Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 19:26

Διότι στα ογδόντα έτη συμπληρώνεται ο χρόνος του ανθρώπου, ακόμη και αν ζούμε με τρυφή και πλουτούμε για εκατόν πενήντα έτη· και μετά από αυτά, τι επακολουθεί; Μακάριοι είναι εκείνοι που αγωνίζονται να επιτύχουν την ατελεύτητη βασιλεία. Μακάριος είναι εκείνος ο άνθρωπος που, μέσω του δικού του πλούτου, θα λυτρώσει την ψυχή του από την κόλαση, διότι τον άνθρωπο τον λυτρώνει ο ίδιος του ο πλούτος. Και πάλι: «Μακάριος είναι εκείνος που δείχνει μέριμνα για τον φτωχό και τον πένητα· σε ημέρα πονηρή θα τον διασώσει ο Κύριος». Ποια πονηρή ημέρα εννοεί ο προφήτης; Μας μιλούσε βεβαίως για την ημέρα της κρίσεως, διότι τι είναι χειρότερο από την κόλαση; Πράγματι, τίποτα. Διότι, μήπως είναι αδύνατο στον Θεό να καταβάσει βροχές χρυσού πάνω στη γη για να έχουμε όλοι πλούτο; Για τον Θεό τα πάντα είναι δυνατά. Αλλά αυτό γίνεται για να καταστεί ο πένητας άφεση των αμαρτιών του πλουσίου, και ο πλούσιος του πένητα· διότι στον Θεό πρέπει τιμή και δόξα στους αιώνες των αιώνων.

Προηγουμένως, λοιπόν, θα χαρεί για τη δύναμή τους, ύστερα όμως θα δει και τα υπόλοιπα πλήθη εκείνων που είναι πιο ατελείς και πιο άλογοι ως προς τη θεοσέβεια, των οποίων τους τρόπους παρομοίασε με αγέλες καμήλων, λέγοντας: «και θα έρθουν σε σένα αγέλες καμήλων, και θα σε σκεπάσουν καμήλες από τη Μαδιάμ και τη Γεφάρ· όλοι θα έρθουν από τη Βασάν φέρνοντας χρυσάφι και θα προσφέρουν λιβάνι»· νομίζω δε ότι μέσω αυτών αινίσσεται τους εύπορους μέσα στην Εκκλησία και όσους περιβάλλονται από άφθονο πλούτο. Έτσι, εξάλλου, και ο Σωτήρας παρομοιάζοντας τον πλούσιο με καμήλα έλεγε: «Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα μέσα από την τρύπα της βελόνας, παρά πλούσιος στη βασιλεία των ουρανών». Αλλά το θαύμα ήταν ακριβώς αυτό, ότι «αυτό που είναι αδύνατο για τους ανθρώπους, γίνεται δυνατό για τον Θεό». Γι' αυτό και εκπλήσσεται η Ιερουσαλήμ γεμίζοντας από χαρά, καθώς βλέπει ψυχές που παρομοιάζονται με καμήλες να μεταστρέφονται και να εισέρχονται σαν «μέσα από την τρύπα της βελόνας», μέσω «της στενής και τεθλιμμένης οδού στην αιώνια ζωή». Και αυτές δεν προσέρχονταν χωρίς φορτίο, αλλά προσφέροντας δώρα στον Θεό, προσφέροντας εύλογα τα λύτρα των ψυχών τους. «Καμήλες» δε «από τη Σαβά θα έρθουν», από τα βαρβαρικά έθνη, υποδηλώνοντας μέσω του ενός έθνους των Σαβαίων και τα υπόλοιπα βαρβαρικά έθνη, γεγονός που φανερώνει ότι αυτού του είδους οι καμήλες ήταν έλλογες.

Γι' αυτό και είπε ότι αυτό είναι έργο του Θεού, για να δείξει ότι χρειάζεται πολλή χάρη σε εκείνον που πρόκειται να το κατορθώσει. Όταν, λοιπόν, οι μαθητές ταράχθηκαν, έλεγε: «Για τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, για τον Θεό όμως τα πάντα είναι δυνατά». Και για ποιον λόγο ταράζονται οι μαθητές, αφού είναι φτωχοί, και μάλιστα πάρα πολύ φτωχοί; Γιατί, λοιπόν, αναστατώνονται; Επειδή πονούν για τη σωτηρία των άλλων, τρέφουν πολλή στοργή προς όλους και έχουν ήδη αποκτήσει την ευσπλαχνία των διδασκάλων.

«Για τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, για τον Θεό όμως τα πάντα είναι δυνατά». «Κανείς δεν έχει δει ποτέ τον Θεό». «Είπε ο Ιησούς στον Νικόδημο: Αλήθεια σου λέω, εάν κανείς δεν γεννηθεί άνωθεν, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού. Λέει προς αυτόν ο Νικόδημος: Πώς μπορεί να γεννηθεί ένας άνθρωπος όντας γέροντας; Μήπως μπορεί να εισέλθει για δεύτερη φορά στην κοιλιά της μητέρας του και να γεννηθεί; Αποκρίθηκε ο Ιησούς: Αλήθεια, αλήθεια σου λέω, εάν κανείς δεν γεννηθεί από ύδωρ και Πνεύμα, δεν μπορεί να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού». Πρέπει η ψυχή αφενός να κυριαρχεί επί των παθών και αφετέρου να υπηρετεί τον Θεό. Διότι είναι αδύνατο να εξουσιάζεται ταυτόχρονα και από την αμαρτία και από τον Θεό· αντίθετα, πρέπει να επικρατεί επί της κακίας, και να υποτάσσεται στον Δεσπότη των πάντων.

