Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 23:17

Διότι, ιδού, αποκαλώντας τον Παράκλητο Πνεύμα της αληθείας, δηλαδή του εαυτού Του, λέγει ότι εκπορεύεται από τον Πατέρα. Διότι, όπως ακριβώς το Πνεύμα είναι φυσικά ίδιον του Υιού, υπάρχοντας μέσα σε Αυτόν και προερχόμενο δι' Αυτού, έτσι είναι και του Πατρός. Και σε εκείνους που το Πνεύμα είναι κοινό, σε αυτούς βεβαίως και απολύτως τα της ουσίας δεν θα μπορούσαν να είναι διαχωρισμένα. Ας μην μας παρασύρουν, λοιπόν, κάποιοι από εκείνους που συνηθίζουν να ασεβούν, με τα λόγια που πηγάζουν από την αμάθειά τους σε πράγματα που δεν επιτρέπεται να σκεπτόμαστε, δηλαδή ότι δήθεν ο Υιός, εκπληρώνοντας κάποια υπηρετική ανάγκη, διακονεί στην κτίση το Πνεύμα που προέρχεται από τον Πατέρα· διότι και αυτό μερικοί δεν δίστασαν να το πουν ασύνετα. Είναι μάλλον συνεπές να πιστεύουμε ότι, επειδή ακριβώς είναι ίδιόν Του, όπως βεβαίως και του Θεού και Πατρός, το αποστέλλει στους αγίους μαθητές Του προς αγιασμόν. Εάν όμως νομίζουν ότι με κάποιον τρόπο σκέπτονται και ομιλούν οξυδερκώς, παρουσιάζοντας και πάλι σε αυτό τον Υιό ως διάκονο και υπηρέτη, πώς δεν είναι συνεπές να πούμε: «Μωροί και τυφλοί», προς τα πού πάλι πηγαίνετε και δεν αντιλαμβάνεστε, αλλά επαίρεστε εναντίον της δόξης του Μονογενούς, συνθέτοντας άθλιους συλλογισμούς από την αμάθεια που υπάρχει μέσα σας; Διότι, εάν ο Υιός χορηγεί απλώς το Πνεύμα από τον Πατέρα, λογιζόμενος στην τάξη κάποιου υπηρέτη, πώς δεν είναι αναγκαίο να ομολογήσουμε ότι (το Πνεύμα) είναι μεν εντελώς ξένο προς την ουσία Του, ίσως δε και ανώτερό Του και κατά πολύ κρείττον, εάν βεβαίως έχουν έτσι τα πράγματα σύμφωνα με τη δική σας αμάθεια;

Ότι ο Χριστός έγινε για εμάς άρτος ζωής. 1. Επιτιμώντας τη φαινομενική φιλομάθεια των Ιουδαίων ο θεσπέσιος προφήτης Ιερεμίας, και μάλιστα πολύ δικαιολογημένα, έλεγε: «Πώς θα πείτε ότι είμαστε πάρα πολύ σοφοί και ο νόμος του Κυρίου είναι μαζί μας; Ιδού, μάταια χρησιμοποιήθηκε η ψευδής γραφίδα των γραμματέων. Ντράπηκαν οι σοφοί, πτοήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν, διότι αποδοκίμασαν τον λόγο του Κυρίου. Τι είδους σοφία υπάρχει σε αυτούς;» Αν και οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι υπερηφανεύονταν πάρα πολύ για τη γνώση των νόμων και σήκωναν ψηλά το φρύδι, φερόμενοι με αλαζονεία απέναντι στο πλήθος του λαού, ενώ έπασχαν σε μεγάλο βαθμό από ανοησία, αποδεικνύονταν από τα ίδια τα πράγματα άσοφοι και ολιγόμυαλοι. Διότι αποδοκίμαζαν την άνωθεν και εξ ουρανού σοφία, τον Λόγο του Θεού Πατέρα, «ο οποίος έγινε για εμάς σοφία από τον Θεό, δικαιοσύνη και αγιασμός και απολύτρωση». Για αυτόν τον λόγο έγιναν αδόκιμοι και άμυαλοι, «μωροί και τυφλοί», σύμφωνα με τον λόγο του ίδιου του Σωτήρα. Επειδή δε παραμέριζαν τον θείο λόγο, απομακρύνονταν όσο το δυνατόν περισσότερο από τη ζωοποιό χάρη, και λυπούσαν υπερβολικά τον Θεό με τις ανυπακοές τους, αμαρτάνοντας με αμέτρητους τρόπους, καταστράφηκαν από την πείνα.

Ακούστε τι λέει ο Κύριος: «Μωροί και τυφλοί, όποιος ορκιστεί στον ναό, ορκίζεται σε αυτόν και σε Εκείνον που κατοικεί μέσα σε αυτόν, και όποιος ορκιστεί στον ουρανό, ορκίζεται στον θρόνο του Θεού και σε Εκείνον που κάθεται πάνω σε αυτόν». Και όποιος ορκίζεται στην εικόνα, ορκίζεται στην εικόνα και σε εκείνον που εικονίζεται από αυτήν.

Διότι ο λαός συνηθίζει να εξομοιώνεται με τους άρχοντες, και μάλιστα περισσότερο αν τους βλέπει να ρέπουν προς το κακό. Κάθε πονηρός δάσκαλος και άρχοντας, λοιπόν, ας βλέπει τι κερδίζει: το «ουαί», επειδή με τον ίδιο του τον βίο δεν αφήνει κάποιους να προκόψουν στο αγαθό. «Αλίμονό σας, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι περιφέρεστε στη θάλασσα και στην ξηρά για να κάνετε έναν προσήλυτο· και όταν γίνει, τον κάνετε υιό της γέεννας διπλάσιο από εσάς.» Όχι μόνο, λέει, διαφθείρετε τους Ιουδαίους, αλλά και εκείνους που από ειδωλολάτρες προσήλθαν στην ιουδαϊκή θρησκεία· διότι αυτούς τους ονόμαζαν προσηλύτους. Επειδή φροντίζετε μεν να φέρετε κάποιον προς την ιουδαϊκή αγωγή και την περιτομή· όταν όμως ιουδαΐσει, τότε χάνεται, διαφθειρόμενος από τη δική σας κακία· και «υιός της γέεννας» είναι εκείνος που είναι άξιος για αυτήν, και έχει κάποια οικειότητα προς αυτήν, ώστε να κατακαεί από αυτήν. «Αλίμονό σας, τυφλοί οδηγοί, που λέτε: Όποιος ορκιστεί στον ναό, δεν είναι τίποτα· όποιος όμως ορκιστεί στον χρυσό του ναού, δεσμεύεται. Μωροί και τυφλοί, διότι τι είναι μεγαλύτερο, ο χρυσός, ή ο ναός που αγιάζει τον χρυσό; Και όποιος ορκιστεί στο θυσιαστήριο, δεν είναι τίποτα· όποιος όμως ορκιστεί στο δώρο που είναι πάνω του, δεσμεύεται. Μωροί και τυφλοί, διότι τι είναι μεγαλύτερο, το δώρο, ή το θυσιαστήριο που αγιάζει το δώρο;»