Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 19:16

Κεφάλαιο Γ΄. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Και προσήλθαν σε αυτόν οι μαθητές του λέγοντας: Εξήγησέ μας την παραβολή των ζιζανίων του αγρού... Και ιδού, κάποιος τον πλησίασε και του είπε: Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθό να πράξω, για να έχω ζωή αιώνια; ΛΟΥΚΑΣ.

Κεφάλαιο Α΄. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Και ιδού, κάποιος προσήλθε και του είπε: Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθό να πράξω για να κληρονομήσω ζωή αιώνια; Εκείνος δε του είπε: Γιατί με αποκαλείς αγαθό; Ουδείς αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός. ΙΩΑΝΝΗΣ. Δόξα από ανθρώπους δεν λαμβάνω.

ΑΛΛΟ. «Διδάσκαλε, τι αγαθό να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Ο δε του είπε: Γιατί με ρωτάς περί του αγαθού; Κανένας δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός». Το κυρίως αγαθό δεν είναι τέτοιο κατά μετοχή από κάτι άλλο, αλλά έχει την αρετή εναποτεθειμένη στη δική του φύση και σαν να πηγάζει από τον ίδιο του τον εαυτό. Μάλλον δε αυτό ακριβώς υπάρχει κατά φύση, το οποίο ονομάζουμε αγαθό. Εφόσον λοιπόν ο Πατέρας υπάρχει σε δική του υπόσταση, και εφόσον πάλι ο Υιός υπάρχει σε δική του υπόσταση, σε ποιον από τους δύο και μόνο θα αποδώσουμε το αγαθό; Ή ποιο θα είναι όντως το αγαθό; Αλλά ίσως κάποιος θα έλεγε ότι αυτό αρμόζει στον Πατέρα. Ας γίνει δεκτό προς το παρόν και αυτό. Διότι θα συμφωνήσουμε, καθώς εξετάζουμε ακόμη αυτό το θεώρημα.

Εκτός όμως από αυτά, αυτό το ίδιο θα γίνει σαφές και ολοφάνερο και από αλλού. Διότι, όταν κάποιος προσήλθε και είπε: «Διδάσκαλε, τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;», αφού Εκείνος του απαρίθμησε όλα τα παραγγέλματα του νόμου, εκείνος ρωτώντας περαιτέρω έλεγε: «Όλα αυτά τα τήρησα από τη νεότητά μου· τι μου λείπει ακόμη;», του λέγει: «Εάν θέλεις να είσαι τέλειος, πήγαινε, πώλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα στους πτωχούς, και έλα, ακολούθει με». Καίτοι, εάν αυτό ήταν νόμος και πρόσταγμα, θα έπρεπε να το έχει πει πρώτο εξ αρχής, και να το νομοθετήσει, και να το θέσει σε τάξη προστάγματος, και όχι να το εισαγάγει υπό μορφή συμβουλής και παραίνεσης. Διότι, όταν μεν λέγει: «Μην αποκτήσετε χρυσό, μήτε άργυρο», το λέγει επιτάσσοντας· όταν όμως λέγει: «Εάν θέλεις να είσαι τέλειος», το λέγει συμβουλεύοντας και παραινώντας. Δεν είναι δε το ίδιο να συμβουλεύει κανείς και να νομοθετεί. Διότι αυτός που νομοθετεί επιθυμεί με κάθε τρόπο να εφαρμόζεται το επιτασσόμενο· ενώ εκείνος που συμβουλεύει και παραινεί, επειδή επαφίει την επιλογή των όσων λέγονται στην κρίση εκείνου που τα ακούει, καθιστά τον ακροατή κύριο του να τα αποδεχθεί ή όχι. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν είπε απλώς: «Πήγαινε, πώλησε τα υπάρχοντά σου», για να μη θεωρήσεις ότι τα λόγια αυτά αποτελούν νόμο, αλλά πώς [το είπε];

Ματθ. 19, 16-24 Ο νεανίσκος θεωρούσε αγαθά και τον πλούτο και τα χρήματα, ή μάλλον αυτά περισσότερο από τα άλλα· διότι είναι συνήθεια στους ανθρώπους να θεωρούν εκείνα ως αγαθά, προς τα οποία οι ίδιοι διάκεινται με ισχυρή επιθυμία και πάθος. Γι' αυτό και ο πλούσιος εκείνος έλεγε: «έχεις πολλά αγαθά· φάγε» και «πίε», μετρώντας την ευδαιμονία με φαγητά και ποτά και λαιμαργία, και θεωρώντας αυτά ως αγαθά. Έτσι λοιπόν και αυτός ο πλούσιος νεανίσκος, θεωρώντας αγαθά τα υπάρχοντα και τον πλούτο του, ονομάζει «αγαθό» και τον Δεσπότη, θεωρώντας τον μεν ως έναν άνθρωπο από τους δασκάλους, τιμώντας τον δε, όπως νόμιζε, με την προσωνυμία του αγαθού. Ο δε Δεσπότης των όλων, που γνωρίζει τα πάντα, θέλοντας να τον αποσπάσει από την προσκόλληση στον πλούτο και να τον διδάξει ότι ο πλούτος, τον οποίο εκείνος αγαπούσε, δεν είναι αγαθό (διότι από τη φύση του δεν ανήκει ούτε στα αγαθά ούτε στα κακά), όχι μόνο αποκλείει τον πλούτο από την ονομασία του αγαθού με τρόπο ανεπαίσθητο και συνάμα σοφό, αλλά και όλα τα άλλα, καθιστώντας την απόρριψη του πλούτου ανύποπτη και ευπρόσδεκτη μέσω της καθολικής άρνησης· διότι λέει: «κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ένας, ο Θεός». Και επιτιμώντας εκ των προτέρων και την προσωνυμία του αγαθού που του αποδόθηκε ανάρμοστα και παρέκκλινε πολύ από το ορθό, λέει: «γιατί με αποκαλείς αγαθό;» αντί του: γιατί, θεωρώντας με απλό άνθρωπο, με αποκαλείς αγαθό;

Και ιδού, κάποιος τον πλησίασε και του είπε: «Αγαθέ Διδάσκαλε, τι καλό να κάνω για να αποκτήσω αιώνια ζωή;». Εκείνος του απάντησε: «Γιατί με αποκαλείς αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας, ο Θεός». Αυτός δεν τον πλησίασε με σκοπό να τον πειράξει, αλλά επειδή ήθελε να μάθει και διψούσε για την αιώνια ζωή. Πλησίασε, όμως, τον Χριστό ως έναν απλό άνθρωπο, και γι' αυτό ο Κύριος του λέει: «Γιατί με αποκαλείς αγαθό;».