Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 22:10

«Κάποιος άνθρωπος έκανε μεγάλο δείπνο και κάλεσε πολλούς». Αυτή η παραβολή είναι διαφορετική από εκείνη στο κατά Ματθαίον. Διότι εκεί υπάρχει βασιλιάς, και οι γάμοι του υιού του βασιλιά, και πολλοί προσκαλούντες, και οι καλεσμένοι δεν πήγαν, αλλά μάλιστα ύβρισαν και σκότωσαν τους δούλους, και στράτευμα που κινήθηκε εναντίον εκείνων που σκότωσαν τους δούλους, και εκείνος που εκδιώχθηκε από τον γάμο εξαιτίας του ρυπαρού ενδύματος. Εδώ όμως εισάγεται ένας απλός άνθρωπος, και απλώς ένα δείπνο, και μόνο ένας αποστέλλεται για την πρόσκληση, και οι καλεσμένοι απλώς αρνούνται την πρόσκληση, προφασιζόμενοι ασχολίες. Το δε κυριότερο είναι ότι εκείνη μεν είχε λεχθεί στο ιερό προς τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους του λαού, ενώ αυτή στη Γαλιλαία, στην οικία κάποιου άρχοντα Φαρισαίου. Διότι κάποιος από τους συνδαιτυμόνες, αφού άκουσε το: «Μακάριος θα είσαι, διότι δεν έχουν να σου ανταποδώσουν· διότι θα σου ανταποδοθεί στην ανάσταση των δικαίων»· επειδή η ανάσταση και η βασιλεία του Θεού νοούνται ως ένα και το αυτό. Προς εκείνον, λοιπόν, που είπε: «Μακάριος όποιος φάει άρτο στη βασιλεία του Θεού», το ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός ο μακάριος το παρουσιάζει ο Σωτήρας μέσω της παραβολής λέγοντας: «Κάποιος άνθρωπος έκανε μεγάλο δείπνο»· ονομάζοντας πάλι σε αυτά τον εαυτό Του άνθρωπο.

ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΔΕΚΑΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΠΟΥ ΚΑΛΕΙ ΣΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ ΤΟΥ ΥΙΟΥ, στην οποία δίδεται απάντηση και προς αυτούς που λένε, γιατί κάλεσε ο Θεός αυτούς που δεν επρόκειτο καθόλου να υπακούσουν ή να υπακούσουν με τα έργα τους, και γιατί δημιούργησε αυτούς που θα κολαστούν. Από την παραβολή του Κυρίου που αναγινώσκεται σήμερα στο Ευαγγέλιο, θα αναφέρω πρώτα προς την αγάπη σας το τελευταίο της μέρος, ότι πολλοί είναι οι κλητοί, λίγοι όμως οι εκλεκτοί. Διότι αυτό ακριβώς δείχνει ο Κύριος μέσα από όλη την παραβολή, ώστε να φροντίσουμε εμείς να μην είμαστε απλώς από τους κλητούς, αλλά από τους εκλεκτούς. Επειδή, αυτός που δεν είναι από τους εκλεκτούς, αλλά μόνο από τους κλητούς, όχι μόνο εκπίπτει από το ανέσπερο φως, αλλά και οδηγείται στο εξώτερο σκότος. Και αφού δεθεί στα χέρια και στα πόδια, τα μεν πόδια επειδή δεν έτρεξαν προς τον Θεό, τα δε χέρια επειδή δεν έπραξαν τα έργα του Θεού, παραδίδεται στον κλαυθμό και στον βρυγμό των οδόντων.

Επειδή όμως εκείνοι που είχαν προσκληθεί πολλές φορές στο παρελθόν και τώρα, όχι μόνο έδειξαν τους εαυτούς τους ανάξιους της κλήσης, αλλά και άξιους θείας οργής και πανωλεθρίας, με προσταγή του βασιλιά, βγαίνοντας στους δρόμους οι ίδιοι δούλοι, δηλαδή οι Απόστολοι του Κυρίου, συγκέντρωσαν, όπως λέει, όσους βρήκαν, και πονηρούς και αγαθούς, και γέμισε ο οίκος από συνδαιτυμόνες. Αυτοί είναι οι κλητοί από τα έθνη· διότι τότε μία ήταν η πόλη του Θεού, η Ιερουσαλήμ, και ένας ο οίκος Του, αυτός του Ισραήλ, ενώ όσοι ήταν έξω από αυτόν, οι οποίοι κάποτε ήταν τα έθνη, ήταν σαν ριγμένοι στους δρόμους, οι οποίοι ήταν πολλοί και διάφοροι· διότι τέτοια ήταν και τα δόγματά τους. Και ονομάζει πονηρούς και αγαθούς εκείνους που βρέθηκαν και συγκεντρώθηκαν στους δρόμους, εξαιτίας της διαφορετικής τους προαίρεσης, από την οποία άλλοι μεν γίνονται εκλεκτοί, επιδεικνύοντας μαζί με την πίστη συμπεριφορά και βίο σύμφωνο με αυτήν, ενώ άλλοι αποβάλλονται από τη χορεία των εκλεκτών, έχοντας ζήσει βίο αισχρό και πονηρό, και ασύμβατο προς την πίστη.

Ω Πάσχα θείο, που δεν περιόρισες τον εξ ουρανών Θεό και τώρα ένωσες τα πάντα πνευματικά, χάρη στο οποίο ο μέγας νυμφώνας γέμισε, και όλοι φέρουν τις νυμφικές στολές, και κανένας δεν εκδιώκεται ως μη έχων το γαμήλιο ένδυμα.

«Και βγαίνοντας οι δούλοι εκείνοι στους δρόμους, συγκέντρωσαν όλους όσους βρήκαν, και κακούς και καλούς· και γέμισε η αίθουσα του γάμου από συνδαιτυμόνες·» και τα υπόλοιπα του χωρίου. «Τότε η βασιλεία των ουρανών παρομοιάστηκε με δέκα παρθένους, οι οποίες παίρνοντας τις λαμπάδες τους, βγήκαν για να προϋπαντήσουν τον νυμφίο,» και τα λοιπά. «Έλεγε ο Κύριος: Έτσι είναι η βασιλεία του Θεού, όπως όταν ένας άνθρωπος ρίχνει τον σπόρο στη γη, και κοιμάται, και σηκώνεται νύχτα και μέρα, και ο σπόρος βλασταίνει και ψηλώνει με τρόπο που ο ίδιος δεν γνωρίζει. Διότι από μόνη της η γη καρποφορεί, πρώτα χορτάρι, έπειτα στάχυ, έπειτα γεμάτο σιτάρι μέσα στο στάχυ. Όταν δε ωριμάσει ο καρπός, αμέσως στέλνει το δρεπάνι, επειδή έφτασε ο θερισμός. Έλεγε: Με τι να παρομοιάσω τη βασιλεία του Θεού; Ή με ποια παραβολή να την παραβάλουμε; Είναι σαν τον κόκκο του σιναπιού, ο οποίος όταν σπαρθεί στη γη, είναι το μικρότερο από όλα τα σπέρματα που υπάρχουν πάνω στη γη, και όταν σπαρθεί, φυτρώνει και γίνεται μεγαλύτερο από όλα τα λαχανικά, και κάνει κλαδιά μεγάλα, ώστε να μπορούν να κατασκηνώνουν κάτω από τη σκιά του τα πετεινά του ουρανού.» «Μέσα από πολλές θλίψεις πρέπει να εισέλθουμε στη βασιλεία του Θεού.» «Η βασιλεία του Θεού δεν είναι φαγητό και ποτό, αλλά δικαιοσύνη και χαρά εν Αγίω Πνεύματι.» «Η βασιλεία του Θεού δεν βρίσκεται σε λόγια, αλλά σε δύναμη.» «Ή μήπως δεν γνωρίζετε ότι οι άδικοι δεν θα κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού;»

Εννοεί τους ασεβείς Εβραίους, τους οποίους και κατέσφαξε, επιφέροντας την παντελή ερήμωσή τους μέσω της επιδρομής των Ρωμαίων. Και στρατεύματα του Θεού ονομάζονται και οι πονηροί, όταν αποστέλλονται για την τιμωρία άλλων πονηρών, όπως λέει ο Θεός μέσω του Μωυσή: «Θα εξαποστείλω εναντίον τους θυμό και οργή, αποστολή μέσω πονηρών αγγέλων.» «Τότε, λοιπόν, λέγει στους δούλους του: Ο μεν γάμος είναι έτοιμος, αλλά οι καλεσμένοι δεν ήταν άξιοι. Πηγαίνετε, λοιπόν, στα σταυροδρόμια των δρόμων και όσους βρείτε καλέστε τους στους γάμους.» Είδες την ακολουθία των πραγμάτων; Είδες την ακρίβεια της παραβολής; Διότι λέει «τότε». Τότε; Πότε; Όταν προφανώς οι Ιουδαίοι, έχοντας κληθεί στη βασιλεία των ουρανών από τους αποστόλους, όχι μόνο δεν ανέχθηκαν να τους ακούσουν, αλλά, αφού τους εξύβρισαν, τους σκότωσαν, τότε τους απέστειλε σε ολόκληρο τον κόσμο και σε όλα τα έθνη. «Και αφού βγήκαν, λέει, οι δούλοι εκείνοι στους δρόμους, συγκέντρωσαν όλους όσους βρήκαν, και πονηρούς και αγαθούς, και γέμισε ο γάμος από παρακαθήμενους.» Διότι, αφού περιήλθαν ολόκληρη την οικουμένη οι απόστολοι, κήρυξαν τον λόγο του Θεού και συγκέντρωσαν όλους όσοι υπάκουσαν σε μία πίστη θεογνωσίας, και αυτούς που ήταν πονηροί στους τρόπους και τους αγαθούς, οι οποίοι προφανώς μεταβάλλονταν και επανέρχονταν προς την αρετή. Διότι αυτό δηλώνει το «συγκέντρωσαν»· αλλά και από τα επόμενα διδασκόμαστε πάλι το ίδιο ακριβώς πράγμα.

«Και αφού εξήλθαν οι δούλοι εκείνοι στους δρόμους, συγκέντρωσαν όλους όσους βρήκαν, και πονηρούς και αγαθούς, και γέμισε ο γάμος από τους ανακειμένους.» Επειδή οι προηγούμενοι δούλοι, εκείνοι γύρω από τον Μωυσή και οι προφήτες, δεν τους έπεισαν, τότε αποστέλλει άλλους δούλους, τους αποστόλους, οι οποίοι κάλεσαν τους προερχόμενους από τα έθνη, που δεν βάδιζαν στην αληθινή οδό, αλλά ήταν μερισμένοι ο καθένας αλλού, και διχασμένοι σε πολλούς δρόμους και δοξασίες.