Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 19:9

Κεφάλαιο Α΄. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Ειπώθηκε δε, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, ας της δώσει αποστάσιο. Εγώ όμως σας λέω, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός από λόγο πορνείας, την κάνει να διαπράξει μοιχεία· και όποιος νυμφευθεί χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία. ΛΟΥΚΑΣ. Εάν κάποιος έρχεται προς εμένα, και δεν μισεί τον πατέρα, και τη μητέρα, και τη γυναίκα, και τα τέκνα, και τους αδελφούς, και τις αδελφές, ακόμη δε και την ίδια του την ψυχή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Σας λέω δε, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, παρά μόνο για λόγο πορνείας, και νυμφευθεί άλλη, διαπράττει μοιχεία· και εκείνος που νυμφεύεται χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.

Κεφάλαιο βʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Σας λέγω δε, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, παρεκτός για λόγο πορνείας, και νυμφευθεί άλλη, μοιχεύει· και όποιος νυμφευθεί χωρισμένη, μοιχεύει. Ότι πρέπει οι άνδρες να αγαπούν τις γυναίκες τους, με την αγάπη με την οποία ο Χριστός αγάπησε την Εκκλησία, παραδίδοντας τον εαυτό Του υπέρ αυτής, για να την αγιάσει.

Του λένε: Γιατί, λοιπόν, ο Μωυσής έδωσε εντολή να δώσει κανείς διαζευκτήριο και να την απολύσει; Τους λέει: Εξαιτίας της σκληροκαρδίας σας, σας επέτρεψε να απολύετε τις γυναίκες σας. Εξ αρχής, όμως, δεν έγινε έτσι. Σας λέω, λοιπόν, ότι όποιος απολύσει τη γυναίκα του, εκτός από την περίπτωση πορνείας, και νυμφευθεί άλλη, διαπράττει μοιχεία· και όποιος νυμφευθεί απολυμένη, διαπράττει μοιχεία.

Τους λέει: «Ο Μωυσής, εξαιτίας της σκληροκαρδίας σας, σας επέτρεψε να χωρίζετε τις γυναίκες σας· από την αρχή όμως δεν έγινε έτσι. Σας λέω δε ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός αν πρόκειται για πορνεία, και παντρευτεί άλλη, διαπράττει μοιχεία. Και όποιος παντρευτεί χωρισμένη, διαπράττει μοιχεία.» Οι Φαρισαίοι, βλέποντας ότι ο Κύριος τους αποστόμωσε, αναγκάστηκαν λοιπόν και φέρνουν στη μέση τον Μωυσή να νομοθετεί αντίθετα προς τον Χριστό, και λένε: «Πώς λοιπόν ο Μωυσής έδωσε εντολή να δώσουμε διαζύγιο (βιβλίον αποστασίου) και να την απολύσουμε;» Ο Κύριος, λοιπόν, επιστρέφοντας όλο το βάρος της κατηγορίας στο δικό τους κεφάλι, υπερασπίζεται τον Μωυσή και λέει: Δεν νομοθετεί αντίθετα προς τον Θεό ο Μωυσής λέγοντας αυτό, αλλά το νομοθέτησε εξαιτίας της δικής σας μοχθηρίας· ώστε, θέλοντας από ακολασία να συνευρεθείτε με άλλες, να μην εξοντώσετε τις προηγούμενες γυναίκες σας.

Και οι εντολές του νόμου, οι οποίες τότε δόθηκαν οικείως και καταλλήλως προς τη διάνοια των ατελών, τώρα θα λάβουν υψηλότερο και τελειότερο νόημα. Διότι το ότι ο νόμος ομιλούσε σε ατελείς με ατελή τρόπο, καθίσταται φανερό από το εξής: Επειδή για τη λύση του γάμου αποκρίθηκε ανάλογα με τη σκληροκαρδία των Εβραίων, ώστε, εάν ο άνδρας μισούσε τη γυναίκα του, να έχει την εξουσία να την απολύσει, για να μη συμβεί κάτι χειρότερο. Διότι, όντας φονιάδες και αιμοχαρείς, δεν λυπούνταν ούτε τους πιο οικείους τους, ώστε να θυσιάζουν στους δαίμονες ακόμη και τους γιους και τις κόρες τους. Αλλά τέτοιο ήταν το ταπεινό και ατελές του νόμου. Διότι τότε ήταν ο καιρός για τέτοια νομοθεσία, τώρα όμως απαιτείται άλλη, τελειότερη διδασκαλία. Γι' αυτό και λέω ότι καθένας που απολύει τη γυναίκα του, εκτός δηλαδή από λόγο πορνείας, και νυμφεύεται άλλη, μοιχεύει. Ώστε δεν είναι καθόλου παράδοξο εάν δεν συζητώ περί ακτημοσύνης, εφόσον ο νόμος δεν διδάσκει τίποτα τέτοιο με σαφήνεια.