Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 26:5

Αρμόζει δε να παρατηρήσουμε πώς επιδίωξε και αυτός να εξομοιωθεί με τους γραμματείς και τους αρχιερείς που κυριεύθηκαν από μανία εναντίον του Χριστού. Διότι εκείνοι έλεγαν να μη γίνει η σύλληψή του κατά τη διάρκεια της εορτής, για να μην προκληθεί αναταραχή στον λαό, σκοπεύοντας οπωσδήποτε να τον οδηγήσουν στον σταυρό μετά την εορτή.

Γʹ. Εσύ όμως παρατήρησε πώς αυτό που τους προκαλούσε τη μεγαλύτερη λύπη το μεθόδευσε με καινοφανή τρόπο και το επισκίασε με όλα όσα προηγήθηκαν. Διότι δεν είπε: «Γνωρίζετε ότι μετά από δύο ημέρες παραδίδομαι»· αλλά τι; «Γνωρίζετε ότι μετά από δύο ημέρες γίνεται το Πάσχα»· και τότε πρόσθεσε ότι παραδίδεται για να σταυρωθεί, αποδεικνύοντας ότι αυτό που συμβαίνει είναι μυστήριο, καθώς και εορτή και πανήγυρη που τελείται για τη σωτηρία της οικουμένης, και ότι τα έπασχε όλα έχοντάς τα προγνωρίσει. Γι' αυτό ακριβώς, επειδή τούτο αρκούσε για την παρηγοριά τους, δεν τους είπε τίποτε τώρα περί αναστάσεως· διότι ήταν περιττό, εφόσον είχε μιλήσει τόσο πολύ γι' αυτήν, να αναφερθεί και πάλι. Εξάλλου, όπως είπα, δείχνει ότι και το ίδιο το πάθος αποτελεί απαλλαγή από μύρια κακά, υπενθυμίζοντάς τους, μέσω του Πάσχα, τις παλαιές ευεργεσίες που έγιναν στην Αίγυπτο. Τότε συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι του λαού στην αυλή του αρχιερέα, του λεγόμενου Καϊάφα, και συσκέφθηκαν με σκοπό να συλλάβουν τον Ιησού με δόλο και να τον θανατώσουν. Έλεγαν μάλιστα: «Όχι κατά τη διάρκεια της εορτής, για να μη γίνει ταραχή ανάμεσα στον λαό».

Αργότερα έγιναν ετήσιοι. Και αυτό το φανέρωσε ο ευαγγελιστής, όταν ομιλούσε για τον Ζαχαρία, λέγοντας ότι ανήκε στην εφημερία του Αβιά. Αυτούς, λοιπόν, ονομάζει εδώ αρχιερείς, εκείνους δηλαδή που προέρχονταν από αρχιερείς. Τι ακριβώς αποφάσισαν; Να τον συλλάβουν κρυφά ή να τον θανατώσουν; Και τα δύο· διότι φοβούνταν τον λαό. Γι' αυτό και ανέμεναν να παρέλθει η εορτή· έλεγαν άλλωστε: «Όχι κατά τη διάρκεια της εορτής». Ο μεν διάβολος δεν ήθελε να γίνει το Πάσχα, για να μην καταστήσει φανερό το Πάθος· εκείνοι δε, για να μη δημιουργηθεί αναταραχή. Παρατήρησε, λοιπόν, ότι δεν φοβούνται τα του Θεού, ούτε μήπως τους προκύψει μεγαλύτερο μίασμα εξαιτίας της ιερής περιόδου, αλλά παντού υπολογίζουν τα ανθρώπινα. Παρ' όλα αυτά όμως, επειδή έβραζαν από θυμό, άλλαξαν πάλι απόφαση.

Κεφάλαιο ΚΣΤ'. Περί εκείνης που άλειψε τον Κύριο με μύρο. Περί του Πάσχα. Περί του Μυστικού Δείπνου. Περί της παραδόσεως του Χριστού. Περί της αρνήσεως του Πέτρου. «Και συνέβη, όταν ο Ιησούς ολοκλήρωσε όλους αυτούς τους λόγους, είπε στους μαθητές του: Γνωρίζετε ότι μετά από δύο ημέρες γίνεται το Πάσχα. Και ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται για να σταυρωθεί». Επειδή αναφέρθηκε στη βασιλεία και στην ανταπόδοση, με κατάλληλη ευκαιρία λοιπόν ομιλεί και περί του δικού του πάθους, σχεδόν λέγοντας αυτό, ότι και εκείνοι που με σταύρωσαν θα καταστούν άξιοι του πυρός. «Τότε συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς και οι Γραμματείς και οι πρεσβύτεροι του λαού στην αυλή του αρχιερέα που ονομαζόταν Καϊάφας, και συσκέφθηκαν για να συλλάβουν τον Ιησού με δόλο και να τον σκοτώσουν· έλεγαν δε: Όχι κατά τη διάρκεια της εορτής, για να μην προκληθεί αναταραχή στον λαό». Ενώ ο νόμος πρόσταζε να υπάρχει ένας αρχιερέας ισόβια, αυτοί διόριζαν πολλούς παρανόμως, εναλλάσσοντάς τους κάθε χρόνο· γι' αυτό και προσέρχονται στον αρχιερέα εκείνου του έτους για να συσκεφθούν περί φόνου, από τον οποίο, αντιθέτως, θα έπρεπε να τιμωρούνται οι φονιάδες· και ονομάζει «αρχιερείς» εκείνους που είχαν ήδη συμπληρώσει την ετήσια υπηρεσία τους. Ενώ λοιπόν επρόκειτο να διαπράξουν ανόσιο φόνο, δεν φοβούνται τον Θεό, αλλά το πλήθος.