Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:15

Έτσι, λοιπόν, αυτοί που ήταν νήπια όχι ως προς τον νου αλλά ως προς την κακία, εμπνευσμένοι από το Άγιο Πνεύμα, ανέπεμψαν στον Κύριο πλήρη και τέλειο ύμνο, μαρτυρώντας ότι ζωοποίησε τον Λάζαρο ως Θεός, ενώ ήταν νεκρός επί τέσσερις ημέρες. Οι Γραμματείς δε και οι Φαρισαίοι, βλέποντας τέτοια θαυμαστά γεγονότα, και βλέποντας αυτά τα παιδιά να φωνάζουν μέσα στο ιερό και να λένε, «ωσαννά στον υιό του Δαβίδ», αγανάκτησαν και έλεγαν στον Κύριο: Δεν ακούς τι λένε αυτοί; Αυτό βέβαια έπρεπε μάλλον να το πει σε αυτούς τότε ο Κύριος: Δεν βλέπετε, δεν ακούτε, ούτε καταλαβαίνετε; Γι' αυτό και ο ίδιος, επιτιμώντας τους επειδή τον κατηγορούσαν ότι ανεχόταν υμνωδία η οποία αρμόζει μόνο στον Θεό, τους είπε: Ναι, τους ακούω που λαμβάνουν αοράτως σοφία από εμένα και φθέγγονται τέτοια λόγια για εμένα· αν όμως αυτοί σιωπήσουν, οι λίθοι θα φωνάξουν. Εσείς δε ποτέ δεν διαβάσατε εκείνο το προφητικό λόγιο, ότι «από στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατήρτισες αίνο»;

Αλλά και όταν, καθισμένος πάνω σε πουλάρι όνου σύμφωνα με την προφητεία, εισήλθε παραδόξως στην Ιερουσαλήμ και υμνούνταν από τα παιδιά ως Θεός, θεράπευσε όλους τους χωλούς και τους τυφλούς που τον πλησίασαν εκεί, όπως αναφέρει και αυτό ο Ματθαίος. Όταν δε ήλθε στη Βηθσαϊδά, του φέρνουν έναν τυφλό, όπως λέει ο Μάρκος, και τον παρακαλούν να τον αγγίξει. Ο δε Κύριος, αφού τον έβγαλε έξω από το χωριό, έφτυσε στα μάτια του, έθεσε πάνω του τα χέρια του και τον έκανε να βλέπει αμυδρά. Έπειτα, θέτοντας πάλι τα χέρια του πάνω του, του χάρισε την ικανότητα να αναβλέψει και να βλέπει καθαρά. Καθώς δε πλησίαζε στην Ιεριχώ, όπως λέει ο Λουκάς, θεράπευσε μόνο με τον λόγο έναν τυφλό που καθόταν παρά την οδό και ζητιάνευε, λέγοντας σε αυτόν που ζήτησε τη θεραπεία: «Ανάβλεψε». Βγαίνοντας δε από την Ιεριχώ, όπως λέει και αυτό ο Μάρκος, χαρίζει πάλι την όραση σε έναν άλλον τυφλό, τον Βαρτίμαιο, τον γιο του Τιμαίου, λέγοντας σε αυτόν που ζήτησε να αναβλέψει: «Σύμφωνα με την πίστη σου ας γίνει σε εσένα». Στην δε Ιερουσαλήμ, όταν είδε έναν εκ γενετής τυφλό, όπως λέει ο Ιωάννης, χωρίς καν να του ζητηθεί, αλλά από δική του πρωτοβουλία λόγω της αγαθότητάς του, έφτυσε στη γη, έφτιαξε πηλό, άλειψε τα μάτια του τυφλού και του είπε: «Πήγαινε να νιφτείς στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ».

Ας δούμε και τα εξής. Τι λέει ο θειότατος ευαγγελιστής; Διότι όταν εισήλθε, λέει, ο Κύριος στο ιερό, τον πλησίασαν τυφλοί και χωλοί, και τους θεράπευσε. Όταν όμως είδαν οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τα θαύματα που έκανε, και τα παιδιά να κράζουν και να λένε, «Ωσαννά στον υιό του Δαβίδ, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», δεν ανέχθηκαν αυτή την τιμή προς αυτόν. Γι' αυτό, αφού τον πλησίασαν, του είπαν: «Δεν ακούς τι λένε αυτοί; Δεν δυσανασχετείς που δοξάζεσαι ως Θεός; Δεν δυσφορείς ακούγοντας από τα άκακα (παιδιά) αυτά που αρμόζουν μόνο στον Θεό; Δεν έχει δηλώσει από παλιά ο Θεός μέσω του προφήτη, "Τη δόξα μου δεν θα τη δώσω σε άλλον"; Και, "Πώς εσύ, που είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό;";» Αλλά πώς αντιδρά σε αυτά ο μακρόθυμος, που είναι πολύς στο έλεος και βραδύς στην οργή; Ανέχεται αυτούς που μαίνονται, καταπραΰνει με την απολογία του τον αναβρασμό τους, τους υπενθυμίζει τις Γραφές, προβάλλει τις μαρτυρίες για όσα τελούνται και δεν αποφεύγει την ερώτησή τους. Γι' αυτό και λέει: «Ποτέ δεν με ακούσατε και εσείς να λέω μέσω του προφήτη, "Τότε θα γνωρίσετε ότι εγώ ο ίδιος που ομιλώ είμαι παρών"; Ούτε πάλι (ακούσατε το), "Από το στόμα νηπίων και θηλαζόντων κατήρτισες αίνο εξαιτίας των εχθρών σου, για να καταλύσεις τον εχθρό και τον εκδικητή"; Αυτοί οι εχθροί είστε εσείς, που προσέχετε τον νόμο και διαβάζετε τους προφήτες, αλλά εμένα, που κηρύσσομαι μέσα στον νόμο, με αθετείτε».

Από πού, λοιπόν, θα σας το αποδείξω; Από τα ίδια τα λόγια του Κυρίου: Διότι, όταν είδαν, λέει, οι αρχιερείς και οι γραμματείς τα παιδιά να κράζουν μέσα στον ναό και να λένε, «Ωσαννά στον υιό του Δαυίδ», αγανάκτησαν και είπαν στον Ιησού: «Ακούς τι λένε αυτοί;». Ο δε Ιησούς τους λέει: «Ναι· ποτέ δεν διαβάσατε ότι: Από το στόμα νηπίων και θηλαζόντων βρεφών κατήρτισες αίνο;».

Ω, ψελλίσματα νηπίων, ανώτερα από τις γλώσσες που σοφίζονται και λαλούν μάταια! Δεν φοβήθηκαν τα ιερά βρέφη τη σκληρότητα των πατέρων τους. Δεν μπόρεσε η αυστηρότητά τους να κλονίσει την αγνή πίστη τους και τη σταθερότητά τους στην ευσέβεια, αλλά ούτε οι απειλές τους έκαμψαν το ανυποχώρητο φρόνημά τους. Αντιθέτως, όσο αυτοί εξαγριώνονταν από θυμό, τόσο περισσότερο τα ιερά παιδιά αναφωνούσαν και διακήρυτταν το ωσαννά, και η οδός στρωνόταν ακόμη περισσότερο από τα κλαδιά και τα ιμάτιά τους.

Γι' αυτόν τον λόγο εκδιώκονται από τον άνω ναό, και από τον κάτω· διότι είναι ανάξιοι να ιερουργούν. Πρόσεχε δε και εσύ μήπως τυχόν τον ναό του Θεού, δηλαδή τη διάνοιά σου, τον κάνεις σπήλαιο ληστών, δηλαδή των δαιμόνων. Και θα γίνει σπήλαιο, εάν έχουμε λογισμούς φιλόυλους, που πωλούν και αγοράζουν και είναι φιλοχρήματοι, συγκεντρώνοντας μέχρι και τα κόλλυβα, δηλαδή τα ευτελή νομίσματα· και εάν πωλούμε και εμπορευόμαστε τα περιστέρια, δηλαδή, όποιο πνευματικό δόγμα και τέτοιου είδους λογισμό έχουμε μέσα μας, κάναμε τον εαυτό μας σπήλαιο ληστών. «Και τον πλησίασαν χωλοί και τυφλοί μέσα στο ιερό, και τους θεράπευσε.» Από το ότι θεραπεύει τους ασθενείς αποδεικνύει ότι είναι Θεός και ορθώς πράττει, εκδιώκοντας με εξουσία από τον οίκο του τους αναξίους· δηλώνεται δε και τούτο, ότι αφού εκδιώχθηκαν οι Ιουδαίοι, οι οποίοι ήταν προσκολλημένοι στον νόμο και στις θυσίες των ζώων, προσλήφθηκαν οι τυφλοί και χωλοί από τα έθνη, οι οποίοι θεραπεύτηκαν από αυτόν. «Όταν δε είδαν οι αρχιερείς και οι Γραμματείς τα θαυμάσια που έκανε, και τα παιδιά να κράζουν μέσα στο ιερό, και να λέγουν: Ωσαννά στον υιό του Δαβίδ, αγανάκτησαν, και του είπαν: Ακούς τι λέγουν αυτοί;»