Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 24:38

ΑΛΛΟ, διηγηματικά. Ο Λόγος δεν λέει το «δεν γνωρίζω» επειδή αγνοεί, καθόσον είναι Λόγος και σοφία του Πατρός, αλλά για να δείξει στον εαυτό Του και το ανθρώπινο στοιχείο, στο οποίο ταιριάζει κατεξοχήν η άγνοια· διότι αυτό είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης. Επειδή δηλαδή περιβλήθηκε τη δική μας σάρκα, για τον λόγο αυτόν εμφανιζόταν να έχει και τη δική μας άγνοια. Ότι βέβαια αποδίδει την άγνοια στην ανθρωπότητα και όχι στη δική Του φύση, μπορεί να το κατανοήσει κανείς από το εξής: Φέρνοντας δηλαδή ως παράδειγμα την ιστορία των ανθρώπων που έζησαν στα χρόνια του Νώε, και λέγοντας: «Έτρωγαν, έπιναν, νυμφεύονταν, παντρεύονταν, έως ότου ήλθε ο κατακλυσμός και τους παρέσυρε όλους», πρόσθεσε αμέσως: «Να αγρυπνείτε λοιπόν και εσείς, διότι δεν γνωρίζετε ποια ώρα έρχεται ο Κύριός σας»· και πάλι: «Την ώρα που δεν νομίζετε, ο Υιός του ανθρώπου έρχεται». Θα έπρεπε δε, αν ο Ίδιος ήταν αυτός που αγνοούσε, καθόσον είναι Λόγος, να πει μάλλον το εξής: Δεν γνωρίζω ποια ημέρα έρχομαι, και την ώρα που δεν νομίζω θα σταλώ. Επειδή όμως απέδωσε το να μην γνωρίζουν τον καιρό ή την ημέρα της παρουσίας Του στους ακροατές, είναι φανερό ότι ο Ίδιος γνώριζε ως Λόγος. Λέγοντας δε ότι αγνοεί, το κάνει καθόσον ενδύθηκε την ομοίωση με εκείνους που εκ φύσεως αγνοούν, δηλαδή με τους ανθρώπους.

Επομένως, όπως πάντοτε λέω, η γέεννα δεν φανερώνει λιγότερο την πρόνοια του Θεού από ό,τι η βασιλεία. Διότι η γέεννα συνεργεί με τη βασιλεία, ωθώντας τους ανθρώπους προς αυτήν μέσω του φόβου. Ας μη νομίσουμε, λοιπόν, ότι αυτό είναι γνώρισμα σκληρότητας ή ωμότητας, αλλά μεγάλου ελέους, φιλανθρωπίας, πρόνοιας και αγάπης για εμάς. Αν δεν είχε απειληθεί καταστροφή στην εποχή του Ιωνά, δεν θα είχε αποτραπεί η καταστροφή· αν δεν είχε πει ότι η Νινευή θα καταστραφεί, δεν θα είχε διασωθεί η Νινευή· αν δεν είχε απειληθεί η γέεννα, όλοι θα είχαμε πέσει στη γέεννα· αν δεν είχε απειληθεί το πυρ, κανείς δεν θα είχε διαφύγει το πυρ. Λέει τα αντίθετα από εκείνα που θέλει να πράξει, ώστε να πράξει αυτά που θέλει. Δεν επιθυμεί τον θάνατο του αμαρτωλού, και όμως ομιλεί περί του θανάτου του αμαρτωλού, για να μην τον παραδώσει στον θάνατο· και δεν το εξέφρασε μόνο με λόγια, αλλά το δεικνύει και εμπράκτως, ώστε να τον αποφύγουμε. Και για να μη νομίσει κανείς ότι το ζήτημα αποτελεί απλώς μια απειλή, αλλά ότι υφίσταται πραγματικά, το κατέστησε σαφές μέσα από γεγονότα που συνέβησαν εδώ. Ή μήπως δεν σου φαίνεται ότι ο κατακλυσμός αποτελεί σύμβολο της γέεννας, καθώς και η ολοκληρωτική πανωλεθρία της βροχής του πυρός; Διότι, όπως ακριβώς λέει, όπως στις ημέρες του Νώε οι άνθρωποι νυμφεύονταν και πάντρευαν, έτσι και τώρα.

Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, αφού τα είπε όλα, και τους χρόνους και τους καιρούς, και αφού οδήγησε στις ίδιες τις θύρες («Διότι είναι εγγύς, επί θύραις», λέει), αποσιώπησε την ημέρα. Διότι, εάν μεν αναζητάς ημέρα και ώρα, δεν πρόκειται να την ακούσεις από εμένα, λέει· εάν όμως αναζητάς τους καιρούς και τα προοίμια, χωρίς να αποκρύψω τίποτα θα σου τα πω όλα με ακρίβεια. Ότι βέβαια δεν την αγνοώ, το απέδειξα με πολλά, αναφέροντας τα χρονικά διαστήματα και όλα όσα πρόκειται να συμβούν, και πόσος χρόνος θα μεσολαβήσει από τώρα μέχρι την ημέρα εκείνη (διότι αυτό φανέρωσε η παραβολή της συκής)· και σε οδήγησα στα ίδια τα πρόθυρα. Εάν όμως δεν σου ανοίγω τις θύρες, και αυτό το κάνω προς το συμφέρον σου. Για να μάθεις όμως και από άλλη πλευρά ότι η σιωπή του δεν οφείλεται σε άγνοιά του, δες πώς μετά από όσα ειπώθηκαν προσθέτει και άλλο σημείο: «Όπως ακριβώς συνέβαινε στις ημέρες του Νώε, που έτρωγαν και έπιναν, νυμφεύονταν και πάντρευαν, μέχρι την ημέρα που ήλθε ο κατακλυσμός και τους παρέσυρε όλους, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου». Αυτά δε τα είπε, φανερώνοντας ότι θα έλθει ξαφνικά και απροσδόκητα, και ενώ οι περισσότεροι θα ζουν μέσα στις απολαύσεις. Διότι και ο Παύλος αυτό λέει, γράφοντας ως εξής: «Όταν λέγουν ειρήνη και ασφάλεια, τότε ξαφνικά τους βρίσκει ο όλεθρος»· και για να δηλώσει το απροσδόκητο, έλεγε: «Όπως ακριβώς ο πόνος του τοκετού στην έγκυο γυναίκα». Πώς λοιπόν λέει, μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων;

Διότι όλα όσα έχει ο Πατέρας, ανήκουν στον Υιό. Και αφού ο Πατέρας έχει τη γνώση της ημέρας, άρα και ο Υιός την έχει. Αυτό δε γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρο από το εξής: Πώς είναι δυνατόν να αγνοεί την ημέρα ο Υιός, στον οποίο είναι τόσο καλά γνωστά τα όσα θα προηγηθούν εκείνης της ημέρας; Διότι αυτός που μας οδήγησε μέχρι τα πρόθυρα, είναι ολοφάνερο ότι γνώριζε και τη θύρα, αλλά για το συμφέρον μας δεν την άνοιξε. Διότι δεν μας συμφέρει να γνωρίζουμε πότε θα έρθει η συντέλεια, ώστε να μην πέσουμε σε ραθυμία. Επειδή η άγνοια μας κρατά σε εγρήγορση. «Όπως ακριβώς ήταν οι ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου. Διότι, όπως ακριβώς στις ημέρες πριν από τον κατακλυσμό έτρωγαν και έπιναν, νυμφεύονταν και πάντρευαν, μέχρι την ημέρα που ο Νώε εισήλθε στην κιβωτό, και δεν κατάλαβαν τίποτα μέχρι που ήρθε ο κατακλυσμός και τους παρέσυρε όλους, έτσι θα είναι και η παρουσία του Υιού του ανθρώπου». Προς επιβεβαίωση των αψευδών λόγων του, χρησιμοποιεί τα γεγονότα της εποχής του Νώε. Διότι όπως τότε κάποιοι χλεύαζαν την κατασκευή της κιβωτού, μέχρι που ήρθε η συμφορά και τους αφάνισε όλους, έτσι και τώρα κάποιοι χλευάζουν τα όσα λέγονται περί της συντέλειας. Αλλά ξαφνικά, λέγει, θα επέλθει ο όλεθρος. Και δείχνει ότι, όταν έρθει ο Αντίχριστος, η ηδονή θα κυριεύσει τους ανθρώπους, και θα ρέπουν προς γάμους και απολαύσεις με ακόμη μεγαλύτερη αυθάδεια, όπως ακριβώς και οι γίγαντες την εποχή του Νώε. «Τότε δύο θα βρίσκονται στον αγρό. Ο ένας παραλαμβάνεται, και ο άλλος εγκαταλείπεται».