Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 25:26

Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ, στα λίγα φάνηκες πιστός, σε πολλά θα σε εγκαταστήσω. Είσελθε στη χαρά του Κυρίου σου. Πλησιάζοντας δε και εκείνος που είχε λάβει τα δύο τάλαντα, είπε: Κύριε, δύο τάλαντα μου παρέδωσες, ορίστε, άλλα δύο τάλαντα κέρδισα με αυτά. Του είπε ο Κύριός του: Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ, στα λίγα φάνηκες πιστός, σε πολλά θα σε εγκαταστήσω. Είσελθε στη χαρά του Κυρίου σου. Πλησιάζοντας δε και εκείνος που είχε πάρει το ένα τάλαντο, είπε: Κύριε, γνώριζα ότι είσαι σκληρός άνθρωπος, που θερίζεις όπου δεν έσπειρες και μαζεύεις από εκεί όπου δεν σκόρπισες, και επειδή φοβήθηκα, πήγα και έκρυψα το τάλαντό σου μέσα στη γη. Ορίστε, έχεις το δικό σου. Αποκρινόμενος δε ο Κύριός του, του είπε:

«Πονηρέ και οκνηρέ δούλε, ήξερες ότι θερίζω όπου δεν έσπειρα, και συνάζω από εκεί όπου δεν σκόρπισα· έπρεπε λοιπόν να καταθέσεις τα χρήματά μου στους τραπεζίτες, και όταν θα ερχόμουν εγώ, θα έπαιρνα το δικό μου μαζί με τον τόκο. Πάρτε λοιπόν από αυτόν το τάλαντο και δώστε το σε εκείνον που έχει τα δέκα τάλαντα. Διότι σε καθέναν που έχει, θα του δοθεί και θα έχει περίσσευμα· ενώ από αυτόν που δεν έχει, θα του αφαιρεθεί και εκείνο που έχει. Και τον άχρηστο δούλο ρίξτε τον στο εξώτερο σκοτάδι· εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.» Εκείνοι, βέβαια, που εργάστηκαν με αυτά που τους δόθηκαν, επαινούνται από τον κύριο ομοίως και οι δύο. Ο καθένας τους ακούει: «Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ»· ως αγαθό εδώ εννοούμε οπωσδήποτε τον φιλάνθρωπο, τον γενναιόδωρο, ο οποίος απλώνει τη δική του αγαθότητα και στους πλησίον του· επειδή δε αποδείχθηκαν πιστοί στα λίγα, εγκαθίστανται υπεύθυνοι σε πολλά.