Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 24:45

13 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ τοῦ διδόναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–13 από 13

Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Κεφάλ. ΚΔʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ τοῦ δοῦναι αὐτοῖς ἐν καιρῷ τὴν τροφήν, Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν. Ἐὰν δὲ εἴπῃ ὁ κακὸς δοῦλος ἐκεῖνος ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ· Χρονίζει ὁ κύριός μου ἔρχεσθαι, καὶ ἄρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους αὐτοῦ, ἐσθίῃ τε καὶ πίνῃ μετὰ τῶν μεθυόντων· ἥξει ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἐν ἡμέρᾳ ᾗ οὐ προσδοκᾷ, καὶ ἐν ὥρᾳ ᾗ οὐ γινώσκει· καὶ διχοτομήσει αὐτὸν, καὶ τὸ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ὑποκριτῶν θήσει. Ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς, καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. ΙΩΑΝΝΗΣ. Ὑμεῖς φωνεῖτέ με, ὁ Κύριος, καὶ ὁ Διδάσκαλος, καὶ ἀληθῶς λέγετε· εἰμὶ γάρ. Εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα τοὺς πόδας ὑμῶν, ὁ Κύριος, καὶ ὁ Διδάσκαλος, καὶ ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας. ΛΟΥΚΑΣ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο ΚΔ'. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Ποιος άραγε είναι ο πιστός και συνετός δούλος, τον οποίο ο κύριος κατέστησε υπεύθυνο στην οικία του, για να τους δίνει την τροφή στον κατάλληλο καιρό; Μακάριος είναι ο δούλος εκείνος, τον οποίο ο κύριός του, όταν έλθει, θα τον βρει να πράττει έτσι. Αλήθεια σας λέω, ότι θα τον καταστήσει υπεύθυνο σε όλα τα υπάρχοντά του. Εάν όμως ο κακός εκείνος δούλος πει μέσα στην καρδιά του: Ο κύριός μου αργεί να έλθει, και αρχίσει να χτυπά τους συνδούλους του, και να τρώει και να πίνει μαζί με τους μέθυσους· θα έλθει ο κύριος του δούλου εκείνου σε ημέρα που δεν το περιμένει και σε ώρα που δεν γνωρίζει· και θα τον διχοτομήσει, και θα ορίσει το μερίδιό του μαζί με τους υποκριτές. Εκεί θα είναι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων. ΙΩΑΝΝΗΣ. Εσείς με αποκαλείτε, ο Κύριος και ο Διδάσκαλος, και ορθά λέτε· διότι είμαι. Εάν λοιπόν εγώ, ο Κύριος και ο Διδάσκαλος, έπλυνα τα πόδια σας, οφείλετε και εσείς να πλένετε τα πόδια ο ένας του άλλου. ΛΟΥΚΑΣ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 24, 45—47 〈Πιστὸς〉 μὲν εἰς διδασκαλίας, 〈φρόνιμος〉 δὲ εἰς ἔργον καὶ τῶν ὁμοδούλων ταμίας ἐπιεικέστατος· ἔσται γὰρ ὁ τοιοῦτος τῆς τοῦ δεσπότου βασιλείας ὁλοκλήρου μέτοχος· τοῦτο γὰρ δηλοῖ 〈τὸ ἐπὶ πᾶσιν τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν〉. οὐ λέγει τίς ἐστιν οὗτος, ἀλλ᾽ ἀορίστως, ἵνα δείξῃ τὸ σπάνιον καὶ τὸ πολυτίμιον τῶν ὀρθῶν διδασκάλων. καλῶς δὲ ἀμφότερα ἀπαιτεῖν—ἂν δὲ θάτερον ἀπῇ, τὸ ἕτερον χωλεύει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μτ 24, 45-47 «Πιστός» μεν στις διδασκαλίες, «φρόνιμος» δε στο έργο και επιεικέστατος διαχειριστής των ομοδούλων· διότι ένας τέτοιος θα καταστεί μέτοχος ολόκληρης της βασιλείας του δεσπότη· διότι αυτό δηλώνει το «θα τον καταστήσει υπεύθυνο σε όλα τα υπάρχοντά του». Δεν αναφέρει ποιος είναι αυτός, αλλά ομιλεί αόριστα, για να δείξει το σπάνιο και το πολύτιμο των ορθών διδασκάλων. Και ορθώς απαιτεί και τα δύο — διότι εάν απουσιάζει το ένα, το άλλο χωλαίνει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Σαφεῖ καὶ ἐναργεστάτῳ παραδείγματι κέχρηται, πρέπουσαν ἀποφαίνων τὴν ἐντολὴν τοῖς ὅτι μάλιστα διαφανεστέροις, καὶ μυσταγωγῶν ἐν τάξει παρειλημμένοις. Ὑποκείσθω, φησὶν, ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης, ὃς στείλασθαι μέλλων ἀποδημίαν, ἑνὶ τῶν γνησίων οἰκετῶν ἐνεχείρισε τοῦ παντὸς οἴκου τὴν οἰκονομίαν, ὥστε διδόναι τῇ θεραπείᾳ αὐτοῦ, τουτέστι τοῖς θεράπουσιν, ἐν καιρῷ τὸ σιτομέτριον. Ὅταν τοίνυν, φησὶν, ὑπονοστήσας ἐκεῖνος, καὶ οἴκοι πάλιν ἐλθὼν, οὕτως εὕροι ποιοῦντα, καθὼς καὶ διέταξεν, ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἔσται τρισμακάριος· καταστήσει γὰρ αὐτὸν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ.—(A f. 183, D f. 51 b) Ὁ μὲν οὖν πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ἐν καιρῷ καὶ χρείᾳ διανέμων ἐπιστημόνως τοῖς δούλοις τὸ σιτομέτριον, ἤτοι τε πνευματικὰς τροφὰς, μακάριος ἔσται κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνήν· τεύξεται γὰρ τῶν ἔτι μειζόνων, καὶ τὰς τοῖς γνησίοις πρεπούσας ἀμοιβὰς ἀπολήψεται· εἰ δὲ δὴ γένοιτό τις καταφρονητὴς καὶ ῥᾴθυμος, ταῖς κατὰ τῶν ὁμοδούλων πλεονεξίαις ἐντρυφῶν, ἐσθίων τε καὶ πίνων, καὶ εἰς ἐκλύτους ἐξιτηλίας ἀπενηνεγμένος, διχοτομηθήσεται· τουτέστι τὴν ἐσχάτην ὑποστήσεται δίκην, ἐπιφοιτήσαντος αὐτῷ τοῦ Δεσπότου ἀδοκήτως. (A f. 185 b) Ἡ μὲν οὖν ἁπλῆ καὶ πρόχειρος τῶν εἰρημένων δύναμις, τοιαύτη τίς ἐστι. Μάθωμεν δὲ ἀκριβῶς, τί τὸ ἐντεῦθεν ὑποδηλούμενόν ἐστι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Χρησιμοποιεί ένα σαφές και εξαιρετικά διαυγές παράδειγμα, αποδεικνύοντας ότι η εντολή αρμόζει σε εκείνους που είναι κυρίως διαπρεπέστεροι και έχουν αναλάβει τη θέση του μυσταγωγού. Ας υποθέσουμε, λέει, έναν άνθρωπο οικοδεσπότη, ο οποίος επρόκειτο να αναχωρήσει για ταξίδι, και ανέθεσε σε έναν από τους γνήσιους υπηρέτες του τη διαχείριση όλου του οίκου, ώστε να δίνει στην υπηρεσία του, δηλαδή στους υπηρέτες, στην κατάλληλη ώρα το σιτηρέσιο. Όταν λοιπόν, λέει, εκείνος επιστρέψει και έρθει πάλι στο σπίτι, και τον βρει να πράττει έτσι, όπως ακριβώς διέταξε, ο δούλος εκείνος θα είναι τρισμακάριος· διότι θα τον καταστήσει υπεύθυνο σε όλα τα υπάρχοντά του.—(A f. 183, D f. 51 b) Ο μεν πιστός και φρόνιμος δούλος, λοιπόν, που στον κατάλληλο καιρό και ανάλογα με την ανάγκη διανέμει με σύνεση στους δούλους το σιτηρέσιο, δηλαδή τις πνευματικές τροφές, θα είναι μακάριος σύμφωνα με τα λόγια του Σωτήρος· διότι θα επιτύχει ακόμη μεγαλύτερα αγαθά, και θα λάβει τις αμοιβές που αρμόζουν στους γνήσιους· εάν όμως υπάρξει κάποιος περιφρονητής και ράθυμος, ο οποίος απολαμβάνει πλεονεκτώντας εις βάρος των ομοδούλων του, τρώγοντας και πίνοντας, και έχοντας παρασυρθεί σε έκλυτη φθορά, θα διχοτομηθεί· δηλαδή θα υποστεί την έσχατη τιμωρία, όταν έλθει σε αυτόν ο Δεσπότης απροσδόκητα. (A f. 185 b) Αυτή λοιπόν είναι η απλή και άμεση σημασία των όσων ειπώθηκαν. Ας μάθουμε όμως με ακρίβεια τι είναι αυτό που υποδηλώνεται από αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαί
Τοσούτων οὖν ὄντων καὶ τῶν ἀρρωστημάτων καὶ τῶν βοηθημάτων, καὶ πάντων μὴ τοῖς αὐτοῖς εἰκότων, ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον εἰς χείρονα πλημμελήματα ἐρεθιζομένων, τίς μὴ τῷ θείῳ Πνεύματι τὴν ψυχὴν φωτισθείς, ἢ εἰδέναι ἢ ἐπαρκέσαι δυνήσεται; Ἀλλ’ ἴσως ἐπειδὴ ἀρχὴν αὐτὴν ἁπλῶς εἶναι νομίζουσιν ἐπιπηδᾶν αὐτῇ τολμῶσι, μήτε τὴν δυσχέρειαν ἐννοοῦντες μήτε τῆς δεσποτικῆς φωνῆς ἀκούοντες, οὕτω τὸ σπάνιον ἐνδεικνυμένης, ὡς καὶ ἐπαπορητικῇ χρήσασθαι λέξει· «Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος ὃν καταστήσει ὁ Κύριος ἐπὶ τῆς οἰκετίας αὐτοῦ;»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον, λοιπόν, είναι τόσα πολλά και τα νοσήματα και τα θεραπευτικά μέσα, και επειδή δεν υποχωρούν όλα με τα ίδια μέσα, αλλά απεναντίας κάποιες φορές παροξύνονται σε χειρότερα σφάλματα, ποιος, αν δεν έχει φωτιστεί η ψυχή του από το θείο Πνεύμα, θα μπορέσει είτε να τα διαγνώσει είτε να τα αντιμετωπίσει επαρκώς; Αλλά ίσως, επειδή νομίζουν ότι πρόκειται απλώς για ένα αξίωμα εξουσίας, τολμούν να το αρπάξουν, χωρίς ούτε τη δυσκολία να κατανοούν ούτε τη δεσποτική φωνή να ακούνε, η οποία καταδεικνύει τη σπανιότητα, σε τέτοιο βαθμό ώστε να χρησιμοποιεί απορηματική φράση: «Ποιος άραγε είναι ο πιστός και συνετός δούλος, τον οποίο θα καταστήσει ο Κύριος επιστάτη στους υπηρέτες του;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
ΡΟʹ. ΠΕΤΡῼ. Εἰς τὸ εἰρημένον, «Τίς ἐστιν ὁ πιστὸς δοῦλος. καὶ φρόνιμος;» Ὅτι μὲν ὁ τὴν εὐκαιρίαν τῶν πραγμάτων προδιδούς, τῆς τῶν καλῶν διαμάρτοι θήρας, δῆλον. Ὅτι δὲ καὶ πάντα καλὰ ἐν καιρῷ αὐτῶν, ὁ Ἐκκλησιαστὴς ἐδίδαξεν. Εἰ τοίνυν ταῦθ’ οὔτως ἔχει, τί ξενίζῃ, εἰ ὁ Σωτὴρ ἔφη περὶ τοῦ φρονίμου καὶ πιστοῦ οἰκονόμου, ὅτι δώσει τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ; Τὸ γὰρ ἄκαιρον πανταχοῦ λυπηρόν, καὶ ἡ εὐεργεσία καιροῦ ἀμοιρήσασα, καὶ τὸ ὄνομα ἀπόλλυσιν. Οἷον, ὁ αὐτὸς ἄρτος πεινῶντι μὲν ἠδὺς καὶ ἐράσμιος, κορεσθέντι δὲ οὐ πάνυ· καὶ τὸ αὐτὸ ποτήριον, διψῶντι μὲν προσηνέστατον, μεθύοντι δὲ ἀηδέστατον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
170. Προς τον Πέτρο. Εις το ρηθέν: «Ποιος άραγε είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος;» Το ότι βέβαια αυτός που χάνει την κατάλληλη ευκαιρία των πραγμάτων αποτυγχάνει στην απόκτηση των αγαθών, είναι φανερό. Το ότι εξάλλου όλα είναι καλά στον καιρό τους, μας το δίδαξε ο Εκκλησιαστής. Εάν λοιπόν αυτά έχουν έτσι, γιατί παραξενεύεσαι που ο Σωτήρας είπε για τον φρόνιμο και πιστό οικονόμο, ότι θα δώσει την τροφή στον κατάλληλο καιρό; Διότι το άκαιρο είναι παντού δυσάρεστο, και η ευεργεσία που γίνεται σε ακατάλληλο καιρό, χάνει ακόμη και το όνομά της. Για παράδειγμα, το ίδιο ψωμί σε αυτόν που πεινά είναι γλυκό και επιθυμητό, ενώ σε αυτόν που έχει χορτάσει δεν είναι καθόλου. Και το ίδιο ποτήρι, σε αυτόν που διψά είναι πολύ ευχάριστο, ενώ σε αυτόν που είναι μεθυσμένος είναι εντελώς αηδιαστικό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μεταβολὴν τῶν ὀνομάτων
Οἱ γὰρ βραχυλογίας ἐρῶντες ἀπαντῶντες παρεκάλουν τῆς αὐτῶν ἀσθενείας φείδεσθαι, καὶ συστέλλειν τὸ μῆκος τῶν λεγομένων. Ὅταν μὲν οὖν στενοχωρουμένους ὑμᾶς ἴδω, πρὸς σιγὴν συνελαύνω τὸν λόγον· ὅταν δὲ στενοχωρουμένους, καὶ οὐκ ἀφισταμένους, ἀλλ᾽ ἐκκρεμαμένους πρὸς πλείονα δρόμον, τὴν γλῶτταν διεγείρειν ἐπιθυμῶ. Στενά μοι πάντοθεν. Τί πάθω; Ὁ μὲν γὰρ ἑνὶ δουλεύων κυρίῳ, καὶ μιᾷ γνώμῃ ὑπηρετεῖν ἀναγκαζόμενος, μετ᾽ εὐκολίας ἀρέσκειν δύναται τῷ δεσπότῃ, καὶ μὴ διαμαρτάνειν· ἐγὼ δὲ πολλοὺς ἔχω δεσπότας, δήμῳ τοσούτῳ δουλεύειν ἀναγκαζόμενος διάφορον ἔχοντι γνώμην. Ταῦτα δὲ εἶπον οὐ δυσχεραίνων τὴν δουλείαν, μὴ γένοιτο, οὐδὲ δραπετεύων τὴν δεσποτείαν ὑμῶν. Οὐδὲν γάρ μοι τῆς δουλείας ταύτης σεμνότερον. Οὐχ οὕτω βασιλεὺς ἐπὶ τῷ διαδήματι καὶ τῇ πορφυρίδι μέγα φρονεῖ, ὡς ἐγὼ νῦν ἐπὶ τῇ δουλείᾳ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης ἐγκαλλωπίζομαι. Ἐκείνην μὲν γὰρ τὴν βασιλείαν θάνατος διαδέχεται· ταύτην δὲ τὴν δουλείαν, ἂν ἀπαρτισθῇ καλῶς, βασιλεία οὐρανῶν ἀναμένει. Μακάριος γὰρ ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ διδόναι τὸ σιτομέτριον τοῖς συνδούλοις αὐτοῦ. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι όσοι αγαπούν τη συντομία στα λόγια, όταν με συναντούσαν, με παρακαλούσαν να λυπηθώ την αδυναμία τους και να περιορίσω το μήκος των λεγομένων. Όταν, λοιπόν, σας βλέπω να δυσφορείτε, οδηγώ τον λόγο προς τη σιωπή· όταν όμως σας βλέπω να δυσφορείτε μεν, αλλά να μην αποχωρείτε, παρά να μένετε προσηλωμένοι επιθυμώντας μεγαλύτερη συνέχεια, επιθυμώ να διεγείρω τη γλώσσα μου. Βρίσκομαι σε αδιέξοδο από παντού. Τι να κάνω; Διότι εκείνος που υπηρετεί έναν κύριο και αναγκάζεται να υπακούει σε μία θέληση, μπορεί με ευκολία να αρέσει στον δεσπότη του και να μην αποτυγχάνει· εγώ όμως έχω πολλούς δεσπότες, καθώς αναγκάζομαι να υπηρετώ ένα τόσο μεγάλο πλήθος το οποίο έχει διαφορετικές απόψεις. Αυτά όμως τα είπα όχι επειδή δυσανασχετώ με τη δουλεία, μη γένοιτο, ούτε επειδή προσπαθώ να δραπετεύσω από την εξουσία σας. Διότι τίποτα δεν είναι για εμένα πιο τιμητικό από αυτήν τη δουλεία. Δεν υπερηφανεύεται τόσο ένας βασιλιάς για το διάδημα και την πορφύρα του, όσο εγώ τώρα καμαρώνω για τη δουλεία στη δική σας αγάπη. Διότι εκείνη μεν τη βασιλεία τη διαδέχεται ο θάνατος· αυτήν δε τη δουλεία, εάν εκπληρωθεί καλώς, την αναμένει η βασιλεία των ουρανών. Διότι μακάριος είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος, τον οποίο ο κύριός του κατέστησε υπεύθυνο να δίνει το σιτηρέσιο στους συνδούλους του. Αλήθεια σας λέω, θα τον καταστήσει κύριο σε όλα τα υπάρχοντά του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολήν
δʹ. Πάντα ἡμῖν ἐν οὐρανοῖς ἐστι, καὶ Σωτὴρ καὶ πόλις, καὶ ὅ τι ἂν εἴποι τις· Ἐξ οὗ, φησὶ, καὶ Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ τοῦτο τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ. Αὐτὸς πάλιν ἔρχεται πρὸς ἡμᾶς, οὐχ ἡμᾶς ἕλκει ἐκεῖ, καὶ οὕτω λαβὼν ἡμᾶς ἄπεισι· καὶ τοῦτο πολλῆς τῆς τιμῆς. Εἰ γὰρ πρὸς ἐχθροὺς ὄντας ἦλθε, πολλῷ μᾶλλον πρὸς φίλους γενομένους. Οὐκ ἐπιτρέπει τοῦτο ἀγγέλοις, οὐδὲ δούλοις, ἀλλ᾽ αὐτὸς ἐπὶ τῶν νεφελῶν ἔρχεται καλέσων ἡμᾶς εἰς τὰ βασίλεια αὐτοῦ. Τάχα δὲ καὶ οἱ αὐτοῦ, τιμώμενοι ὑπ᾽ αὐτοῦ, ἀρθήσονται διὰ νεφελῶν. Καὶ ἡμεῖς γὰρ, φησὶν, ἐν νεφέλαις ἁρπαγησόμεθα οἱ τιμῶντες αὐτὸν, καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα. Τίς ἄρα εὑρεθῇ ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος; τίνες ἄρα οἱ καταξιούμενοι τῶν τοσούτων ἀγαθῶν; πῶς ἐλεεινοὶ οἱ ἀποπίπτοντες;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
δʹ. Τα πάντα για εμάς βρίσκονται στους ουρανούς, και ο Σωτήρας και η πόλη, και οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να πει κανείς· διότι λέει: «Από τον οποίο και προσδοκούμε ως Σωτήρα τον Κύριο Ιησού Χριστό». Και αυτό αποτελεί δείγμα της φιλανθρωπίας του. Ο Ίδιος πάλι έρχεται προς εμάς, δεν μας ανασύρει εκεί από μακριά, αλλά έρχεται, μας παραλαμβάνει και αναχωρεί μαζί μας· και αυτό συνιστά πολύ μεγάλη τιμή. Διότι, αν ήρθε σε εμάς όταν ήμασταν εχθροί του, πολύ περισσότερο θα έρθει τώρα που έχουμε γίνει φίλοι του. Δεν αναθέτει το έργο αυτό σε αγγέλους, ούτε σε δούλους, αλλά έρχεται ο Ίδιος πάνω στις νεφέλες για να μας προσκαλέσει στο βασίλειό του. Ίσως δε και οι δικοί του, επειδή τιμώνται από αυτόν, θα ανυψωθούν δια των νεφελών. Διότι «και εμείς», λέει, «θα αρπαγούμε μέσα σε νεφέλες», όσοι τον τιμούμε, «και έτσι θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο». Ποιος άραγε θα βρεθεί να είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος; Ποιοι άραγε είναι εκείνοι που θα αξιωθούν τόσων μεγάλων αγαθών; Και πόσο αξιοθρήνητοι είναι εκείνοι που εκπίπτουν από αυτά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Διὸ πρῶτον τοῦτό φησι· Τίς ἄρα ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν καταστήσει ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ, δοῦναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ αὐτῶν; Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ Κύριος εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως. Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν. Μὴ καὶ τοῦτο ἀγνοοῦντός ἐστιν; εἰπέ μοι. Εἰ γὰρ, ἐπειδὴ εἶπεν, Οὐδὲ ὁ Υἱὸς οἶδεν, ἀγνοεῖν αὐτὸν φῄς· ἐπειδὴ εἶπε, Τίς ἄρα, τί ἂν εἴποις; ἢ καὶ τοῦτο ἀγνοεῖν αὐτὸν φῄς; Ἄπαγε. Οὐδὲ γὰρ τῶν ἐξεστηκότων τοῦτο ἄν τις εἴποι· καίτοιγε ἐκεῖ καὶ αἰτίαν ἔστιν εἰπεῖν, ἐνταῦθα δὲ οὐδὲ τοῦτο. Τί δὲ ὅταν λέγῃ, Πέτρε, φιλεῖς με; ἐρωτῶν, οὐδὲ τοῦτο ᾔδει; ἢ ὅταν λέγῃ, Ποῦ τεθείκατε αὐτόν; Καὶ ὁ Πατὴρ δὲ εὑρεθήσεται τοιαῦτα φθεγγόμενος. Καὶ γὰρ καὶ αὐτός φησιν· Ἀδὰμ, ποῦ εἶ; καὶ, Κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόῤῥας πεπλήθυνται πρός με. Καταβὰς οὖν ὄψομαι, εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν, τὴν ἐρχομένην πρός με, συντελοῦνται· εἰ δὲ μὴ, ἵνα γνῶ. Καὶ ἀλλαχοῦ φησιν· Ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν, ἐὰν ἄρα συνῶσι. Καὶ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ δὲ, Ἴσως ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου· ἅπερ ἅπαντα ἀγνοίας ῥήματα ἦν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό, λοιπόν, πρώτα λέει το εξής: «Ποιος άραγε είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος, τον οποίο ο κύριός του θα καταστήσει υπεύθυνο στην οικία του, για να τους δίνει την τροφή στον κατάλληλο καιρό; Μακάριος είναι ο δούλος εκείνος, τον οποίο, όταν έλθει ο Κύριος, θα τον βρει να πράττει έτσι. Αλήθεια σας λέω, ότι θα τον καταστήσει υπεύθυνο σε όλα τα υπάρχοντά του». Μήπως και αυτό το λέει επειδή έχει άγνοια; Πες μου. Διότι αν, επειδή είπε: «Ούτε ο Υιός γνωρίζει», ισχυρίζεσαι ότι έχει άγνοια, τώρα που είπε: «Ποιος άραγε», τι θα μπορούσες να πεις; Ή μήπως θα πεις ότι αγνοεί και αυτό; Μη γένοιτο. Διότι ούτε κάποιος από τους παράφρονες δεν θα το έλεγε αυτό· αν και στη μία περίπτωση θα μπορούσε να υπάρχει κάποια δικαιολογία για να το πει κανείς, εδώ όμως δεν υπάρχει ούτε καν αυτό. Και τι γίνεται όταν λέει ρωτώντας: «Πέτρε, με αγαπάς;», ούτε αυτό το γνώριζε; Ή όταν λέει: «Πού τον έχετε βάλει;». Αλλά και ο Πατέρας θα βρεθεί να προφέρει τέτοια λόγια. Διότι και ο ίδιος λέει: «Αδάμ, πού είσαι;» και «Η κραυγή των Σοδόμων και της Γομόρρας πλήθυνε ενώπιόν μου. Θα κατέβω, λοιπόν, να δω, αν οι πράξεις τους ανταποκρίνονται στην κραυγή τους που φτάνει σε μένα· και αν όχι, για να το μάθω». Και αλλού λέει: «Ίσως άραγε να ακούσουν, ίσως άραγε να κατανοήσουν». Και στο Ευαγγέλιο λέει: «Ίσως θα σεβαστούν τον υιό μου»· τα οποία ήταν όλα λόγια άγνοιας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Ἀλλ᾽ οὐκ ἀγνοῶν ταῦτα ἔλεγεν, ἀλλ᾽ οἰκονομῶν τὰ αὐτῷ πρέποντα· ἐπὶ μὲν τοῦ Ἀδὰμ, ἵνα αὐτὸν ἐμβάλῃ εἰς ἀπολογίαν τῆς ἁμαρτίας· ἐπὶ δὲ τῶν Σοδομιτῶν, ἵνα ἡμᾶς παιδεύσῃ μηδέποτε ἀποφαίνεσθαι, πρὶν ἂν αὐτοῖς παραγενώμεθα τοῖς πράγμασιν· ἐπὶ δὲ τοῦ προφήτου, ἵνα μὴ δοκῇ ἡ πρόῤῥησις παρὰ τοῖς ἀνοήτοις ἀναγκαστική τις εἶναι τῆς παρακοῆς· ἐπὶ δὲ τῆς παραβολῆς τοῦ Εὐαγγελίου, ἵνα δείξῃ ὅτι ὤφειλον τοῦτο ποιῆσαι καὶ ἐντραπῆναι τὸν υἱόν· ἐνταῦθα δὲ, καὶ ἵνα μὴ περιεργάζωνται, μηδὲ πολυπραγμονῶσι πάλιν, καὶ ἵνα δείξῃ τὸ σπάνιον καὶ πολύτιμον. Καὶ ὅρα πόσης ἀγνοίας ἐνδεικτικὸν τὸ ῥῆμα, εἴγε καὶ τὸν καθιστάμενον ἀγνοεῖ. Μακαρίζει μὲν γὰρ αὐτόν· Μακάριος γὰρ, φησὶν, ὁ δοῦλος ἐκεῖνος· οὐ λέγει δὲ, τίς ἐστιν οὗτος. Τίς γάρ ἐστι, φησὶν, ἄρα, ὃν καταστήσει ὁ κύριος αὐτοῦ; καὶ, Μακάριος ὃν εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως. Ταῦτα δὲ οὐ περὶ χρημάτων εἴρηται μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ λόγου, καὶ περὶ δυνάμεως, καὶ περὶ χαρισμάτων, καὶ περὶ πάσης οἰκονομίας, ἧς ἕκαστος ἐνεχειρίσθη. Αὕτη καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τοὺς πολιτικοὺς ἁρμόσειεν ἂν ἡ παραβολή. Ἕκαστον γὰρ οἷς ἔχει πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον ἀποκεχρῆσθαι δεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά δεν τα έλεγε αυτά επειδή βρισκόταν σε άγνοια, αλλά οικονομώντας με τον τρόπο που του άρμοζε· στην περίπτωση του Αδάμ, για να τον παρακινήσει σε απολογία για την αμαρτία του· στην περίπτωση των Σοδομιτών, για να μας διδάξει να μην αποφαινόμαστε ποτέ, προτού βρεθούμε οι ίδιοι μπροστά στα γεγονότα· στην περίπτωση του προφήτη, για να μη φανεί στους ανόητους ότι η προφητεία αποτελεί κάποια αναγκαστική αιτία της παρακοής· στην περίπτωση της παραβολής του Ευαγγελίου, για να δείξει ότι όφειλαν να πράξουν αυτό και να σεβαστούν τον Υιό· εδώ όμως, αφενός για να μην περιεργάζονται και να μην πολυπραγμονούν πάλι, και αφετέρου για να δείξει το σπάνιο και το πολύτιμο. Και πρόσεξε πόση άγνοια υποδεικνύει η φράση, εφόσον αγνοεί ακόμη και αυτόν που εγκαθίσταται. Διότι τον μακαρίζει· «Μακάριος», λέει, «είναι ο δούλος εκείνος»· δεν λέει όμως ποιος είναι αυτός. «Ποιος άραγε είναι», λέει, «αυτός που θα ορίσει ο κύριός του;» και, «Μακάριος εκείνος που θα τον βρει να πράττει με αυτόν τον τρόπο». Αυτά δε, δεν έχουν ειπωθεί μόνο για τα χρήματα, αλλά και για τον λόγο, και για τη δύναμη, και για τα χαρίσματα, και για κάθε διαχείριση που έχει εμπιστευθεί στον καθένα. Αυτή η παραβολή θα μπορούσε να αρμόζει και στους πολιτικούς άρχοντες. Διότι ο καθένας οφείλει να αξιοποιεί όσα διαθέτει προς το κοινό συμφέρον.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Κατηχητικὸς λόγος ὁ μέγας
ΚΑΤΗΧΗΣΙΣ ΝΘʹ. Ἐπὶ εὐδοκίᾳ καὶ ἐπικρατήσει, πρὸς τοὺς ἐν τοῖς Τριπυλιανοῖς ἀδελφούς. Ἀδελφὲ καὶ τέκνον Ἀθανάσιε, ἐπεὶ εὐδόκησεν ὁ θεὸς λαβεῖν ἡμᾶς λύσιν τῆς ἐπικρατήσεως ἡμῶν, καθ’ ὃ ἦμεν ὡρμημένοι, ἐξερχόμεθα εἰς τὸν Σακκουδίωνα. καὶ πρῶτον μὲν δεόμεθα τῶν εὐχῶν ὑμῶν εἰς τὸ διασωθῆναι ἡμᾶς ψυχῇ τε καὶ σώματι ἐν τῇ γῇ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ ἐπὶ πᾶσιν, οἷς πράσσομεν καὶ λέγομεν, εὑρεθῆναι ἡμᾶς κατ’ εὐαρέστησιν κυρίου ποιοῦντας. δεύτερον ὑπομνήσκομεν, ὅτι οὐκ ἀπαθῶς ἔχομεν περὶ ὑμῶν, οὔτε ἀμερίμνως, ἀλλ’ ἐν τῇ ταπεινῇ ἡμῶν ψυχῇ ἔχομεν ὑμᾶς ἀνατεθεωρημένους κατὰ πάντα καιρόν, καὶ μάλιστα κατὰ τὸν νῦν, διότι ἐν πολλῷ κόπῳ καὶ πόνῳ σωματικῷ διὰ τὸ ἐνιστάμενον θέρος ἐστέ. δυναμώσαι οὖν ὑμᾶς κύριος ὁ θεὸς τῇ εὐχῇ τοῦ πατρός μου καὶ πατρὸς ὑμῶν εἴς τε τὸν ἔσω καὶ τὸν ἔξω. ἄνθρωπον, πρὸς τὸ ἐνεγκεῖν ὑμᾶς γενναίως τά τε ἀοράτως καὶ ὁρατῶς ἐπισυμπίπτοντα ὑμῖν. εἰσὶ δὲ πολλά· τίς γὰρ συνήσει τὰς τοῦ διαβόλου πανουργίας, τὰς παγίδας καὶ τὰ σκάνδαλα; νῆφε οὖν γρηγόρως, τέκνον Ἀθανάσιε καὶ αὐτὸς τέκνον Ἐφραίμ, πρὸς τὸ καθηγεῖσθαι κατὰ λόγον, πρὸς τὸ κυβερνᾶν θεοπρεπῶς τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν· οὐ γάρ ἐστι μικρὸν τὸ ἔργον, οὐδὲ πολλῶν τὸ κατόρθωμα, ἀλλὰ καὶ λίαν τῶν σπανίων· “τίς γάρ ἐστι”, φησίν, “ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὁ πιστός, ὃν εὑρὼν ὁ κύριος αὐτοῦ καταστήσει ἐπὶ πάσης τῆς οἰκίας αὑτοῦ”;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κατήχηση ΝΘ'. Επί τη ευδοκία και κατά την απελευθέρωση, προς τους αδελφούς στα Τριπυλιανά. Αδελφέ και τέκνο Αθανάσιε, επειδή ευδόκησε ο Θεός να λάβουμε τη λύση του περιορισμού μας, όπως ήμασταν προετοιμασμένοι, αναχωρούμε για τον Σακκουδίωνα. Και πρώτον μεν δεόμαστε για τις προσευχές σας, ώστε να διασωθούμε κατά την ψυχή και το σώμα στην ξηρά και στη θάλασσα και σε όλα όσα πράττουμε και λέμε, να βρεθούμε να ενεργούμε σύμφωνα με την ευαρέσκεια του Κυρίου. Δεύτερον, σας υπενθυμίζουμε ότι δεν διακείμεθα απαθώς ούτε αμερίμνως για εσάς, αλλά στην ταπεινή μας ψυχή σας έχουμε διαρκώς στη σκέψη μας κάθε καιρό, και μάλιστα τώρα, διότι βρίσκεστε σε πολύ κόπο και σωματικό μόχθο εξαιτίας του παρόντος θέρους. Είθε λοιπόν να σας δυναμώσει ο Κύριος και Θεός, με την ευχή του πατέρα μου και πατέρα σας, και ως προς τον έσω και ως προς τον έξω άνθρωπο, ώστε να υπομείνετε γενναία αυτά που σας συμβαίνουν αοράτως και ορατώς. Και είναι πολλά αυτά. διότι ποιος θα μπορέσει να κατανοήσει τις πανουργίες του διαβόλου, τις παγίδες και τα σκάνδαλα; Να επαγρυπνείς λοιπόν με νήψη, τέκνο Αθανάσιε, και εσύ τέκνο Εφραίμ, ώστε να καθοδηγείτε συνετά και να κυβερνάτε θεοπρεπώς τους αδελφούς σας. Διότι το έργο δεν είναι μικρό, ούτε κατόρθωμα πολλών, αλλά λίαν σπάνιων ανθρώπων. «Διότι ποιος είναι», λέει, «εκείνος ο πιστός δούλος, τον οποίο, όταν τον βρει ο κύριός του, θα τον καταστήσει υπεύθυνο σε όλο τον οίκο του;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Ὅτι ἐπίσης τῷ διακονουμένῳ καὶ ὁ διακονῶν ὀφείλει ἐναγώνιος εἶναι ἐν τῇ διακονίᾳ· ὁ οἰκονόμος δὴ λέγω, ὁ παροικονόμος, ὁ κελλαρίτης, ὁ ὀψοποιός, ὁ τραπεζοποιός, καὶ εἴ τις ἄλλος ἐν διακονίᾳ, ὡς ἂν μὴ ὑποπέσῃ τῇ κατάρᾳ τοῦ εἰπόντος· «Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ ποιῶν τὰ ἔργα Κυρίου ἀμελῶς·» ἀλλ’ ἵνα μᾶλλον ἄξιος γένηται τῆς ἀποδοχῆς τοῦ Κυρίου εἰρηκότος· «Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ δοῦναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ; Μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος, ὃν ἐλθὼν ὁ κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι ἐπὶ πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.» Εἶδες πόσην καὶ ἡλίκην τιμὴν δίδωσι τῷ καλῶς διακονοῦντι; Οὐκοῦν καὶ τῷ κακῶς διακονοῦντι τὴν ἐναντίαν ἀποίσει ψῆφον· καὶ διὰ τοῦτο, παρακαλῶ ὑμᾶς, ἀδελφοὶ, ἕκαστος τὴν ἐμπιστευθεῖσαν αὐτῷ διακονίαν εὐσυνειδότως ἐχέτω, καὶ ἐν αὐτῇ δοξαζέτω τὸν Θεὸν καὶ κατακτάσθω τὴν οἰκείαν σωτηρίαν. Ὁ οἰκονόμος οἰκονομείτω τὰς σωματικὰς χρείας διδοὺς ἑκάστῳ τὸ προσῆκον, μὴ ἐν προσωποληψίᾳ μηδὲ κατὰ πρόσκλισιν ποιῶν τι, ἀλλὰ συμπαθῶς καὶ φιλαδέλφως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ότι, εξίσου με εκείνον που δέχεται τη διακονία, και εκείνος που διακονεί οφείλει να έχει ένθερμο ζήλο κατά τη διακονία του. Εννοώ δηλαδή τον οικονόμο, τον βοηθό του οικονόμου, τον κελλάρη, τον μάγειρα, τον τραπεζοποιό και οποιονδήποτε άλλον έχει αναλάβει διακονία, ώστε να μην υποπέσει στην κατάρα Εκείνου που είπε: «Κατηραμένος είναι όποιος κάνει τα έργα του Κυρίου με αμέλεια», αλλά για να γίνει περισσότερο άξιος της επιδοκιμασίας του Κυρίου, ο οποίος έχει πει: «Ποιος άραγε είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος, τον οποίο ο κύριός του κατέστησε υπεύθυνο στους υπηρέτες του, για να τους δίνει την τροφή στον κατάλληλο καιρό; Μακάριος είναι ο δούλος εκείνος, που όταν επιστρέψει ο κύριός του, θα τον βρει να ενεργεί κατ' αυτόν τον τρόπο. Αλήθεια σας λέω, ότι θα τον καταστήσει υπεύθυνο σε όλα τα υπάρχοντά του». Είδες πόση και πόσο μεγάλη τιμή δίνει σε εκείνον που διακονεί σωστά; Επομένως, σε εκείνον που διακονεί κακώς θα εκδώσει την αντίθετη απόφαση. Γι' αυτό, σας παρακαλώ, αδελφοί, ο καθένας ας ασκεί με ευσυνειδησία τη διακονία που του έχει εμπιστευθεί, και μέσα από αυτήν ας δοξάζει τον Θεό και ας κατακτά τη δική του σωτηρία. Ο οικονόμος ας διευθετεί τις σωματικές ανάγκες δίνοντας στον καθένα αυτό που του αρμόζει, χωρίς να πράττει τίποτα με προσωποληψία ή με μεροληψία, αλλά με συμπάθεια και φιλαδελφία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἀλλὰ κἂν δοῦλοί τινες ὦσι καὶ ἀλήθωσι, καὶ ἐν τούτοις οἱ μὲν παραλαμβάνονται, ὅσοι ἄξιοι· οἱ δὲ ἀφίενται, ὅσοι ἀνάξιοι· ὥστε μανθάνομεν καὶ ἐντεῦθεν, ὅτι καὶ δοῦλοι καὶ θήλειαι οὐκ ἐμποδίζονται πρὸς ἀρετήν. «Γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε ποίᾳ ὥρᾳ ὁ Κύριος ὑμῶν ἔρχεται. Ἐκεῖνο δὲ γινώσκετε, ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἐγρηγόρησεν ἄν, καὶ οὐκ ἂν εἴασε διορυγῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι, ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε, ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.» Ἀγρυπνεῖν ἐπιτάττει καὶ ἑτοιμάζεσθαι, ἤτοι ἔχειν τὰ τῆς ἀρετῆς ἔργα προτεθησαυρισμένα, ἵνα ἐπειδὰν ἔλθῃ ὁ Κύριος, ἀπαιτῶν τι ὧν θέλει, ἔχωμεν διδόναι. Ὅρα δὲ πῶς οὐκ εἶπεν, ὅτι Οὐκ οἶδα ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται, ἀλλ’, Οὐκ οἴδατε· κλέπτην δὲ τὴν συντέλειαν ὀνομάζει, καὶ τὸν ἑκάστου θάνατον· αἰνίττεται δὲ ἐντεῦθεν, ὅτι καὶ νυκτὸς ἔσται ἡ παρουσία αὐτοῦ. Ὥσπερ οὖν ὁ κλέπτης ἀφανῶς ἔρχεται, οὕτω καὶ ἡ ἐμὴ παρουσία, ὥστε μὴ ῥᾳθυμεῖτε, ἀλλὰ νήφετε. Εἰ γὰρ ᾔδειμεν τὴν τελευτὴν ἡμῶν πότε ἔσται, ἐκείνην ἂν μόνην τὴν ἡμέραν ἐσπουδάζομεν εὐαρεστεῖν τῷ Θεῷ· νῦν δὲ ἀγνοοῦντες, νήφομεν ἀεὶ πρὸς τὰ τῆς ἀρετῆς ἔργα. «Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος, ὃν κατέστησεν ὁ κύριος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ, τοῦ διδόναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ἐν καιρῷ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά και αν κάποιοι είναι δούλοι και αλέθουν, και σε αυτούς κάποιοι παραλαμβάνονται, όσοι είναι άξιοι, ενώ άλλοι αφήνονται, όσοι είναι ανάξιοι. Ώστε μαθαίνουμε και από αυτό, ότι και οι δούλοι και οι γυναίκες δεν εμποδίζονται προς την αρετή. «Γρηγορείτε λοιπόν, διότι δεν γνωρίζετε ποια ώρα έρχεται ο Κύριός σας. Εκείνο δε να γνωρίζετε, ότι αν ο οικοδεσπότης ήξερε σε ποια φυλακή της νύχτας έρχεται ο κλέφτης, θα αγρυπνούσε και δεν θα άφηνε να διαρρήξουν το σπίτι του. Γι' αυτό και εσείς να είστε έτοιμοι, διότι την ώρα που δεν το περιμένετε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου.» Προστάζει να αγρυπνούμε και να ετοιμαζόμαστε, δηλαδή να έχουμε τα έργα της αρετής θησαυρισμένα, ώστε όταν έλθει ο Κύριος και ζητήσει κάτι από όσα θέλει, να έχουμε να δώσουμε. Πρόσεξε δε πώς δεν είπε: Δεν γνωρίζω ποια ώρα έρχεται ο κλέφτης, αλλά: Δεν γνωρίζετε. Κλέφτη δε ονομάζει τη συντέλεια, και τον θάνατο του καθενός· υπονοεί δε από αυτό, ότι η παρουσία του θα γίνει και μέσα στη νύχτα. Όπως λοιπόν ο κλέφτης έρχεται αφανώς, έτσι και η δική μου παρουσία, ώστε να μην αμελείτε, αλλά να είστε νηφάλιοι. Διότι, αν γνωρίζαμε πότε θα έλθει το τέλος μας, μόνο εκείνη την ημέρα θα φροντίζαμε να είμαστε ευάρεστοι στον Θεό· τώρα όμως, επειδή το αγνοούμε, αγρυπνούμε πάντοτε για τα έργα της αρετής. «Ποιος άραγε είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος, τον οποίο κατέστησε ο κύριός του υπεύθυνο για την υπηρεσία του, ώστε να τους δίνει την τροφή στον κατάλληλο καιρό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Παρετέθη γάρ, ἵνα μὴ ἀγνοῶνται. Πλὴν ταῦτα διδάξας ἡμᾶς ὁ Κύριος περὶ τοῦ δεῖν προσεύχεσθαι, καὶ ὑποδείξας, ὅτι εἰ οὗτος ὁ ἄνομος, καὶ πάσης κακίας πεπληρωμένος ᾤκτειρε τῇ συνεχείᾳ τῆς δεήσεως, πόσῳ μᾶλλον ὁ Θεὸς ὁ πάσης δικαιοσύνης ἀρχηγὸς οὐ ποιήσειε τὴν ἐκδίκησιν ἐν τάχει, καίτοι μακροθυμῶν, καὶ φαινόμενος ἀνηκουστεῖν τῶν δεομένων αὐτοῦ νυκτὸς καὶ ἡμέρας; Ταῦτα οὖν διδάξας, καὶ δείξας ἡμῖν, ὅτι ἐν τῷ καιρῷ τῆς συντελείας τῇ προσευχῇ χρηστέον πρὸς τοὺς μέλλοντας τότε κινδύνους ἐπιγενήσεσθαι, ἐπιφέρει, ὅτι, Ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἆρα ἐλθὼν εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς; ἐν σχήματι ἐρωτήσεως τὸ σπάνιον τῶν τότε εὑρεθησομένων πιστῶν ὑποσημαίνων. Τοσοῦτον γὰρ κατακρατήσει τότε ὁ υἱὸς τῆς ἀνομίας, ὥστε πλανᾷν καὶ τοὺς ἐκλεκτούς, εἰ δυνατόν. Εἴωθε δὲ ἐπὶ τοῦ σπανίως εὑρισκομένου, τῷ ἐρωτηματικῷ τρόπῳ χρᾶσθαι, ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ· Τίς ἄρα ἐστὶν ὁ πιστὸς δοῦλος, καὶ φρόνιμος; Καὶ ἐνταῦθα οὖν τὸ αὐτὸ ὑποδηλῶν, καὶ ὅτι βραχεῖς, καὶ ὀλιγοστοὶ ἔσονται οἱ τὴν πρός τε τὸν Θεόν, καὶ πρὸς ἀλλήλους πίστιν φυλάττοντες, τῇ ἐρωτήσει ταύτῃ ἐχρήσατο. Εἰκότως δὲ τῇ περὶ τοῦ προσεύχεσθαι παραινέσει τὸν περὶ τῆς πίστεως λόγον ἐπισυνῆψεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι παρατέθηκαν, για να μην αγνοούνται. Όμως, αφού ο Κύριος μας δίδαξε αυτά σχετικά με την ανάγκη της προσευχής και μας υπέδειξε ότι, αν αυτός ο άνομος και γεμάτος από κάθε κακία κριτής σπλαχνίστηκε εξαιτίας της επίμονης δέησης, πόσο μάλλον ο Θεός, ο αρχηγός κάθε δικαιοσύνης, δεν θα αποδώσει δικαιοσύνη γρήγορα, αν και μακροθυμεί και φαίνεται να μην ακούει αυτούς που τον παρακαλούν νύχτα και μέρα; Αφού λοιπόν δίδαξε αυτά και μας έδειξε ότι στον καιρό της συντέλειας πρέπει να καταφεύγουμε στην προσευχή για τους κινδύνους που πρόκειται να επέλθουν τότε, προσθέτει: «Άραγε, όταν έλθει ο Υιός του ανθρώπου, θα βρει την πίστη πάνω στη γη;», υποδηλώνοντας υπό μορφή ερώτησης το πόσο σπάνιοι θα είναι οι πιστοί που θα βρεθούν τότε. Διότι τόσο πολύ θα επικρατήσει τότε ο υιός της ανομίας, ώστε να πλανήσει, αν είναι δυνατόν, ακόμη και τους εκλεκτούς. Συνηθίζει δε, για ό,τι βρίσκεται σπάνια, να χρησιμοποιεί τον ερωτηματικό τρόπο, όπως και στο: «Ποιος άραγε είναι ο πιστός και φρόνιμος δούλος;». Και εδώ, λοιπόν, υποδηλώνοντας το ίδιο πράγμα, και ότι θα είναι λίγοι και ελάχιστοι εκείνοι που θα διαφυλάξουν την πίστη προς τον Θεό και μεταξύ τους, χρησιμοποίησε αυτήν την ερώτηση. Εύλογα δε συνέδεσε τον λόγο περί της πίστεως με την προτροπή για προσευχή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες