Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 20:18

Ότι δε ο Υιός του ανθρώπου, ο κύριος των ημερών, σταυρώθηκε, «Ιδού ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί» στα χέρια αμαρτωλών. Αλλά επειδή η Παρασκευή, μαρτυρώντας μόνη της και ως δούλη, δεν γίνεται πιστευτή από τους αιρετικούς ότι εκείνος που σταυρώθηκε δεν ήταν ένας απλός άνθρωπος, καλεί ως μάρτυρα την κτίση, ώστε από το στόμα δύο και τριών και περισσοτέρων μαρτύρων να βεβαιωθεί η αλήθεια. Πες, ουρανέ, γιατί ντύθηκες με σκοτάδι κατά το Πάθος; Αποκρίνεται: Επειδή σταυρώθηκε εκείνος που είπε μέσω του Ησαΐα: «Θα ντύσω τον ουρανό με σκοτάδι». Και λοιπόν; Μήπως επειδή πέθανε ένας άνθρωπος στον σταυρό; Αλλά αποκρίνεται: Εάν σκοτείνιασα για έναν άνθρωπο, πώς τότε που ο Αδάμ πέθανε εξαιτίας της αμαρτίας και ως νεκρός μεταφερόταν έξω από τον οίκο του παραδείσου, δεν φόρεσα σκοτάδι; Τότε ο Αδάμ πέθανε δίπλα στο ξύλο, τώρα όμως ο Ποιητής του Αδάμ, αφού σαρκώθηκε, πέθανε πάνω στο ξύλο, για να θανατώσει τον θάνατο διά του θανάτου. Μαρτύρησε και εσύ για την ημέρα, ήλιε, συνοδοιπόρε της και συνεργάτη και συναπόδημε και σύνδουλε. Γιατί, ενώ φορούσες λευκά, ξαφνικά φόρεσες μαύρα;

Και στη συνέχεια: εάν σας πουν, ιδού είναι στην έρημο, μην εξέλθετε· ιδού είναι στα κρυφά δωμάτια, μην πιστέψετε· διότι, όπως η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Διότι, όντας Θεός αχώριστος, ευδόκησε για τη δική μας σωτηρία να συμπλακεί απαθώς με τον θάνατο μέσω της σάρκας, ώστε με το δικό του πάθος να χαρίσει σε εμάς την απάθεια. Και για να μάθεις ότι αυτός είναι που έπαθε ως άνθρωπος, όντας Θεός που προγνωρίζει τα πάντα, είπε προς τους μαθητές του κατ' ιδίαν: ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και τους γραμματείς, και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο· και θα τον παραδώσουν στα έθνη για να τον εμπαίξουν, να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν· και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί. Και για να μη βρει κανείς από τους απίστους πρόφαση, ότι τάχα ο Κύριος είπε πως κάποιος άλλος επρόκειτο να τα πάθει αυτά και όχι ο ίδιος για τον εαυτό του, ρωτούσε τους μαθητές του λέγοντας: ποιος λένε οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ, ο Υιός του ανθρώπου;

Διότι σε καθέναν είναι φανερό ότι ο Χριστός εκουσίως προσήλθε στο πάθος και με το δικό του θέλημα και του ιδίου του Πατέρα και με την ευδοκία του Αγίου Πνεύματος έλαβε τη σάρκα ενανθρωπώντας ανάμεσά μας, όντας τέλειος Θεός από την αρχή, γεννημένος από τον Πατέρα άναρχα και άχρονα, και τις έσχατες ημέρες καταδέχθηκε να κυοφορηθεί σε μήτρα παρθένου, πλάθοντας στον εαυτό του σώμα και έχοντας γεννηθεί αληθινά και ενανθρωπήσει πραγματικά, ώστε με αυτή τη σάρκα να πάθει για εμάς και να δώσει την ψυχή του για τα δικά του πρόβατα· καθώς ελέγχει αυτούς λέγοντας: «Ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί και θα θανατωθεί και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί», και προς τους γιους του Ζεβεδαίου λέγοντας: «Μπορείτε να πιείτε το ποτήριο που εγώ πρόκειται να πιω;», όπως και ο απόστολος Πέτρος λέει: «θανατώθηκε μεν ως προς τη σάρκα, ζωοποιήθηκε δε ως προς το πνεύμα» και πάλι: «ο οποίος έπαθε για εμάς κατά τη σάρκα»· πάλι δε ο Ιωάννης λέει: «αν κάποιος δεν ομολογεί ότι ο Χριστός έχει έλθει με σάρκα, αυτός είναι αντίχριστος», και ο άγιος Παύλος αναφέρει: «αφού γεύτηκε θάνατο, και μάλιστα θάνατο σταυρού», όπως και ο Μωυσής προαναγγέλλοντας έλεγε: «θα δείτε τη ζωή σας κρεμασμένη πάνω στο ξύλο».

β΄. Βλέπεις ότι αυτά έχουν ειπωθεί για τη σάρκα; Πες μου, λοιπόν, παρακαλούσε τον Πατέρα για να σωθεί από τον θάνατο, και γι' αυτό ήταν περίλυπος και έλεγε: «Αν είναι δυνατόν, ας παρέλθει από εμένα αυτό το ποτήρι»; Πουθενά όμως δεν παρακάλεσε τον Πατέρα για την ανάσταση, αλλά απεναντίας ο ίδιος διακηρύσσει λέγοντας: «Γκρεμίστε αυτόν τον ναό, και εγώ σε τρεις ημέρες θα τον εγείρω»· και, «Έχω εξουσία να παραδώσω την ψυχή μου, και έχω εξουσία να την πάρω πάλι· κανείς δεν την αφαιρεί από εμένα, αλλά εγώ την παραδίδω από μόνος μου». Τι συμβαίνει, λοιπόν; Και για ποιο λόγο παρακαλούσε; Και πάλι λέει: «Ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και τους γραμματείς, και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο, και θα τον παραδώσουν στα έθνη για να τον εμπαίξουν και να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί».

Ομιλία ΞΕ΄. Και καθώς ανέβαινε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα, πήρε τους δώδεκα μαθητές ιδιαιτέρως στον δρόμο και τους είπε: «Ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και τους γραμματείς, και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο. Και θα τον παραδώσουν στους εθνικούς για να τον εμπαίξουν, να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν· και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί».

Δεν θα φθονήσουν, άραγε, οι άγιοι εκείνους που έλαβαν τα ίδια; Μη γένοιτο, αλλά από αυτό αποδεικνύεται ότι τόσα και τέτοιου μεγέθους είναι τα αγαθά που δίνονται στους δικαίους, ώστε θα μπορούσαν να προκαλέσουν ακόμη και φθόνο. «Και καθώς ο Ιησούς ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα, πήρε τους δώδεκα μαθητές ιδιαιτέρως στον δρόμο, και τους είπε: Ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και τους Γραμματείς, και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο, και θα τον παραδώσουν στους εθνικούς για να τον εμπαίξουν, να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί. Τότε τον πλησίασε η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου μαζί με τους υιούς της, προσκυνώντας τον και ζητώντας κάτι από αυτόν.»