«Όταν το άκουσαν οι μαθητές του, εξεπλάγησαν πάρα πολύ, λέγοντας: "Ποιος, άραγε, μπορεί να σωθεί;" Και αφού τους κοίταξε ο Ιησούς, τους είπε: "Για τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, για τον Θεό όμως τα πάντα είναι δυνατά"». «Κάποιου πλούσιου ανθρώπου τα χωράφια καρποφόρησαν άφθονα», και τα λοιπά. «Αλίμονο σε εσάς τους πλουσίους, διότι έχετε ήδη λάβει την παρηγοριά σας. Αλίμονο σε εσάς που είστε χορτασμένοι, διότι θα πεινάσετε».

«Σώσε μας, Κύριε, από τις δυσχέρειες αυτού του κόσμου, σύμφωνα με την αγαθότητά σου, ώστε, αφού διαπλεύσουμε το πέλαγος του βίου με καθαρή συνείδηση και παρασταθούμε άμεμπτοι και ακέραιοι στο φοβερό σου βήμα, να αξιωθούμε την αιώνια ζωή.» μʹ. Αφού άκουσε όλα αυτά ο αδελφός και κατανύχθηκε βαθύτατα, είπε με δάκρυα στον Γέροντα: «Από αυτά που βλέπω, Πάτερ, δεν μου απομένει ελπίδα σωτηρίας. Διότι "οι ανομίες μου ξεπέρασαν το κεφάλι μου"· αλλά σε παρακαλώ να μου πεις τι όφειλα να κάνω.» Και ο Γέροντας αποκρίθηκε και είπε: «Το να σωθεί κανείς, "για τους ανθρώπους βέβαια είναι αδύνατο, αλλά για τον Θεό όλα είναι δυνατά", όπως ακριβώς είπε ο ίδιος ο Κύριος. "Ας προφθάσουμε, λοιπόν, το πρόσωπό του με εξομολόγηση, ας τον προσκυνήσουμε και ας πέσουμε ενώπιόν του, και ας κλάψουμε μπροστά στον Κύριο που μας δημιούργησε, διότι αυτός είναι ο Θεός μας"· και ας τον ακούσουμε να λέει μέσω της φωνής του Ησαΐα, ότι "όταν επιστρέψεις και στενάξεις, τότε θα σωθείς". Και πάλι: "Μήπως δεν έχει τη δύναμη το χέρι του Κυρίου να σώσει; Ή μήπως βάρυνε το αυτί του ώστε να μην μπορεί να εισακούσει;"»

Διότι εκείνος που έχει λίγα, δεν κυριεύεται από αυτά με τον ίδιο τρόπο· επειδή στα πολλά τα δεσμά είναι πιο τυραννικά. Επειδή δε ο Κύριος συνομιλούσε με πλούσιο, του λέει: «Θα έχεις θησαυρό στους ουρανούς», επειδή είσαι φιλοχρήματος. «Ο δε Ιησούς είπε στους μαθητές του: Αλήθεια σας λέω ότι ένας πλούσιος δύσκολα θα εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Και πάλι σας λέω, είναι ευκολότερο να περάσει μια καμήλα από την τρύπα μιας βελόνας, παρά να εισέλθει ένας πλούσιος στη βασιλεία του Θεού.» Εφόσον παραμένει πλούσιος και αυτός μεν έχει τα περιττά, ενώ άλλοι δεν έχουν ούτε τα αναγκαία, δεν πρόκειται να εισέλθει στη βασιλεία των ουρανών. Όταν όμως αποτινάξει από πάνω του τα πάντα, τότε δεν είναι πλέον πλούσιος, και επομένως θα εισέλθει. Διότι είναι αδύνατον να εισέλθει κάποιος που έχει πολλά, όπως ακριβώς είναι αδύνατον και η καμήλα να περάσει μέσα από την τρύπα της βελόνας. Δες λοιπόν πώς πιο πάνω είπε ότι είναι δύσκολο να εισέλθει, ενώ εδώ ότι είναι εντελώς αδύνατο. Ορισμένοι δε υποστηρίζουν ότι η λέξη «κάμηλος» δεν δηλώνει το ζώο, αλλά το χοντρό σχοινί που χρησιμοποιούν οι ναύτες για να ρίχνουν τις άγκυρες. «Ακούγοντάς το αυτό οι μαθητές του, εκπλήσσονταν πάρα πολύ, λέγοντας: Ποιος άραγε μπορεί να σωθεί; Ο δε Ιησούς, κοιτάζοντάς τους, τους είπε: Για τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατο, για τον Θεό όμως τα πάντα είναι δυνατά.» Οι μαθητές, όντας φιλάνθρωποι, ρωτούν όχι για τους εαυτούς τους (διότι ήταν φτωχοί), αλλά για λογαριασμό όλων των ανθρώπων.