Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:2

18 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

λέγων αὐτοῖς· πορεύθητε εἰς τὴν κώμην τὴν ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ᾿ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–18 από 18

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὰ βαΐα
Τοῦ 〈αὐτοῦ〉 Ἀθανασίου, ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας, λόγος εἰς τὰ βαΐα. Φρικτόν, ἀγαπητοί, μυστήριον καὶ σήμερον ἐν Ἰερουσαλὴμ γέγονε. μυστήριον δέ φημι τὸ ὑπὸ τῶν προφητῶν κηρυχθὲν καὶ ὑπὸ Χριστοῦ τελεσθέν. ὄντως γὰρ «εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου» κατὰ τὸν μακάριον Δαυίδ. καὶ πάλιν ὁ αὐτός· «ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον.» τὴν γὰρ κοινὴν ἀνάστασιν τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους πιστούμενος ὁ πάντων δεσπότης καὶ δημιουργός, Ἰησοῦς Χριστός, ὁ πάντα δι᾽ ἡμᾶς οἰκονομήσας πρὸ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ πάθους ἐκ νεκρῶν ἤγειρε τὸν Λάζαρον. ὅθεν μετὰ τοῦτο σπεύδων ὡς λοιπὸν ἔφην τὸ ὑπὲρ ἡμῶν ἑκούσιον πάθος ἀναδέξασθαι. «ἀποστέλλει,» φησὶν ὁ εὐαγγελιστής, «δύο τινὰς τῶν ἑαυτοῦ μαθητῶν λέγων· πορεύεσθε εἰς τὴν κατέναντι ὑμῶν κώμην, εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον σὺν αὐτῇ· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.» Διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Ἰακώβ, ὁ πατριάρχης, ἡνίκα τὰς εὐλογίας ἐν κλήρῳ παρεῖχε τοῖς τέκνοις, ἐλθὼν ἐπὶ τὸν Ἰούδαν οὕτως εἴρηκεν· «Ἰούδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου.» καὶ μετ᾽ ὀλίγα· «καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.» ποίων δὲ ἐθνῶν γέγονε προσδοκία Ἰούδας; 〈Ἰουδαίων;〉 οὐδαμῶς. ἀλλὰ τοῦτο δηλοῖ ὁ προφήτης, ἐπειδὴ ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ κύριος. καὶ πάλιν μεθ᾽ ἕτερα ὁ αὐτός· «δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὴν ὄνον αὐτοῦ καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του ιδίου Αθανασίου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, λόγος εις τα Βαΐα. Φρικτό, αγαπητοί, μυστήριο συντελέστηκε και σήμερα στην Ιερουσαλήμ. Και λέγοντας μυστήριο, εννοώ αυτό που κηρύχθηκε από τους προφήτες και τελέστηκε από τον Χριστό. Διότι, πράγματι, «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου», σύμφωνα με τον μακάριο Δαβίδ. Και πάλι ο ίδιος λέει: «από το στόμα των νηπίων και των θηλαζόντων ετοίμασες αίνο». Διότι, θέλοντας να επιβεβαιώσει την κοινή ανάσταση του ανθρωπίνου γένους, ο Δεσπότης και Δημιουργός των πάντων, ο Ιησούς Χριστός, ο οποίος οικονόμησε τα πάντα για εμάς, πριν από το σωτήριο πάθος Του ανέστησε από τους νεκρούς τον Λάζαρο. Επομένως, μετά από αυτό, σπεύδοντας πλέον, όπως είπα, να αναδεχθεί το υπέρ ημών εκούσιο πάθος, «αποστέλλει», λέγει ο ευαγγελιστής, «δύο από τους μαθητές του λέγοντας: Πηγαίνετε στο απέναντί σας χωριό, και θα βρείτε μια όνο δεμένη και μαζί της ένα πουλάρι· λύστε τα και φέρτε τα σε εμένα». Γι' αυτόν τον λόγο ο μακάριος πατριάρχης Ιακώβ, όταν έδινε τις ευλογίες ως κληρονομιά στα παιδιά του, φτάνοντας στον Ιούδα είπε τα εξής: «Ιούδα, εσένα θα αινέσουν οι αδελφοί σου». Και λίγο πιο κάτω: «και αυτός θα είναι η προσδοκία των εθνών». Ποιων εθνών όμως έγινε προσδοκία ο Ιούδας; Των Ιουδαίων; Σε καμία περίπτωση. Αλλά ο προφήτης δηλώνει τούτο, επειδή από τη φυλή του Ιούδα ανέτειλε ο Κύριος. Και πάλι, μετά από άλλα, λέει ο ίδιος: «δένοντας στην άμπελο την όνο του και στο κλήμα το πουλάρι της όνου του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸ «Πορευθέντες εἰς τὴν κατέναντι κώμην»
οὗτος δέ ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ σημαινόμενος, «κύριος τῶν δυνάμεων,» ὁ διὰ τὰς ἡμετέρας ἁμαρτίας κατελθὼν ἐξ οὐρανοῦ καὶ συλληφθεὶς καὶ τεχθεὶς καὶ ἐν φάτνῃ ἀνακλιθείς, ἕως οὗ σώσῃ τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον. οὕτω γὰρ φειδόμενος ἡμῶν ἀποστέλλει καὶ νῦν τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς εἰς τὴν κατέναντι κώμην εἰπὼν πρὸς αὐτούς· «πορεύεσθε εἰς τὴν κατέναντι κώμην 〈καὶ〉 εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.» καὶ πορεύονται οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι καὶ λύουσι τὸν πῶλον κατὰ τὰ κελευσθέντα αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ κυρίου. μεγάλων δέ ἐστιν ἀνδρῶν λῦσαι τὸν πῶλον τοῦτον, ἀγαπητοί. μεγάλων δέ φημι, οὐ τὴν σωματικὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ μεγάλων ἐν πίστει, ἐν ἀγάπῃ, ἐν δικαιοσύνῃ, μεγάλων ἐν φρονήσει, ἐν ἀνδρείᾳ, ἐν ἀρετῇ. ὁποῖος μαρτυρεῖται καὶ Μωϋσῆς γεγονέναι, ὡς ὅταν ὁ ἀπόστολος λέγῃ περὶ αὐτοῦ· «πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς φαραώ.» ἀλλὰ καὶ προκόπτων Ἰσαὰκ μέγας ἐγένετο. τῶν γὰρ οὕτω μεγάλων ἐστὶ λῦσαι τὸν πῶλον τοῦτον. καὶ εἴθε κἀγὼ τηλικοῦτος ἤμην, ὡς δυνηθῆναί με τῶν παρόντων λῦσαι τοὺς δεσμούς. ἕκαστος γὰρ ἡμῶν δέδεται τοῖς τῆς ἁμαρτίας δεσμοῖς ὡς καὶ ἡ γραφὴ μαρτυρεῖ λέγουσα, ὅτι «σειραῖς τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος σφίγγεται.» εὐξώμεθα οὖν, ἵνα καὶ πρὸς ἡμᾶς ἀποστείλῃ ὁ Ἰησοῦς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς, ὅπως καὶ ἡμᾶς λύσωσιν ἀφ᾽ ὧν ἕκαστος ἡμῶν δέδεται δεσμῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός δε είναι ο Χριστός που υποδηλώνεται, ο «Κύριος των δυνάμεων», ο οποίος εξαιτίας των δικών μας αμαρτιών κατήλθε από τον ουρανό και συνελήφθη και γεννήθηκε και ανακλίθηκε σε φάτνη, μέχρι να σώσει το ανθρώπινο γένος. Διότι κατ' αυτόν τον τρόπο, δείχνοντας την ευσπλαχνία του για εμάς, αποστέλλει και τώρα τους