Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 26:11

Πρόσφερε μύρο και αγάπη, και έλαβε τη συγχώρηση των οφλημάτων της. Διότι ο Σωτήρας, όντας Θεός προγνώστης, φανέρωσε τον πόθο της ψυχής της, καθιστώντας φανερά τα οφλήματα που προηγουμένως είχε διαπράξει η θαυμαστή αυτή γυναίκα. Αλλά πρώτα διακήρυξε τα οφλήματα, και έπειτα επεσήμανε την αγάπη, λέγοντας στους μαθητές: Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Διότι καλό έργο έπραξε σε εμένα. Τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε. Διότι, χύνοντας αυτή το μύρο στο κεφάλι μου, το έκανε για τον ενταφιασμό μου. Αλήθεια σας λέω, όπου και αν κηρυχθεί το ευαγγέλιο αυτό σε όλο τον κόσμο, θα αναφερθεί και αυτό που έπραξε η ίδια, εις μνημόσυνόν της.

Αντιλαμβανόμενος το όμως ο Ιησούς, είπε: Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Διότι έκανε ένα καλό έργο σε εμένα. Τους φτωχούς άλλωστε τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε. Διότι αυτή, χύνοντας τούτο το μύρο πάνω στο σώμα μου, το έπραξε για τον ενταφιασμό μου.

Διότι, όπως ακριβώς ο Πατέρας του ανέχθηκε την κνίσα και τον καπνό, έτσι και αυτός δέχθηκε την πράξη της πόρνης, όπως ανέφερα προηγουμένως, αποδεχόμενος την προαίρεσή της. Διότι και ο Ιακώβ άλειψε με λάδι τη στήλη για τον Θεό, και στις θυσίες προσφερόταν λάδι, και οι ιερείς χρίονταν με μύρο. Όμως οι μαθητές, μη γνωρίζοντας τη διάθεσή της, την κατέκριναν άκαιρα, και με τα όσα της καταμαρτυρούσαν, αναδεικνύουν τη γενναιοδωρία της γυναίκας. Διότι, λέγοντας ότι «Μπορούσε να πουληθεί αντί τριακοσίων δηναρίων», έδειξαν πόσα ξόδεψε αυτή για το μύρο, και πόση μεγαλοψυχία επέδειξε. Γι' αυτό και τους επιτίμησε, λέγοντας: «Γιατί στενοχωρείτε τη γυναίκα;». Και προσθέτει έναν συλλογισμό, θέλοντας να τους υπενθυμίσει πάλι το Πάθος: «Διότι», λέει, «αυτό το έκανε για τον ενταφιασμό μου». Προσθέτει και δεύτερο συλλογισμό: «Διότι τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε»· καθώς και το: «Όπου κι αν κηρυχθεί το Ευαγγέλιο, θα ειπωθεί και αυτό που έκανε αυτή». Βλέπεις πώς πάλι προαναγγέλλει την έξοδο προς τα έθνη, και με αυτό τους παρηγορεί για τον θάνατό του, εφόσον μετά τον Σταυρό θα αναλάμψει τόση δύναμη, ώστε το κήρυγμα να διαχυθεί σε ολόκληρη τη γη; Ποιος, λοιπόν, είναι τόσο άθλιος, ώστε να εναντιωθεί σε μια τέτοια αλήθεια; Διότι ιδού, αυτό που είπε, πραγματοποιήθηκε· και σε όποιο μέρος της οικουμένης κι αν πας, θα δεις να διαλαλείται και αυτή η γυναίκα.

