Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:44

Αλλά όσοι πίστεψαν σε αυτόν, δεν ντροπιάστηκαν· όσοι όμως ήταν άπιστοι και αμαθείς, και δεν μπόρεσαν να δουν το μυστήριό του, έπεσαν και συντρίφτηκαν. Διότι είπε κάπου πάλι ο Θεός και Πατέρας: «Ιδού, θέτω στη Σιών λίθο προσκόμματος, και πέτρα σκανδάλου, και όποιος πιστεύει σε αυτόν δεν πρόκειται να ντροπιαστεί· και πάνω σε όποιον πέσει, θα τον συντρίψει». Αλλά εξασφάλιζε τους απογόνους του Ισραήλ ο προφήτης λέγοντας: «Και αυτόν αγιάστε, και αυτός θα είναι φως σας· και αν έχεις πεποίθηση σε αυτόν, θα σου είναι για αγιασμό, και δεν θα τον συναντήσετε ως λίθο προσκόμματος, ούτε ως πέτρα παραπτώματος». Επομένως, επειδή ο Ισραήλ δεν αγίασε τον Εμμανουήλ, που είναι Κύριος και Θεός, ούτε καν θέλησε να έχει πεποίθηση σε αυτόν, σκοντάφτουν [πέφτουν] πάνω του ως λίθο εξαιτίας της απιστίας τους, συνετρίβησαν και έπεσαν· αναστήθηκαν όμως πολλοί, δηλαδή, αυτοί που αποδέχθηκαν την πίστη σε αυτόν.

Αλλά όσοι πίστεψαν σε αυτόν δεν ντροπιάστηκαν· οι άπιστοι όμως, και όσοι δεν μπόρεσαν να δουν το μυστήριό του, έπεσαν και συντρίφτηκαν. Διότι είπε κάπου πάλι ο Θεός και Πατέρας: «Ιδού, θέτω στη Σιών λίθο προσκόμματος, και πέτρα σκανδάλου· και όποιος πιστεύει σε αυτόν δεν θα ντροπιαστεί· και πάνω σε όποιον πέσει, θα τον κατακομματιάσει». Αλλά ο προφήτης προφύλαξε εκείνους από τον Ισραήλ, λέγοντας: «Αυτόν θα τον αγιάσετε ως Κύριο, και αυτός θα είναι ο φόβος σου· και εάν έχεις πεποίθηση σε αυτόν, θα είναι για εσένα προς αγιασμό, και δεν θα συναντηθείτε με αυτόν σαν με λίθο προσκόμματος, ούτε σαν με πέτρα πτώματος.» — (A f. 39, E f. 129) Επομένως, επειδή ο Ισραήλ δεν αγίασε τον Εμμανουήλ, που είναι Κύριος και Θεός, ούτε θέλησε να έχει πεποίθηση σε αυτόν, σκοντάφτοντας σαν σε λίθο εξαιτίας της απιστίας του, συντρίφτηκε και έπεσε· αναστήθηκαν όμως πολλοί, δηλαδή αυτοί που αποδέχτηκαν την πίστη σε αυτόν. — (A f. 39 b, E f. 130, H f. 116) Ή και όπως γράφει ο σοφότατος Παύλος, «Για τους Ιουδαίους ο σταυρός είναι σκάνδαλο, και για τα έθνη μωρία.» Και πάλι: «Ο λόγος του σταυρού για όσους χάνονται είναι μωρία· αλλά για εμάς που σωζόμαστε, είναι δύναμη Θεού προς σωτηρία.»

Διότι δεν ήθελαν να ακούσουν τη φωνή του Ησαΐα που λέει: «Αυτόν τον Κύριο αγιάστε, και αυτός θα είναι ο φόβος σας, και δεν θα τον συναντήσετε ως λίθο προσκόμματος, ούτε ως πέτρα πτώματος». Ο Χριστός, λοιπόν, είναι λίθος προσκόμματος για τους άπιστους εθνικούς, πέτρα σκανδάλου για τους Ιουδαίους, για εμάς όμως τους πιστούς είναι ο θεμέλιος λίθος, που συγκρατεί όλη την κρηπίδα της Εκκλησίας· και πέτρα λόγω του στερεού και αμετάπτωτου της ομολογίας, πάνω στην οποία συντρίβονται οι τρικυμίες των αιρέσεων και διαλύονται σε αφρό. Ο Ματθαίος, βέβαια, αφού ανέφερε και το υπόλοιπο της προφητείας, δηλαδή το «Παρά Κυρίου έγινε αυτή» και τα εξής, και στη συνέχεια αφού είπε: «Γι' αυτό σας λέω, θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία του Θεού, και θα δοθεί σε έθνος που θα παράγει τους καρπούς της», τότε πρόσθεσε: «Και όποιος πέσει πάνω σε αυτόν τον λίθο θα συνθλιβεί», και τα εξής.

Έχεις πάλι μια επίθεση συκοφαντίας: «Διότι θα τον δούμε όπως ακριβώς είναι». Αλλά εκείνος που τα λέει αυτά, έχοντας οικοδομηθεί άμεσα πάνω στην πέτρα που έχει τεθεί στη Σιών, είναι σε όλα παρόμοιος με αυτήν: «Εκείνος λοιπόν που θα πέσει πάνω του θα συντριβεί, και πάνω σε όποιον πέσει, θα τον συνθλίψει».

Ιδού, αφήνεται σε εσάς ο οίκος σας έρημος. Και πάλι, θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία και θα δοθεί σε έθνος που θα αποδίδει τους καρπούς της· και πάλι, όποιος πέσει πάνω σε τούτον τον λίθο, θα συντριβεί· και πάνω σε όποιον πέσει, θα τον κατασυντρίψει.

Λέγοντας: «Αυτός δεν είναι από τον Θεό»· «Αυτός πλανά το πλήθος»· και πάλι: «Εσύ είσαι Σαμαρείτης και έχεις δαιμόνιο». Έπειτα, για να γνωρίσουν ότι η ζημία δεν περιορίζεται απλώς στην εκδίωξή τους, πρόσθεσε και τις τιμωρίες, λέγοντας: «Καθένας που πέφτει πάνω σε αυτόν τον λίθο θα συντριβεί· και πάνω σε όποιον πέσει, θα τον κατασυντρίψει».

Εδώ αναφέρει δύο απώλειες: τη μία, εκείνη που προέρχεται από το πρόσκομμα και τον σκανδαλισμό· διότι αυτό σημαίνει, «Όποιος πέσει πάνω σε αυτόν τον λίθο»· και την άλλη, εκείνη που προέρχεται από την άλωσή τους, και από τη συμφορά και την πανωλεθρία, την οποία σαφώς προανήγγειλε λέγοντας: «Θα τον κατασυντρίψει».

Και πάλι ο νους θα θυμηθεί θεωρητικά εκείνον τον λίθο, που αποκόπηκε χωρίς ανθρώπινο χέρι από το παρθενικό όρος και συνέτριψε την εικόνα της πλάνης, και, αφού έγινε μέγα όρος, γέμισε όλη την οικουμένη με τη θεογνωσία. Ο ίδιος ονομάζεται και μέγας λίθος και άνθρακας και σάπφειρος και ίασπις. «Ιδού εγώ», λέγει ο Κύριος στην αγία πόλη, «ετοιμάζω για σένα τον λίθο σου ως άνθρακα και τα θεμέλιά σου ως σάπφειρο, και θα κατασκευάσω τις επάλξεις σου από ίασπι». Αυτός είναι και πέτρα σκανδάλου και πέτρα υδάτων ζωής. «Διότι έπιναν», λέει, «από την πνευματική πέτρα που τους ακολουθούσε, και η πέτρα αυτή ήταν ο Χριστός». Και πάλι: «Εκείνος που θα πέσει», λέει ο Κύριος, «πάνω σε αυτόν τον λίθο θα συνθλιβεί, και πάνω σε όποιον πέσει» ο λίθος, δηλαδή κατοικήσει, «θα τον λικμίσει».

Mt 21, 44 〈Επάνω σε όποιον όμως πέσει, θα τον συντρίψει〉· διότι, αφού έπεσε επάνω στον θάνατο με τη σάρκα του και καλύφθηκε μέσα στον τάφο, συνέτριψε τη δύναμή του και κατέλυσε την τυραννία του άδη και άδειασε τα βασίλειά του από όλους τους κρατουμένους, ανασταίνοντας μαζί του όλους τους νεκρούς που κρατούνταν από αιώνες.

Διότι εκείνοι σκότωσαν και τον Κύριο έξω από τον αμπελώνα, δηλαδή έξω από εκείνα που έλεγαν οι Γραφές. «Τους λέει ο Ιησούς: Ποτέ δεν διαβάσατε στις Γραφές; Ο λίθος που αποδοκίμασαν οι οικοδόμοι, αυτός έγινε κεφαλή γωνίας· από τον Κύριο έγινε αυτό, και είναι θαυμαστό στα μάτια μας; Γι' αυτό σας λέω ότι θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία του Θεού, και θα δοθεί σε έθνος που θα παράγει τους καρπούς της. Και όποιος πέσει πάνω σε αυτόν τον λίθο, θα συντριβεί· και πάνω σε όποιον πέσει, θα τον κάνει σκόνη». Λίθο ονομάζει τον εαυτό του· και οικοδόμους, τους δασκάλους των Ιουδαίων, οι οποίοι τον αποδοκίμασαν μεν ως άχρηστο, λέγοντας: «Εσύ είσαι Σαμαρείτης, και έχεις δαιμόνιο». Αυτός όμως, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, τοποθετήθηκε ως κεφαλή γωνίας, δηλαδή έγινε κεφαλή της Εκκλησίας, ενώνοντας τους Ιουδαίους και τους εθνικούς σε μία πίστη. Διότι, όπως ακριβώς ο λίθος που σχηματίζει τη γωνία στην οικοδομή, συνέχει τον έναν και τον άλλον τοίχο, έτσι και ο Χριστός συνέδεσε τους πάντες σε μία πίστη. Και η γωνία αυτή είναι θαυμαστή, και έγινε από τον Κύριο. Διότι η Εκκλησία που μας συνέχει και μας ενοποιεί στην πίστη, προήλθε από τον Κύριο, και είναι άξια μεγάλου θαυμασμού, επειδή οικοδομήθηκε καλά. Και είναι κατά άλλον τρόπο θαυμαστή, διότι ο λόγος του Χριστού επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε με τα θαύματα· ώστε η σύσταση της Εκκλησίας είναι θαυμαστή.