μαθητές του στο απέναντι χωριό, λέγοντάς τους: «Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό και θα βρείτε ένα πουλάρι δεμένο· αφού το λύσετε, φέρτε το σε εμένα». Και πηγαίνουν οι άγιοι απόστολοι και λύνουν το πουλάρι σύμφωνα με όσα τους πρόσταξε ο Κύριος. Αποτελεί δε έργο μεγάλων ανδρών το να λύσουν αυτό το πουλάρι, αγαπητοί μου. Και όταν λέω μεγάλων, δεν εννοώ ως προς τη σωματική ηλικία, αλλά μεγάλων στην πίστη, στην αγάπη, στη δικαιοσύνη, μεγάλων στη φρόνηση, στην ανδρεία, στην αρετή. Τέτοιος ακριβώς μαρτυρείται ότι υπήρξε και ο Μωυσής, όπως όταν ο απόστολος λέει γι' αυτόν: «Με την πίστη ο Μωυσής, όταν έγινε μεγάλος, αρνήθηκε να ονομάζεται γιος της θυγατέρας του Φαραώ». Αλλά και ο Ισαάκ, προκόβοντας, έγινε μεγάλος. Διότι σε τέτοιους μεγάλους ανήκει το να λύσουν αυτό το πουλάρι. Και μακάρι κι εγώ να ήμουν τόσο μεγάλος, ώστε να μπορέσω να λύσω τα δεσμά των παρισταμένων. Διότι ο καθένας από εμάς είναι δεμένος με τα δεσμά της αμαρτίας, όπως μαρτυρεί και η Γραφή λέγοντας ότι «ο καθένας σφίγγεται με τα σχοινιά των δικών του αμαρτιών». Ας προσευχηθούμε, λοιπόν, να αποστείλει ο Ιησούς και σε εμάς τους μαθητές του, ώστε να λύσουν και εμάς από τα δεσμά με τα οποία ο καθένας μας είναι δεμένος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸ «Πορεύθητε εἰς τὴν κώμην»
Τοῦ 〈αὐτοῦ〉 Ἀθανασίου, ἀρχιεπισκόπου Ἀλεξανδρείας, εἰς τό· «πορεύεσθε εἰς τὴν κατέναντι κώμην καὶ εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ᾽ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.» Πάλιν ἡμᾶς εὐεργετῶν ὁ κύριος καὶ τὴν οἰκείαν ἑαυτοῦ εἰς ἡμᾶς ἐκτείνων χάριν ὁμοῦ καὶ διὰ τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας τὰς ἡμετέρας διεγείρει ψυχάς. τοῖς γὰρ ἐν τῷ βίῳ τούτῳ μοχθήσασι καὶ περισπασθεῖσιν ἐν τοῖς αὐτοῦ πράγμασιν ὁ θεὸς τὸν αἰῶνα τοῦτον ἐν καρδίᾳ δέδωκεν, ὅπως γνόντες γνώσονται οἱ ἄνθρωποι, ὅτι οὐ τοὺς αἰῶνας διαμένουσιν, ἀλλὰ τὸν αἰῶνα τοῦτον φαντάζονται. ἵνα οὖν καὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος πρόνοιαν ποιήσωνται, ἔμφυτον ἡμῖν μάθησιν διὰ τοῦ αὐτεξουσίου ἐχαρίσατο. πάντες οὖν οἱ ἄνθρωποι σοφοί τε καὶ ἄφρονες, ἄρχοντες καὶ ἰδιῶται, πλούσιοι καὶ πένητες, ἴσασιν, ὅτι θάνατος πάντας διαδέξεται. τοῦτο γάρ ἐστι τὸ τὸν αἰῶνα τοῦτον φαντάζεσθαι, τουτέστιν ἕκαστον τὸ ἑαυτοῦ τέλος πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχειν. πολλοὶ δὲ καὶ τοῦτο εἰδότες, ὅτι θάνατος αὐτοὺς διαδέξεται, οἴονται μετὰ τοῦτον τὸν αἰῶνα ἔσεσθαι ὡς οὐχ ὑπάρξαντες. οἷοι ἦσαν οἱ εἰπόντες· «ὀλίγος ἐστὶ καὶ λυπηρὸς ὁ βίος ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἀναποδισμὸς τῆς τελευτῆς ἡμῶν. δεῦτε οὖν,» φησί, «καὶ ἀπολαύσωμεν τῶν ὄντων ἀγαθῶν· οἴνου πολυτελοῦς καὶ μύρων ἐμπλησθῶμεν.» τούτους δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος διατίθησι λέγοντας· «φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του ίδιου Αθανασίου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας, στο: «Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό και θα βρείτε μια δεμένη όνο και ένα πουλάρι μαζί της· λύστε τα και φέρτε τα σε εμένα». Πάλι ο Κύριος μας ευεργετεί και, εκτείνοντας τη δική Του χάρη προς εμάς, ταυτόχρονα διεγείρει τις ψυχές μας μέσω της διδασκαλίας Του. Διότι σε εκείνους που έχουν μοχθήσει σε αυτόν τον βίο και έχουν περισπαστεί με τα πράγματά του, ο Θεός έθεσε στην καρδιά τους την επίγνωση αυτού του αιώνα, ώστε οι άνθρωποι, κατανοώντας, να γνωρίσουν ότι δεν θα παραμείνουν αιώνια, αλλά ότι απλώς αντικρίζουν την εικόνα τούτου του αιώνα. Ώστε, λοιπόν, να προνοήσουν και για τον μέλλοντα αιώνα, μας χάρισε έμφυτη γνώση μέσω του αυτεξουσίου. Όλοι λοιπόν οι άνθρωποι, σοφοί και άφρονες, άρχοντες και απλοί πολίτες, πλούσιοι και φτωχοί, γνωρίζουν ότι ο θάνατος θα βρει τους πάντες. Διότι αυτό ακριβώς σημαίνει το να βλέπουν ως εικόνα αυτόν τον αιώνα, το να έχει δηλαδή ο καθένας το δικό του τέλος μπροστά στα μάτια του. Πολλοί, όμως, αν και γνωρίζουν ότι θα τους καταλάβει ο θάνατος, νομίζουν πως μετά από αυτόν τον αιώνα θα είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Τέτοιοι ήταν εκείνοι που είπαν: «Σύντομος και γεμάτος λύπη είναι ο βίος μας και δεν υπάρχει επιστροφή μετά το τέλος μας. Ελάτε, λοιπόν», λέει, «και ας απολαύσουμε τα παρόντα αγαθά· ας χορτάσουμε από εκλεκτό κρασί και μύρα». Τέτοιους ανθρώπους παρουσιάζει και ο θεσπέσιος Παύλος να λένε: «Ας φάμε και ας πιούμε, διότι αύριο πεθαίνουμε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸ «Πορεύθητε εἰς τὴν κώμην»
Ταῦτα μὲν προσεθήκαμεν τῷ λόγῳ, ἐπειδήπερ πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθησαν καὶ ὅτι «φθόνῳ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον» ὅτι «σειραῖς τῶν ἑαυτοῦ ἁμαρτιῶν ἕκαστος ἐσφίγγετο.» «ἐβασίλευσε» γὰρ «ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ.» ἀλλ᾽ ἐπεδήμησεν ὁ κύριος καὶ σωτὴρ ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ χριστὸς λυτρούμενος τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ζῳοποιῶν τοὺς τεθανατωμένους. ἀμέλει καὶ ὁ θεσπέσιος ἀπόστολος τοῦτο ἐπιστάμενος ἔγραφε λέγων· «εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον, πολλῷ μᾶλλον τῷ τοῦ ἑνὸς δικαιώματι εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς.» ἐπεδήμησε τοιγαροῦν πρὸς ἡμᾶς ὁ ζῶν καὶ ἐνεργὴς τοῦ θεοῦ λόγος, ἡ εἰκὼν ἡ ἀπαράλλακτος, ὁ υἱὸς ὁ μονογενής, «δι᾽ οὗ γεγόνασιν οἱ αἰῶνες, φέρων τε τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καθαρισμὸν τῶν ἁμαρτιῶν ποιησάμενος.» διὸ ἀποστέλλει δύο μαθητὰς εἰς τὴν κατέναντι κώμην λέγων πρὸς αὐτούς· «πορεύθητε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ᾽ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.» Ματθαῖος μὲν διαγράφων τὴν ἐκκλησίαν καὶ τὰ ἐξ αὐτῆς γενόμενα ὄνον καὶ πῶλον ὠνόμασε. Λουκᾶς δὲ τὰ ἀμφότερα εἰς μίαν ἑνότητα ἀνακεφαλαιούμενος πῶλον ὀνομάζει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά τα προσθέσαμε στον λόγο μας, επειδή όλοι πλανήθηκαν σαν πρόβατα και διότι «με τον φθόνο του διαβόλου εισήλθε ο θάνατος στον κόσμο», επειδή «ο καθένας ήταν δεμένος σφιχτά με τα δεσμά των δικών του αμαρτιών». Διότι «βασίλευσε ο θάνατος από τον Αδάμ μέχρι τον Μωυσή και σε εκείνους που δεν αμάρτησαν καθ' ομοίωση της παραβάσεως του Αδάμ». Αλλά ήλθε ανάμεσά μας ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, λυτρώνοντας τους αιχμαλώτους και δίνοντας ζωή στους νεκρούς. Εξάλλου, και ο θεσπέσιος Απόστολος, γνωρίζοντας αυτό, έγραφε λέγοντας: «διότι, αν με το παράπτωμα του ενός πέθαναν οι πολλοί, πολύ περισσότερο με το δικαίωμα του ενός η χάρη έφθασε σε όλους τους ανθρώπους για δικαίωση ζωής». Ήλθε λοιπόν ανάμεσά μας ο ζωντανός και ενεργός Λόγος του Θεού, η απαράλλακτη εικόνα, ο μονογενής Υιός, «μέσω του οποίου δημιουργήθηκαν οι αιώνες, και ο οποίος συγκρατεί τα πάντα με τον λόγο της δυνάμεώς του, αφού έκανε καθαρισμό των αμαρτιών». Γι' αυτό αποστέλλει δύο μαθητές στο απέναντι χωριό, λέγοντάς τους: «Πηγαίνετε στο χωριό που είναι απέναντί σας, και αμέσως θα βρείτε μια δεμένη όνο και ένα πουλάρι μαζί της· λύστε τα και φέρτε τα σε μένα». Ο μεν Ματθαίος, περιγράφοντας την Εκκλησία και όσα προήλθαν από αυτήν, τα ονόμασε όνο και πουλάρι. Ο δε Λουκάς, ανακεφαλαιώνοντας και τα δύο σε μία ενότητα, τα ονομάζει πουλάρι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸ «Πορεύθητε εἰς τὴν κώμην»
Τούτων δὲ καὶ ἡμεῖς ἐμνημονεύσαμεν οὐκ ἐκπεσόντες τοῦ προκειμένου. ἀνεγνώσθη γὰρ ἡμῖν, ὡς ἠκούσατε, εὐαγγέλιον τὸ κατὰ Ματθαῖον. ἡ δὲ περιοχὴ τῆς γραφῆς ἐστιν αὕτη· «τότε ὁ Ἰησοῦς ἀπέστειλε δύο μαθητὰς λέγων αὐτοῖς· πορεύθητε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι ὑμῶν καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ᾽ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.» ἤδη προειρήκαμεν, ὅτι αὕτη ἡ ὄνος ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία ἐτύγχανεν, ὁ δὲ πῶλος ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀδάμ ἐστιν, ὃν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ταῖς ἑαυτοῦ πανουργίαις. αὕτη γὰρ ἡ ὄνος ἀκάθαρτον ζῷον ἐχρημάτιζε, μὴ ἀνάγουσα μήτε κατάγουσα μηρυκισμόν. ἥτις ἐστὶν ἡ ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησία. ἐμιαίνετο γὰρ πρὸ τούτου ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῆς καὶ ἐμολύνετο ἐν τοῖς ἀκαθάρτοις αἵμασιν. ὡς λέγεσθαι πρὸς αὐτὴν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου· «ἐμοιχεύσω ἐν ποιμέσι πολλοῖς.» ἀλλ᾽ ὁ φιλάνθρωπος τοῦ θεοῦ υἱὸς ἐπεδήμησε πρὸς ἡμᾶς «καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.» οὐ γὰρ ἦν ἀγγέλων τὸ σῶσαι κτίσιν θεοῦ ἀλλὰ λόγου θεοῦ, θεοῦ τοῦ καταβάντος «μεσίτου θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.» αὐτῷ γὰρ καὶ ἐχρεωστεῖτο τῷ καὶ κτίστῃ εἰρημένῳ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά τα αναφέραμε και εμείς, χωρίς να ξεφύγουμε από το προκείμενο. Διότι μας αναγνώσθηκε, όπως ακούσατε, το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο. Και το περιεχόμενο της περικοπής της Γραφής είναι το εξής: «Τότε ο Ιησούς απέστειλε δύο μαθητές, λέγοντάς τους: Πηγαίνετε στο χωριό που βρίσκεται απέναντί σας, και αμέσως θα βρείτε μια δεμένη όνο και ένα πουλάρι μαζί της· αφού τα λύσετε, φέρτε τα σε μένα». Ήδη έχουμε προαναφέρει ότι αυτή η όνος τύγχανε να είναι η εξ εθνών Εκκλησία, ενώ το πουλάρι είναι ο πατέρας μας Αδάμ, τον οποίο έδεσε ο σατανάς με τις δικές του πανουργίες. Διότι αυτή η όνος θεωρούνταν ακάθαρτο ζώο, επειδή δεν μηρυκάζει την τροφή της. Αυτή είναι η εξ εθνών Εκκλησία. Διότι προηγουμένως μιαίνονταν με τα είδωλά της και μολυνόταν μέσα στα ακάθαρτα αίματα. Ώστε να λέγεται προς αυτήν μέσω του προφήτη Ησαΐα: «Εμοίχευσες με πολλούς ποιμένες». Αλλά ο φιλάνθρωπος Υιός του Θεού επεδήμησε σε εμάς «και, αφού βρέθηκε κατά το σχήμα ως άνθρωπος, ταπείνωσε τον εαυτό Του και έγινε υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρικού». Διότι δεν ήταν έργο αγγέλων το να σώσουν την κτίση του Θεού, αλλά του Λόγου του Θεού, του Θεού που κατέβηκε ως «μεσίτης Θεού και ανθρώπων». Διότι σε Αυτόν ακριβώς οφειλόταν το έργο αυτό, σε Αυτόν που αποκαλείται και Κτίστης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Ζητήματα εἰς τὴν θείαν γραφήν
Ἄλλη παραβ. δʹ. «Ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα.» Τίς ὁ ἄνθρωπος; Ὁ Ἰούδας, καὶ οἱ κατ᾽ αὐτὸν πλεονέκται καὶ φιλάργυροι. Ἑτέρα εʹ. «Ἀπέλθατε εἰς τὴν ἀπέναντι κώμην, καὶ εὑρήσετε ὄνον καὶ πῶλον δεδεμένην.» Τίς ἡ κώμη; Ὁ κόσμος. Ὄνος δὲ οἱ Ἰουδαῖοι· πῶλος οἱ Χριστιανοί. Ὁ δήσας; Νόμος ὁ Μωσαϊκός. Ὁ λύσας; ὁ Χριστός. Πῶλος γάρ ἐστι τῶν ἐθνῶν ἡ ἀλογία καὶ ἡ ἀγνωσία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άλλη παραβολή δ΄. «Κάποιου πλούσιου ανθρώπου η γη έδωσε πλούσια σοδειά.» Ποιος είναι ο άνθρωπος; Ο Ιούδας, και οι όμοιοί του πλεονέκτες και φιλάργυροι. Έτερη ε΄. «Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό, και θα βρείτε μία όνο και ένα πουλάρι δεμένα.» Ποιο είναι το χωριό; Ο κόσμος. Η όνος είναι οι Ιουδαίοι· το πουλάρι οι Χριστιανοί. Ποιος τα έδεσε; Ο Μωσαϊκός Νόμος. Ποιος τα έλυσε; Ο Χριστός. Διότι το πουλάρι είναι η αλογία και η άγνοια των εθνών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 21, 1—7 Πρὸ πέντε ἡμερῶν τοῦ σωτηριώδους αὐτοῦ πάθους ἀναπληρῶσαι βουλόμενος καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς περὶ αὐτοῦ εἰρημένας κελεύει τοῖς 〈δυσὶ μαθηταῖς〉 ἀπιέναι εἰς τὸ κωμύδριον τὸ ἀντικρὺ Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν καὶ ἐνέγκαι τὸν ἀσαλῆ 〈πῶλον〉 αὐτοῦ. ὅτι δὲ ὁ μὲν Ματθαῖος 〈ὄνον καὶ πῶλον〉 ἀγηοχέναι τῷ κυρίῳ λέγει, Λουκᾶς δὲ καὶ Μᾶρκος ἑνὸς μόνου ὑποζυγίου ἀπεμνημόνευσαν, οὐ μάχης τὸ εἰρημένον· τοῦ γὰρ πώλου ἀγομένου κατὰ τὸ κελευσθὲν ὑπὸ τῶν μαθητῶν ἐφήλατο καὶ ἡ ὄνος τῷ αὐτῆς τέκνῳ ἀκολουθοῦσα ὡς φιλόστοργος μήτηρ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μτ 21, 1-7 Πέντε ημέρες πριν από το σωτήριο πάθος του, θέλοντας να εκπληρώσει και τα λόγια των προφητών που είχαν ειπωθεί για αυτόν, προστάζει τους δύο μαθητές να πάνε στο μικρό χωριό απέναντι από τη Βηθφαγή και τη Βηθανία και να φέρουν τον αδάμαστο πώλο. Το γεγονός ότι ο μεν Ματθαίος αναφέρει πως έφεραν στον Κύριο όνο και πώλο, ενώ ο Λουκάς και ο Μάρκος μνημόνευσαν ένα μόνο υποζύγιο, δεν αποτελεί αντίφαση. Διότι, καθώς ο πώλος οδηγούνταν από τους μαθητές σύμφωνα με την προσταγή, ακολούθησε και η όνος το τέκνο της ως φιλόστοργη μητέρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 21, 1—3 〈Δύο〉 δέ φησιν εἶναι τοὺς 〈μαθητάς〉, ὅ ἐστιν ἀποστόλους καὶ εὐαγγελιστάς, οἵτινες γεγόνασιν συνεργοὶ καὶ ὑπηρέται Χριστοῦ πρὸς τοῦτο. ἢ καὶ εὐαγγέλους λέγει τοὺς ὑπηρετοῦντας Χριστῷ πρὸς ἡμετέραν λύτρωσιν «ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου». εἰ δὲ ἐρωτήσει ὁ καταδήσας αὐτοὺς ταῖς σειραῖς τῶν ἁμαρτιῶν «τί ποιεῖτε», ἀλλ᾽ οὖν οὐ δυνάμενος ἀντιστῆναι τοῖς τοῦ σωτῆρος λόγοις σιωπήσεται οὐχ ἑκὼν διὰ τὸ ὑπερβάλλον τῆς δυνάμεως· θεία δὲ ἡ κλῆσις ἐν τούτῳ δεδήλωται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 21, 1-3 Λέει λοιπόν ότι «δύο» είναι οι «μαθητές», δηλαδή οι απόστολοι και οι ευαγγελιστές, οι οποίοι έγιναν συνεργοί και υπηρέτες του Χριστού για αυτόν τον σκοπό. Ή μπορεί να εννοεί ως καλούς αγγέλους εκείνους που υπηρετούν τον Χριστό για τη δική μας λύτρωση, οι οποίοι «ανεβαίνουν και κατεβαίνουν πάνω στον Υιό του Ανθρώπου». Εάν όμως ρωτήσει εκείνος που τους έχει δέσει με τα δεσμά των αμαρτιών, «τι κάνετε;», τότε μη μπορώντας να αντισταθεί στα λόγια του Σωτήρα θα σιωπήσει χωρίς τη θέλησή του, εξαιτίας της υπερβολικής Του δύναμης. Και με αυτό φανερώνεται ότι η κλήση είναι θεϊκή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Ταῦτα μὲν κατὰ διάνοιαν· καὶ ῥητῶς δὲ ὁ Χριστὸς ἐνανθρωπήσας καὶ σωματικῶς τὰς περὶ αὐτοῦ προφητείας ἐπιτελῶν, καὶ ταύτῃ πέρας ἐπιτέθεικεν, ὅτε κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴν εἶπεν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς, πορευθέντες εἰς τὴν ἀπέναντι κώμην εὑρήσετε ὄνον καὶ πῶλον δεδεμένην· λύσαντες οὖν αὐτὴν ἀγάγετε· καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι ποιεῖτε, ἐρεῖτε, ὁ κύριος ἀπο (αὐτῶν) χρείαν ἔχει· καὶ ἀπελθόντες ἐκεῖνοι ἐποίησαν καθὼς προσέταξεν αὐτοῖς. Τούτων δ᾽ οὕτως ἐχόντων, παραθετέον τὰ ῥητὰ τοῖς μόνως σωματικῶς καὶ Ἰουδαϊκῶς τὰ προκείμενα ἐπὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ παρουσίᾳ γενήσεσθαι φανταζομένοις· δεικτέον τε αὐτο δὲ (sic) ὅπως ἐπὶ τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν παρούσιᾳ καὶ σωματικῶς περ αυτ...φεν μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ἡ φάσκουσα προφητεία, καὶ ἐξολοθρεύσει ἅρματα ἐξ Ἐφραὶμ καὶ ἵππον ἐξ Ἱερουσαλήμ. Ἡ γοῦν τοῦ Χριστοῦ θεία καὶ οὐράνιος δύναμις ἀπορρήτῳ ἐνεργείᾳ μετὰ τὴν .... τούτου ἐπιβουλήν· αὐτήν τε τὴν Ἱερουσαλὴμ σὺν καὶ τῇ προγ........ ἐν αἷς τῇ τυγχανούσῃ πολεμικῇ δυνάμει ἐξωλόθρευσε· τότ...... λαὸν τὸν ἐν αὐτῇ Ἐφραὶμ πολλάκις ὠνομασμένον ......... ........ ἐντολήν· πληθύνοντα ἵππον ἐν τῇ Ἱερουσαλὴμ καὶ ἁρματ........τικῶς διὰ τὰς ἐν τοῖς πολέμοις παρατάξεις τ......κατ.......... γενομένους ἵππους· κτήνεσιν τοῖς ἀνοήτοις παρ᾽ ὁμοια ......... οὓς ἐναργῶς πάντας ἡ παρουσία τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐξωλόθρευς ....
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά μεν ισχύουν κατά το πνευματικό νόημα· αλλά και ρητώς ο Χριστός, αφού ενανθρώπησε και εκπλήρωσε σωματικώς τις προφητείες περί αυτού, έδωσε και σε τούτη εδώ εκπλήρωση, όταν, σύμφωνα με τον ευαγγελιστή, είπε στους μαθητές του: πηγαίνοντας στην απέναντι κώμη θα βρείτε μια όνο και ένα πουλάρι δεμένο· αφού τα λύσετε λοιπόν, φέρτε τα· και εάν κάποιος σας πει τι κάνετε, θα πείτε, ο Κύριος τα έχει ανάγκη· και εκείνοι πήγαν και έπραξαν καθώς τους πρόσταξε. Έχοντας λοιπόν αυτά κατ' αυτόν τον τρόπο, πρέπει να παραθέσουμε τα ρητά σε εκείνους που φαντάζονται ότι τα προκείμενα επρόκειτο να συμβούν κατά την παρουσία του Χριστού μόνο σωματικώς και ιουδαϊκώς· πρέπει επίσης να τους αποδείξουμε πώς, κατά την παρουσία του Σωτήρος ημών, και σωματικώς περ αυτ...[...]... μαζί με τις άλλες και η προφητεία που λέει, και θα εξολοθρεύσει άρματα από τον Εφραίμ και ίππο από την Ιερουσαλήμ. Η θεία λοιπόν και ουράνια δύναμη του Χριστού, με απόρρητη ενέργεια μετά την .... εναντίον του επιβουλή· και την ίδια την Ιερουσαλήμ μαζί με την προγ........ στις οποίες με την υπάρχουσα πολεμική δύναμη εξολόθρευσε· τότ...... τον λαό μέσα σε αυτήν που πολλές φορές έχει ονομαστεί Εφραίμ ......... ........ εντολή· που πλήθαινε τον ίππο στην Ιερουσαλήμ και άρματ........τικώς εξαιτίας των πολεμικών παρατάξεων τ......κατ.......... ίππους που έγιναν· παρόμοια με τα ανόητα κτήνη ......... τους οποίους προφανώς όλους η παρουσία του Σωτήρος ημών εξολόθρευσε ....
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Μετὰ ταῦτα πάντα ἐπιλέγεται· «δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ, καὶ τῇ ἕλικι τὸ ὑποζύγιον τῆς ὄνου αὐτοῦ· πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ. χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου, καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ἢ γάλα». αἰνίττεσθαι δὲ ἡγοῦμαι διὰ τούτων· τὸν μὲν πῶλον αὐτὸν τὸν τῶν ἀποστόλων καὶ μαθητῶν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν χορόν, τὴν δὲ ἄμπελον ἐν ᾗ τὸν πῶλον προσέδησεν τὴν ἔνθεον καὶ ἀόρατον αὐτοῦ δύναμιν, ἣν αὐτὸς παριστὰς ἐδίδασκε λέγων· «ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστιν». ἕλιξ δὲ τῆς ἀμπέλου τῆς ἀποδοθείσης εἴη ἂν ἡ τοῦ θεοῦ λόγου διδασκαλία, ἐν ᾗ τὸν πῶλον τῆς ὄνου κατεδήσατο, τὸν νέον ἐξ ἐθνῶν λαόν, γέννημα τυγχάνοντα τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ. εἴποι δ᾽ ἄν τις καὶ πρὸς λέξιν ταῦτα τέλους τετυχηκέναι, ὅτε κατὰ τὸν Ματθαῖον εἶπεν ὁ κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· «πορεύεσθε εἰς τὴν κατέναντι ὑμῶν κώμην, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένον, καὶ πῶλον· λύσαντες ἀγάγετέ μοι». καὶ ἔστιν γε ἀληθῶς τῷ λόγῳ ἐπιστήσαντα ἀποθαυμάσαι τὴν τοῦ προφήτου πρόρρησιν, τῷ θείῳ πνεύματι προτεθεωρηκότος, ὅτι δὴ μελλήσει ὁ προφητευόμενος οὐχ οἷά τις ἐπίδοξος ἐν ἀνθρώποις βασιλεὺς ἐφ᾽ ἁρμάτων καὶ ἵππων ὀχήσεσθαι, ἀλλ᾽ ἐπὶ ὄνου καὶ πώλου, οἷά τις τῶν πολλῶν κοινὸς ἀνὴρ καὶ πένης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μετά από όλα αυτά προστίθεται: «δένει στην άμπελο τον πώλο του, και στο κλήμα το υποζύγιο της όνου του· θα πλύνει μέσα σε οίνο τη στολή του, και μέσα σε αίμα σταφυλιού το ένδυμά του. Χαροποιοί είναι οι οφθαλμοί του από τον οίνο, και λευκά τα δόντια του περισσότερο από το γάλα». Θεωρώ δε ότι μέσα από αυτά υποδηλώνεται: μεν με τον πώλο ο ίδιος ο χορός των αποστόλων και των μαθητών του Σωτήρος ημών, με δε την άμπελο, στην οποία προσέδεσε τον πώλο, η ένθεη και αόρατη δύναμή του, την οποία ο ίδιος παρουσίαζε και δίδασκε λέγοντας: «Εγώ είμαι η αληθινή άμπελος, ο Πατέρας μου είναι ο γεωργός». Το δε κλήμα της προαναφερθείσας αμπέλου θα μπορούσε να είναι η διδασκαλία του Θεού Λόγου, στην οποία προσέδεσε τον πώλο της όνου, δηλαδή τον νέο λαό που προήλθε από τα έθνη, ο οποίος αποτελεί γέννημα των αποστόλων του. Θα μπορούσε βέβαια να πει κανείς ότι αυτά εκπληρώθηκαν και κατά γράμμα, όταν, σύμφωνα με τον Ματθαίο, ο Κύριος είπε στους μαθητές του: «Πηγαίνετε στο απέναντί σας χωριό, και αμέσως θα βρείτε μία όνο δεμένη και έναν πώλο· λύστε τα και φέρτε τα μου». Και είναι αλήθεια ότι, αν κάποιος επιστήσει την προσοχή του στον λόγο, θα θαυμάσει βαθύτατα την πρόρρηση του προφήτη, ο οποίος διέκρινε εκ των προτέρων μέσω του θείου Πνεύματος, ότι το πρόσωπο για το οποίο προφητεύει επρόκειτο να επιβιβαστεί όχι σε άρματα και ίππους, σαν κάποιος δοξασμένος βασιλιάς ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά σε όνο και πώλο, σαν ένας κοινός και φτωχός άνθρωπος από το πλήθος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰ βαΐα
«Τοῦ Χρυσοστόμου λόγος εἰς τὰ Βαΐα, Κύριε εὐλόγησον. Ὅτε ἤγγισεν ὁ Κύριος εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ἦλθεν εἰς Βηθσφαγὴν πρὸς τὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο μαθητὰς λέγων· πορεύεσθε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι ὑμῶν καὶ εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ᾽ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι· καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· καὶ εὐθέως ἀποστέλλει αὐτούς· τοῦτο δὲ γέγονεν, ἵνα τὸ ῥηθὲν πληρωθῇ διὰ τοῦ προφήτου· εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι πραῢς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον καὶ πῶλον υἱὸν ὑποζυγίου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λόγος του Χρυσοστόμου για τα Βαΐα, Κύριε ευλόγησον. Όταν πλησίασε ο Κύριος στα Ιεροσόλυμα και ήλθε στη Βηθσφαγή, προς το Όρος των Ελαιών, απέστειλε δύο μαθητές λέγοντας: πορευθείτε στο χωριό που βρίσκεται απέναντί σας και θα βρείτε μία όνο δεμένη και ένα πουλάρι μαζί της· αφού τα λύσετε, φέρτε τα σε εμένα. Και εάν κάποιος σας πει κάτι, θα πείτε ότι ο Κύριος τα χρειάζεται· και αμέσως θα τα αποστείλει. Αυτό δε έγινε, για να εκπληρωθεί το ρηθέν μέσω του προφήτη: πείτε στη θυγατέρα της Σιών· ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται σε εσένα πράος και επιβιβασμένος σε όνο και σε πουλάρι, γέννημα υποζυγίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Τοῦτο γοῦν καὶ ἐπὶ τῆς Χαναναίας ἐποίησε γυναικὸς, τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ ἑκατοντάρχου, τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς αἱμοῤῥοούσης· μᾶλλον δὲ ἡ θαυμασία γυνὴ ἐκείνη καὶ προὔλαβε τοῦ Δεσπότου τὴν πεῦσιν· ἀλλ᾽ ὅμως οὐδὲ οὕτως αὐτὴν παρέδραμεν, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἰατρείαν κατάδηλον αὐτὴν ποιεῖ. Οὕτως αὐτῷ πανταχοῦ περισπούδαστον ἦν ἀνακηρύττειν τῶν προσιόντων αὐτῷ τὰ κατορθώματα, καὶ πολλῷ μείζονα ἀποφαίνειν τῶν ὄντων· ὃ δὴ καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ. Εἶτα, ἐπειδὴ εἶπον ὅπερ ἐβούλοντο, σπλαγχνισθεὶς ἥψατο αὐτῶν. Αὕτη γὰρ μόνον ἡ αἰτία τῆς ἰατρείας, δι᾽ ἣν καὶ εἰς τὸν κόσμον ἦλθεν. Ἀλλ᾽ ὅμως εἰ καὶ ἔλεος ἦν καὶ χάρις, τοὺς ἀξίους ἐπιζητεῖ. Ὅτι δὲ ἄξιοι, δῆλον καὶ ἐξ ὧν ἐβόησαν, καὶ ἐξ ὧν λαβόντες οὐκ ἀπεπήδησαν, ὃ πολλοὶ ποιοῦσι, μετὰ τὰς εὐεργεσίας ἀγνωμονοῦντες. Ἀλλ᾽ οὐκ ἐκεῖνοι τοιοῦτοι· ἀλλὰ καὶ πρὸ τῆς δόσεως καρτερικοὶ, καὶ μετὰ τὴν δόσιν εὐγνώμονες· καὶ γὰρ ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ ὅτε ἤγγισεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦλθεν εἰς Βηθφαγῆ πρὸς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, ἀπέστειλε δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, λέγων· Πορεύεσθε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι ὑμῶν, καὶ εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην, καὶ πῶλον μετ᾽ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι. Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι Ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· καὶ εὐθέως ἀποστέλλει αὐτούς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό ακριβώς έκανε και στην περίπτωση της Χαναναίας γυναίκας, αυτό και στην περίπτωση του εκατόνταρχου, αυτό και στην περίπτωση της αιμορροούσας· μάλλον δε, εκείνη η θαυμαστή γυναίκα πρόλαβε την ερώτηση του Δεσπότη· όμως, παρ' όλα αυτά, ούτε έτσι την προσπέρασε, αλλά και μετά τη θεραπεία την καθιστά γνωστή σε όλους. Τόσο πολύ επιδίωκε παντού να διακηρύσσει τα κατορθώματα εκείνων που τον πλησίαζαν, και να τα παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερα από ό,τι ήταν· πράγμα που ακριβώς κάνει και εδώ. Έπειτα, επειδή είπαν αυτό που ήθελαν, τους σπλαχνίστηκε και τους άγγιξε. Διότι αυτή είναι η μόνη αιτία της θεραπείας, για την οποία άλλωστε ήλθε και στον κόσμο. Όμως, αν και πρόκειται για έλεος και χάρη, αναζητεί τους αξίους. Το ότι δε ήταν άξιοι, είναι φανερό και από όσα φώναξαν, και από το γεγονός ότι, αφού έλαβαν τη θεραπεία, δεν απομακρύνθηκαν βιαστικά, πράγμα που κάνουν πολλοί, δείχνοντας αγνωμοσύνη μετά τις ευεργεσίες. Εκείνοι όμως δεν ήταν τέτοιοι, αλλά και πριν από τη δωρεά υπήρξαν καρτερικοί, και μετά τη δωρεά ευγνώμονες· διότι τον ακολούθησαν. Και όταν πλησίασε στα Ιεροσόλυμα, και ήλθε στη Βηθφαγή, προς το όρος των Ελαιών, απέστειλε δύο από τους μαθητές του, λέγοντας: «Πορευθείτε στο χωριό που βρίσκεται απέναντί σας, και θα βρείτε μια όνο δεμένη, και ένα πουλάρι μαζί της· λύστε τα και φέρτε τα μου. Και εάν κάποιος σας πει κάτι, θα πείτε ότι ο Κύριος τα έχει ανάγκη· και αμέσως θα τα αποστείλει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Ὅτι γὰρ προφητεία ἦν, δῆλον ἐκ τῶν εἰρημένων. Οὐ γὰρ ἂν ἐμέλησε τῷ προφήτῃ μετὰ τοσαύτης ἀκριβείας τοῦ ὄνου τὴν ἡλικίαν εἰπεῖν, εἰ μὴ τοῦτο ἦν. Οὐ ταῦτα δὲ μόνον δηλοῦνται διὰ τῶν εἰρημένων. ἀλλ᾽ ὅτι καὶ μετ᾽ εὐκολίας αὐτοὺς ἄξουσιν οἱ ἀπόστολοι. Ὥσπερ γὰρ ἐνταῦθα οὐδεὶς ἀντεῖπεν εἰς τὸ κατασχεῖν, οὕτως οὐδὲ ἐπὶ τῶν ἐθνῶν οὐδεὶς ἠδυνήθη διακωλῦσαι τῶν κατεχόντων αὐτοὺς ἔμπροσθεν. Οὐ κάθηται δὲ ἐπὶ γυμνὸν τὸν πῶλον, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὰ ἱμάτια τῶν ἀποστόλων. Ἐπειδὴ γὰρ τὸν πῶλον ἔλαβον, ἅπαντα λοιπὸν προΐενται, καθὼς καὶ Παῦλος ἔλεγεν· Ἐγὼ δὲ ἥδιστα δαπανήσω καὶ ἐκδαπανηθήσομαι ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν. Σκόπει δὲ τὸ εὐήνιον τοῦ πώλου, πῶς ἀδάμαστος ὢν καὶ χαλινοῦ ἄπειρος, οὐκ ἐσκίρτησεν, ἀλλ᾽ εὐτάκτως ἐφέρετο. Ὃ καὶ αὐτὸ προφητεία τοῦ μέλλοντος ἦν, δηλοῦσα τὸ καταπειθὲς τῶν ἐθνῶν, καὶ τὴν ἀθρόαν εἰς εὐταξίαν μεταβολήν. Καὶ γὰρ πάντα τὸ ῥῆμα εἰργάσατο τὸ λέγον· Λύσαντες ἀγάγετέ μοι· ὥστε τὰ ἄτακτα εὔτακτα, καὶ τὰ ἀκάθαρτα γενέσθαι λοιπὸν καθαρά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το ότι επρόκειτο για προφητεία, είναι φανερό από όσα ειπώθηκαν. Επειδή δεν θα φρόντιζε ο προφήτης να αναφέρει με τόση ακρίβεια την ηλικία του όνου, αν δεν συνέβαινε αυτό. Και δεν φανερώνονται μόνο αυτά μέσα από τα λεγόμενα, αλλά και το ότι οι απόστολοι θα τους οδηγήσουν με ευκολία. Διότι, όπως ακριβώς εδώ κανείς δεν έφερε αντίρρηση στο να τον παραλάβουν, έτσι και στην περίπτωση των εθνών, κανένας από εκείνους που τα εξουσίαζαν προηγουμένως δεν μπόρεσε να τους εμποδίσει. Και δεν κάθεται πάνω στον γυμνό πώλο, αλλά πάνω στα ιμάτια των αποστόλων. Διότι, από τη στιγμή που έλαβαν τον πώλο, προσφέρουν πλέον τα πάντα, όπως ακριβώς έλεγε και ο Παύλος: «Εγώ δε με μεγάλη ευχαρίστηση θα δαπανήσω και θα δαπανηθώ πλήρως υπέρ των ψυχών σας». Παρατήρησε δε την πειθηνιότητα του πώλου, πώς, αν και αδάμαστος και άπειρος από χαλινό, δεν αφηνίασε, αλλά πορευόταν με ευταξία. Πράγμα το οποίο και αυτό αποτελούσε προφητεία για το μέλλον, η οποία φανέρωνε την υπακοή των εθνών και την αθρόα μεταβολή τους προς την ευταξία. Διότι τα πάντα τα κατεργάστηκε ο λόγος που είπε: «Λύστε τον και φέρτε τον σε εμένα»· ώστε τα άτακτα να γίνουν εύτακτα, και τα ακάθαρτα να γίνουν πλέον καθαρά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ἀφέσεως ἁμαρτιῶν