Και όμως, πόσοι βασιλιάδες έπραξαν πολλά και μεγάλα αγαθά στις πόλεις, και πέτυχαν νίκες σε πολέμους, και έστησαν πολλά τρόπαια, και διέσωσαν έθνη, και ανοικοδόμησαν πόλεις, και απέκτησαν αμέτρητα έσοδα· αλλά παρόλα αυτά, έχουν παραδοθεί στη σιωπή μαζί με τα δικά τους κατορθώματα. Και πολλές βασίλισσες και σπουδαίες γυναίκες, αν και ευεργέτησαν με αμέτρητους τρόπους τους υπηκόους τους, ούτε καν ονομαστικά δεν είναι γνωστές σε κανέναν. Αυτή όμως η ασήμαντη γυναίκα, που απλώς άδειασε λίγο έλαιο, δοξάζεται παντού στην οικουμένη, και τόσο μεγάλο πλήθος χρόνου δεν έσβησε τη μνήμη της, ούτε πρόκειται να τη σβήσει ποτέ· αν και ούτε το έργο της ήταν περιφανές· διότι τι σπουδαίο ήταν το να χύσει το έλαιο; Ούτε το πρόσωπό της ήταν επίσημο· διότι ήταν μια γυναίκα περιφρονημένη· ούτε οι μάρτυρες ήταν πολλοί· διότι το έπραξε ανάμεσα στους μαθητές· ούτε ο τόπος ήταν περίοπτος· διότι δεν εμφανίστηκε σε κάποιο θέατρο για να το πράξει αυτό, αλλά σε μια οικία, παρουσία μόνο δέκα ανθρώπων. Αλλά παρόλα αυτά, ούτε η ασημαντότητα του προσώπου, ούτε ο μικρός αριθμός των μαρτύρων, ούτε το αφανές του τόπου, ούτε τίποτε άλλο δεν μπόρεσε να εξαφανίσει τη μνήμη της· απεναντίας, η γυναίκα αυτή είναι τώρα πιο λαμπρή από όλες τις βασίλισσες και όλους τους βασιλιάδες, και κανένας χρόνος δεν παρέδωσε στη λήθη αυτό που συνέβη. Από πού προήλθε αυτό; Πες μου· ποιος το κατόρθωσε αυτό; Δεν ήταν ο Θεός, που δέχθηκε τότε την περιποίησή της, ο οποίος διέσπειρε παντού αυτή τη φήμη; Είναι λοιπόν αυτά τα πράγματα έργο ανθρώπινης δύναμης, πες μου, το να προαναγγέλλει κανείς τέτοια γεγονότα; Και ποιος λογικός άνθρωπος θα το έλεγε αυτό;

Ματθ. 26, 6-13 Αποδεικνύεται ότι η γυναίκα προσέρχεται στον Χριστό με πολλή και ανείπωτη πίστη, τόσο από το γεγονός ότι τον πλησίασε με απόλυτη ευλάβεια, όσο και από το ότι του προσέφερε το μύρο, από το ότι προσήλθε για τις αμαρτίες της και από το ότι ήλπιζε να λάβει την άφεση, θεωρώντας τον όχι ως απλό άνθρωπο, αλλά ως πολύ ανώτερο από την ανθρώπινη φύση.

Μτ 26, 6-13 Και επειδή ο καρδιογνώστης Θεός μας γνώριζε τη διάθεσή της, ανέχεται να περιχυθεί η κεφαλή Του με το μύρο που προσφέρθηκε και αποδέχεται την πράξη της γυναίκας, η οποία προήλθε από μια τέτοια διάθεση· διότι «καλό έργο», λέει, «έκανε»· διότι το έπραξε με καλή και θαυμαστή πρόθεση, έχοντας ως παραδείγματα τη «στήλη» την οποία άλειψε ο Ιακώβ για τον Θεό, καθώς και τα έλαια που προσφέρονταν στις θυσίες προς τον Θεό. Όμως, ο μεν Δεσπότης, ως παντογνώστης, αποδέχθηκε με αυτόν τον τρόπο την πράξη της γυναίκας. Οι μαθητές, από την άλλη, επειδή ως άνθρωποι έβλεπαν μόνο το φαινόμενο, δηλαδή την κένωση του μύρου, κατέκριναν αυτό που γινόταν, και μάλιστα όχι απλώς, αλλά λέγοντας ότι θα έπρεπε να πωληθεί και να δοθεί για την ευεργεσία των φτωχών· διότι αυτό είχαν διδαχθεί από τον Διδάσκαλο, ότι δηλαδή η ελεημοσύνη προς τους ενδεείς είναι κάτι που επιθυμεί διακαώς ο Θεός· διότι, λέει, «έλεος θέλω και όχι θυσία», και είχαν πρόσφατα ακούσει ότι για όσους ελεούν έχει ετοιμαστεί ως κληρονομιά η ουράνια βασιλεία, καθώς και μύρια άλλα.

Όταν το αντιλήφθηκε ο Ιησούς, τους είπε: «Γιατί ενοχλείτε τη γυναίκα; Διότι έκανε ένα καλό έργο σε εμένα. Επειδή τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε». Οι μαθητές, επειδή είχαν ακούσει πολλά για την ελεημοσύνη και μιλούσαν πολύ για αυτήν, κατέκριναν τη γυναίκα, θεωρώντας ότι ο Θεός επιζητά περισσότερο το έλεος παρά την τιμή προς τον ίδιο. Εκείνος όμως επιπλήττει τους μαθητές, διότι κατέκριναν παράκαιρα τη γυναίκα. Διότι δεν πρέπει να απαιτούμε υψηλά κατορθώματα από εκείνους που μόλις τώρα προσέρχονται, και μάλιστα από μια αδύναμη γυναίκα, αλλά να αποδεχόμαστε έστω τη μέτρια πίστη τους.

Διότι, όταν κάποιος προσφέρει δώρο στον Θεό, μην τον αποτρέπεις, ούτε να κατακόπτεις την προθυμία του, αποπέμποντάς τον για να το μοιράσει στους φτωχούς, αλλά άφησέ τον να ολοκληρώσει την προσφορά του. Εάν, βεβαίως, κάποιος που το σκέφτεται σε χρησιμοποιήσει ως σύμβουλο για το εάν πρέπει να το δώσει στους φτωχούς ή να το προσφέρει στον Θεό, συμβούλευσέ τον να το δώσει στους φτωχούς· αφού, όμως, το έχει ήδη προσφέρει, είναι περιττό να τον αποτρέψεις· διότι πρέπει η τιμή προς τον Θεό να προκρίνεται απολύτως όλων, ακόμη και της ίδιας της ελεημοσύνης. Και να μη νομίσεις, επειδή ο Χριστός από φιλανθρωπία αναδέχεται στο πρόσωπό Του το έλεος, ότι πρέπει να καταφρονείς τον Θεό και να ασκείς μόνο την ελεημοσύνη· επειδή, αν ήταν έτσι, θα έπρεπε λοιπόν και να ιεροσυλούμε και με τα κλοπιμαία να κάνουμε ελεημοσύνη. Αλλά δεν ισχύει αυτό· για να καταλάβεις ότι δεν είναι το ίδιο το να ελεείς τους φτωχούς με το να τιμάς και να υπηρετείς τον ίδιο τον Χριστό, άκου: «Διότι τους φτωχούς», λέει, «τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δεν με έχετε πάντοτε». Βλέπεις, λοιπόν, πώς άλλο είναι το να υπηρετείς τον Χριστό, και άλλο το να ελεείς τους φτωχούς, έστω κι αν από φιλανθρωπία ο Χριστός αναδέχεται στο πρόσωπό Του αυτά που γίνονται για τους πένητες. «Διότι αυτή, χύνοντας αυτό το μύρο στο σώμα μου, το έκανε για τον ενταφιασμό μου. Αλήθεια σας λέω, όπου κι αν κηρυχθεί αυτό το Ευαγγέλιο σε όλο τον κόσμο, θα αναφερθεί και αυτό που έκανε αυτή, εις ανάμνησίν της».