Πλὴν ἔρχεται ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν· τουτέστιν, οὐχ ἁλώσομαι πεπλημμεληκὼς, ἀλλ᾽ οὐδὲ πρόφασις ἔσται τοῖς Ἰουδαίοις τῆς εἰς ἐμὲ παροινίας εὔλογος· οὐδὲν ἐν ἐμοὶ τῶν ἰδίων ὁ διάβολος ἔχει· ἴδια γὰρ ὥσπερ ἐκείνου τὰ φαῦλα, καὶ τῆς ἁμαρτίας ἡ γένεσις ἐκεῖνον οἶδεν ἀρχήν. ὅτι δὲ ἀληθὴς τοῦ Σωτῆρος ὁ λόγος μάλιστα μὲν καὶ ἐξ αὐτῆς κατίδοι τις ἂν τῆς ἀκολουθίας. πῶς γὰρ ἐξήμαρτεν ὁ μὴ εἰδὼς ἁμαρτίαν, ὁ φύσει καὶ ἀληθείᾳ Θεὸς, ὁ τροπῆς τῆς ἐπί τι τῶν οὐκ ἐχόντων ὀρθῶς ἀνεπίδεκτος παντελῶς; οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ δι᾽ αὐτῶν ὀψόμεθα τοῦτο τῶν ἀναγεγραμμένων ἐν τοῖς ἁγίοις εὐαγγελισταῖς. ὁ μὲν γὰρ σοφώτατος Ἰωάννης τὸν Πιλάτον εἰσκεκόμικε λέγοντα “Ἐγὼ ”οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ,” καὶ πάλιν μετὰ τὸ ἐπιθεῖναι στέφανον τὸν ἐξ ἀκανθῶν, προσφωνοῦντα καὶ λέγοντα “Ἴδε ἄγω αὐτὸν ὑμῖν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι οὐδεμίαν ”αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ·” ὁ δέ γε Ματθαῖος εἰς τοσαύτην αὐτὸν μισοπονηρίαν ἀφῖχθαί φησιν, ὡς καὶ ἀπονίψασθαι αὐτὸν τοῖς Ἰουδαίοις τὰς χεῖρας καὶ εἰπεῖν “Ἀθῷός εἰμι ”ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου·” ἐπ᾽ αὐτῶν δὲ τῶν ἀρχιερέων εἰσκεκομισμένον ἡμῖν ἐπιδείξας, οὕτω φησίν “Οἱ ”δὲ ἀρχιερεῖς καὶ τὸ συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρ- “τυρίαν κατὰ τοῦ Χριστοῦ, ὅπως αὐτὸν θανατώσωσι, καὶ ”οὐχ εὗρον, πολλῶν προσελθόντων ψευδομαρτύρων.”
Μετάφραση
Όμως, έρχεται ο άρχοντας αυτού του κόσμου και σε εμένα δεν έχει τίποτα· δηλαδή, δεν θα καταδικαστώ ως παραβάτης, ούτε θα υπάρξει εύλογη αφορμή στους Ιουδαίους για την εναντίον μου εξύβριση. Ο διάβολος δεν έχει σε εμένα τίποτα από τα δικά του· διότι τα δικά του είναι τα φαύλα, και η γένεση της αμαρτίας γνωρίζει εκείνον ως αρχή. Το ότι δε ο λόγος του Σωτήρα είναι αληθινός, αυτό θα μπορούσε να το διαπιστώσει κανείς κυρίως από την ίδια την ακολουθία των γεγονότων. Διότι πώς θα αμάρτανε αυτός που δεν γνώρισε αμαρτία, αυτός που είναι κατά φύση και αλήθεια Θεός, αυτός που είναι παντελώς ανεπίδεκτος τροπής προς οτιδήποτε μη ορθό; Και καθόλου λιγότερο θα το δούμε αυτό και μέσα από τα ίδια τα αναγραφόμενα στους αγίους ευαγγελιστές. Διότι ο πάνσοφος Ιωάννης εισάγει τον Πιλάτο να λέει: «Εγώ δεν βρίσκω καμία αιτία σε αυτόν», και πάλι, μετά την τοποθέτηση του ακάνθινου στεφάνου, να αναφωνεί και να λέει: «Ιδού, σας τον φέρνω έξω, για να μάθετε ότι δεν βρίσκω καμία αιτία σε αυτόν». Ο δε Ματθαίος αναφέρει ότι έφτασε σε τέτοια μισοπονηρία, ώστε έπλυνε τα χέρια του μπροστά στους Ιουδαίους και είπε: «Είμαι αθώος από το αίμα αυτού του δικαίου». Και παρουσιάζοντάς τον μπροστά στους ίδιους τους αρχιερείς, λέει τα εξής: «Οι δε αρχιερείς και όλο το συνέδριο ζητούσαν ψευδομαρτυρία κατά του Χριστού, για να τον θανατώσουν, και δεν βρήκαν, μολονότι προσήλθαν πολλοί ψευδομάρτυρες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες