Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:25

Φοβάσαι όμως να μιλήσεις, όχι επειδή φοβάσαι τον Θεό, αλλά τον όχλο, όπως ακριβώς οι Φαρισαίοι που φοβήθηκαν να πουν για το βάπτισμα του Ιωάννη από πού προερχόταν. Και ενώ φοβάσαι, δεν σιωπάς, αλλά κραυγάζεις· και κραυγάζεις προς εκείνους που γνωρίζουν τι σημαίνει: «δηλητήριο ασπίδων υπάρχει κάτω από τα χείλη τους.» Διότι και οι Φαρισαίοι συλλογίστηκαν: «Εάν πούμε, "Από τον ουρανό", θα μας πει: "Γιατί λοιπόν δεν τον πιστέψατε;" Και εάν πούμε, "Από τους ανθρώπους", φοβόμαστε τον όχλο». Αυτό συλλογίζεσαι και εσύ: «Εάν πούμε ότι δεν είναι κτίσμα», θα πουν, «Γιατί λοιπόν δεν το προσκυνάς;» Και εάν πω, «Είναι κτίσμα», φοβάμαι τον όχλο. Διότι ολόκληρος ο λαός θα μας λιθοβολήσει, αφού έχει απαρνηθεί την κτίση και έχει συνταχθεί με τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Τι κάνεις λοιπόν; Λέγοντας ότι είναι κτίσμα κρύβεις τον δόλο σου, και τον μεθοδεύεις λέγοντας: «Αλλά το Άγιο Πνεύμα δεν τοποθετείται στην ίδια μοίρα με όλα τα υπόλοιπα, επειδή είναι μοναδικό». Διότι η κοινότητα των λέξεων δεν καθιστά κοινές τις φύσεις. Διαφορετικά θα υπήρχε ομοτιμία ανάμεσα στα κτίσματα· δηλαδή εννοείς: «Είναι μεν κτίσμα, δεν είναι όμως ομότιμο με τα άλλα κτίσματα». Όπως αν έλεγε κάποιος: «Ο ήλιος είναι μοναδικό άστρο και δεν είναι ομότιμος με τα άλλα άστρα. Παραμένει πάντως ένα άστρο που φαίνεται την ημέρα, έστω και αν δεν τοποθετείται στην ίδια μοίρα με τα άλλα άστρα».

Ματθ. 21, 25. Ρώτησε ο Χριστός ποια γνώμη είχαν σχηματίσει για τον Βαπτιστή, επειδή ήταν συνήθεια στους Ιουδαίους να αποκαλούν τους αγίους ψευδολόγους και να ισχυρίζονται ότι επινοούν την προφητεία από δική τους διάνοια, μη όντας απεσταλμένοι από τον Θεό. Οι δε Φαρισαίοι φοβούνται να πουν την αλήθεια, για να μην ακούσουν: «γιατί δεν πιστέψατε;».

Όταν ο Χριστός ανέβηκε στα Ιεροσόλυμα, βρήκε μέσα στο ιερό αυτούς που πουλούσαν πρόβατα και βόδια και περιστέρια, και τους αργυραμοιβούς να κάθονται. Και αφού έφτιαξε, λέει, ένα μαστίγιο από σχοινιά, τους έβγαλε όλους έξω από το ιερό, λέγοντας: «Μην κάνετε τον οίκο του Πατέρα μου οίκο εμπορίου.» Επειδή λοιπόν ονόμαζε τον Θεό Πατέρα, αγανακτώντας με αυτό εκείνοι που τελούσαν τις θυσίες στον ναό, αντέδρασαν έντονα λέγοντας: «Με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά;» Και σε αυτά ο Χριστός απάντησε: «Το βάπτισμα του Ιωάννη από πού ήταν;» Εκείνοι δε είπαν: «Δεν ξέρουμε.» Τους ρώτησε όμως και κάπου αλλού, λέγοντας: «Τι γνώμη έχετε για τον Χριστό; Τίνος υιός είναι;» Και εκείνοι είπαν: «Του Δαβίδ.» Έπειτα ο Κύριος τους είπε: «Πώς λοιπόν ο Δαβίδ, φωτισμένος από το Πνεύμα, τον ονομάζει Κύριο;» Και σε αυτό πάλι σιώπησαν.

Ε΄. Όμως, όπως έλεγα, για να επανέλθω στον λόγο μου, γι' αυτό τον ακολουθούσαν πολλά πλήθη, επειδή συγκαταβαίνει στις δικές μας αδυναμίες. Έπειτα τι; «Και τον πλησίασαν», λέει, «οι Φαρισαίοι, πειράζοντάς τον και λέγοντας: Επιτρέπεται σε έναν άνθρωπο να χωρίσει τη γυναίκα του για οποιαδήποτε αιτία;». Πάλι οι Φαρισαίοι τον πειράζουν· πάλι αυτοί που διαβάζουν τον νόμο, δεν γνωρίζουν τον νόμο· πάλι αυτοί που τυγχάνουν εξηγητές του νόμου, έχουν ανάγκη από άλλους διδασκάλους. Δεν αρκούσαν οι Σαδδουκαίοι που τον πείραζαν για την ανάσταση, και οι νομικοί που ρωτούσαν για την τελειότητα, και οι Ηρωδιανοί για τον φόρο, και άλλοι για την εξουσία. Αλλά και για τον γάμο πάλι κάποιος ρωτά τον Απείραστο, τον Δημιουργό της συζυγίας, Αυτόν που από την αρχή συγκρότησε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Εκείνος δε αποκρινόμενος τους είπε: «Δεν διαβάσατε ότι ο Δημιουργός από την αρχή άρρεν και θήλυ τους εποίησε;». Γνωρίζει κάποιες από τις ερωτήσεις να τις επιλύει, και σε άλλες να αποστομώνει. Όταν ερωτάται: «Με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά;», λόγω της υπερβολικής αμάθειας των ερωτώντων, και ο ίδιος αντερωτά: «Το βάπτισμα του Ιωάννη, από τον ουρανό προερχόταν ή από τους ανθρώπους;». Και με τον έναν και με τον άλλο τρόπο παγιδεύει τους ερωτώντες. Ώστε μπορούμε και εμείς, μιμούμενοι τον Χριστό, κάποιες φορές να αποστομώνουμε εκείνους που συζητούν μαζί μας από περιέργεια, και με πιο άτοπες αντερωτήσεις να αναιρούμε την ατοπία των ερωτήσεών τους.

Γαδ. «Τον Γαδ θα τον πειράξει πειρατήριο, και αυτός θα τους πειράξει κατά πόδας.» Πειρατήριο ονομάζει το πονηρό συνέδριο των αρχιερέων και των γραμματέων, οι οποίοι έβαζαν σε πειρασμό τον Σωτήρα με ποικίλους πειρασμούς, θέλοντας να βρουν αφορμή εναντίον του, ώστε, αφού τον συλλάβουν με δόλο, να τον σκοτώσουν. Εκείνος, γνωρίζοντας τους διαλογισμούς τους, τους αντεπείρασε με τη δική του δικαιοσύνη και τους παρέδωσε στον θάνατο εξαιτίας της δικής τους αμαρτίας. Όπως ακριβώς είναι γραμμένο και στο Ευαγγέλιο: «Τότε τον πλησίασαν μερικοί από τους Φαρισαίους λέγοντας: Δάσκαλε, πες μας, με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά και ποιος είναι αυτός που σου έδωσε αυτήν την εξουσία; Εκείνος δε τους είπε: Θα σας ρωτήσω και εγώ έναν λόγο. Αν μου τον πείτε, θα σας ανακοινώσω και εγώ με ποια εξουσία τα κάνω αυτά: το βάπτισμα του Ιωάννη από πού προερχόταν, από τον ουρανό ή από τους ανθρώπους; Αυτοί τότε διαλογίζονταν μέσα τους λέγοντας: Εάν πούμε από τον ουρανό, θα μας πει γιατί δεν τον πιστέψατε· εάν πάλι πούμε από τους ανθρώπους, φοβόμαστε τον λαό, διότι όλοι γνωρίζουν για τον Ιωάννη ότι είναι όντως προφήτης. Και αποκρινόμενοι στον Ιησού είπαν: Δεν γνωρίζουμε. Εκείνος δε αποκρινόμενος τους είπε: Ούτε και εγώ σας λέω με ποια εξουσία τα κάνω αυτά.» Ορθά λοιπόν είπε ο προφήτης: «πειρατήριο θα τον πειράξει, και αυτός θα τους πειράξει κατά πόδας».

Και όταν μεν τους έδιωξε, δεν τόλμησαν να πουν τίποτα, εξαιτίας των θαυμάτων· όταν όμως εμφανίστηκε, τότε τον επιπλήττουν. Τι κάνει λοιπόν ο ίδιος; Δεν τους απαντά ευθέως, δείχνοντας ότι, αν ήθελαν να δουν την εξουσία του, θα μπορούσαν· αλλά τους αντερωτά λέγοντας: «Το βάπτισμα του Ιωάννη από πού ήταν; Από τον ουρανό ή από τους ανθρώπους;». Και ποια είναι η λογική ακολουθία σε αυτό; Η μέγιστη βεβαίως. Διότι αν έλεγαν, «Από τον ουρανό», θα τους έλεγε: «Γιατί λοιπόν δεν τον πιστέψατε;». Επειδή, αν είχαν πιστέψει, δεν θα ρωτούσαν αυτά τα πράγματα.

Διότι εκείνος που είναι ενωμένος με τον Θεό, και είναι ένα με Αυτόν, και δεν έχει διαχωριστεί ούτε αποχωριστεί, πώς θα μπορούσε να ζητήσει κάτι το ασύμφορο; Ώστε, εάν είμαστε αχώριστοι και αδιαχώριστοι από τον Θεό, τότε θα ζητήσουμε τα συμφέροντα και θα τα λάβουμε. «Και όταν ήλθε στο ιερό, τον πλησίασαν, ενώ δίδασκε, οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού, λέγοντας: Με ποια εξουσία τα κάνεις αυτά; Και ποιος σου έδωσε αυτή την εξουσία; Αποκρινόμενος δε ο Ιησούς τούς είπε: Θα σας ρωτήσω και εγώ έναν λόγο, τον οποίο εάν μου πείτε, θα σας πω και εγώ με ποια εξουσία τα κάνω αυτά. Το βάπτισμα του Ιωάννη από πού προερχόταν; Από τον ουρανό ή από τους ανθρώπους; Εκείνοι δε διαλογίζονταν μεταξύ τους, λέγοντας:»

«Εάν πούμε, από τον ουρανό, θα μας πει: Γιατί λοιπόν δεν τον πιστέψατε; Αν όμως πούμε, από τους ανθρώπους, φοβόμαστε το πλήθος· διότι όλοι θεωρούν τον Ιωάννη ως προφήτη. Και απαντώντας στον Ιησού είπαν: Δεν γνωρίζουμε. Τους είπε και εκείνος: Ούτε εγώ σας λέω με ποια εξουσία τα κάνω αυτά.» Οι νομοδιδάσκαλοι, φθονώντας επειδή έβγαλε από το ιερό αυτούς που εμπορεύονταν, προσέρχονται και τον ρωτούν κάπως έτσι: Ποιος είσαι εσύ που βγάζεις από το ιερό αυτούς που συναλλάσσονται; Μήπως ως ιερέας; Όμως ιερατική εξουσία δεν έχεις. Μήπως λοιπόν ως βασιλιάς; Όμως ούτε βασιλιάς είσαι, αλλά κι αν ήσουν, δεν σου επιτρεπόταν να κάνεις τέτοια πράγματα· διότι δεν επιτρέπεται στους βασιλιάδες να πράττουν αυτά μέσα στο ιερό. Ρωτούσαν λοιπόν αυτά τον Κύριο, ώστε, αν μεν έλεγε ότι, Με τη δική μου εξουσία τα κάνω αυτά, να τον συκοφαντήσουν ως αντάρτη και ως κάποιον που ισχυρίζεται ότι έχει δική του εξουσία· αν όμως έλεγε ότι, Με τη θεία εξουσία τα κάνω αυτά, να απομακρύνουν από αυτόν τα πλήθη που τον υμνούσαν ως Θεό, αποδεικνύοντας στα πλήθη ότι, Ιδού δεν είναι ο Ίδιος Θεός, αλλά ενεργεί με την εξουσία του Θεού ως δούλος. Τι κάνει λοιπόν ο Χριστός, η ίδια η σοφία; Πιάνει τους σοφούς στην πανουργία τους και τους ρωτά για τον Ιωάννη παρόμοια πράγματα, ώστε αν μεν πουν ότι το κήρυγμα του Ιωάννη ήταν από τον ουρανό, να βρεθούν θεομάχοι, εφόσον δεν το αποδέχτηκαν· αν όμως πουν από ανθρώπους, να κινδυνεύσουν από το πλήθος.