Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 20:33

Γι' αυτό, αδελφέ μου, για εκείνο που επείγει και για εκείνα που υπάρχει ανάγκη σε κάθε περίσταση, γι' αυτά να παρακαλάς τον Θεό. Διότι, δες τους δύο τυφλούς που τον πλησίαζαν και φώναζαν: «Ελέησέ μας, Υιέ του Δαβίδ». Και τι τους απάντησε ο Κύριος; «Τι θέλετε να σας κάνω;» Αυτοί όμως ζήτησαν εκείνο που πονούσε και επιθυμούσε η καρδιά τους, δηλαδή το να ανοίξουν τα μάτια τους. Μήπως του είπαν: «Δώσε μας κάτι από εκείνα που πραγματικά έχουμε ανάγκη;» Μήπως είπαν: «Δώσε μας ρούχα, επειδή είμαστε φτωχοί;» Απεναντίας, ζήτησαν αυτό που τους επείγε. Δες επίσης και τη Χαναναία που φώναζε πίσω από τον Κύριο και έλεγε: «Ελέησέ με, Κύριε, η θυγατέρα μου βασανίζεται άσχημα από δαιμόνιο».

Αν και ο ευαγγελιστής δεν βεβαιώνει γι' αυτούς καμία παρρησία προερχόμενη από τον βίο τους, εντούτοις αντί για οτιδήποτε άλλο τους αρκούσε η προθυμία τους. Αυτούς, λοιπόν, ας μιμηθούμε και εμείς. Και αν ο Θεός αναβάλλει τη δωρεά, και αν είναι πολλοί εκείνοι που μας αποτρέπουν, ας μην παύσουμε να ζητάμε. Διότι με αυτόν τον τρόπο προπαντός θα ελκύσουμε τον Θεό. Πρόσεξε, λοιπόν, και εδώ πώς τη σφοδρή τους προθυμία δεν την εμπόδισε ούτε η φτώχεια, ούτε η αναπηρία, ούτε το ότι δεν εισακούονταν, ούτε η επίπληξη από το πλήθος, ούτε τίποτε άλλο. Τέτοια είναι η ψυχή που φλέγεται και πονά. Τι κάνει, λοιπόν, ο Χριστός; Τους φώναξε και τους είπε: «Τι θέλετε να σας κάνω;». Του λένε: «Κύριε, να ανοίξουν τα μάτια μας». Για ποιο λόγο τους ρωτά; Για να μην νομίσει κανείς ότι άλλα ήθελαν να λάβουν και άλλα τους δίνει. Διότι, άλλωστε, είχε τη συνήθεια παντού πρώτα να καθιστά φανερή την αρετή των θεραπευομένων και να την αποκαλύπτει σε όλους, και τότε να επιτελεί τη θεραπεία· αφενός μεν, για να παρακινήσει και τους άλλους σε ζήλο· αφετέρου δε, για να δείξει ότι επάξια απολαμβάνουν τη δωρεά.

Και τους φώναξε, και είπε: «Τι θέλετε να σας κάνω;» Του λένε: «Κύριε, να ανοιχθούν τα μάτια μας». Ο δε Ιησούς, αφού σπλαγχνίστηκε, άγγιξε τα μάτια τους, και ανέβλεψαν.» «Υπήρχε κάποιος άνθρωπος, και βρισκόταν επί τριάντα οκτώ έτη στην ασθένειά του· και του λέει ο Ιησούς: «Θέλεις να γίνεις υγιής;» και τα εξής. «Αφού είπε αυτά, έφτυσε χάμω, και έφτιαξε πηλό από το πτύσμα, και άλειψε τον πηλό στα μάτια του τυφλού, και του είπε: Πήγαινε, νίψου στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Και αφού νίφτηκε, ήρθε βλέποντας.» «Ιδού ένας άνδρας, ο Ιάειρος, αφού έπεσε στα πόδια του Ιησού, τον παρακαλούσε να εισέλθει στον οίκο του, διότι είχε μία μονογενή θυγατέρα περίπου δώδεκα ετών, και αυτή πέθαινε. Ενώ δε αυτός πήγαινε, μία γυναίκα που είχε ρύση αίματος, άγγιξε από πίσω το κράσπεδο του ιματίου του, και αμέσως σταμάτησε η ρύση του αίματός της.» «Ενώ ακόμη μιλούσε, ήρθε κάποιος από το σπίτι του αρχισυνάγωγου, λέγοντάς του: Πέθανε η θυγατέρα σου· μην ενοχλείς τον διδάσκαλο. Και αφού ήρθε στην οικία και κράτησε το χέρι της, φώναξε λέγοντας: Παιδί μου, σήκω. Και επέστρεψε το πνεύμα της.» «Ιδού μία γυναίκα που είχε πνεύμα ασθένειας επί δεκαπέντε έτη, και ήταν σκυμμένη, και δεν μπορούσε καθόλου να ανασηκωθεί. Είπε δε σε αυτήν ο Ιησούς: Γυναίκα, έχεις απαλλαγεί από την ασθένειά σου· και αμέσως ανορθώθηκε.» «

Εκείνοι όμως έκραζαν πιο δυνατά, λέγοντας: Ελέησέ μας, Κύριε, υιέ του Δαβίδ. Και αφού στάθηκε ο Ιησούς, τους φώναξε και είπε: Τι θέλετε να σας κάνω; Του λένε: Κύριε, να ανοιχτούν τα μάτια μας. Και αφού σπλαχνίστηκε ο Ιησούς, άγγιξε τα μάτια τους, και αμέσως τα μάτια τους ανέβλεψαν και τον ακολούθησαν.» Οι τυφλοί, έχοντας αναγνωρίσει τον Κύριο από τη φήμη του, άδραξαν την ευκαιρία ακούγοντας ότι περνάει από τον δρόμο. Και επειδή πίστεψαν ότι ο Ιησούς, που καταγόταν κατά σάρκα από το σπέρμα του Δαβίδ, είχε τη δύναμη να τους θεραπεύσει, και καθώς ήταν πολύ θερμοί στην πίστη, δεν σιωπούσαν ούτε όταν τους επέπλητταν για να σωπάσουν, αλλά έκραζαν ακόμη περισσότερο. Γι' αυτό ούτε τους ρωτά αν έχουν πίστη, αλλά τι θέλουν, ώστε να μη νομίσει κάποιος ότι άλλα επιθυμούσαν και άλλα τους δίνει. Αποδεικνύει λοιπόν ότι δεν φώναζαν για να λάβουν χρήματα, αλλά για να θεραπευτούν. Και τους θεραπεύει με το άγγιγμά του, για να μάθουμε ότι κάθε μέλος της αγίας του σάρκας ήταν ζωοποιό και μέλος Θεού. Το γεγονός δε ότι ο Λουκάς και ο Μάρκος αναφέρουν έναν τυφλό δεν αποτελεί διαφωνία· διότι εκείνοι μνημόνευσαν τον πιο επιφανή.