξε αυτό μετά από πολύ καιρό, προς το ίδιο το τέλος, όταν πλέον απολάμβανε μεγαλύτερη παρρησία και αντλούσε θάρρος από την αγάπη του Χριστού· διότι αυτός ήταν, όπως λέει, εκείνος τον οποίο αγαπούσε ο Ιησούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Εἶδες τὸ ὑπερβάλλον τῆς τιμῆς; Ἴδε καὶ τὸ φιλόσοφον τῆς Πέτρου γνώμης. Τοῦτο γὰρ οὐ φαίνεται Μάρκος, ὁ τούτου φοιτητὴς, γεγραφηκὼς τὸ κεφάλαιον, ἐπειδὴ πολλὴν ἐδείκνυ τὴν εἰς αὐτὸν τιμήν· ἀλλὰ τὴν μὲν ἄρνησιν καὶ αὐτὸς ἔγραψε, τὰ δὲ ποιοῦντα αὐτὸν λαμπρὸν ἀπεσίγησεν, ἴσως τοῦ Διδασκάλου παραιτουμένου τὸ μεγάλα περὶ αὐτοῦ λέγειν. Ἀντὶ ἐμοῦ δὲ καὶ σοῦ, εἶπεν, ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς πρωτότοκος ἦν. Ὥσπερ δὲ ἐξεπλάγης τοῦ Χριστοῦ τὴν δύναμιν, οὕτω θαύμασον καὶ τοῦ μαθητοῦ τὴν πίστιν, ὅτι πράγματι ἀπόρῳ οὕτως ὑπήκουσε. Καὶ γὰρ σφόδρα ἄπορον ἦν κατὰ τὴν φύσιν. Διὸ καὶ τῆς πίστεως αὐτὸν ἀμειβόμενος, συνῆψεν ἑαυτῷ κατὰ τὴν τοῦ φόρου δόσιν. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, προσῆλθον τῷ Ἰησοῦ οἱ μαθηταὶ λέγοντες· Τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν; Ἔπαθόν τι ἀνθρώπινον οἱ μαθηταί· διὸ καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς ἐπισημαίνεται λέγων, ὅτι Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ· ὅτε πάντων αὐτὸν προετίμησε. Καὶ γὰρ καὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου θάτερος πρωτότοκος ἦν, ἀλλ᾽ οὐδὲν τοιοῦτον ὑπὲρ τούτων ἐποίησεν. Εἶτα αἰσχυνόμενοι τὸ πάθος ὁμολογῆσαι, ὅπερ ἔπαθον, φανερῶς μὲν οὐ λέγουσι, Τίνος ἕνεκεν τὸν Πέτρον ἡμῶν προετίμησας; καὶ, Εἰ μείζων ἡμῶν οὗτός ἐστιν; ᾐσχύνοντο γάρ· ἀδιορίστως δὲ ἐρωτῶσι· Τίς ἄρα μείζων ἐστίν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είδες το υπερβάλλον μέγεθος της τιμής; Δες και το φιλόσοφο φρόνημα του Πέτρου. Διότι αυτή την περικοπή δεν φαίνεται να την έχει γράψει ο Μάρκος, ο μαθητής του, επειδή φανέρωνε πολλή τιμή προς το πρόσωπό του· αλλά την μεν άρνηση την έγραψε και αυτός, ενώ τα όσα τον καθιστούσαν λαμπρό τα αποσιώπησε, ίσως επειδή ο Δάσκαλος απέφευγε να λέει μεγάλα λόγια για τον εαυτό του. Είπε «για εμένα και για εσένα», επειδή και αυτός ήταν πρωτότοκος. Όπως ακριβώς λοιπόν εξεπλάγης για τη δύναμη του Χριστού, έτσι να θαυμάσεις και την πίστη του μαθητή, διότι υπάκουσε με τέτοιον τρόπο σε ένα πράγμα ακατόρθωτο. Διότι πράγματι ήταν εξαιρετικά ακατόρθωτο σύμφωνα με τους νόμους της φύσης. Γι' αυτό και, ανταμείβοντάς τον για την πίστη, τον συμπεριέλαβε μαζί με τον εαυτό Του κατά την πληρωμή του φόρου. «Εκείνη την ώρα, προσήλθαν στον Ιησού οι μαθητές λέγοντας: Ποιος άραγε είναι μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών;» Έπαθαν κάτι το ανθρώπινο οι μαθητές· γι' αυτό και ο ευαγγελιστής το επισημαίνει λέγοντας: «Εκείνη την ώρα»· τότε δηλαδή που τον προτίμησε από όλους. Διότι και από τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη ο ένας εκ των δύο ήταν πρωτότοκος, αλλά δεν έκανε τίποτα τέτοιο για εκείνους. Έπειτα, επειδή ντρέπονταν να ομολογήσουν το πάθος που τους κατέλαβε, δεν λένε φανερά: «Για ποιον λόγο προτίμησες τον Πέτρο από εμάς;» και «Μήπως είναι αυτός μεγαλύτερός μας;»· διότι ντρέπονταν· αλλά ρωτούν αόριστα: «Ποιος άραγε είναι μεγαλύτερος;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
ΚΕΦΑΛ. ΙΗʹ. Περὶ τῶν λεγόντων· Τίς μείζων; Περὶ τοῦ μὴ σκανδαλίζειν. Περὶ τῶν ρʹ προβάτων παραβολή. Περὶ τῆς ἐλέγξεως τοῦ πλησίον. Περὶ τῆς δυνάμεως τοῦ δεσμεῖν καὶ λύειν. Περὶ τοῦ ὀφείλοντος μύρια τάλαντα. «Ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ, λέγοντες· Τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;» Ἐπειδὴ εἶδον τὸν Πέτρον τιμηθέντα ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ (ἐτιμήθη γὰρ οὗτος προσταχθεὶς τὸν στατῆρα δοῦναι ὑπὲρ Χριστοῦ καὶ ὑπὲρ ἑαυτοῦ), διὰ τοῦτο ἔπαθόν τι ἀνθρώπινον, καὶ φθόνῳ δακνόμενοι προσέρχονται πλαγίως ἐρωτῶντες τὸν Κύριον· Τίς μείζων ἐστίν; «Καὶ προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς παιδίον, ἕστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ εἶπεν· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν· ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.» Ἰδὼν τοὺς μαθητὰς ὁ Κύριος φιλοδοξίας πάθει κρατηθέντας, καταστέλλει αὐτούς, δεικνύων αὐτοῖς διὰ τοῦ ἀτύφου παιδίου ταπεινοφροσύνης ὁδόν. Δεῖ γὰρ ἡμᾶς κατὰ τὸ ταπεινὸν τοῦ φρονήματος εἶναι παιδία, οὐχὶ κατὰ τὸ νηπιῶδες τοῦ λογισμοῦ· καὶ κατὰ τὸ ἄκακον, οὐχὶ κατὰ τὸ ἀνόητον. Τὸ δέ, Ἐὰν μὴ ἐπιστραφῆτε, εἰπών, ἔδειξεν, ὅτι ἀπὸ ταπεινοφροσύνης ἦλθον εἰς φιλοδοξίαν. Δεῖ οὖν στραφῆναι πάλιν ἐκεῖσε, τουτέστιν, εἰς τὴν ταπεινοφροσύνην, ἀφ’ ἧς ἐξήλθετε. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΗ'. Περί εκείνων που έλεγαν: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος; Περί του να μη σκανδαλίζουμε. Περί της παραβολής των εκατό προβάτων. Περί του ελέγχου του πλησίον. Περί της εξουσίας του δεσμείν και λύειν. Περί εκείνου που όφειλε μύρια τάλαντα. «Εκείνη την ώρα προσήλθαν οι μαθητές στον Ιησού, λέγοντας: Ποιος άραγε είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών;» Επειδή είδαν τον Πέτρο να τιμάται από τον Χριστό (διότι αυτός τιμήθηκε λαμβάνοντας την εντολή να δώσει τον στατήρα για τον Χριστό και για τον εαυτό του), εξαιτίας αυτού κυριεύθηκαν από ένα ανθρώπινο συναίσθημα, και πληγωμένοι από φθόνο προσέρχονται ρωτώντας πλαγίως τον Κύριο: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος; «Και αφού προσκάλεσε ο Ιησούς ένα παιδί, το έστησε στο μέσο τους και είπε: Αλήθεια σας λέω, εάν δεν στραφείτε και δεν γίνετε σαν τα παιδιά, δεν πρόκειται να εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος λοιπόν ταπεινώσει τον εαυτό του όπως αυτό το παιδί, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία των ουρανών.» Βλέποντας ο Κύριος τους μαθητές κυριευμένους από το πάθος της φιλοδοξίας, τους συγκρατεί, δείχνοντάς τους μέσω του άκακου παιδιού την οδό της ταπεινοφροσύνης. Διότι πρέπει εμείς να είμαστε παιδιά ως προς την ταπεινότητα του φρονήματος, όχι ως προς την νηπιώδη σκέψη· και ως προς την ακακία, όχι ως προς την ανοησία. Και λέγοντας το «Εάν δεν στραφείτε», έδειξε ότι από την ταπεινοφροσύνη μετέπεσαν στη φιλοδοξία. Πρέπει, λοιπόν, να στραφείτε πάλι εκεί, δηλαδή στην ταπεινοφροσύνη, από την οποία απομακρυνθήκατε. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες