Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 22:33

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Οὐκ ἔστι Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων. Οὐχὶ τῶν οὐκ ὄντων, φησὶ, καὶ καθάπαξ ἀφανισθέντων, καὶ οὐκέτι ἀναστησομένων. Οὐ γὰρ εἶπεν, Ἤμην, ἀλλ᾽, Εἰμί· τῶν ὄντων καὶ τῶν ζώντων. Ὥσπερ γὰρ ὁ Ἀδὰμ, εἰ καὶ ἔζη τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἔφαγεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, ἀπέθανε τῇ ἀποφάσει· οὕτω καὶ οὗτοι, εἰ καὶ ἐτεθνήκεσαν, ἔζων τῇ ὑποσχέσει τῆς ἀναστάσεως. Πῶς οὖν φησιν ἀλλαχοῦ, Ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ; Ἀλλ᾽ οὐκ ἔστιν ἐναντίον τοῦτο ἐκείνῳ. Νεκρῶν γὰρ ἐνταῦθά φησι, τῶν καὶ αὐτῶν ζήσεσθαι μελλόντων. Ἄλλως δὲ καὶ ἕτερον τὸ, Ἐγὼ ὁ Θεὸς Ἀβραὰμ, καὶ τὸ, Ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ. Οἶδε δὲ καὶ ἄλλην νεκρότητα. περὶ ἧς φησιν· Ἄφετε τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς. Καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλάγησαν ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ. Οὐδὲ ἐνταῦθα οἱ Σαδδουκαῖοι· ἀλλ᾽ οὗτοι μὲν ἡττηθέντες ἀναχωροῦσι· τὸ δὲ ἀδέκαστον πλῆθος καρποῦται τὴν ὠφέλειαν. Ἐπεὶ οὖν τοιαύτη ἡ ἀνάστασις, φέρε πάντα ποιῶμεν, ἵνα τῶν πρωτείων ἐκεῖ τύχωμεν. Εἰ δὲ δοκεῖ, καὶ πρὸ τῆς ἀναστάσεως δείξωμεν ὑμῖν τινας ταῦτα ἐντεῦθεν ἐπιτηδεύοντας καὶ καρπουμένους, πάλιν ἐπὶ τὰς ἐρήμους ἀπελθόντες. Πάλιν γὰρ τῶν αὐτῶν ἅψομαι λόγων, ἐπειδὴ μετὰ πλείονος ἡδονῆς ἀκούοντας ὑμᾶς βλέπω. Ἴδωμεν τοίνυν καὶ τήμερον τὰ στρατόπεδα τὰ πνευματικά· ἴδωμεν τὴν φόβου καθαρὰν ἡδονήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζώντων. Όχι εκείνων που δεν υπάρχουν, λέει, και που έχουν εξαφανιστεί οριστικά, και δεν πρόκειται πλέον να αναστηθούν. Διότι δεν είπε, «Ήμουν», αλλά, «Είμαι»· δηλαδή των όντων και των ζώντων. Διότι, όπως ακριβώς ο Αδάμ, αν και ζούσε την ημέρα που έφαγε από το δέντρο, πέθανε βάσει της καταδικαστικής αποφάσεως· έτσι και αυτοί, αν και είχαν πεθάνει, ζούσαν με την υπόσχεση της αναστάσεως. Πώς λοιπόν λέει αλλού: «Για να κυριεύσει και νεκρών και ζώντων»; Αλλά δεν είναι αντίθετο αυτό με εκείνο. Διότι ως νεκρούς εδώ εννοεί εκείνους που πρόκειται και οι ίδιοι να ζήσουν. Εξάλλου, είναι διαφορετικό το, «Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ», και το, «Για να κυριεύσει και νεκρών και ζώντων». Γνωρίζει όμως και μια άλλη νεκρότητα, για την οποία λέει: «Αφήστε τους νεκρούς να θάψουν τους δικούς τους νεκρούς». Και όταν άκουσαν τα πλήθη, εξεπλάγησαν με τη διδασκαλία του. Ούτε εδώ υπάρχουν οι Σαδδουκαίοι· αλλά αυτοί μεν αποχωρούν ηττημένοι, ενώ το αμερόληπτο πλήθος καρπώνεται την ωφέλεια. Επειδή λοιπόν τέτοια είναι η ανάσταση, εμπρός ας κάνουμε τα πάντα, για να αξιωθούμε εκεί τα πρωτεία. Αν πάλι νομίζετε καλό, ας σας δείξουμε και πριν από την ανάσταση μερικούς που τα εφαρμόζουν αυτά από τώρα και τα καρπώνονται, μεταβαίνοντας πάλι στις ερήμους. Διότι πάλι με τα ίδια θέματα θα καταπιαστώ, επειδή σας βλέπω να τα ακούτε με μεγαλύτερη ευχαρίστηση. Ας δούμε, λοιπόν, και σήμερα τα πνευματικά στρατόπεδα· ας δούμε την απαλλαγμένη από φόβο καθαρή ηδονή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ῥηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ λέγοντος· Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς Ἀβραάμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰακώβ; οὐκ ἔστιν ὁ Θεός, Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων. Καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι, ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.» Δείκνυσιν ὁ Σωτήρ, ὅτι καὶ ἀνάστασις ἔσται, καὶ οὐ τοιαύτη σαρκικὴ ὡς πλανῶνται, ἀλλὰ θειοτέρα καὶ πνευματικωτέρα. Τί γάρ, φησί, πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς Γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ; Εἰ μὲν γὰρ τὰς Γραφὰς ἐγινώσκετε, ἠπίστασθε ἄν, ὅτι ὁ Θεὸς οὐκ ἔστι νεκρῶν Θεός, ἀλλὰ ζώντων· εἰ δὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ ᾔδειτε, ἐγινώσκετε ἄν, ὅτι τῷ Θεῷ πάντα δυνατά, ὥστε καὶ τοὺς ἀνθρώπους ὡς ἀγγέλους ποιῆσαι πολιτεύεσθαι. Ὅρα δὲ τὴν σοφίαν τοῦ Κυρίου· ἐκεῖνοι ἀπὸ τοῦ Μωσέως ἐσπούδαζον περιτρέψαι τὸ τῆς ἀναστάσεως δόγμα, καὶ οὗτος ἁπὸ τοῦ Μωσέως πάλιν πείθει αὐτούς. Ἐγὼ γάρ εἰμι, φησίν, ὁ Θεὸς Ἀβραάμ, καὶ Ἰσαάκ, καὶ Ἰακώβ· ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν· Ὁ Θεὸς οὐκ ἔστι τῶν μὴ ὄντων Θεός, ἀλλὰ τῶν ὑφισταμένων καὶ ὄντων· οὐδὲ γὰρ εἶπεν· Ἐγὼ ἤμην, ἀλλ’, Εἰμί. Εἰ γὰρ καὶ ἐτελεύτησαν, ἀλλὰ τῇ ἐλπίδι τῆς ἀναστάσεως ζῶσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Όσο για την ανάσταση των νεκρών, δεν διαβάσατε αυτό που σας ειπώθηκε από τον Θεό, ο οποίος λέει: Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ, και ο Θεός του Ισαάκ, και ο Θεός του Ιακώβ; Ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζώντων. Και όταν άκουσαν τα πλήθη, εκπλήσσονταν με τη διδαχή του.» Αποδεικνύει ο Σωτήρας ότι και ανάσταση θα υπάρξει, και όχι τέτοια σαρκική, όπως πλανώνται, αλλά πιο θεϊκή και πνευματική. Διότι λέει: «Πλανάσθε, επειδή δεν γνωρίζετε τις Γραφές ούτε τη δύναμη του Θεού». Διότι, αν μεν γνωρίζατε τις Γραφές, θα κατανοούσατε ότι ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζώντων. Αν πάλι γνωρίζατε τη δύναμη του Θεού, θα ξέρατε ότι στον Θεό τα πάντα είναι δυνατά, ώστε να κάνει και τους ανθρώπους να πολιτεύονται ως άγγελοι. Δες όμως τη σοφία του Κυρίου: εκείνοι με βάση τον Μωυσή προσπαθούσαν να ανατρέψουν το δόγμα της αναστάσεως, και Αυτός πάλι μέσα από τον Μωυσή τους πείθει. Διότι λέει, «Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ, και του Ισαάκ, και του Ιακώβ». Και αυτό που λέει σημαίνει το εξής: Ο Θεός δεν είναι Θεός αυτών που δεν υπάρχουν, αλλά αυτών που υφίστανται και υπάρχουν. Διότι δεν είπε: «Εγώ ήμουν», αλλά, «Είμαι». Επειδή, αν και πέθαναν, ζουν με την ελπίδα της αναστάσεως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες