Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 26:10

Κεφάλαιο Αʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Και όποιος δώσει να πιει σε έναν από αυτούς τους μικρούς έστω και ένα ποτήρι κρύο νερό μόνο, στο όνομα του μαθητού, αληθινά σας λέγω, δεν θα χάσει τον μισθό του. ΛΟΥΚΑΣ. Σηκώνοντας δε το βλέμμα του, είδε τους πλουσίους που έριχναν τα δώρα τους στο γαζοφυλάκιο. Είδε και κάποια φτωχή χήρα να ρίχνει εκεί δύο λεπτά, και είπε: Αληθινά σας λέγω, ότι αυτή η φτωχή χήρα έριξε περισσότερα από όλους. Διότι όλοι αυτοί έριξαν στα δώρα του Θεού από το περίσσευμά τους· αυτή όμως, από το υστέρημά της, έριξε όλο το βιος που είχε. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Όταν δε ο Ιησούς βρέθηκε στη Βηθανία, στην οικία του Σίμωνος του λεπρού, τον πλησίασε μια γυναίκα έχοντας ένα αλάβαστρο με βαρύτιμο μύρο, και το έχυσε στο κεφάλι του καθώς παρακαθόταν στο δείπνο. Όταν το είδαν οι μαθητές του, αγανάκτησαν και έλεγαν: Προς τι αυτή η σπατάλη του μύρου; Διότι θα μπορούσε αυτό να πουληθεί για πολλά χρήματα και να δοθούν στους φτωχούς. Αντιλαμβανόμενος το ο Ιησούς, τους είπε: Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα;

Πρόσφερε μύρο και αγάπη, και έλαβε τη συγχώρηση των οφλημάτων της. Διότι ο Σωτήρας, όντας Θεός προγνώστης, φανέρωσε τον πόθο της ψυχής της, καθιστώντας φανερά τα οφλήματα που προηγουμένως είχε διαπράξει η θαυμαστή αυτή γυναίκα. Αλλά πρώτα διακήρυξε τα οφλήματα, και έπειτα επεσήμανε την αγάπη, λέγοντας στους μαθητές: Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Διότι καλό έργο έπραξε σε εμένα. Τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε. Διότι, χύνοντας αυτή το μύρο στο κεφάλι μου, το έκανε για τον ενταφιασμό μου. Αλήθεια σας λέω, όπου και αν κηρυχθεί το ευαγγέλιο αυτό σε όλο τον κόσμο, θα αναφερθεί και αυτό που έπραξε η ίδια, εις μνημόσυνόν της.

Αντιλαμβανόμενος το όμως ο Ιησούς, είπε: Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Διότι έκανε ένα καλό έργο σε εμένα. Τους φτωχούς άλλωστε τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε. Διότι αυτή, χύνοντας τούτο το μύρο πάνω στο σώμα μου, το έπραξε για τον ενταφιασμό μου.

Διότι, όπως ακριβώς ο Πατέρας του ανέχθηκε την κνίσα και τον καπνό, έτσι και αυτός δέχθηκε την πράξη της πόρνης, όπως ανέφερα προηγουμένως, αποδεχόμενος την προαίρεσή της. Διότι και ο Ιακώβ άλειψε με λάδι τη στήλη για τον Θεό, και στις θυσίες προσφερόταν λάδι, και οι ιερείς χρίονταν με μύρο. Όμως οι μαθητές, μη γνωρίζοντας τη διάθεσή της, την κατέκριναν άκαιρα, και με τα όσα της καταμαρτυρούσαν, αναδεικνύουν τη γενναιοδωρία της γυναίκας. Διότι, λέγοντας ότι «Μπορούσε να πουληθεί αντί τριακοσίων δηναρίων», έδειξαν πόσα ξόδεψε αυτή για το μύρο, και πόση μεγαλοψυχία επέδειξε. Γι' αυτό και τους επιτίμησε, λέγοντας: «Γιατί στενοχωρείτε τη γυναίκα;». Και προσθέτει έναν συλλογισμό, θέλοντας να τους υπενθυμίσει πάλι το Πάθος: «Διότι», λέει, «αυτό το έκανε για τον ενταφιασμό μου». Προσθέτει και δεύτερο συλλογισμό: «Διότι τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε»· καθώς και το: «Όπου κι αν κηρυχθεί το Ευαγγέλιο, θα ειπωθεί και αυτό που έκανε αυτή». Βλέπεις πώς πάλι προαναγγέλλει την έξοδο προς τα έθνη, και με αυτό τους παρηγορεί για τον θάνατό του, εφόσον μετά τον Σταυρό θα αναλάμψει τόση δύναμη, ώστε το κήρυγμα να διαχυθεί σε ολόκληρη τη γη; Ποιος, λοιπόν, είναι τόσο άθλιος, ώστε να εναντιωθεί σε μια τέτοια αλήθεια; Διότι ιδού, αυτό που είπε, πραγματοποιήθηκε· και σε όποιο μέρος της οικουμένης κι αν πας, θα δεις να διαλαλείται και αυτή η γυναίκα.

βʹ. Ποιος, λοιπόν, το έκανε να αντηχήσει και να διαδοθεί; Η δύναμη Εκείνου που λέγει αυτά. Και ενώ τα ανδραγαθήματα αμέτρητων βασιλέων και στρατηγών, των οποίων σώζονται ακόμη και τα μνημεία, έχουν παραδοθεί στη σιωπή· και εκείνοι που ανοικοδόμησαν πόλεις, και τις περιέβαλαν με τείχη, και νίκησαν σε πολέμους, και έστησαν τρόπαια, και υποδούλωσαν πολλά έθνη, δεν είναι γνωστοί ούτε καν εξ ακοής, ούτε με το όνομά τους, παρόλο που έστησαν ανδριάντες και θέσπισαν νόμους· το ότι όμως μια πόρνη γυναίκα έχυσε λάδι στο σπίτι κάποιου λεπρού, παρουσία δέκα ανδρών, αυτό το διαλαλούν όλοι σε ολόκληρη την οικουμένη, και ενώ παρήλθε τόσο πολύς χρόνος, η μνήμη αυτού του γεγονότος δεν μαράθηκε. Αλλά και οι Πέρσες, και οι Ινδοί, και οι Σκύθες, και οι Θράκες, και οι Σαυρομάτες, και το γένος των Μαυριτανών, και αυτοί που κατοικούν στα Βρετανικά νησιά, διαδίδουν παντού αυτό που έγινε κρυφά στην Ιουδαία, μέσα σε ένα σπίτι, από μια γυναίκα που είχε πορνεύσει. Μεγάλη είναι η φιλανθρωπία του Δεσπότου. Ανέχεται μια πόρνη, την ανέχεται να του φιλά τα πόδια, και να τα βρέχει με λάδι, και να τα σκουπίζει με τα μαλλιά της, και την αποδέχεται, και επιτιμά εκείνους που την κατηγορούν. Διότι δεν έπρεπε για τόση μεγάλη προθυμία να οδηγηθεί σε απόγνωση η γυναίκα. Εσύ όμως πρόσεξέ μου και εκείνο: πόσο είχαν πλέον εξυψωθεί και πόσο πρόθυμοι ήταν για ελεημοσύνη. Και γιατί δεν είπε απλώς: «Καλό έργο έκανε», αλλά προηγουμένως είπε: «Γιατί προκαλείτε κόπους στη γυναίκα;»; Για να μάθουν να μην απαιτούν ευθύς εξαρχής τα υψηλότερα από τους πιο αδύναμους.

β'. Εμπρός, λοιπόν, ας δούμε ποιο ήταν το ήθος του Χριστού και ποιος ο τρόπος του. Διότι δεν προείπε και δεν προανήγγειλε μόνο αυτό, αλλά και πολλά άλλα από εκείνα που επρόκειτο να συμβούν έπειτα από μακρύ χρόνο προανήγγειλε τότε. Ας φέρουμε, λοιπόν, εκείνες τις προρρήσεις στο μέσο, και αν δεις ότι σε αυτές ψεύδεται, μην αποδεχθείς ούτε τούτην και μην τη θεωρήσεις αξιόπιστη· αν όμως δεις ότι σε όλα λέει την αλήθεια, και ότι η πρόρρηση αυτή έχει εκπληρωθεί, και ότι ο απέραντος χρόνος μαρτυρεί για την αλήθεια των όσων έχει προείπει, μη δείχνεις περαιτέρω αναίδεια και μη φιλονικείς για πράγματα πιο φανερά και από τον ήλιο. Ας δούμε, λοιπόν, τι άλλο προείπε. Τον πλησίασε μία γυναίκα, η οποία κρατούσε ένα αλάβαστρο με πολύτιμο μύρο, και έχυσε το έλαιο. Οι μαθητές αποδοκίμασαν το γεγονός, λέγοντας: Γιατί δεν πουλήθηκε αυτό αντί τριακοσίων δηναρίων, και να δοθούν στους φτωχούς; Ελέγχοντάς τους, λοιπόν, λέει περίπου τα εξής: Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Διότι έκανε ένα καλό έργο.

Και όμως, πόσοι βασιλιάδες έπραξαν πολλά και μεγάλα αγαθά στις πόλεις, και πέτυχαν νίκες σε πολέμους, και έστησαν πολλά τρόπαια, και διέσωσαν έθνη, και ανοικοδόμησαν πόλεις, και απέκτησαν αμέτρητα έσοδα· αλλά παρόλα αυτά, έχουν παραδοθεί στη σιωπή μαζί με τα δικά τους κατορθώματα. Και πολλές βασίλισσες και σπουδαίες γυναίκες, αν και ευεργέτησαν με αμέτρητους τρόπους τους υπηκόους τους, ούτε καν ονομαστικά δεν είναι γνωστές σε κανέναν. Αυτή όμως η ασήμαντη γυναίκα, που απλώς άδειασε λίγο έλαιο, δοξάζεται παντού στην οικουμένη, και τόσο μεγάλο πλήθος χρόνου δεν έσβησε τη μνήμη της, ούτε πρόκειται να τη σβήσει ποτέ· αν και ούτε το έργο της ήταν περιφανές· διότι τι σπουδαίο ήταν το να χύσει το έλαιο; Ούτε το πρόσωπό της ήταν επίσημο· διότι ήταν μια γυναίκα περιφρονημένη· ούτε οι μάρτυρες ήταν πολλοί· διότι το έπραξε ανάμεσα στους μαθητές· ούτε ο τόπος ήταν περίοπτος· διότι δεν εμφανίστηκε σε κάποιο θέατρο για να το πράξει αυτό, αλλά σε μια οικία, παρουσία μόνο δέκα ανθρώπων. Αλλά παρόλα αυτά, ούτε η ασημαντότητα του προσώπου, ούτε ο μικρός αριθμός των μαρτύρων, ούτε το αφανές του τόπου, ούτε τίποτε άλλο δεν μπόρεσε να εξαφανίσει τη μνήμη της· απεναντίας, η γυναίκα αυτή είναι τώρα πιο λαμπρή από όλες τις βασίλισσες και όλους τους βασιλιάδες, και κανένας χρόνος δεν παρέδωσε στη λήθη αυτό που συνέβη. Από πού προήλθε αυτό; Πες μου· ποιος το κατόρθωσε αυτό; Δεν ήταν ο Θεός, που δέχθηκε τότε την περιποίησή της, ο οποίος διέσπειρε παντού αυτή τη φήμη; Είναι λοιπόν αυτά τα πράγματα έργο ανθρώπινης δύναμης, πες μου, το να προαναγγέλλει κανείς τέτοια γεγονότα; Και ποιος λογικός άνθρωπος θα το έλεγε αυτό;

Ματθ. 26, 6-13 Αποδεικνύεται ότι η γυναίκα προσέρχεται στον Χριστό με πολλή και ανείπωτη πίστη, τόσο από το γεγονός ότι τον πλησίασε με απόλυτη ευλάβεια, όσο και από το ότι του προσέφερε το μύρο, από το ότι προσήλθε για τις αμαρτίες της και από το ότι ήλπιζε να λάβει την άφεση, θεωρώντας τον όχι ως απλό άνθρωπο, αλλά ως πολύ ανώτερο από την ανθρώπινη φύση.

Μτ 26, 6-13 Και επειδή ο καρδιογνώστης Θεός μας γνώριζε τη διάθεσή της, ανέχεται να περιχυθεί η κεφαλή Του με το μύρο που προσφέρθηκε και αποδέχεται την πράξη της γυναίκας, η οποία προήλθε από μια τέτοια διάθεση· διότι «καλό έργο», λέει, «έκανε»· διότι το έπραξε με καλή και θαυμαστή πρόθεση, έχοντας ως παραδείγματα τη «στήλη» την οποία άλειψε ο Ιακώβ για τον Θεό, καθώς και τα έλαια που προσφέρονταν στις θυσίες προς τον Θεό. Όμως, ο μεν Δεσπότης, ως παντογνώστης, αποδέχθηκε με αυτόν τον τρόπο την πράξη της γυναίκας. Οι μαθητές, από την άλλη, επειδή ως άνθρωποι έβλεπαν μόνο το φαινόμενο, δηλαδή την κένωση του μύρου, κατέκριναν αυτό που γινόταν, και μάλιστα όχι απλώς, αλλά λέγοντας ότι θα έπρεπε να πωληθεί και να δοθεί για την ευεργεσία των φτωχών· διότι αυτό είχαν διδαχθεί από τον Διδάσκαλο, ότι δηλαδή η ελεημοσύνη προς τους ενδεείς είναι κάτι που επιθυμεί διακαώς ο Θεός· διότι, λέει, «έλεος θέλω και όχι θυσία», και είχαν πρόσφατα ακούσει ότι για όσους ελεούν έχει ετοιμαστεί ως κληρονομιά η ουράνια βασιλεία, καθώς και μύρια άλλα.

Όταν το αντιλήφθηκε ο Ιησούς, τους είπε: «Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Διότι έκανε ένα καλό έργο σε εμένα. Επειδή τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε». Οι μαθητές, επειδή είχαν ακούσει πολλά για την ελεημοσύνη και μιλούσαν πολύ για αυτήν, κατέκριναν τη γυναίκα, θεωρώντας ότι ο Θεός επιζητά περισσότερο το έλεος παρά την τιμή προς τον ίδιο. Εκείνος όμως επιπλήττει τους μαθητές, διότι κατέκριναν παράκαιρα τη γυναίκα. Διότι δεν πρέπει να απαιτούμε υψηλά κατορθώματα από εκείνους που μόλις τώρα προσέρχονται, και μάλιστα από μια αδύναμη γυναίκα, αλλά να αποδεχόμαστε έστω τη μέτρια πίστη τους.