Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 26:4

Διότι οι ψευδείς κύριοι του πώλου, αφού άκουσαν ότι ο πραγματικός και αληθινός Κύριός του έχει ανάγκη από αυτόν, δεν απάντησαν δεύτερη φορά. Αντιθέτως, έστρεψαν τα νώτα, χωρίς να αποκριθούν πλέον σε όσα ειπώθηκαν, και έσπευσαν αμέσως προς τον άρχοντά τους, τον διάβολο, για να του αναγγείλουν τα συμβάντα. Και βλέπεις εκεί να γίνεται θόρυβος και σκέψη και συμβούλιο εναντίον του Κυρίου. Διότι συγκεντρώνεται εκεί όλη η αντίπαλη δύναμη και δημιουργείται εκκλησία πονηρευομένων, ώστε να εκπληρωθεί ο λόγος που ειπώθηκε μέσω του προφήτη, ο οποίος λέει: «Παρέστησαν οι βασιλείς της γης και οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν μαζί εναντίον του Κυρίου και εναντίον του Χριστού του». Διότι λένε προς τον διάβολο οι αλιτήριοι δαίμονες: Τι να κάνουμε; Ο πώλος έχει λυθεί. Διότι απήλθε προς τον δικό του Κύριο· δεν είναι πλέον υποχείριός σου, δεν τον εξουσιάζεις πια. Διαλογιζόταν λοιπόν ο δείλαιος διάβολος τι να κάνει στον Ιησού. Τότε συγκεντρώνονται οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς στην αυλή του λεγόμενου Καϊάφα και συνωμότησαν εναντίον του Ιησού, με σκοπό να τον εξοντώσουν. Αγνοούσαν βέβαια οι άθλιοι ότι ο θάνατός Του χαρίζει σε εμάς την αθανασία και ότι η δική Του κατάβαση προξένησε σε εμάς την άνοδο.

Γʹ. Εσύ όμως παρατήρησε πώς αυτό που τους προκαλούσε τη μεγαλύτερη λύπη το μεθόδευσε με καινοφανή τρόπο και το επισκίασε με όλα όσα προηγήθηκαν. Διότι δεν είπε: «Γνωρίζετε ότι μετά από δύο ημέρες παραδίδομαι»· αλλά τι; «Γνωρίζετε ότι μετά από δύο ημέρες γίνεται το Πάσχα»· και τότε πρόσθεσε ότι παραδίδεται για να σταυρωθεί, αποδεικνύοντας ότι αυτό που συμβαίνει είναι μυστήριο, καθώς και εορτή και πανήγυρη που τελείται για τη σωτηρία της οικουμένης, και ότι τα έπασχε όλα έχοντάς τα προγνωρίσει. Γι' αυτό ακριβώς, επειδή τούτο αρκούσε για την παρηγοριά τους, δεν τους είπε τίποτε τώρα περί αναστάσεως· διότι ήταν περιττό, εφόσον είχε μιλήσει τόσο πολύ γι' αυτήν, να αναφερθεί και πάλι. Εξάλλου, όπως είπα, δείχνει ότι και το ίδιο το πάθος αποτελεί απαλλαγή από μύρια κακά, υπενθυμίζοντάς τους, μέσω του Πάσχα, τις παλαιές ευεργεσίες που έγιναν στην Αίγυπτο. Τότε συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι του λαού στην αυλή του αρχιερέα, του λεγόμενου Καϊάφα, και συσκέφθηκαν με σκοπό να συλλάβουν τον Ιησού με δόλο και να τον θανατώσουν. Έλεγαν μάλιστα: «Όχι κατά τη διάρκεια της εορτής, για να μη γίνει ταραχή ανάμεσα στον λαό».

Κεφάλαιο ΚΣΤ'. Περί εκείνης που άλειψε τον Κύριο με μύρο. Περί του Πάσχα. Περί του Μυστικού Δείπνου. Περί της παραδόσεως του Χριστού. Περί της αρνήσεως του Πέτρου. «Και συνέβη, όταν ο Ιησούς ολοκλήρωσε όλους αυτούς τους λόγους, είπε στους μαθητές του: Γνωρίζετε ότι μετά από δύο ημέρες γίνεται το Πάσχα. Και ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται για να σταυρωθεί». Επειδή αναφέρθηκε στη βασιλεία και στην ανταπόδοση, με κατάλληλη ευκαιρία λοιπόν ομιλεί και περί του δικού του πάθους, σχεδόν λέγοντας αυτό, ότι και εκείνοι που με σταύρωσαν θα καταστούν άξιοι του πυρός. «Τότε συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς και οι Γραμματείς και οι πρεσβύτεροι του λαού στην αυλή του αρχιερέα που ονομαζόταν Καϊάφας, και συσκέφθηκαν για να συλλάβουν τον Ιησού με δόλο και να τον σκοτώσουν· έλεγαν δε: Όχι κατά τη διάρκεια της εορτής, για να μην προκληθεί αναταραχή στον λαό». Ενώ ο νόμος πρόσταζε να υπάρχει ένας αρχιερέας ισόβια, αυτοί διόριζαν πολλούς παρανόμως, εναλλάσσοντάς τους κάθε χρόνο· γι' αυτό και προσέρχονται στον αρχιερέα εκείνου του έτους για να συσκεφθούν περί φόνου, από τον οποίο, αντιθέτως, θα έπρεπε να τιμωρούνται οι φονιάδες· και ονομάζει «αρχιερείς» εκείνους που είχαν ήδη συμπληρώσει την ετήσια υπηρεσία τους. Ενώ λοιπόν επρόκειτο να διαπράξουν ανόσιο φόνο, δεν φοβούνται τον Θεό, αλλά το πλήθος.