Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:30

Ο Άρειος είπε: Μήπως υπάρχει άλλος Υιός; Ο Αθανάσιος είπε: Αληθινός Υιός του Θεού είναι ένας, ο Λόγος και Θεός. Υπάρχει όμως και ως άλλος υιός αυτός που υιοθετήθηκε μέσω του ναού του σώματος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, όπως λέει ο θείος Απόστολος: «Διότι δεν λάβαμε πνεύμα δουλείας, ώστε πάλι να φοβόμαστε, αλλά λάβαμε πνεύμα υιοθεσίας, με το οποίο κράζουμε: Αββά, ο Πατέρας». Ο δε Χριστός ρητώς είπε προς τους αποστόλους: «Παιδιά μου, για λίγο ακόμη είμαι μαζί σας και πηγαίνω προς εκείνον που με έστειλε»· και προς τους Ιουδαίους λέει με παραβολές τα εξής: «Κάποιος άνθρωπος είχε δύο γιους, και αφού πλησίασε τον μεγαλύτερο, του είπε: Πήγαινε, εργάσου στο αμπέλι μου. Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: Εγώ (θα πάω), κύριε, αλλά δεν πήγε. Έπειτα πλησίασε τον άλλον και του είπε: Πήγαινε, εργάσου στο αμπέλι μου. Εκείνος είπε: Δεν θέλω. Αργότερα όμως, αφού μετανόησε, πήγε». Ρωτά, λοιπόν, ο Κύριος: Τι από τους δύο έκανε το θέλημα του πατέρα του; Και αποκρινόμενοι οι Ιουδαίοι λένε: «Ο τελευταίος γιος». Ομολογουμένως, ο μεν πατέρας είναι ο Θεός των όλων, ο δε αμπελώνας οι οδοί της δικαιοσύνης, στις οποίες πρόσταζε τον μεγαλύτερο γιο να εργάζεται. Αυτός όμως, αφού σε λίγο χρονικό διάστημα απέρριψε την προσταγή, περιφρόνησε εκείνον που τον πρόσταξε· αυτός λοιπόν είναι ο λαός των Ιουδαίων, ο οποίος εξαιτίας της απιστίας του αποβλήθηκε από την υιοθεσία.

Άλλη παραβολή, τρίτη. «Κάποιος άνθρωπος είχε δύο τέκνα, και είπε στο ένα: Πήγαινε στον αμπελώνα· και εκείνο απάντησε: Δεν πηγαίνω, και πήγε. Και αφού πλησίασε το ίδιο είπε και στο άλλο· και εκείνο απάντησε: Πηγαίνω, και δεν πήγε». Ποιος είναι ο άνθρωπος; Ο Θεός. Ποιος είναι αυτός που είπε, «Πηγαίνω», και δεν πήγε; Οι Ιουδαίοι. Ποιος είναι αυτός που είπε, «Δεν πηγαίνω», και πήγε; Ο εξ εθνών λαός.

Διότι είπε τα εξής: «Κάποιος άνθρωπος είχε δύο παιδιά, και αφού πλησίασε το πρώτο, του είπε: Παιδί μου, πήγαινε σήμερα να εργαστείς στο αμπέλι μου. Εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Δεν θέλω. Αργότερα όμως μετανόησε και πήγε. Στη συνέχεια πλησίασε το δεύτερο και του είπε τα ίδια. Εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Εγώ θα πάω, Κύριε, αλλά δεν πήγε. Ποιο από τα δύο έκανε το θέλημα του Πατέρα;» Προφανώς αυτό που πήγε στο αμπέλι, έστω και αν για λίγο παρεισέφρησε ενδιάμεσα η αδράνεια, η οποία τον παρακινούσε να οκνήσει στην εκτέλεση της υποχρέωσης.

Και όλος ο λαός που άκουσε, καθώς και οι τελώνες, δικαίωσαν τον Θεό, δεχόμενοι το βάπτισμα του Ιωάννη. Αντιθέτως, οι Φαρισαίοι και οι νομικοί αθέτησαν τη βουλή του Θεού για τον εαυτό τους, μη δεχόμενοι να βαπτιστούν από αυτόν. Και τις δύο αυτές ομάδες υπονοεί και όταν λέει σε παραβολή: Τι νομίζετε; Κάποιος άνθρωπος είχε δύο παιδιά· και αφού πλησίασε το πρώτο του είπε: Παιδί μου, πήγαινε, εργάσου σήμερα στο αμπέλι μου. Εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Δεν θέλω· αργότερα όμως μεταμελήθηκε και πήγε. Και αφού πλησίασε το δεύτερο του είπε τα ίδια· εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Πηγαίνω εγώ, κύριε· και δεν πήγε. Ποιος από τους δύο έκανε το θέλημα του πατέρα; Του λέγουν: Ο πρώτος.

Ποιος φθόνος υπάρχει, εάν ο Θεός ανταποδίδει το ποθούμενο αναλόγως των κόπων; Ένας πατέρας έστειλε τους γιους του στο αμπέλι για να το καλλιεργήσουν. Απευθύνθηκε πρώτα στον μεγαλύτερο· κι εκείνος μεν το αποδέχθηκε πρόθυμα, όμως δεν εξετέλεσε το θέλημα του πατέρα του, όπως είχε υποσχεθεί. Ο νεότερος, αντιθέτως, δεν το αποδέχθηκε αρχικά, και όμως εξετέλεσε την προσταγή. Ανώτερος όμως για εμένα, και πιο ευάρεστος στον πατέρα και από τους δύο, είναι εκείνος που και το αποδέχθηκε και εκπλήρωσε την επιθυμία του.

Παντού περιφρονούν τον Θεό, και πράττουν τα πάντα για τους ανθρώπους. Διότι και αυτόν εξαιτίας τους τον φοβούνταν, όχι επειδή σέβονταν τον άνδρα, αλλά εξαιτίας των ανθρώπων· και στον Χριστό δεν ήθελαν να πιστέψουν εξαιτίας των ανθρώπων· και από εδώ προέκυπταν σε αυτούς όλα τα κακά. Έπειτα λέει: Τι νομίζετε; Ένας άνθρωπος είχε δύο υιούς, και λέει στον πρώτο: «Πήγαινε σήμερα να εργαστείς στον αμπελώνα». Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: «Δεν θέλω»· ύστερα όμως μετανόησε και πήγε. Και αφού πλησίασε τον δεύτερο, του είπε τα ίδια. Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: «Εγώ, κύριε»· και δεν πήγε. Ποιος λοιπόν από τους δύο έπραξε το θέλημα του πατέρα;

Διότι όλοι θεωρούσαν τον Ιωάννη ως προφήτη. Αποδεικνύει δε από αυτό ο Κύριος, ότι δεν πρέπει να απαντούμε σε αυτούς που ρωτούν με κακή πρόθεση. Διότι ούτε και ο ίδιος απάντησε στους Ιουδαίους που τον ρωτούσαν με δόλο, αν και δεν του έλειπε η απάντηση. Συγχρόνως μαθαίνουμε ότι και το να εγκωμιάζει κανείς τον εαυτό του δεν είναι σύμφωνο με τον Χριστό. Ιδού λοιπόν ο Κύριος, ενώ μπορούσε να πει με ποια εξουσία τα κάνει αυτά, δεν το είπε, για να μη φανεί ότι εγκωμιάζει τον εαυτό του. «Ποια είναι η γνώμη σας; Ένας άνθρωπος είχε δύο παιδιά· και αφού πλησίασε το πρώτο, είπε: Παιδί μου, πήγαινε σήμερα, εργάσου στο αμπέλι μου. Εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Δεν θέλω. Αργότερα όμως μετάνιωσε και πήγε. Και αφού πλησίασε το δεύτερο, είπε με τον ίδιο τρόπο· εκείνο αποκρίθηκε και είπε: Εγώ θα πάω, κύριε· και δεν πήγε. Ποιος από τους δύο έκανε το θέλημα του πατέρα;»;