Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 24:27

«Εκείνος όμως που θα υπομείνει μέχρι τέλους, αυτός θα σωθεί. Και θα κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε ολόκληρο τον κόσμο, ως μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έλθει το τέλος.» Και μετά από λίγο λέει: «Διότι θα υπάρξει μεγάλη θλίψη, τέτοια που δεν έχει συμβεί από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε και πρόκειται να συμβεί. Και αν δεν συντομεύονταν εκείνες οι ημέρες, δεν θα σωζόταν καμία σάρκα. Τότε εάν κάποιος σας πει: Ιδού, εδώ είναι ο Χριστός, ιδού εκεί, μην πιστέψετε»· και έπειτα από άλλα προσθέτει: «Διότι όπως η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται μέχρι τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Όπου βρίσκεται το πτώμα, εκεί θα συγκεντρωθούν οι αετοί. Αμέσως δε μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών, ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δεν θα δώσει το φως της, και οι αστέρες του ουρανού θα πέσουν, και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευθούν· και τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό.» Και μετά από λίγο λέει: «Αλήθεια σας λέω, ότι δεν πρόκειται να παρέλθει αυτή η γενεά, μέχρις ότου συμβούν όλα αυτά.»

Από τη Σιών προέρχεται η μεγαλοπρέπεια της ωραιότητάς του. Διότι από την άνω Σιών θα πραγματοποιήσει και τη Δευτέρα Παρουσία. [Από τη Σιών προέρχεται η μεγαλοπρέπεια της ωραιότητάς του. Ο Θεός θα έλθει εμφανώς. Το μεν «από τη Σιών», λέγει, σημαίνει την πρώτη παρουσία· το δε «εμφανώς» τη δεύτερη. Κατά την πρώτη του, λοιπόν, παρουσία και την ένδοξη θεοφάνεια σιωπούσε όταν κρινόταν από τους ανθρώπους, ούτε επεδείκνυε φανερή τη θεότητά του· όταν όμως έλθει για δεύτερη φορά, θα έλθει εμφανώς και δεν θα σιωπήσει, αλλά θα ελέγξει την αμαρτία του κόσμου. Διότι, εάν ο Θεός θα έλθει εμφανώς και ο Χριστός είναι Θεός, τότε το «εμφανώς» δηλώνει συνεπώς τη σάρκα.] Ο Θεός θα έλθει εμφανώς. Διότι δεν θα έλθει κρυφά, όπως κατά την πρώτη παρουσία· αλλά, όπως ο ίδιος λέει, σαν την αστραπή που πληροί τα πάντα από τις ανατολές μέχρι τις δυσμάς. Ο Θεός μας θα έλθει και δεν θα σιωπήσει. Δεν θα συμβεί τότε, λέει, όπως ακριβώς παλαιότερα που σιωπούσε απέναντι στους ασεβείς. Πυρ θα αναφλεγεί ενώπιόν του. Πυρ, για να παραδώσει σε αυτό εκείνους που το αξίζουν εξαιτίας της ασέβειάς τους. Παρόμοιο είναι και το: «Εμπρός του έρρεε ποταμός πυρός».

Ερώτ. ρηʹ. Ποιο σημείο οφείλει να κρατά ο άνθρωπος, για να μην πλανηθεί και δεχθεί τον Αντίχριστο, νομίζοντας ότι είναι ο Χριστός; Απόκ. Εκείνο που μας παρέδωσε ο Κύριος λέγοντας ότι «όπως η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η δεύτερη παρουσία του Υιού του Θεού». Από αυτό μαθαίνουμε ότι κάθε Χριστός που έρχεται, και δεν βρίσκεται ξαφνικά σε ολόκληρο τον κόσμο την ίδια ώρα, ένας τέτοιος είναι αναμφιβόλως ο Αντίχριστος. Διότι κατά τη δεύτερη παρουσία του Χριστού ολόκληρη η ανθρωπότητα θα βρεθεί ταυτόχρονα συγκεντρωμένη, και στο μέσον της θα βρίσκεται ο Χριστός, ο οποίος θα είναι ορατός από όλους.

Ο αληθινός Χριστός, ο μονογενής Υιός του Θεού, δεν έρχεται πλέον από τη γη. Εάν κάποιος εμφανιστεί στην έρημο δημιουργώντας φαντασιώσεις, μην εξέλθεις. Εάν πουν, ιδού εδώ είναι ο Χριστός, ιδού εκεί, μην πιστέψεις. Μην κοιτάζεις λοιπόν κάτω και στη γη. Διότι από τους ουρανούς κατέρχεται ο Δεσπότης, όχι μόνος όπως την προηγούμενη φορά, αλλά συνοδευόμενος από πλήθη, φρουρούμενος από μυριάδες αγγέλους, ούτε κρυφά όπως η βροχή πάνω στο δέρας, αλλά λάμποντας φανερά σαν την αστραπή. Διότι ο ίδιος έχει πει: όπως η αστραπή βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του Ανθρώπου. Και πάλι: και θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού με δύναμη και πολλή δόξα. Και θα αποστείλει τους αγγέλους του με μεγάλη σάλπιγγα, και τα εξής.

Εάν δε είπε ότι τότε κατέβηκε από τον ουρανό, προστάζοντας τον Άγγελο να σαλπίσει την ανάσταση —διότι αυτό σημαίνει το «θα κατέβει με φωνή Αρχαγγέλου», του προδρόμου και κήρυκα, και «με κέλευσμα και με σάλπιγγα» αποδεικνύεται ότι δεν βρισκόταν στη γη επί χίλια χρόνια, αλλά τότε ακριβώς ήλθε— πώς λοιπόν είχαν αναστηθεί προηγουμένως κάποιοι δίκαιοι για να βασιλεύσουν χίλια χρόνια, χωρίς να είναι ο Χριστός μαζί τους πάνω στη γη; Αλλά ούτε και σε αυτή την κατάσταση πάνω στη γη, κατά την παρουσία του, θα έλθει ο Χριστός με ταπείνωση, αλλά με δόξα. Διότι ο ίδιος είπε ότι, όπως η αστραπή που φαίνεται φτάνει από την ανατολή έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.

Και στη συνέχεια: εάν σας πουν, ιδού είναι στην έρημο, μην εξέλθετε· ιδού είναι στα κρυφά δωμάτια, μην πιστέψετε· διότι, όπως η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Διότι, όντας Θεός αχώριστος, ευδόκησε για τη δική μας σωτηρία να συμπλακεί απαθώς με τον θάνατο μέσω της σάρκας, ώστε με το δικό του πάθος να χαρίσει σε εμάς την απάθεια. Και για να μάθεις ότι αυτός είναι που έπαθε ως άνθρωπος, όντας Θεός που προγνωρίζει τα πάντα, είπε προς τους μαθητές του κατ' ιδίαν: ιδού, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και τους γραμματείς, και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο· και θα τον παραδώσουν στα έθνη για να τον εμπαίξουν, να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν· και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί. Και για να μη βρει κανείς από τους απίστους πρόφαση, ότι τάχα ο Κύριος είπε πως κάποιος άλλος επρόκειτο να τα πάθει αυτά και όχι ο ίδιος για τον εαυτό του, ρωτούσε τους μαθητές του λέγοντας: ποιος λένε οι άνθρωποι ότι είμαι εγώ, ο Υιός του ανθρώπου;

Αυτοί, λοιπόν, έγιναν σαν αστραπές, διατρέχοντας παντού την οικουμένη, και στέλνουν το θείο και νοητό φως στις καρδιές εκείνων που μυσταγωγούνται. Και όταν ο ψαλμωδός κάνει λόγο για πυρ, δεν εννοεί βέβαια αυτό το αισθητό πυρ, ούτε την ορατή φλόγα, αλλά κάποια θεία δύναμη ακαταμάχητη, δυσαντιμετώπιστη και αναπόδραστη, η οποία κατατρώγει σαν φωτιά εκείνους που τον εχθρεύονται. Τέτοιοι δε ήταν, πριν από όλους τους άλλους, οι αλιτήριοι δαίμονες και ο αρχηγός της αγέλης τους· αυτόν τον κατέκαψε ο Σωτήρας μαζί με τους υπόλοιπους. Διότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να ελευθερώσει τους ανθρώπους της γης που είχαν υποταχθεί σε αυτόν, παρά μόνο εάν εξαπέλυε εναντίον του σαν φωτιά την οργή που τον καταναλώνει και τον αφανίζει. Έτσι, ελευθέρωσε εκείνους που είχαν υποδουλωθεί σε αυτόν, έσωσε όσους βρίσκονταν στην αιχμαλωσία, λύτρωσε τους πλανημένους και τους κάλεσε στο φως της αλήθειας. Ίσως μάλιστα ο Δαβίδ αναφέρθηκε σε φωτιά και αστραπή, δηλαδή σε φλόγα και φως, επειδή διπλή είναι η ενέργεια του πυρός· διότι δεν έχει μόνο την ιδιότητα να καίει, αλλά και να φωτίζει· και το μεν φως χαρίζεται στους δικαίους, ενώ η καύση έχει καθοριστεί για τους παρανόμους. Αυτά αποτελούν και τα προφητεύματα της δεύτερης επιφανείας· αυτά είδε και ο Δανιήλ: Ποταμός πυρός, λέει, έρρεε μπροστά του· και ο Κύριος είπε πως η παρουσία του θα είναι σαν την αστραπή που φτάνει από την ανατολή μέχρι τη δύση.

Διότι λέγει ο Κύριος: «Όταν αρχίσουν να γίνονται αυτά, ανασηκωθείτε και υψώστε τα κεφάλια σας, διότι πλησιάζει η απολύτρωσή σας». «Και ούτε τρίχα από το κεφάλι σας δεν πρόκειται να χαθεί». «Διότι, όπως η αστραπή βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται μέχρι τη δύση, έτσι θα είναι η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Όπου βρίσκεται το πτώμα, εκεί θα συναχθούν οι αετοί». Το πτώμα, βέβαια, δημιουργήθηκε στον παράδεισο· διότι εκεί ο Αδάμ εξαπατήθηκε και έπεσε. Όπως και πάλι λέγει: «Τότε θα αποστείλει ο Υιός του ανθρώπου τους αγγέλους του και θα επισυνάξει τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους του ουρανού». Και ο Δαβίδ, προαναγγέλλοντας την κρίση και την επιφάνεια του Κυρίου, λέγει: «Από την άκρη του ουρανού είναι η έξοδός του και η κατάληξή του έως την άκρη του ουρανού· και δεν υπάρχει κανείς που θα κρυφτεί από τη θέρμη του». Και ως θέρμη εννοεί την εκπύρωση.

Αλλά με ταχύτητα θα παρέλθουν αυτές οι ημέρες και θα καταλυθεί γρήγορα η βασιλεία του πλάνου και αντίχριστου και πλέον «εν ριπή οφθαλμού» «θα παρέλθει το σχήμα τούτου του κόσμου» και η εξουσία των ανθρώπων θα καταργηθεί και όλα αυτά τα ορώμενα θα αφανιστούν. Εφόσον λοιπόν πρόκειται να συμβούν αυτά, αγαπητοί, τα οποία προείπαμε, και η μία εβδομάδα θα χωριστεί στα δύο και το βδέλυγμα της ερημώσεως τότε θα αναφανεί και οι πρόδρομοι του Κυρίου θα έχουν ολοκληρώσει τη δική τους πορεία και σύμπας ο κόσμος πλέον θα φτάνει στη συντέλειά του· τι άλλο απομένει παρά η επιφάνεια του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, του Υιού του Θεού, από τους ουρανούς, στον Οποίο ελπίσαμε; Ο Οποίος θα επιφέρει την πύρωση και την πλήρη δικαιοκρισία σε εκείνους που Τον απείθησαν. Διότι λέει ο Κύριος: «Όπως ακριβώς η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του Ανθρώπου. Διότι όπου βρίσκεται το πτώμα, εκεί θα συναχθούν και οι αετοί»· διότι το σημείο του σταυρού θα ανατείλει από την ανατολή έως τη δύση, υπέρτερο από τη λαμπρότητα του ήλιου, και θα προαναγγείλει την έλευση του Κριτή και την εμφάνισή Του, προκειμένου να αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του.

Εφόσον λοιπόν ο Κύριος είπε, «όπως η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι η παρουσία του Υιού του Ανθρώπου» - υποδηλώνοντας με αυτό ολοκάθαρα και προφανώς ότι ο Ίδιος πρόκειται να έλθει από τους ουρανούς «με δύναμη και δόξα» πατρική -, αυτοί τον αναζητούσαν στα όρη και στην έρημο. Διότι η δεύτερη παρουσία Του δεν θα είναι όπως υπήρξε η πρώτη. Επειδή τότε εμφανιζόταν μόνο ως ένας ταπεινός άνθρωπος, τώρα όμως έρχεται ως κριτής ολόκληρου του κόσμου. Και τότε μεν προσήλθε για να σώσει τον άνθρωπο, τώρα όμως έρχεται για να κολάσει όλους τους αμαρτωλούς και αυτούς που ασέβησαν απέναντί Του. Αυτά δε τα λέμε για τη στήριξη των πιστών αδελφών, ώστε να μην προκαταλαμβάνουν τη βουλή του Θεού, γνωρίζοντας ο καθένας ότι κατά την ημέρα που θα αναχωρήσει από αυτόν τον κόσμο «ήδη έχει κριθεί»· διότι έφτασε για αυτόν η συντέλεια.

Μην εξέλθετε, λέγει, στην έρημο, μην εισέλθετε στα ταμεία. Δεν είπε, «Πηγαίνετε και μην πιστέψετε», αλλά, «Μην εξέλθετε, ούτε να πάτε». Διότι πολλή θα είναι τότε η πλάνη, επειδή θα γίνονται και σημεία απάτης. Αφού λοιπόν είπε πώς θα έλθει εκείνος, ότι δηλαδή θα βρίσκεται σε συγκεκριμένο τόπο, λέγει πώς θα έλθει και ο Ίδιος. Πώς λοιπόν ο Ίδιος; Όπως η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Διότι όπου βρίσκεται το πτώμα, εκεί θα συγκεντρωθούν και οι αετοί. Πώς λοιπόν φαίνεται η αστραπή; Δεν έχει ανάγκη από κάποιον να την αναγγείλει, δεν έχει ανάγκη από κήρυκα, αλλά μέσα σε μια στιγμή φανερώνεται σε ολόκληρη την οικουμένη, ακόμη και σε εκείνους που κάθονται στα σπίτια τους και στα εσωτερικά τους δωμάτια.

Διότι, όπως ακριβώς βγαίνει η αστραπή από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Ξαφνικά θα φανερωθεί σε όλους, και δεν θα χρειαστεί κανείς να ρωτήσει εάν ο Χριστός είναι εδώ ή εκεί. Διότι, όπως ακριβώς όταν φαίνεται η αστραπή δεν έχουμε ανάγκη να εξετάσουμε αν συνέβη, έτσι και όταν πραγματοποιηθεί η παρουσία του Χριστού, δεν θα έχουμε ανάγκη να εξετάσουμε εάν ήλθε ο Χριστός. Αλλά το ζητούμενο είναι εάν έρχεται μαζί με τον σταυρό· διότι ας μην ξεχάσουμε την υπόσχεση. Άκουσε, λοιπόν, τα εξής. Τότε, λέει· πότε τότε; Όταν έρχεται ο Υιός του ανθρώπου, ο ήλιος θα σκοτιστεί και η σελήνη δεν θα δώσει το φως της. Διότι τόση θα είναι τότε η υπερβολή του φωτός, ώστε να κρυφτούν ακόμη και τα πιο λαμπρά άστρα. Τότε και τα άστρα θα πέσουν, τότε θα φανερωθεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό. Είδες πόση είναι η δύναμη του σημείου του σταυρού; Ο ήλιος θα σκοτιστεί και η σελήνη δεν θα φανεί· εκείνο όμως θα λάμπει και θα φωτίζει, για να μάθεις ότι είναι λαμπρότερο και από τον ήλιο και από τη σελήνη.

Διότι εκείνη εύλογα έγινε μυστικά· επειδή ήλθε για να αναζητήσει το απολωλός. Αυτή όμως δεν θα γίνει έτσι, αλλά πώς; Πες και δίδαξε. Όπως εξέρχεται, λέγει, η αστραπή από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.

Διότι, όπως ακριβώς η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου, η οποία θα δεικνύει και θα ανακηρύσσει από μόνη της τον εαυτό της. Επειδή και με την αστραπή αυτό συμβαίνει, και δεν έχουμε ανάγκη από κάποιον για να μας την αναγγείλει, αλλά άμα τη εμφανίσει της γίνεται γνωστή σε όλους, και μάλιστα ταυτόχρονα σε όλους. Έτσι και ο Παύλος λέει: Ότι ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, με την έσχατη σάλπιγγα θα καταβεί από τον ουρανό. Και ο προφήτης εξάλλου έτσι Τον είδε, να φέρεται πάνω στις νεφέλες, και μπροστά Του να κυλά ποταμός, και το φοβερό βήμα, και την αναπόφευκτη λογοδοσία. Διότι τότε, τότε είναι καιρός δικαστηρίου και κρίσεως· γι' αυτό δεν εμφανίζεται πλέον ως ιατρός, αλλά ως δικαστής. Ο Δανιήλ, μάλιστα, βλέπει και τον θρόνο Του, και τον ποταμό να ρέει μπροστά από το βήμα, και όλα του παρουσιάζονται φτιαγμένα από φωτιά, το άρμα, οι τροχοί. Όμως, όταν ήλθε στην αρχή και κατά την πρώτη Του παρουσία, δεν έδειξε τίποτα τέτοιο, ούτε φωτιά, ούτε ποταμό, ούτε κανένα άλλο από αυτά· αλλά φάτνη και κατάλυμα, και καλύβα, και φτωχή μητέρα. Εξάλλου, με αυτό δείχνει από εδώ και το άτρεπτο και αναλλοίωτο της φύσεώς Του.

Και το μαρτυρούν τα μάτια, τα οποία αντικρίζουν συνεχώς τις ακτίνες του· ενώ την ορμή εκείνης δεν μπορούν να την αντέξουν ούτε για ελάχιστο χρόνο. Και ο μεν ήλιος διατρέχει τον ουρανό καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, αυτή όμως σε μια στιγμή του χρόνου διαπερνά ολόκληρη την οικουμένη· όπως ακριβώς μαρτυρεί και ο Χριστός λέγοντας: «Όπως η αστραπή βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται μέχρι τη δύση». «Εκείνος που εξάγει τους ανέμους από τους θησαυρούς του». Αυτή πάλι είναι μια άλλη φύση, που μας παρέχει όχι μικρή χρησιμότητα, αλλά τόσο μεγάλη, ώστε να συντελεί τα μέγιστα στη ζωή μας, να αναζωογονεί τα καταπονημένα σώματα, να δροσίζει και να καθιστά τον αέρα πιο ελαφρύ. Διότι αυτό είναι το έργο των ανέμων, να ανακινούν τον αέρα ώστε να μη φθείρεται παραμένοντας ακίνητος, να ωριμάζουν τους καρπούς και να τρέφουν τα σώματα.

Και η φυλή του Ιούδα, ως πιο τιμημένη, στρατοπέδευε προς την ανατολή. Επίσης, και στον περίφημο ναό του Σολομώντα, η πύλη του Κυρίου βρισκόταν τοποθετημένη προς τα ανατολικά. Αλλά βέβαια και ο Κύριος, όταν σταυρωνόταν, έβλεπε προς τη δύση, και έτσι προσκυνούμε ατενίζοντας προς Αυτόν. Και κατά την ανάληψή Του ανερχόταν προς τα ανατολικά, και έτσι Τον προσκύνησαν οι απόστολοι, και έτσι θα έλθει, με τον τρόπο που Τον είδαν να πορεύεται προς τον ουρανό, όπως είπε ο ίδιος ο Κύριος: «Όπως η αστραπή βγαίνει από την ανατολή και φθάνει έως τη δύση, έτσι θα είναι η παρουσία του Υιού του ανθρώπου». Περιμένοντάς Τον λοιπόν, προσκυνούμε στραμμένοι προς την ανατολή.

Όταν δε έλθει μέσα στη δόξα του, και όλοι οι άγιοι άγγελοι μαζί του, και κενωθεί ο ουρανός από τις χίλιες χιλιάδες και τις μύριες μυριάδες των αγγελικών στρατευμάτων, τα οποία θα προπορεύονται ως δορυφόροι του Βασιλέως της δόξης και θα τον συνοδεύουν και θα τον ακολουθούν και θα σαλπίζουν και θα ξυπνούν τους νεκρούς, και θα τους συγκεντρώνουν «εκ των τεσσάρων ανέμων, απ' άκρων ουρανών έως άκρων» της γης, και το σημείο του Υιού του Ανθρώπου θα αναφανεί ψηλά στον ουρανό προδηλώνοντας την έλευση του Βασιλέως, και ο ήλιος και η σελήνη μαζί με τα άστρα και όλα τα στοιχεία θα παύσουν, και το σκότος θα απωθηθεί, και θα φανεί ανέσπερο φως, και θα γίνει καινός ουρανός και καινή γη, «τότε θα καθίσει επί θρόνου δόξης αυτού». Διότι τότε θα καθίσει όχι τοπικώς και φαινόμενος μόνο στον τόπο εκείνο, αλλά «όπως η αστραπή εξέρχεται από ανατολών και φαίνεται έως δυσμών, έτσι θα είναι», λέγει, «και η παρουσία του Υιού του Ανθρώπου»· διότι η ταχύτητα της αστραπής, η λαμπρότητά της και το ότι δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητη, φαίνονται σε όλα τα πέρατα της γης, με την οποία (αστραπή) παρομοιάστηκε και η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού· και «όπου βρίσκεται το σώμα», δηλαδή η θεία σάρκα Του, «εκεί θα συναχθούν οι αετοί», δηλαδή τα τάγματα των αγγέλων. Και θα καθίσει επί του θρόνου της δόξης Του ως περίβλεπτος και πολύφωτος ήλιος καταυγάζοντας τα πέρατα. «

«Και τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του Ανθρώπου στον ουρανό, και τότε θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης και θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού με δύναμη και πολλή δόξα· και θα αποστείλει τους αγγέλους του με δυνατή φωνή σάλπιγγας, και θα συνάξουν τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους, από τη μια άκρη των ουρανών έως την άλλη». «Για την ημέρα όμως εκείνη και την ώρα κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, παρά μόνο ο Πατέρας μου». «Τότε θα εγερθούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και θα δώσουν μεγάλα σημεία και τέρατα, ώστε να πλανήσουν, αν είναι δυνατόν, ακόμη και τους εκλεκτούς». «Τότε εάν κάποιος σας πει: ιδού ο Χριστός είναι εδώ ή εκεί» ή «στην έρημο» ή «στα κρυφά δωμάτια, μην πιστέψετε· διότι, όπως ακριβώς η αστραπή βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του Ανθρώπου». Αυτά, λοιπόν, και άλλα πάρα πολλά, τόσο το ιερό Ευαγγέλιο όσο και τα βιβλία των θείων προφητών, ομιλώντας για τη φοβερή και φρικτή Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, τα κηρύττουν απολύτως αληθινά.

«Διότι, όπως η αστραπή βγαίνει από την ανατολή και φαίνεται έως τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου· διότι όπου βρίσκεται το πτώμα, εκεί θα συγκεντρωθούν οι αετοί.» Εάν έλθουν, λέει, οι απατεώνες, λέγοντας ότι, ήλθε ο Χριστός, αλλά είναι κρυμμένος στην έρημο, ή σε κάποια οικία, και στα απόκρυφα δωμάτια και στους εσωτερικούς χώρους αυτής, μην εξαπατηθείτε· διότι η παρουσία του Χριστού δεν έχει ανάγκη από κάποιον που θα την υποδείξει, αλλά θα είναι καταφανής σε όλους, όπως ακριβώς και η αστραπή. Διότι και αυτή είναι αιφνίδια, και σε όλους ολοφάνερη· έτσι λοιπόν και εκείνη θα είναι έκδηλη σε όλους όσους βρίσκονται μέσα στον κόσμο· διότι, δεν θα συμβεί όπως στην πρώτη παρουσία που μετέβαινε από τόπο σε τόπο, έτσι και στη δεύτερη, αλλά θα παρουσιαστεί εν ριπή οφθαλμού.