Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:35

Ματθ. 21, 33—41 Και «αμπελώνας» μεν είναι ο Ισραήλ, όπως λέει ο ψαλμωδός: «άμπελο από την Αίγυπτο μετέφερες», και ο Ησαΐας λέει: «αμπελώνας δημιουργήθηκε για τον αγαπημένο». Τον «φύτεψε» δε ο Θεός «και αναχώρησε» για μεγάλο χρονικό διάστημα, δηλαδή μακροθύμησε. Όμως φαίνεται ότι φρόντιζε το κτήμα και το είχε στον νου του· διότι δεν πέρασε καμία ενδιάμεση εποχή κατά την οποία να μην αποστέλλονται από τον Θεό προφήτες και δίκαιοι για να νουθετούν. Αυτοί όμως έγιναν απειθείς και, αφού ατίμασαν τους απεσταλμένους, τους έστειλαν πίσω κενούς, δηλαδή χωρίς να έχουν να πουν τίποτα καλό για αυτούς στον Θεό που τους έστειλε.

Διότι είναι γεγραμμένο ότι «οι διαλογισμοί των δικαίων είναι δίκαιες κρίσεις». Κατηγορεί, λοιπόν, τον αποκηρυγμένο Ισραήλ, διότι εξέφρασε γνώμη ασύμφωνη προς τον Θεό σχετικά με τον Χριστό. Διότι συσκέπτονταν συνεδριάζοντας, και μάλιστα έλεγαν: «Τι να κάνουμε, επειδή αυτός ο άνθρωπος κάνει πολλά σημεία; Αν τον αφήσουμε έτσι, θα έρθουν οι Ρωμαίοι και θα πάρουν και την πόλη και τη χώρα μας». Κάποιος άλλος δε από εκείνους που είχαν οριστεί άρχοντες λέει: «Εσείς δεν γνωρίζετε τίποτα, ότι συμφέρει να πεθάνει ένας άνθρωπος και να μην καταστραφεί όλο το έθνος». Αυτό ακριβώς το διδάσκει σαφέστερα ο Κύριος λέγοντας στις ευαγγελικές παραβολές, ότι «ο οικοδεσπότης που φύτεψε τον αμπελώνα έστειλε τους δούλους του για να παραλάβουν τους καρπούς, αλλά οι γεωργοί τους σκότωσαν». Και τα εγκλήματα της ασέβειάς τους δεν σταμάτησαν μέχρι εκεί· αλλά, όταν είδαν τον Υιό που είχε σταλεί από τον πατέρα μετά τους δούλους, είπαν, όπως αναφέρεται, μέσα τους: «Αυτός είναι ο κληρονόμος, ελάτε να τον σκοτώσουμε και να κρατήσουμε για τον εαυτό μας την κληρονομιά του». Επομένως, αποστάτες είναι οι εισηγητές τέτοιων σκληρών και ανόσιων σχεδίων, οι οποίοι προσθέτουν αμαρτία στην αμαρτία· διότι, όπως ανέφερα, σκότωσαν αγίους προφήτες και έπειτα, μετά από εκείνους, σκότωσαν και τον ίδιο τον κληρονόμο, δηλαδή τον Υιό.

Δες, λοιπόν, την άφατη πρόνοια. Φύτεψε αμπελώνα, τα ετοίμασε όλα και τα ολοκλήρωσε· όταν θανατώθηκαν οι υπηρέτες, απέστειλε άλλους δούλους· όταν σφαγιάστηκαν κι εκείνοι, έστειλε τον Υιό· και όταν θανατώθηκε και αυτός, τους καλεί στους γάμους· δεν θέλησαν να έλθουν. Έπειτα στέλνει άλλους δούλους· αυτοί όμως θανάτωσαν και τούτους.

Αφού είπε αυτά για εκείνους που πίστεψαν, ο προφήτης προλέγει και τις τιμωρίες των απίστων και τις αιτίες για τις οποίες θα τις υποστούν. Διότι είπε ότι «το αίμα των υιών του εκδικείται και θα εκδικήσει, και θα ανταποδώσει δικαιοσύνη στους εχθρούς και θα ανταποδώσει σε όσους τον μισούν, και ο Κύριος θα καθαρίσει τη γη του λαού του». Και υιούς του Θεού ονόμασε τους αγίους, τους οποίους σκότωσαν οι αιμοσταγείς. Διότι, για να παραλείψω τις σφαγές των προφητών και το σωτήριο πάθος του Δεσπότη, τον μεν καλλίνικο Στέφανο τον λιθοβόλησαν, με ξύλο δε σκότωσαν τον μεγάλο Ιάκωβο, και έπραξαν μύρια άλλα. Και λεηλάτησαν τα σπίτια εκείνων που είχαν πιστέψει στον Κύριο, όπως σε πολλά σημεία μαρτυρεί ο θείος Παύλος, γράφοντας και προς τους Θεσσαλονικείς: «διότι γίνατε μιμητές των αγίων που είναι στην Ιερουσαλήμ. Επειδή τα ίδια», λέει, «πάθατε και εσείς από τους δικούς σας ομοεθνείς, όπως ακριβώς εκείνοι από τους Ιουδαίους, οι οποίοι σκότωσαν και τον Κύριο και τους δικούς τους προφήτες, και μας έδιωξαν, και δεν αρέσουν στον Θεό, και είναι αντίθετοι σε όλους τους ανθρώπους». Για αυτά τους κατηγόρησε και ο Κύριος στην παραβολή του αμπελώνα, ότι από τους δούλους «άλλον έδειραν, άλλον σκότωσαν, και άλλον λιθοβόλησαν». Για τον λόγο αυτόν τους διέσπειρε σε όλη την οικουμένη.

Πύργος είναι ο ναός. Και γεωργοί είναι οι δάσκαλοι του λαού, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς. Αναχώρησε δε ο οικοδεσπότης Θεός, όταν δεν τους μιλούσε πλέον μέσα από τον στύλο της νεφέλης· ή αναχώρηση του Θεού σημαίνει τη μακροθυμία Του. Διότι φαίνεται ότι ο Θεός και κοιμάται και απουσιάζει, όταν μακροθυμεί και δεν ζητά αμέσως ευθύνες για τα αδικήματα. «Όταν δε πλησίασε ο καιρός των καρπών, έστειλε τους δούλους του προς τους γεωργούς, για να παραλάβουν τους καρπούς του. Και οι γεωργοί, αφού έπιασαν τους δούλους του, άλλον τον έδειραν, άλλον τον λιθοβόλησαν».