Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 23:34

Ματθ. 23, 29-36 Ας ερευνήσουμε με ακρίβεια τι άραγε λέει ο Σωτήρας. Οι μεν πατέρες των Ιουδαίων σκότωσαν κατά καιρούς τους αγίους προφήτες που τους μετέφεραν τον θείο λόγο· οι απόγονοί τους όμως, ομολογώντας ότι οι προφήτες υπήρξαν σεπτοί και τίμιοι, τους περιέβαλαν με στεφάνια, δηλαδή τα μνημεία τους, απονέμοντάς τους την τιμή που αρμόζει απόλυτα στους αγίους, και αυτοί οι ίδιοι, επειδή πίστεψαν ότι εκείνοι ήταν προφήτες και άγιοι άνδρες, έγιναν κριτές εκείνων που τους σκότωσαν· διότι με όσα αποφάσισαν να τιμούν τους δολοφονημένους, με τα ίδια αυτά κατηγορούν τους προγόνους τους ότι ενήργησαν ασεβώς. Αλλά αυτοί που καταδίκασαν τους ίδιους τους πατέρες τους για τόσο φοβερές δολοφονίες, έμελλε να κυριευθούν από τα ίδια κακά, ή μάλλον από ακόμη χειρότερα. Διότι από τη μια «σκότωσαν τον αρχηγό της ζωής», και από την άλλη πρόσθεσαν στις εναντίον του ασέβειες και άλλες δολοφονίες εναντίον των θεσπέσιων μαθητών του· διότι εφόσον κάποιος εξετάζει τις αδικίες των άλλων κρίνοντας με βάση τη φυσική λογική, βλέπει το κακό και το κατακρίνει, όταν όμως ο ίδιος παρασύρεται στα ίδια πάθη, φέρεται προς αυτά σαν να είναι τυφλός.

Διότι, όπως ακριβώς εκείνα μοιάζουν με τους γονείς τους ως προς την καταστροφικότητα του δηλητηρίου, έτσι και εσείς μοιάζετε στους πατέρες σας ως προς τη φονική διάθεση. Έπειτα, επειδή εξέταζε μια πρόθεση που ήταν άγνωστη στους πολλούς, αποδεικνύει τα λεγόμενά του και από όσα πρόκειται να τολμήσουν να πράξουν, τα οποία θα γίνουν σε όλους φανερά. Διότι, αφού είπε, «Άρα μαρτυρείτε για τον εαυτό σας, ότι είστε υιοί εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες», δηλώνοντας ότι εννοεί τη συγγένεια ως προς την πονηρία, και ότι ήταν προσποιητό το να λένε, «Δεν θα ήμασταν συμμέτοχοί τους», πρόσθεσε: «Και εσείς, συμπληρώστε το μέτρο των πατέρων σας»· όχι δίνοντας εντολή, αλλά προαναγγέλλοντας το μέλλον· δηλαδή, τη δική του σφαγή. Γι' αυτό ακριβώς, αφού επέφερε τον έλεγχο, και έδειξε ότι όσα έλεγαν για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους ήταν προσποιητά, όπως το ότι «Δεν θα ήμασταν συμμέτοχοί τους» (διότι, αυτοί που δεν φείδονται του Δεσπότη, πώς θα απείχαν από τους δούλους;), χρησιμοποιεί στη συνέχεια δριμύτερο λόγο, αποκαλώντας τους φίδια και γεννήματα οχιών, και λέγοντας: «Πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη της γέεννας, εφόσον τολμάτε τέτοια πράγματα, και τα αρνείστε, και κρύβετε την πρόθεσή σας;» Έπειτα, ελέγχοντάς τους με το παραπάνω και από άλλη πλευρά, λέει: «Θα αποστείλω προς εσάς προφήτες και σοφούς και γραμματείς, και μερικούς από αυτούς θα τους σκοτώσετε και θα τους σταυρώσετε, και θα τους μαστιγώσετε μέσα στις συναγωγές σας».

Έπειτα, επειδή δεν τους φόβιζε καθόλου η κρίση και η γέεννα, εξαιτίας της απιστίας τους και του ότι το γεγονός επρόκειτο να συμβεί στο μέλλον, τους καταστέλλει με τα παρόντα και λέει: Γι' αυτό, ιδού εγώ αποστέλλω σε εσάς προφήτες και γραμματείς, και μερικούς από αυτούς θα τους σκοτώσετε, και θα τους σταυρώσετε, και θα τους μαστιγώσετε· ώστε να έλθει επάνω σας κάθε δίκαιο αίμα που χύνεται πάνω στη γη, από το αίμα του Άβελ του δικαίου, έως το αίμα του Ζαχαρία, υιού του Βαραχία, τον οποίο φονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου. Αλήθεια σας λέω, ότι όλα αυτά θα έλθουν πάνω σε τούτη τη γενεά.

Πώς λοιπόν δεν γίνατε καλύτεροι; Και τι να αναφέρω τις τιμωρίες των πατέρων σας, και όσα εκείνοι έπαθαν; Εσύ ο ίδιος που καταδίκασες τους πατέρες, πώς πράττεις χειρότερα; Διότι και εσείς οι ίδιοι αποφανθήκατε ότι «ως κακούς, με κακό τρόπο θα τους εξολοθρεύσει». Ποια δικαιολογία λοιπόν θα έχετε πια, όταν μετά από τέτοια καταδικαστική απόφαση τολμάτε τέτοια πράγματα; Αλλά ποιος είναι αυτός ο Ζαχαρίας; Άλλοι μεν λένε ότι είναι ο πατέρας του Ιωάννη· άλλοι ο προφήτης· άλλοι δε κάποιος άλλος ιερέας με δύο ονόματα, τον οποίο η Γραφή ονομάζει και Ιωδαέ. Εσύ όμως πρόσεξε τούτο, ότι το τόλμημα ήταν διπλό. Διότι δεν σκότωναν μόνο αγίους, αλλά τους σκότωναν και μέσα σε άγιο τόπο. Λέγοντας δε αυτά, δεν φόβιζε μόνο εκείνους, αλλά παρηγορούσε και τους μαθητές, δείχνοντας ότι και οι δίκαιοι πριν από αυτούς τα ίδια έπαθαν. Τους δε άλλους τους φόβιζε, προλέγοντας ότι όπως εκείνοι τιμωρήθηκαν, έτσι και τούτοι θα υποστούν τα έσχατα. Γι' αυτό τον λόγο τους ονομάζει και προφήτες και σοφούς και γραμματείς, αφαιρώντας τους έτσι, και πάλι, κάθε περιθώριο δικαιολογίας.

Αυτό ακριβώς τους κατηγορούσαν και όλοι οι προφήτες, λέγοντας: «Αναμειγνύουν αίματα με αίματα», και ότι είναι «άνδρες αιμάτων». Γι' αυτόν τον λόγο πρόσταξε να προσφέρεται σε Αυτόν το αίμα, δείχνοντας ότι, αν στην περίπτωση του άλογου ζώου είναι τόσο πολύτιμο, πόσο μάλλον στην περίπτωση του ανθρώπου. Αυτό λέει και στον Νώε: «Θα εκδικήσω κάθε αίμα που χύνεται». Και μπορεί κανείς να βρει αμέτρητες άλλες τέτοιες διατάξεις Του με σκοπό να μην φονεύουν· γι' αυτό και έδωσε εντολή να μην τρώνε πνικτό κρέας. Ω, τι φιλανθρωπία του Θεού! Διότι, αν και γνώριζε εκ των προτέρων ότι δεν επρόκειτο να ωφεληθούν καθόλου, Εκείνος όμως έπραττε το δικό Του έργο! Διότι λέει, τους στέλνω, παρόλο που γνωρίζω ότι πρόκειται να σφαγιαστούν. Ώστε και από αυτό ελέγχονταν ότι μάταια έλεγαν: «Δεν θα γινόμασταν συμμέτοχοι των πατέρων μας». Διότι και αυτοί σκότωσαν προφήτες ακόμα και μέσα στις συναγωγές· και ούτε τον ίδιο τον τόπο σεβάστηκαν, ούτε το αξίωμα των προσώπων. Διότι δεν σκότωσαν απλώς τυχαίους ανθρώπους, αλλά προφήτες και σοφούς, ώστε να μην μπορούν να τους προσάψουν καμία απολύτως κατηγορία. Και αναφέρεται σε αυτούς, εννοώντας τους αποστόλους και εκείνους που τους ακολούθησαν· διότι πολλοί προφήτευαν.

«Ώστε λοιπόν μαρτυρείτε για τον εαυτό σας ότι είστε γιοι εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες.» Τους ταλανίζει, όχι επειδή οικοδομούν τους τάφους των προφητών· διότι αυτό είναι θεάρεστο· αλλά επειδή, προσποιούμενοι αυτά και δήθεν καταδικάζοντας τους πατέρες τους, έπρατταν χειρότερα από εκείνους και τους ξεπέρασαν στην κακία, ψευδόμενοι ολοφάνερα, λέγοντας ότι: Αν ζούσαμε στις ημέρες των πατέρων μας, δεν θα φονεύαμε τους προφήτες· διότι αυτοί μανιωδώς επιδίωκαν να φονεύσουν τον ίδιο τον Δεσπότη των προφητών. Γι' αυτό και λέει: «Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο των πατέρων σας· φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα ξεφύγετε από την καταδίκη της γέεννας;» Δεν τους προστάζει, ούτε τους ωθεί στο να τον φονεύσουν, λέγοντας το, Συμπληρώστε το μέτρο των πατέρων σας, αλλά λέει κάτι τέτοιο: Επειδή είστε φίδια και γεννήματα τέτοιων πατέρων, και κατρακυλήσατε σε τόση κακία ώστε να είστε αθεράπευτοι, φροντίστε να ξεπεράσετε μια ώρα αρχύτερα τους πατέρες σας· και αυτό θα γίνει, εάν φονεύσετε εμένα· διότι θα φτάσετε στο ίδιο το αποκορύφωμα της κακίας, εάν αναπληρώσετε τη μιαιφονία που έλειπε από τους πατέρες σας· πώς λοιπόν, εφόσον είστε τέτοιοι, θα αποφύγετε την κόλαση; «Γι' αυτό, ιδού, εγώ αποστέλλω σε εσάς προφήτες, και σοφούς, και γραμματείς· και κάποιους από αυτούς θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε, και κάποιους από αυτούς θα μαστιγώσετε στις συναγωγές σας, και θα τους καταδιώξετε από πόλη σε πόλη.»

Τους ελέγχει, επειδή είπαν ψευδώς ότι: Αν ήμασταν στις ημέρες των πατέρων μας, δεν θα φονεύαμε τους προφήτες. Διότι ιδού, λέγει, εγώ αποστέλλω προφήτες, και σοφούς, και γραμματείς, αλλά παρ' όλα αυτά θα τους σκοτώσετε.