Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 20:31

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν· οἱ δὲ μεῖζον ἔκραζον λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυΐδ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἐφραίμ ὁ Σύρος Πανοπλία πρὸς μοναχούς
Διό, ἀδελφέ μου, περὶ οὗ ἐπείγει καὶ περὶ ὧν ἐστὶν ἐν παντὶ καιρῷ χρεία, περὶ τούτων αἰτοῦ τὸν Θεόν. Βλέπε γὰρ τοὺς δύο τυφλοὺς προσερχομένους αὐτῷ καὶ βοῶντας, ἐλέησον ἡμᾶς, Υἱὲ Δαυΐδ. Καὶ τί πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος; Τί θέλετε ἵνα ποιήσω ὑμῖν; Οἱ δὲ τὸν πόνον καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας αὐτῶν ᾐτήσαντο, τὸ ἀνοιγηθῆναι αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμούς. Μὴ εἶπαν, δὸς ἡμῖν τίποτε, ὧν καὶ χρείαν ἔχομεν κατ᾽ ἀλήθειαν; Μὴ εἶπαν, δὸς ἡμῖν ἱμάτιον, ὅτι πτωχοὶ ἐσμέν; Ἀλλ᾽ ᾐτήσαντο περὶ οὗ ἐπείγοντο. Βλέπε δὲ καὶ τὴν Χαναναίαν κράζουσαν ὀπίσω τοῦ Κυρίου καὶ λέγουσαν· ἐλέησόν με, Κύριε, ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό, αδελφέ μου, για εκείνο που επείγει και για εκείνα που υπάρχει ανάγκη σε κάθε περίσταση, γι' αυτά να παρακαλάς τον Θεό. Διότι, δες τους δύο τυφλούς που τον πλησίαζαν και φώναζαν: «Ελέησέ μας, Υιέ του Δαβίδ». Και τι τους απάντησε ο Κύριος; «Τι θέλετε να σας κάνω;» Αυτοί όμως ζήτησαν εκείνο που πονούσε και επιθυμούσε η καρδιά τους, δηλαδή το να ανοίξουν τα μάτια τους. Μήπως του είπαν: «Δώσε μας κάτι από εκείνα που πραγματικά έχουμε ανάγκη;» Μήπως είπαν: «Δώσε μας ρούχα, επειδή είμαστε φτωχοί;» Απεναντίας, ζήτησαν αυτό που τους επείγε. Δες επίσης και τη Χαναναία που φώναζε πίσω από τον Κύριο και έλεγε: «Ελέησέ με, Κύριε, η θυγατέρα μου βασανίζεται άσχημα από δαιμόνιο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἐπεὶ οὖν οἱ δέκα ἀκούσαντες ἐθορυβήθησαν, προσκαλεῖται αὐτούς, τῇ κλήσει πρὸ τῶν λόγων αὐτοὺς καταπραΰνων. Καὶ γὰρ οἱ τοῦ Ζεβεδαίου ἀποῤῥαγέντες τῶν ἄλλων, ὡμίλουν αὐτῷ· πᾶσιν οὖν κοινῶς ὁμιλεῖ. Εἰδὼς γὰρ τυραννικὸν τὸ φιλόπρωτον, καὶ σφοδροτέρας δεόμενον πληγῆς, βαθύτερον αὐτῶν καθικνεῖται εἰς τὴν τῶν ἐθνικῶν καὶ ἀπίστων μοῖραν αὐτοὺς ἀποῤῥίπτων, εἰ φιλοδοξεῖν θέλοιεν. Καὶ οὕτως αὐτοὺς ἐντρέπει, φάσκων· Οἱ μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι, διότι ἄρχουσι, λαμπρύνονται· καὶ τὸ ἐρᾷν τῶν πρωτείων, τῶν ἐθνικῶν ἐστι πάθος· οἱ δὲ ἐμοὶ μαθηταί, ἀπὸ ταπεινώσεως τιμῶνται· ὥστε καὶ ὁ μείζων θέλων εἶναι, ὀφείλει διακονεῖν τοῖς ὑποδεεστέροις, ὅπερ τῆς ἄκρας ἐστὶ ταπεινώσεως. Ἐν ἐμαυτῷ δὲ τοῦτο δείκνυμι, ὃς ἄρχων ὢν καὶ βασιλεὺς τῶν ἐν οὐρανοῖς, ἐταπείνωσα ἐμαυτόν, διακονήσων ὑμῖν εἰς τὴν σωτηρίαν· καὶ τοσοῦτον δουλεύσων ὑμῖν, ὥστε καὶ τὴν ψυχὴν δοῦναι λύτρον ἀντὶ πολλῶν, τουτέστι, πάντων· οἱ γὰρ πάντες, πολλοί. «Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Ἱεριχώ, ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς. Καὶ ἰδοὺ δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδόν, ἀκούσαντες ὅτι Ἰησοῦς παράγει, ἔκραξαν λέγοντες· Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυΐδ. Ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή λοιπόν οι δέκα, όταν το άκουσαν, ταράχθηκαν, τους προσκαλεί, καταπραΰνοντάς τους με την πρόσκληση πριν από τα λόγια. Διότι, αφού οι γιοι του Ζεβεδαίου είχαν αποσπαστεί από τους άλλους, συνομιλούσαν μαζί του· συνεπώς, τώρα μιλά σε όλους κοινά. Επειδή γνώριζε ότι η φιλοπρωτία είναι τυραννική και χρειάζεται πιο σφοδρό χτύπημα, τους αγγίζει βαθύτερα, κατατάσσοντάς τους στη μοίρα των εθνικών και των απίστων, εάν ήθελαν να έχουν τέτοιες φιλοδοξίες. Και έτσι τους συνετίζει, λέγοντας: Οι μεν άλλοι άνθρωποι, επειδή εξουσιάζουν, δοξάζονται· και το να αγαπά κανείς τα πρωτεία είναι πάθος των εθνικών. Οι δικοί μου όμως μαθητές τιμώνται μέσω της ταπείνωσης. Ώστε και αυτός που θέλει να είναι μεγαλύτερος, οφείλει να διακονεί τους κατώτερους, πράγμα που αποτελεί ένδειξη άκρας ταπείνωσης. Αυτό δε το αποδεικνύω με τον εαυτό μου, ο οποίος, αν και είμαι άρχοντας και βασιλιάς των επουρανίων, ταπείνωσα τον εαυτό μου, για να σας διακονήσω προς σωτηρία· και σε τέτοιο βαθμό θα σας υπηρετήσω, ώστε και την ψυχή μου να δώσω ως λύτρο αντί πολλών, δηλαδή πάντων· διότι οι πάντες, είναι πολλοί. «Και καθώς αυτοί αναχωρούσαν από την Ιεριχώ, τον ακολούθησε πολύς όχλος. Και ιδού, δύο τυφλοί που κάθονταν στην άκρη του δρόμου, όταν άκουσαν ότι περνάει ο Ιησούς, φώναξαν λέγοντας: Ελέησέ μας, Κύριε, Υιέ του Δαβίδ. Ο δε όχλος τους επέπληξε για να σωπάσουν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Οἱ δὲ μεῖζον ἔκραζον, λέγοντες· Ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυΐδ. Καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησεν αὐτούς, καὶ εἶπε· Τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν; Λέγουσιν αὐτῷ· Κύριε, ἵνα ἀνοιχθῶσιν ἡμῶν οἱ ὀφθαλμοί. Σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς, ἤψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ εὐθέως ἀνέβλεψαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.» Ἀπὸ τῆς φήμης οἱ τυφλοὶ γνόντες τὸν Κύριον, ἐδράξαντο τοῦ καιροῦ, ἀκούσαντες μὲν ὅτι παρέρχεται τὴν ὁδόν· πιστεύσαντες δέ, ὅτι Ἰησοῦς ὁ ἐκ σπέρματος Δαυῒδ τὸ κατὰ σάρκα, δυνατὸς ἦν θεραπεῦσαι αὐτούς, ὡς δὲ ἄγαν θερμοὶ περὶ τὴν πίστιν, οὐδὲ ἐπιστομιζόμενοι ἐσιώπων, ἀλλὰ καὶ πλείω ἔκραζον. Ὅθεν οὐδὲ ἐρωτᾷ αὐτοὺς εἰ πίστιν ἔχουσιν, ἀλλὰ τί θέλουσιν, ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι ἄλλα βουλομένοις ἄλλα δίδωσι. Δείκνυσιν οὖν ὅτι οὐχ ἕνεκεν τοῦ λαβεῖν ἀργύριον ἐβόων, ἀλλὰ τοῦ ἰαθῆναι. Ἁψάμενος δὲ θεραπεύει, ἵνα μάθωμεν, ὅτι πᾶν μέλος τῆς ἁγίας αὐτοῦ σαρκός, ζωοποιὸν καὶ Θεοῦ μέλος ἦν. Εἰ δὲ ὁ Λουκᾶς καὶ ὁ Μάρκος ἕνα λέγουσι τὸν τυφλόν, οὐδὲν τοῦτο διαφωνεῖ· ἐκεῖνοι γὰρ τοῦ ἐπιφανεστέρου ἐμνήσθησαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνοι όμως έκραζαν πιο δυνατά, λέγοντας: Ελέησέ μας, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Και αφού στάθηκε ο Ιησούς, τους φώναξε και είπε: Τι θέλετε να σας κάνω; Του λένε: Κύριε, να ανοιχτούν τα μάτια μας. Και αφού σπλαχνίστηκε ο Ιησούς, άγγιξε τα μάτια τους, και αμέσως τα μάτια τους ανέβλεψαν και τον ακολούθησαν.» Οι τυφλοί, έχοντας αναγνωρίσει τον Κύριο από τη φήμη του, άδραξαν την ευκαιρία ακούγοντας ότι περνάει από τον δρόμο. Και επειδή πίστεψαν ότι ο Ιησούς, που καταγόταν κατά σάρκα από το σπέρμα του Δαβίδ, είχε τη δύναμη να τους θεραπεύσει, και καθώς ήταν πολύ θερμοί στην πίστη, δεν σιωπούσαν ούτε όταν τους επέπλητταν για να σωπάσουν, αλλά έκραζαν ακόμη περισσότερο. Γι' αυτό ούτε τους ρωτά αν έχουν πίστη, αλλά τι θέλουν, ώστε να μη νομίσει κάποιος ότι άλλα επιθυμούσαν και άλλα τους δίνει. Αποδεικνύει λοιπόν ότι δεν φώναζαν για να λάβουν χρήματα, αλλά για να θεραπευτούν. Και τους θεραπεύει με το άγγιγμά του, για να μάθουμε ότι κάθε μέλος της αγίας του σάρκας ήταν ζωοποιό και μέλος Θεού. Το γεγονός δε ότι ο Λουκάς και ο Μάρκος αναφέρουν έναν τυφλό δεν αποτελεί διαφωνία· διότι εκείνοι μνημόνευσαν τον πιο επιφανή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες