Ἐκ στόματος νηπίων, αἰνιττόμενος ὡς οὐ τῆς αὐτῶν διανοίας ἦσαν τὰ ῥήματα, ἀλλὰ μόνου τοῦ στόματος θείᾳ χάριτι κινουμένου· ἐσήμαινε δὲ τοῦτο ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν νηπίων καὶ μωρῶν εὐλογηθήσεται. Καὶ τῶν ἀποστόλων δὲ παραμυθία ἦν τοῦτο, ὅτι δοθήσεται καὶ αὐτοῖς λόγος, κἂν ἀφελεῖς ὦσι. Καὶ σὺ δὲ ἐὰν νηπιάζῃς τῇ κακίᾳ ἄκακος ὤν, καὶ θηλάζῃς τὸ πνευματικὸν γάλα, τὰ θεῖα λόγια, τότε γενήσῃ ἄξιος τοῦ ὑμνεῖν τὸν Θεόν. «Καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως εἰς Βηθανίαν, καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.» Ἀναχωρεῖ ἀπὸ τούτων ὡς ἀναξίων, καὶ ἔρχεται εἰς Βηθανίαν ὃ ἑρμηνεύεται οἶκος ὑπακοῆς· ἀπὸ γὰρ τῶν ἀνυποτάκτων ἐπὶ τοὺς ὑπακούοντας αὐτῷ μεταβαίνει, καὶ αὐλίζεται ἐν αὐτοῖς. Φησὶ γάρ· Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω. «Πρωΐας δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν, ἐπείνασε· καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, ἦλθεν ἐπ’ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγεται αὐτῇ· Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ· καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν, λέγοντες· Πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ;»
Μετάφραση
«Εκ στόματος νηπίων», υπονοώντας ότι τα λόγια δεν προέρχονταν από τη δική τους διάνοια, αλλά μόνο το στόμα τους κινούνταν από τη θεία χάρη· αυτό σήμαινε επίσης ότι θα δοξολογηθεί και από τα έθνη, τα οποία ήταν νήπια και ανόητα. Αυτό αποτελούσε παρηγοριά και για τους αποστόλους, ότι θα δοθεί λόγος και σε αυτούς, έστω και αν είναι απλοϊκοί. Και εσύ, εάν γίνεις νήπιο ως προς την κακία, όντας άκακος, και θηλάζεις το πνευματικό γάλα, τα θεία λόγια, τότε θα γίνεις άξιος να υμνείς τον Θεό. «Και αφού τους άφησε, βγήκε έξω από την πόλη, στη Βηθανία, και διανυκτέρευσε εκεί». Αναχωρεί από αυτούς ως ανάξιους, και έρχεται στη Βηθανία, που ερμηνεύεται «οίκος υπακοής»· διότι από τους ανυπότακτους μεταβαίνει σε αυτούς που τον υπακούν, και αναπαύεται ανάμεσά τους. Λέγει, πράγματι: «Θα ενοικήσω σε αυτούς και θα εμπεριπατήσω». «Το πρωί, ενώ επέστρεφε στην πόλη, πείνασε· και βλέποντας μία συκιά στον δρόμο, πήγε κοντά της και δεν βρήκε τίποτα σε αυτήν παρά μόνο φύλλα, και της λέγει: Ποτέ πια να μην υπάρξει καρπός από εσένα στον αιώνα· και αμέσως η συκιά ξεράθηκε· και βλέποντάς το οι μαθητές θαύμασαν, λέγοντας: Πώς ξεράθηκε αμέσως η συκιά;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες