Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 24:34

«Εκείνος όμως που θα υπομείνει μέχρι τέλους, αυτός θα σωθεί. Και θα κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε ολόκληρο τον κόσμο, ως μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έλθει το τέλος.» Και μετά από λίγο λέει: «Διότι θα υπάρξει μεγάλη θλίψη, τέτοια που δεν έχει συμβεί από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα, ούτε και πρόκειται να συμβεί. Και αν δεν συντομεύονταν εκείνες οι ημέρες, δεν θα σωζόταν καμία σάρκα. Τότε εάν κάποιος σας πει: Ιδού, εδώ είναι ο Χριστός, ιδού εκεί, μην πιστέψετε»· και έπειτα από άλλα προσθέτει: «Διότι όπως η αστραπή εξέρχεται από την ανατολή και φαίνεται μέχρι τη δύση, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Όπου βρίσκεται το πτώμα, εκεί θα συγκεντρωθούν οι αετοί. Αμέσως δε μετά τη θλίψη εκείνων των ημερών, ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δεν θα δώσει το φως της, και οι αστέρες του ουρανού θα πέσουν, και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευθούν· και τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό.» Και μετά από λίγο λέει: «Αλήθεια σας λέω, ότι δεν πρόκειται να παρέλθει αυτή η γενεά, μέχρις ότου συμβούν όλα αυτά.»

Δεν θα παρέλθει η γενεά αυτή. Ποια γενεά, παρά η καινή και νέα, την οποία ο ίδιος συνέστησε; Για την οποία είχε ειπωθεί στις προφητείες: «Ας γραφτεί αυτό για άλλη γενεά, και ο λαός που κτίζεται θα αινέσει τον Κύριο»· και πάλι: «Θα αναγγελθεί στον Κύριο η γενεά που έρχεται». Γι' αυτό τον λόγο, αποβλέποντας δεικτικά στους αποστόλους του και στη νέα γενεά της αγίας του Εκκλησίας, η οποία επρόκειτο να συσταθεί από αυτούς και μέσω αυτών σε όλη την οικουμένη, έλεγε: Δεν θα παρέλθει η γενεά αυτή, έως ότου γίνουν όλα.

«Όταν πλέον το κλαδί της γίνει τρυφερό και βγάλει φύλλα, καταλαβαίνετε ότι το καλοκαίρι είναι κοντά. Έτσι και εσείς, όταν τα δείτε όλα αυτά, να γνωρίζετε ότι είναι κοντά, στις πόρτες.» Όταν, λέει, γίνουν όλα αυτά, ο χρόνος που θα μεσολαβεί μεταξύ της συντέλειας και της δικής μου παρουσίας δεν θα είναι πολύς. Και λέγοντας «καλοκαίρι» εννοεί τον μέλλοντα αιώνα και τη γαλήνη από τον χειμώνα. Αλλά αυτό ισχύει για τους δικαίους· διότι για τους αμαρτωλούς είναι περισσότερο χειμώνας και ταραχή. Όπως λοιπόν, λέει, βλέποντας τα κλαδιά και τα φύλλα της συκιάς, προσδοκάτε το καλοκαίρι, έτσι και βλέποντας τα σημεία εκείνα που είπα, τον ήλιο και τη σελήνη να αλλοιώνονται, να περιμένετε τη δική μου παρουσία. «Αλήθεια σας λέω, δεν πρόκειται να παρέλθει η γενεά αυτή, μέχρις ότου γίνουν όλα αυτά· ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, τα δικά μου όμως λόγια δεν πρόκειται να παρέλθουν.» Ως «γενεά» εδώ εννοεί, όχι την τότε υπάρχουσα, αλλά τη γενεά των πιστών· σαν να λέει το εξής: Δεν πρόκειται να παρέλθει η γενεά των πιστών, μέχρις ότου γίνουν όλα αυτά· διότι, να μην νομίσετε ότι επειδή ακούτε για λιμούς και λοιμούς, η γενεά των πιστών θα καταστραφεί από αυτά τα δεινά, αλλά αντίθετα θα παραμείνει, και κανένα κακό δεν θα την κατανικήσει. Μερικοί όμως τη φράση «όλα αυτά», την εξέλαβαν ως αναφερόμενη μόνο στην άλωση της Ιερουσαλήμ, και όχι και στη Δευτέρα Παρουσία· γι' αυτό την ερμηνεύουν ως εξής:

«Δεν πρόκειται να παρέλθει η γενεά αυτή», δηλαδή η δική σας γενεά των αποστόλων θα δει τις συμφορές της Ιερουσαλήμ. Επιβεβαιώνοντας δε αυτά που ειπώθηκαν, λέει ότι είναι ευκολότερο να εξαφανιστούν ο ουρανός και η γη, αυτά τα στερεά και ακίνητα στοιχεία, παρά να διαψευστεί κάτι από όσα εγώ έχω πει. «Για την ημέρα εκείνη όμως και την ώρα κανείς δεν γνωρίζει, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, παρά μόνον ο Πατέρας μου». Εδώ διδάσκει τους μαθητές να μην ζητούν να μαθαίνουν εκείνα που υπερβαίνουν την ανθρώπινη γνώση. Διότι με το να πει «ούτε οι άγγελοι», τους απέτρεψε από το να μάθουν τώρα αυτό που και οι άγγελοι αγνοούν. Με το να πει δε ότι «μόνο ο Πατέρας μου», τους εμπόδισε και από το να ζητήσουν να το μάθουν στο μέλλον. Διότι, αν έλεγε ότι «Γνωρίζω μεν, αλλά δεν θέλω να σας το πω», θα λυπούνταν, νομίζοντας ότι δήθεν τους περιφρονεί. Τώρα όμως, με το να πει ότι «Ούτε ο Υιός γνωρίζει, παρά μόνον ο Πατέρας», τους εμποδίζει να ρωτούν. Όπως ακριβώς και οι πατέρες πολλές φορές κρατούν κάτι στα χέρια τους, έπειτα τα παιδιά το ζητούν, και εκείνοι μη θέλοντας να το δώσουν, το κρύβουν λέγοντας: «Δεν έχουμε αυτό που ζητάτε», και έτσι παύουν τα παιδιά να κλαψουρίζουν. Έτσι και ο Κύριος, για να σταματήσει τους αποστόλους που ήθελαν να μάθουν για την ημέρα και την ώρα, είπε ότι «Ούτε εγώ γνωρίζω, παρά μόνον ο Πατέρας». Διότι το ότι γνωρίζει και ο ίδιος την ώρα και την ημέρα εκείνη, είναι φανερό βεβαίως και από πολλά άλλα.

«Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, αλλά τα λόγια μου δεν πρόκειται να παρέλθουν.» Βλέπεις ότι και ο Υιός στέλνει τους αγγέλους, όπως ακριβώς και ο Πατέρας; Πού είναι λοιπόν αυτοί που λέγουν ότι δεν είναι ίσος με τον Θεό και Πατέρα; Θα έλθουν, λοιπόν, οι άγγελοι για να συνάξουν τους εκλεκτούς, ώστε, αφού αρπαγούν μέσα σε νεφέλες, να προϋπαντήσουν τον Κύριο. Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε αυτό που λέγω: όπως ακριβώς, όταν η συκιά βγάλει ήδη φύλλα, έρχεται αμέσως το καλοκαίρι, έτσι και μετά τη θλίψη του Αντιχρίστου, αμέσως, χωρίς να μεσολαβήσει τίποτα, έρχεται η παρουσία του Χριστού, η οποία είναι πράγματι καλοκαίρι μετά τον χειμώνα για τους δικαίους, ενώ για τους αμαρτωλούς είναι χειμώνας μετά το καλοκαίρι. Αλήθεια σας λέγω ότι η γενεά αυτή, δηλαδή των πιστών, εννοώ των Χριστιανών, δεν πρόκειται να παρέλθει, έως ότου γίνουν όλα αυτά, και τα σχετικά με την Ιερουσαλήμ και η έλευση του Αντιχρίστου. Διότι, βεβαίως, δεν εννοεί τη γενεά των αποστόλων. Επειδή οι απόστολοι δεν ζουν μέχρι τη συντέλεια του κόσμου, αφού οι περισσότεροι δεν πρόλαβαν να ζήσουν ούτε καν μέχρι τη συντέλεια της Ιερουσαλήμ. Εννοεί, λοιπόν, τη γενεά των Χριστιανών, παρηγορώντας τους αποστόλους. Διότι, για να μην υποθέσουν ότι, με το να γίνονται τόσα κακά, ίσως εκλείψει η πίστη, λέγει: Έχετε θάρρος, δεν θα παρέλθει η γενεά των πιστών, ούτε θα εκλείψει. Διότι θα παρέλθουν πρωτύτερα τα ακίνητα αυτά στοιχεία, ο ουρανός εννοώ και η γη, παρά θα διαψευστούν σε οτιδήποτε τα λόγια μου.