Ἔλυσε τὴν μεταξὺ ἡμῶν καὶ τοῦ Θεοῦ γεγονυῖαν ἔχθραν, καὶ ἔδησε τὸν ἀρχέκακον ὄφιν, δι᾽ ὃν ἔχθρα γεγένηται· ἔδησε πάντας τοὺς κατὰ τῶν ἀνθρώπων στρατευομένους δαίμονας, καὶ ἔλυσε πάντας τοὺς ὑπ᾽ αὐτῶν ὀχλουμένους ἀνθρώπους· ἔδησε τὴν καθ᾽ ἡμῶν στρεφομένην φλογίνην ῥομφαίαν, καὶ ἔλυσε τὸν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ δεδεμένον λῃστὴν, εἰς τρυφὴν παραδείσου αὐτὸν εἰσκομίσας· ἔδησε τὸν ἀδελφοκτόνον Κάϊν τρόμοις αὐτὸν συνειλήσας, καὶ ἔλυσε τοῦ παραλυτικοῦ τοὺς τρόμους τὰ μέλη αὐτοῦ διορθώσας· ἔλυσε τὸν Ἰσαὰκ ὑπὸ τοῦ Ἀβραὰμ συμποδισθέντα, καὶ ἔδησεν ἀντ᾽ αὐτοῦ κριὸν ἐν φυτῷ Σαβὲκ κατεχόμενον· ἔδησε τὸν Ἰούδαν ἀργύρια φιλήσαντα, καὶ ἔλυσε τὸν ἀρχιτελώνην Ζακχαῖον τὰ χρήματα αὐτοῦ τοῖς πένησι διαδώσαντα· ἔδησε τοὺς Ἰουδαϊκοὺς χοίρους τοῖς δαίμοσιν ἐπιτρέψας, καὶ ἔλυσε τὴν δεδεμένην ὄνον καὶ τὸν πῶλον, τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ πέμψας· ἔδησε τὴν πικροφόρον συκῆν, τὰς ῥίζας αὐτῆς ξηράνας, καὶ ἔλυσε τὴν συγκύπτουσαν γυναῖκα, εἰρηκὼς αὐτῇ, Θάρσει, θύγατερ, λέλυσαι ἀπὸ τῆς ἀσθενείας σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έλυσε την έχθρα που είχε δημιουργηθεί μεταξύ ημών και του Θεού, και έδεσε τον αρχέκακο όφι, εξαιτίας του οποίου δημιουργήθηκε η έχθρα· έδεσε όλους τους δαίμονες που στρατεύονταν κατά των ανθρώπων, και έλυσε όλους τους ανθρώπους που ενοχλούνταν από αυτούς· έδεσε την πύρινη ρομφαία που στρεφόταν εναντίον μας, και έλυσε τον δεμένο στον σταυρό ληστή, εισάγοντάς τον στην τρυφή του παραδείσου· έδεσε τον αδελφοκτόνο Κάιν, τυλίγοντάς τον με τρόμο, και έλυσε τους τρόμους του παραλυτικού, ανορθώνοντας τα μέλη του· έλυσε τον Ισαάκ, ο οποίος είχε συμποδιστεί από τον Αβραάμ, και έδεσε αντί αυτού το κριάρι που είχε πιαστεί στο φυτό Σαβέκ· έδεσε τον Ιούδα που αγάπησε τα αργύρια, και έλυσε τον αρχιτελώνη Ζακχαίο που μοίρασε τα χρήματά του στους πένητες· έδεσε τους ιουδαϊκούς χοίρους παραδίδοντάς τους στους δαίμονες, και έλυσε τη δεμένη όνο και το πουλάρι, στέλνοντας τους μαθητές του· έδεσε την πικροφόρο συκιά, ξεραίνοντας τις ρίζες της, και έλυσε τη συγκύπτουσα γυναίκα, λέγοντάς της: Έχε θάρρος, θυγατέρα, έχεις λυθεί από την ασθένειά σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰ βαΐα
Καὶ ποῦ αὐτοὺς πέπομφεν; Ὅρα μοι, ἀκροατά. «Πορεύεσθε,» φησίν, «εἰς τὴν κατέναντι κώμην καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ’ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι. Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι ὁ κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει, εὐθέως ἀποστέλλει αὐτούς.» Ὁρᾷς τὴν ταχυτῆτα τοῦ φθέγματος καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ πράγματος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πού τους έστειλε; Πρόσεξέ με, ακροατή. «Πηγαίνετε», λέει, «στο απέναντι χωριό και αμέσως θα βρείτε μία δεμένη όνο και ένα πουλάρι μαζί της· αφού τα λύσετε, φέρτε τα σε εμένα. Και εάν κάποιος σας πει κάτι, θα πείτε ότι ο Κύριος τα χρειάζεται, και αμέσως θα τα στείλει». Βλέπεις την ταχύτητα του λόγου και την αποστολή του πράγματος;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰ βαΐα
Καὶ ποῦ, φησίν, τούτους ἀπέστειλε, ποῦ; Εἰς τὴν ἀπέναντι κώμην· «πορεύεσθε» γάρ, φησίν, «εἰς τὴν ἀπέναντι κώμην καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ’ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι. Καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε, ὅτι ὁ κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει, καὶ εὐθέως ἀποστέλλει αὐτούς.» Ὁρᾷς τὴν ταχυτῆτα τοῦ φθέγματος καὶ τὴν ἀποστολὴν τοῦ πράγματος; «Πορεύεσθε,» φησίν, «εἰς τὴν κατέναντι κώμην.» Εἰ μὲν θεωρητικῶς καὶ ἀναγωγητικῶς αὐτῷ νοητέον, «τύπος ἦν ἡ κατέναντι κώμη τοῦ παρόντος βίου· ἄντικρυς γὰρ ἦν καὶ οὐ πλησίον θεοῦ τυχὸν διὰ τὴν πεπτωκυῖαν εἰκόνα καὶ οὐδαμῶς ἐγειρομένην. Διό, ὅτε ἤγγισε πλησίον αὐτῆς τῆς κώμης Χριστὸς ὁ θεὸς διὰ ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας, τότε λοιπὸν ἀποστέλλει τὰς δύο διαθήκας, τήν τε παλαιὰν καὶ τὴν νέαν, τοῦ ἀγαγεῖν αὐτῷ τοὺς δύο λαούς, τὴν πεπαλαιωμένην ὄνον καὶ γεγηρακυῖαν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων καὶ τὸν νέον καὶ ἀγύμναστον τῶν ἐθνῶν λαόν,» τοῦ πωλοδαμνῆσαι αὐτὸν τῇ τούτου παρουσίᾳ σφιξανήσαντος ἐπ’ αὐτὸν καὶ τῶν μαθητῶν ἐφαστροκότων τὰς ἐσθῆτας αὐτῶν τῇ διδασκαλικῇ τῶν ἐπενδύσεων γεγυμνασμένην διαγωγήν· αὐτοὶ γὰρ ἐπιστρώσαντες ἡμᾶς ὡς ἐσθῆτας λόγους διδασκαλίας καὶ ἐπιθήσαντες τὸ τῆς ἀφθαρσίας ἔνδυμα τοῦ βαπτίσματος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πού, λέγει, τους έστειλε, πού; Στο απέναντι χωριό· «πηγαίνετε», λέγει, «στο απέναντι χωριό και αμέσως θα βρείτε μια δεμένη γαϊδούρα και ένα πουλάρι μαζί της· αφού τα λύσετε, φέρτε τα μου. Και αν κάποιος σας πει κάτι, θα πείτε ότι ο Κύριος τα χρειάζεται, και αμέσως θα τα στείλει». Βλέπεις την ταχύτητα του λόγου και την αποστολή του έργου; «Πηγαίνετε», λέγει, «στο απέναντι χωριό». Αν πρέπει να το κατανοήσουμε θεωρητικά και αναγωγικά, «το απέναντι χωριό ήταν τύπος του παρόντος βίου· διότι βρισκόταν απέναντι και όχι κοντά στον Θεό, ίσως εξαιτίας της ξεπεσμένης εικόνας που με κανέναν τρόπο δεν μπορούσε να ανορθωθεί. Γι' αυτό, όταν πλησίασε σε αυτό το χωριό ο Χριστός ο Θεός μέσω της ένσαρκης παρουσίας Του, τότε πλέον αποστέλλει τις δύο διαθήκες, την Παλαιά και την Καινή, για να Του φέρουν τους δύο λαούς: την παλαιωμένη γαϊδούρα και γερασμένη συναγωγή των Ιουδαίων και τον νέο και αγύμναστο λαό των εθνών», για να τον δαμάσει με την παρουσία Του, αφού επικάθισε σε αυτόν, και καθώς οι μαθητές έστρωσαν τα ενδύματά τους, δηλαδή τη δοκιμασμένη διαγωγή τους μέσω των διδακτικών επενδύσεων· διότι αυτοί μας έστρωσαν ως ενδύματα τους λόγους της διδασκαλίας και έθεσαν πάνω μας το ένδυμα της αφθαρσίας του βαπτίσματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰ βαΐα
Εἰ δὲ κατὰ ἀκολουθίαν ἐπιζητητέον τὴν ἀκρίβειαν τῶν γεγονότων· Ἀλλ’ εἰ μὲν ἀναγωγικῶς εἴτουν θεωρητικῶς ταῦτα δεῖ νοητέον, τύπον νοήσειεν ἄν τις «τὴν ἀπέναντι κώμην» τοῦ παρόντος βίου· ἄντικρυς γὰρ ἡμῶν καὶ οὐ πλησίον θεοῦ τυχὸν διὰ τὴν πεπτωκυῖαν εἰκόνα καὶ ἀναστῆναι μηδ’ ὁπωσοῦν δυναμένην. Διὸ καί, ὅτε ἤγγισεν πλησίον αὐτῆς τῆς κώμης Χριστὸς ὁ θεὸς διὰ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας αὐτοῦ, τότε λοιπὸν ἀποστέλλει τὰς δύο διαθήκας, τήν τε παλαιὰν καὶ τὴν νέαν, τοῦ ἀγαγεῖν αὐτὸν τοὺς δύο λαοὺς δι’ αὐτῶν, τὴν πεπαλαιωμένην ὄνον καὶ γεγηρακυῖαν τῶν Ἰουδαίων συναγωγὴν καὶ τὸν νέον καὶ ἀγύμναστον λαὸν τῶν ἐθνῶν, τοῦ πωλοδαμνῆσαι αὐτόν, ὥστε τὸν Ἰησοῦν ἐπικαθεσθῆναι ἐπ’ αὐτόν. Οἱ γὰρ μαθηταὶ τοῦ Ἰησοῦ στρωννύουσιν ἡμᾶς ὡς ἐσθῆτας, λόγους διδασκαλίας ἐπιτιθέντες καὶ τὸ τῆς ἀφθαρσίας ἔνδυμα τοῦ ἁγίου βαπτίσματος ἡμᾶς ἐπενδύοντες. Καὶ τότε ἄνεισιν ὁ Ἰησοῦς ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐπαναπαύεται ἀκολουθούσης τῆς ὄνου καὶ συμπαρομαρτούσης τουτέστι τῆς παλαιᾶς συναγωγῆς ἀπὸ ζήλου καί τινος παραθήξεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν πάλι, σύμφωνα με τη λογική συνέπεια, πρέπει να αναζητηθεί η ακρίβεια των γεγονότων: Εφόσον όμως αυτά πρέπει να κατανοηθούν αναγωγικά ή θεωρητικά, θα μπορούσε κανείς να εκλάβει ως τύπο του παρόντος βίου την «απέναντι κώμη»· διότι βρίσκεται απέναντί μας και ίσως όχι κοντά στον Θεό εξαιτίας της πεπτωκυίας εικόνας, η οποία αδυνατεί με οποιονδήποτε τρόπο να ανορθωθεί. Γι' αυτό και, όταν πλησίασε κοντά στην ίδια την κώμη ο Χριστός ο Θεός μέσω της ένσαρκης παρουσίας Του, τότε πλέον αποστέλλει τις δύο διαθήκες, την Παλαιά και την Καινή, για να οδηγήσουν σε Αυτόν μέσω αυτών τους δύο λαούς: την παλαιωμένη όνο και γερασμένη συναγωγή των Ιουδαίων, και τον νέο και αγύμναστο λαό των εθνών, προκειμένου να τον δαμάσει σαν πουλάρι, ώστε ο Ιησούς να καθίσει πάνω του. Διότι οι μαθητές του Ιησού μάς στρώνουν σαν ενδύματα, εναποθέτοντας λόγους διδασκαλίας και ντύνοντάς μας με το ένδυμα της αφθαρσίας του Αγίου Βαπτίσματος. Και τότε ανεβαίνει ο Ιησούς επάνω μας και επαναπαύεται, ενώ ακολουθεί και συμπορεύεται η όνος, δηλαδή η παλαιά συναγωγή, από ζήλο και κάποιον παροξυσμό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
ΚΕΦΑΛ. ΚΑʹ. Περὶ τῆς ὄνου καὶ τοῦ πώλου. Περὶ τῶν χωλῶν καὶ τυφλῶν. Περὶ τῆς ξηρανθείσης συκῆς. Περὶ τῶν ἐπερωτώντων τὸν Κύριον ἀρχιερέων καὶ πρεσβυτέρων. Περὶ τῶν δύο υἱῶν παραβολή. Περὶ τοῦ ἀμπελῶνος. «Καὶ ὅτε ἤγγισαν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ ἦλθον εἰς Βηθφαγὴ πρὸς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τότε ὁ Ἰησοῦς ἀπέστειλε δύο μαθητάς, λέγων αὐτοῖς· Πορεύθητε εἰς τῆν κώμην τὴν ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην, καὶ πῶλον μετ’ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι· καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε ὅτι ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει, εὐθέως δὲ ἀποστέλλει αὐτούς. Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος· Εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών· Ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι πραΰς, καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον καὶ πῶλον υἱὸν ὑποζυγίου.» Ἐκάθισεν ἐπὶ τῆς ὄνου, οὐδεμιᾶς ἄλλης οὔσης χρείας, εἰ μὴ τοῦ πληρῶσαι τὴν προφητείαν, καὶ ἵνα δείξῃ ὑμῖν ὅπως δεῖ εὐτελῶς ἐποχεῖσθαι· οὐ γὰρ ἐφ’ ἵππου, ἀλλ’ ἐπὶ ὀναρίου εὐτελοῦς ὠχήθη. Πληροῖ γοῦν τὴν προφητείαν καὶ καθ’ ἱστορίαν καὶ κατὰ ἀναγωγήν· καθ’ ἱστορίαν μέν, ὡς ἐπὶ ὄνου καθίσας, τὸ ὁρώμενον· κατὰ ἀναγωγὴν δέ, ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ πώλου ἐκάθισε, τοῦ νέου καὶ ἀδαμάστου λαοῦ, τοῦ ἀνυποτάκτου. Ἐδέδεντο δὲ καὶ ἡ ὄνος καὶ ὁ πῶλος ταῖς σειραῖς τῶν οἰκείων ἁμαρτιῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο ΚΑ'. Περί της όνου και του πώλου. Περί των χωλών και των τυφλών. Περί της ξηρανθείσης συκής. Περί των αρχιερέων και πρεσβυτέρων που επερωτούσαν τον Κύριο. Η παραβολή περί των δύο υιών. Περί του αμπελώνος. «Και όταν πλησίασαν στα Ιεροσόλυμα, και ήλθαν στη Βηθφαγή προς το όρος των Ελαιών, τότε ο Ιησούς απέστειλε δύο μαθητές, λέγοντάς τους: Πηγαίνετε στο χωριό που είναι απέναντί σας, και αμέσως θα βρείτε μια όνο δεμένη και ένα πουλάρι μαζί της· λύστε τα και φέρτε τα σε εμένα. Και εάν κάποιος σας πει κάτι, θα πείτε ότι ο Κύριος τα χρειάζεται, και αμέσως θα τα αποστείλει. Όλο αυτό συνέβη για να εκπληρωθεί το ρηθέν διά του προφήτη, ο οποίος λέει: Πείτε στη θυγατέρα Σιών: Ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται σε εσένα πράος, και επιβαίνοντας σε όνο και σε πουλάρι, γέννημα υποζυγίου.» Κάθισε πάνω στην όνο, χωρίς να υπάρχει καμία άλλη ανάγκη παρά μόνο για να εκπληρώσει την προφητεία, και για να σας δείξει πώς πρέπει να επιβαίνετε με απλότητα· διότι δεν επέβη σε άλογο, αλλά σε ένα ταπεινό γαϊδουράκι. Εκπληρώνει λοιπόν την προφητεία και ιστορικά και αλληγορικά· ιστορικά μεν, καθώς κάθισε πάνω στην όνο, ως προς το ορώμενο γεγονός· αλληγορικά δε, διότι κάθισε και πάνω στο πουλάρι, που συμβολίζει τον νέο και αδάμαστο λαό, τον ανυπότακτο. Ήταν δε δεμένα και η όνος και το πουλάρι με τα δεσμά των δικών τους αμαρτιών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες