Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 2:21

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ ἦλθεν εἰς γῆν ᾿Ισραήλ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
μέμνηται δὲ τοῦ Γὼγ καὶ ὁ προφήτης Ἰεζεκιήλ, «ἄρχοντα Ῥὼς Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ» ὀνομάζων· διὰ μὲν τοῦ Ῥὼς τὴν Ῥωμαίων, ὡς ἔοικεν, πόλιν αἰνιττόμενος, ἐπεὶ καὶ ἀρχὴ καὶ κεφαλὴ κατὰ τὴν Ἑβραίων φωνὴν διὰ τοῦ Ῥὼς δηλοῦται, διὰ δὲ τοῦ Μοσὸχ τὴν Μυσίαν καὶ τὰ πέριξ ταύτης ἔθνη, ὅσα νῦν οἰκεῖα Ῥωμαίων ἐστίν, διὰ δὲ τοῦ Θοβὲλ τὴν Ἰβηρίαν, 〈ὡς〉 ὁ Ἰώσηπος δηλοῖ, ἀπὸ τοῦ Θοβὲλ γεγονέναι φάσκων Θοβεήλους τοὺς Ἴβηρας. ὧν ἁπάντων ἄρχοντα τὸν Γὼγ ὑψωθήσεσθαί φησιν ἐπὶ τῆς τοῦ προφητευομένου Χριστοῦ παρουσίας, ὃν ὁ «θεὸς ὡδήγησεν ἐξ Αἰγύπτου», ὅτε κατὰ τὸν Ματθαῖον, ἐπιβουλεύοντος τοῦ Ἡρώδου παιδὶ ὄντι αὐτῷ, «χρηματισθεὶς» ὁ Ἰωσὴφ «παρέλαβεν τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ ἐπανῆλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ». «Δόξα» δὲ «μονοκέρωτος αὐτῷ» τῷ Χριστῷ παρῆν, διὰ τὸ «ἐν αὐτῷ» εὐδοκηκέναι κατοικῆσαι «πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος», κατὰ τὸν ἱερὸν ἀπόστολον. διόπερ ὡς κέρας ἐπιγραφόμενος τὸν τῶν ὅλων θεὸν καὶ πατέρα αὐτοῦ, «μονόκερως» καὶ ἐν ἑτέραις γραφαῖς ὠνομάσθη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τον Γωγ τον μνημονεύει και ο προφήτης Ιεζεκιήλ, ονομάζοντάς τον «άρχοντα Ρως, Μοσόχ και Θοβέλ»· με τη λέξη Ρως αινίσσεται, όπως φαίνεται, την πόλη των Ρωμαίων, επειδή και η αρχή και η κεφαλή στην εβραϊκή γλώσσα δηλώνονται με τη λέξη Ρως, με τη λέξη Μοσόχ αινίσσεται τη Μυσία και τα γύρω από αυτήν έθνη, όσα είναι τώρα οικεία στους Ρωμαίους, και με τη λέξη Θοβέλ την Ιβηρία, όπως δηλώνει ο Ιώσηπος, ο οποίος ισχυρίζεται ότι από τον Θοβέλ προήλθαν οι Θοβεήλοι, δηλαδή οι Ίβηρες. Άρχοντας όλων αυτών λέει ότι θα υψωθεί ο Γωγ κατά την παρουσία του προφητευόμενου Χριστού, τον οποίο «ο Θεός οδήγησε από την Αίγυπτο», όταν, σύμφωνα με τον Ματθαίο, καθώς ο Ηρώδης τον επιβουλευόταν όταν ήταν παιδί, ο Ιωσήφ «αφού έλαβε θεία ειδοποίηση, παρέλαβε το παιδί και τη μητέρα του, και επέστρεψε στη γη του Ισραήλ». Και «δόξα μονοκέρωτος» υπήρχε στον ίδιο τον Χριστό, επειδή «μέσα σε αυτόν» ευδόκησε να κατοικήσει «όλο το πλήρωμα της θεότητος», σύμφωνα με τον ιερό απόστολο. Γι' αυτόν τον λόγο, προβάλλοντας ως κέρας τον Θεό των όλων και Πατέρα του, ονομάστηκε «μονόκερως» και σε άλλες Γραφές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τοὺς Ψαλμούς 77-99 (Νόθος)
Πῶς δέ, Μαρτύριον, ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτὸν ἐκ γῆς Αἰγύπτου; Ἐπειδὴ γὰρ εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ ὁ Ἰωσὴφ ἐτύγχανε διὰ τὸν τῶν ἀδελφῶν φθόνον, διὰ τὴν πρᾶσιν, διὰ τὴν ἐν ἐλευθερίᾳ δουλείαν, διὰ τὴν τῶν ἀστέρων προσκύνησιν, καὶ ἕτερα τοιαῦτα, ὅσα ἐξὸν ἐκ τῆς κατ’ ἐκεῖνον ἱστορίας ἐκλέγεσθαι· ἔργῳ δηλῶσαι βουλόμενος, ὅτι μαρτύριον αὐτοῦ καὶ στήλη Ἰωσὴφ ἐτύγχανε, καὶ καθάπερ ἐκεῖνον, οὕτως καὶ αὐτὸν ἐξ ἐπιβουλῶν ἐπιβουλαὶ διεδέχοντο. Ἀποθανόντος Ἡρώδου, ὅστις αὐτὸν ἀνελεῖν ἐπεχείρησεν· ἐπανελθὼν γὰρ ἐξ Αἰγύπτου ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ διὰ τὸν φόβον Ἀρχελάου κρύπτεται, ὡς καὶ τούτου μετὰ τὸν Ἡρώδην ἐπιβουλεύειν μέλλοντος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς όμως ονομάζεται Μαρτύριο κατά την αναχώρησή του από τη γη της Αιγύπτου; Επειδή ο Ιωσήφ αποτελούσε εικόνα του Χριστού, λόγω του φθόνου των αδελφών του, λόγω της πώλησής του, λόγω της υποδούλωσής του ενώ ήταν ελεύθερος, λόγω της προσκύνησης των αστέρων και άλλων παρόμοιων γεγονότων, όσα είναι δυνατόν να σταχυολογήσει κανείς από την ιστορία του. Θέλοντας, λοιπόν, να δηλώσει έμπρακτα ότι ο Ιωσήφ υπήρξε μαρτυρία και μνημείο του, και ότι όπως εκείνον, έτσι και αυτόν τον ακολουθούσαν διαδοχικές επιβουλές. Μετά τον θάνατο του Ηρώδη, ο οποίος επιχείρησε να τον εξοντώσει, επιστρέφοντας από την Αίγυπτο κρύβεται στη Γαλιλαία από φόβο για τον Αρχέλαο, διότι και αυτός, μετά τον Ηρώδη, επρόκειτο να τον επιβουλευτεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Παραμυθητικὸς πρὸς τοὺς ἐν Κρήτῃ μοναχούς
Οὕτως οἱ πειρασμοὶ καὶ αἱ θλίψεις πολλοῦ παρὰ τῷ Θεῷ ἠξίωνται λόγου καὶ σύντροφοι ἐξ ἀρχῆς τῇ καθ’ ἡμᾶς εὐσεβείᾳ γεγόνασιν. Ἐξ αὐτῆς γὰρ τῆς εἰς γῆν καταβολῆς τοῦ κηρύγματος, κἀκείνη καὶ αὗται συνανεφύησαν· καὶ τί λέγω τοῦ κηρύγματος; Αὐτὸς γὰρ ὁ ἡμέτερος Σωτήρ, ἡνίκα τὸ τῆς ἡμετέρας φύσεως φύραμα εἵλετο ὑποδῦναι, ἐξ αὐτῆς αὐτίκα τῆς εἰς τὸν βίον προόδου συνεπλάκη τοῖς πειρασμοῖς. Ὅτε γὰρ <ὁ> τῆς Ἰουδαίας τηνικαῦτα κρατῶν πρὸς φόνον αὐτοῦ καθωπλίζετο καὶ εἰς Αἴγυπτον μὲν μετὰ τῆς μητρὸς ἐδραπέτευσεν, ἐξ Αἰγύπτου δὲ πάλιν εἰς Ἰουδαίαν, κἀκεῖθεν εἰς Ναζαρὲτ τοὺς φονῶντας ἀποφεύγων ἆρά γε τῶν πειρασμῶν οὕτω κατ’ ἐκείνου πνεόντων, ἐκεῖνος πρὸς ἄνεσιν ὅλως ἢ περιφάνειαν ἑώρα τὰ ἔξωθεν; οὔμενουν. ἀλλ’ ἐξ αὐτοῦ τοῦ τόκου μέχρι τῆς τελευτῆς τοῦ κατ’ ἄνθρωπον βίου πενίᾳ καὶ λιτότητι χαίροντα μετὰ πολλῆς εὑρίσκομεν τῆς περιουσίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι, οι πειρασμοί και οι θλίψεις έχουν θεωρηθεί άξιοι μεγάλης προσοχής ενώπιον του Θεού και έχουν γίνει από την αρχή συνοδοιπόροι της δικής μας ευσέβειας. Διότι από την ίδια κιόλας τη σπορά του κηρύγματος στη γη, βλάστησαν μαζί και εκείνη και αυτές. Και γιατί μιλώ για το κήρυγμα; Διότι ο ίδιος ο Σωτήρας μας, όταν επέλεξε να ενδυθεί το φύραμα της ανθρώπινης φύσης μας, αμέσως, από την πρώτη στιγμή της εισόδου του στον βίο, συνεπλάκη με τους πειρασμούς. Όταν δηλαδή ο τότε ηγεμόνας της Ιουδαίας εξοπλιζόταν για να τον δολοφονήσει, και Εκείνος δραπέτευσε στην Αίγυπτο με τη μητέρα Του, και από την Αίγυπτο επέστρεψε πάλι στην Ιουδαία, και από εκεί πήγε στη Ναζαρέτ προσπαθώντας να αποφύγει τους δολοφόνους, άραγε, ενώ οι πειρασμοί έπνεαν με τέτοια ορμή εναντίον του, μήπως Εκείνος απέβλεπε καθόλου στην εξωτερική άνεση ή τη δόξα; Κάθε άλλο. Αντιθέτως, από την ίδια τη γέννησή Του μέχρι το τέλος του ανθρώπινου βίου Του, διαπιστώνουμε ότι χαιρόταν απόλυτα μέσα στην πενία και τη λιτότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἄκουε τοίνυν τοῦ προφήτου· «Θρῆνος καὶ κλαυθμός, καὶ ὀδυρμὸς πολύς· Ῥαχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς,» τουτέστιν, ἡ Βηθλεέμ, «καὶ οὐκ ἤθελε παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν.» Ἐν τῷ βίῳ τούτῳ οὐκ εἰσίν, ἐπεὶ αἱ ψυχαί, ἀθάνατοι. «Τελευτήσαντος δὲ Ἡρώδου.» Πικρὰν τελευτὴν ἔσχεν ὁ Ἡρώδης, πυρετῷ, καὶ δυσεντερίᾳ, καὶ κνησμῷ καὶ ὄγκῳ ποδῶν, καὶ σήψει τοῦ αἰδοίου σκώληκας γεννώσῃ, καὶ δυσπνοίᾳ, καὶ τρόμῳ, καὶ σπασμῷ τῶν μελῶν, ἀποῤῥήξας τὴν πονηρὰν ψυχήν. «Ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ’ ὄναρ φαίνεται τῷ Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ, λέγων· Ἐγερθείς, παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ πορεύου εἰς γῆν Ἰσραήλ.» Οὐ λέγει, Φεῦγε, ἀλλὰ Πορεύου. Φόβος γὰρ οὐκ ἔτι ἦν. «Τεθνήκασι γὰρ οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου.» Ποῦ Ἀπολινάριος, ὅστις ἔλεγε μὴ ψυχὴν ἀνθρώπου λαβεῖν τὸν Κύριον; ἐντεῦθεν γὰρ ἐλέγχεται. «Ὁ δὲ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ, καὶ ἦλθεν εἰς γῆν Ἰσραήλ. Ἀκούσας δὲ ὅτι Ἀρχέλαος βασιλεύει ἐπὶ τῆς Ἰουδαίας ἀντὶ Ἡρώδου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐφοβήθη ἐκεῖ ἀπελθεῖν.» Τρεῖς υἱοὺς κατέλειψεν Ἡρώδης, Φίλιππον, Ἀντίπαν, καὶ Ἀρχέλαον· τὸν μὲν οὖν Ἀρχέλαον, βασιλέα, τοὺς δὲ λοιπούς, τετράρχας ἐκέλευσεν εἶναι. Ἐφοβήθη δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπελθεῖν εἰς γῆν Ἰσραήλ, τουτέστιν, εἰς τὴν Ἰουδαίαν, διότι καὶ ὁ Ἀρχέλαος, ὅμοιος ἦν τῷ πατρὶ αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άκουσε, λοιπόν, τον προφήτη: «Θρήνος και κλαυθμός και οδυρμός πολύς· η Ραχήλ κλαίει τα τέκνα της», δηλαδή η Βηθλεέμ, «και δεν ήθελε να παρηγορηθεί, διότι δεν υπάρχουν πλέον». Σε αυτόν τον βίο δεν υπάρχουν, επειδή οι ψυχές είναι αθάνατες. «Όταν δε πέθανε ο Ηρώδης». Πικρό τέλος είχε ο Ηρώδης, με πυρετό και δυσεντερία, με κνησμό και οίδημα των ποδιών, και με σήψη των γεννητικών οργάνων που γεννούσε σκουλήκια, και με δύσπνοια, και με τρόμο, και με σπασμό των μελών, αποβάλλοντας την πονηρή του ψυχή. «Ιδού, άγγελος Κυρίου φαίνεται στον ύπνο του Ιωσήφ στην Αίγυπτο, λέγοντας: Σήκω, παράλαβε το παιδί και τη μητέρα του και πήγαινε στη γη του Ισραήλ». Δεν λέει, Φύγε, αλλά Πήγαινε. Διότι δεν υπήρχε πλέον φόβος. «Διότι έχουν πεθάνει αυτοί που ζητούσαν την ψυχή του παιδιού». Πού είναι ο Απολινάριος, ο οποίος έλεγε ότι ο Κύριος δεν έλαβε ανθρώπινη ψυχή; Διότι από αυτό εδώ ελέγχεται. «Και αυτός, αφού σηκώθηκε, παρέλαβε το παιδί και τη μητέρα του, και ήρθε στη γη του Ισραήλ. Ακούγοντας όμως ότι ο Αρχέλαος βασιλεύει στην Ιουδαία αντί του πατέρα του, του Ηρώδη, φοβήθηκε να πάει εκεί». Τρεις γιους άφησε ο Ηρώδης, τον Φίλιππο, τον Αντίπα και τον Αρχέλαο· τον μεν Αρχέλαο διέταξε να είναι βασιλιάς, τους δε υπόλοιπους τετράρχες. Φοβήθηκε δε ο Ιωσήφ να πάει στη γη του Ισραήλ, δηλαδή στην Ιουδαία, διότι και ο Αρχέλαος ήταν όμοιος με τον πατέρα του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες