Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 21:7

«Ερευνάτε τις Γραφές·» ιδού, ο προφήτης Ζαχαρίας βοά ρητά λέγοντας: «Χαίρε σφόδρα, θυγατέρα της Σιών· κηρύσσεται σε εσένα δίκαιος και σωτήρας· αυτός είναι πράος και επιβαίνει πάνω σε υποζύγιο και σε νέο πουλάρι όνου.» Ο παρών καιρός, λοιπόν, είναι καιρός ευδοκίας. Πρέπει να καταλύσω την έχθρα και να ειρηνοποιήσω τα πάντα δια του Σταυρού. Πρέπει η νυν Ιερουσαλήμ να λάβει τέλος και να στηριχθεί η Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη. Ή μήπως δεν προφήτευσε και ο υμνωδός Δαβίδ για αυτήν την κλήση των εθνών; Διότι τι έχει πει; «Όλα τα έθνη που εποίησες θα έρθουν και θα προσκυνήσουν ενώπιόν σου, Κύριε.» Αυτοί είναι οι «αληθινοί προσκυνητές», εκείνοι που δέχονται τον λόγο δια της πίστεως. Έπειτα λέει ο ευαγγελιστής: «Πήγαν οι μαθητές και έπραξαν καθώς τους παρήγγειλε, και έφεραν την όνο και το πουλάρι, και έβαλαν πάνω σε αυτά τα ιμάτιά τους, και καθίσαν επάνω τους τον Ιησού.» Ω, της μεγάλης συγκαταβάσεως του Σωτήρος προς εμάς. Ποιος να μην θαυμάσει το μέγεθος της αγάπης Του προς εμάς; Ποιος δεν θα εκπλαγεί, που Εκείνος ο οποίος επιβαίνει επί των Χερουβίμ, κάθισε για χάρη μας πάνω σε πουλάρι; Αυτός που ανυμνείται από τα Σεραφείμ, επευφημείται από νήπια. Διότι, όπως λέει, με τα ιμάτια έστρωναν τον δρόμο, ενώ άλλοι έκοβαν κλαδιά από τα δέντρα και έπρατταν το ίδιο.

Μτ 21, 1-7 Πέντε ημέρες πριν από το σωτήριο πάθος του, θέλοντας να εκπληρώσει και τα λόγια των προφητών που είχαν ειπωθεί για αυτόν, προστάζει τους δύο μαθητές να πάνε στο μικρό χωριό απέναντι από τη Βηθφαγή και τη Βηθανία και να φέρουν τον αδάμαστο πώλο. Το γεγονός ότι ο μεν Ματθαίος αναφέρει πως έφεραν στον Κύριο όνο και πώλο, ενώ ο Λουκάς και ο Μάρκος μνημόνευσαν ένα μόνο υποζύγιο, δεν αποτελεί αντίφαση. Διότι, καθώς ο πώλος οδηγούνταν από τους μαθητές σύμφωνα με την προσταγή, ακολούθησε και η όνος το τέκνο της ως φιλόστοργη μητέρα.

Μτ 21, 7—9. Ο Χριστός ονομάζεται «Ερχόμενος» ως ερχόμενος από άνωθεν, διότι, όντας κατά φύση Θεός και Υιός του Πατρός, έγινε άνθρωπος και ήλθε στο όνομα του Κυρίου, ονομαζόμενος Κύριος. Αυτός λοιπόν ως κατά φύση Θεός ονομάζεται «ευλογημένος», δηλαδή δοξολογούμενος. Καθόταν λοιπόν ο Χριστός πάνω στο πουλάρι, ενώ ακολουθούσε η μητέρα του. Και το δρώμενο αποτελούσε για εμάς σημείο ενός αναγκαιοτάτου πράγματος: διότι ο Χριστός αναπαύθηκε στον νέο λαό που άλλοτε ειδωλολατρούσε, ενώ στο μέλλον θα ακολουθήσει και η συναγωγή των Ιουδαίων, καίτοι από πλευράς χρόνου έχει τα πρεσβεία ως προς την κλήση· διότι είχε προσκληθεί πρωτύτερα μέσω του Μωυσή και των προφητών. Επειδή όμως προσέκρουσε στον σώζοντα Θεό, γι' αυτό δικαίως έρχεται με δυσκολία πίσω από το πουλάρι και έγινε ουρά, δηλαδή ακολούθημα και βρίσκεται πίσω από όσους προέρχονται από τα έθνη, και η πρώτη έγινε έσχατη. Πρόσεξε δε, πώς Αυτός που γνωρίζει «νεφρούς και καρδίες» έδειξε ότι η ανθρώπινη φύση είχε περιπέσει σε έσχατη αλογία· διότι και η συναγωγή των Ιουδαίων και το πλήθος των εθνών παρομοιάζονται με το εξαιρετικά άλογο ζώο, τον όνο· διότι οι μεν, «λατρεύοντας την κτίση παρά τον Κτίσαντα» Θεό, και οι δε, ατιμάζοντας τον παιδαγωγό νόμο, βρέθηκαν εκτός νου και ορθής φρένας και, ρέποντας προς κάθε είδος φαυλότητας, «παραβλήθηκαν με τα ανόητα κτήνη και έγιναν όμοιοι με αυτά» κατά τη φωνή του ψαλμωδού.

Μτ 21, 7-9 〈Οδηγείται ο πώλος〉 από δύο μαθητές που απεστάλησαν από τον Χριστό· διότι τον υπηρετούν ως προς αυτό δύο τάγματα, οι προφήτες και οι απόστολοι, μέσω των οποίων σαγηνεύονται στην πίστη τα έθνη. Και φέρεται από κάποιο χωριό, ώστε και εξ αυτού να καταδείξει το αγροίκο φρόνημα των εθνών, τα οποία δεν ανατράφηκαν σύμφωνα με τον νόμο, αλλά έζησαν μάλλον παραμελημένα και άγρια, πλην όμως μεταστράφηκαν προς το ημερότερο· διότι αυτά τέθηκαν υπό τον Χριστό που τα διδάσκει. Αλλά και τα παιδιά, υψώνοντας «βαΐα φοινίκων», προέτρεχαν αυτού και μαζί με τους μαθητές συνέθεταν τη δοξολογία, ώστε και μέσω αυτών να δούμε τον νέο λαό, που προέρχεται από τα έθνη, σαν να είναι ζωγραφισμένος σε πίνακα· διότι έχει γραφτεί: «και λαός που δημιουργείται θα αινέσει τον Κύριο».

Προς αυτόν που θα έκανε την ερώτηση, ο Σωτήρας παρήγγειλε στους μαθητές να δώσουν την εξής απάντηση: «Ότι ο Κύριος τα έχει ανάγκη». Γι' αυτό και οι ιδιοκτήτες, χωρίς ταραχή, αλλά μάλλον με χαρούμενη ψυχή, παρέδωσαν τα ζώα στους μαθητές. «Αφού δε έπραξαν όπως τους πρόσταξε ο Ιησούς, έφεραν την όνο και τον πώλο και τοποθέτησαν πάνω τους τα ιμάτιά τους, και εκείνος κάθισε πάνω σε αυτά. Ο δε πολύς όχλος έστρωνε τα ιμάτιά του στον δρόμο». Αφού απογυμνώθηκαν, λέγει, από την ιουδαϊκή στολή, ρίχνοντάς την στον αγαθό δρόμο, ντύνονταν το ένδυμα της πίστεως· «Άλλοι δε έκοβαν κλαδιά από τα δέντρα και τα έστρωναν στον δρόμο». Όλοι λοιπόν προϋπάντησαν την είσοδο του Χριστού, βλέποντάς τον όχι πάνω σε κάποιο όχημα, αλλά σε ένα φτωχικό υποζύγιο, και συνοδεύοντάς τον ως δορυφόροι, σαν να καθόταν σε θρόνο, έστρωναν τους χιτώνες τους, έχοντας ντυθεί τον θώρακα της πίστεως· οι δε φτωχότεροι, που στερούνταν ενδυμάτων, σκορπούσαν στο χώμα τα κλαδιά των δέντρων σαν βραβεία νίκης, προς τιμήν του νικητή του θανάτου.

Άλλοι, σείοντας τα κλαδιά των φοινίκων, τον επευφημούσαν ως βασιλιά· ενώ άλλοι, αναγνωρίζοντας τον χορηγό του ελέους και σωτήρα των πάντων, προσέφεραν τα σύμβολα του ελέους, τα κλαδιά των ελαιόδεντρων. «Αφού έπραξαν, λοιπόν, όπως ακριβώς τους πρόσταξε ο Κύριος, έφεραν την όνο και το πουλάρι και έβαλαν πάνω τους τα ιμάτιά τους, και κάθισε πάνω σε αυτά. Και ο περισσότερος όχλος έστρωνε τα ιμάτιά του στον δρόμο». Διότι, αφού απεκδύθηκαν την ιουδαϊκή ενδυμασία και ρίχνοντας αυτήν την ενδυμασία της απιστίας στην αγαθή οδό, ενδύονταν την ενδυμασία της πίστεως. «Άλλοι δε», αναφέρει, «έκοβαν κλαδιά από τα δέντρα και τα έστρωναν στον δρόμο». Διότι όλοι προϋπάντησαν τον Χριστό κατά την είσοδό του, όχι βλέποντάς τον πάνω σε βασιλικό όχημα, αλλά καθήμενο πάνω σε ένα ευτελές και πενιχρό υποζύγιο, και καθώς καθόταν σαν σε βασιλικό θρόνο, προσφέροντάς του δώρα έστρωναν από κάτω τους χιτώνες τους, έχοντας ενδυθεί τον θώρακα της πίστεως· ενώ οι πιο φτωχοί και όσοι στερούνταν ενδυμάτων, κόβοντας τα κλαδιά των δέντρων, τα έριχναν στη γη και δόξαζαν τον Σωτήρα ως νικητή του θανάτου. Άλλοι πάλι, σείοντας τα κλαδιά των φοινίκων με πολλή αγαλλίαση, απέδιδαν επευφημίες στον Σωτήρα Χριστό ως σε βασιλιά.

Και μέχρι τώρα, δύο μας ελευθερώνουν από τις αμαρτίες, ο Απόστολος και το Ευαγγέλιο. Και έρχεται ο Χριστός πράος, διότι δεν ήλθε για να κρίνει τον κόσμο κατά την πρώτη παρουσία Του, αλλά για να τον σώσει. Αλλά και οι μεν άλλοι βασιλείς των Εβραίων ήταν άρπαγες και άδικοι, ενώ ο Χριστός είναι βασιλιάς πράος. «Αφού πήγαν λοιπόν οι μαθητές και έκαναν όπως τους πρόσταξε ο Ιησούς, έφεραν την όνο και τον πώλο, και έβαλαν επάνω τους τα ιμάτιά τους, και κάθισε επάνω τους.» Ο μεν Λουκάς και ο Μάρκος ανέφεραν μόνο ένα υποζύγιο, ο δε Ματθαίος όνο και πώλο, χωρίς να λένε αντίθετα πράγματα. Διότι, καθώς οδηγούνταν ο πώλος, τον ακολουθούσε και η μητέρα του. Κάθισε δε επάνω τους, όχι επάνω στα δύο υποζύγια, αλλά επάνω στα ιμάτια, ή πρώτα μεν κάθισε επί της όνου, και έπειτα επί του πώλου. Επειδή πρώτα αναπαύθηκε στη συναγωγή των Ιουδαίων, και έπειτα στον λαό που προερχόταν από τα έθνη. «Και το μεγαλύτερο μέρος του πλήθους έστρωσαν τα ιμάτιά τους στον δρόμο, ενώ άλλοι έκοβαν κλαδιά από τα δέντρα και τα έστρωναν στον δρόμο. Και τα πλήθη που προπορεύονταν και αυτά που ακολουθούσαν, έκραζαν λέγοντας: Ωσαννά στον υιό του Δαυίδ, ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου, ωσαννά εν τοις υψίστοις.»