Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:11

Ματθ. 27, 11 Οδήγησαν τον Ιησού στον Πιλάτο· παραδόθηκαν και οι ίδιοι στα ρωμαϊκά στρατεύματα. Και εκπληρώθηκαν όσα είχαν προαναγγελθεί γι' αυτούς μέσω των αγίων προφητών· διότι ο ένας λέει: «αλίμονο στον άνομο· κακά θα του συμβούν σύμφωνα με τα έργα του». Και ο άλλος: όπως «έπραξες, έτσι θα γίνει και σε σένα· η ανταπόδοσή σου θα ανταποδοθεί στο κεφάλι σου».

Καλά είναι τα κατορθώματα των αρχιερέων· άριστες οι συμβουλές των πρεσβυτέρων· όντως αποτελέσματα καλού πνεύματος· δώσατε τον δικό σας τρόπο ζωής στους υφισταμένους σας, διδάσκοντάς τους με τα έργα να είναι γεμάτοι φθόνο, φονικοί στους τρόπους, μιαροί και προδότες των πιο οικείων. «Και αφού τον έδεσαν, τον οδήγησαν και τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο τον ηγεμόνα». Χορτάσατε από την φονική σας διάθεση, ικανοποιήστε επιτέλους τη μανία σας, παραδώσατε τον φθονούμενο στους φονιάδες, απομένει μόνο να θανατωθεί. «Ο δε ηγεμόνας ρώτησε τον Ιησού λέγοντας: εσύ είσαι ο βασιλιάς των Ιουδαίων;» Αυτό ο Πιλάτος δεν το είπε από μόνος του, αλλά έχοντάς το ακούσει πρωτύτερα από τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους. Επειδή, αφού αυτοί μεταχειρίστηκαν κάθε πρόφαση διαβολής, δεν έπειθαν τον Πιλάτο να προχωρήσει στον φόνο του Δεσπότη, στο τέλος τον κατηγορούν ως στασιαστή και αντάρτη, και ότι ξεσηκώνει το πλήθος σε αποστασία, μήπως και τα καταφέρουν έστω με αυτόν τον τρόπο. Γι' αυτό και του λένε: «Αν τον αφήσεις ελεύθερο, δεν είσαι φίλος του Καίσαρα· καθένας που ανακηρύσσει τον εαυτό του βασιλιά, εναντιώνεται στον Καίσαρα». Όμως αυτός, ούτε έτσι πείθεται από αυτούς, αλλά προσπαθεί να ρωτήσει και να εξετάσει ακριβέστερα περί τούτου. «Ο δε Ιησούς είπε: εσύ το λες». Ούτε αρνείται παντελώς ότι είναι βασιλιάς, ούτε συγκατατίθεται στη γνώμη τους που είναι γεμάτη διαβολή.

Μάθε δε και τούτο, ότι και στους Ιουδαίους σε τέτοιο βαθμό επιδιωκόταν η φιλοξενία, ώστε αγοράστηκε κάποιο χωράφι για την ταφή των ξένων. Ας ντρεπόμαστε, λοιπόν, εμείς που θεωρείται ότι διάγουμε τελειότερο βίο, ενώ παραβλέπουμε τους ξένους. Την τιμή δε του εκτιμηθέντος, λέει, δηλαδή του Χριστού· διότι ήταν μεν ανεκτίμητος, αλλά κοστολογήθηκε από τους υιούς του Ισραήλ, δηλαδή οι υιοί του Ισραήλ όρισαν την τιμή του, συμφωνώντας με τον Ιούδα να του δώσουν τριάντα αργύρια. «Ο δε Ιησούς στάθηκε μπροστά στον ηγεμόνα, και τον ρώτησε ο ηγεμόνας, λέγοντας: Εσύ είσαι ο βασιλιάς των Ιουδαίων; Ο δε Ιησούς του είπε: Εσύ το λες. Και ενώ κατηγορούνταν από τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους, δεν αποκρίθηκε τίποτα».

Ο δε Ιησούς του είπε: «Εσύ το λες», δίνοντάς του μια σοφότατη απάντηση. Διότι ούτε είπε «Δεν είμαι», ούτε πάλι «Είμαι». Αλλά απάντησε κάπως ενδιάμεσα: «Εσύ το λες». Διότι αυτό μπορεί να νοηθεί και έτσι, ότι δηλαδή «Είμαι, όπως το λες», αλλά και έτσι: «Εγώ βέβαια δεν το λέω αυτό, εσύ όμως το λες». Δεν έδωσε καμία άλλη απάντηση, επειδή γνώριζε ότι το δικαστήριο δεν λειτουργούσε σύμφωνα με το δίκαιο. Ο Πιλάτος, λοιπόν, θαύμαζε τον Κύριο, αφενός επειδή περιφρονούσε τον θάνατο, και αφετέρου διότι, ενώ ήταν σοφός και είχε άπειρα επιχειρήματα να προβάλει για την απολογία του, δεν απάντησε τίποτα, αλλά παρέβλεψε τους κατηγόρους του. Ας διδαχθούμε από αυτό και εμείς, όταν έχουμε να κάνουμε με διεφθαρμένο δικαστήριο, να μη λέμε τίποτα, ώστε να μην προκαλούμε μεγαλύτερο θόρυβο, αλλά ούτε και να γινόμαστε αιτία μεγαλύτερης καταδίκης σε όσους δεν ακούν τις απολογίες μας. «Κατά την εορτή ο ηγεμόνας είχε τη συνήθεια να απολύει έναν κρατούμενο για τον όχλο, όποιον ήθελαν. Είχαν δε τότε έναν διαβόητο κρατούμενο, που λεγόταν Βαραββάς. Όταν λοιπόν συγκεντρώθηκαν, ο Πιλάτος τούς είπε: 'Ποιον θέλετε να σας απολύσω, τον Βαραββά ή τον Ιησού που λέγεται Χριστός;' Διότι γνώριζε ότι εξαιτίας φθόνου τον είχαν παραδώσει». Ο Πιλάτος προσπαθούσε να απολύσει τον Χριστό, αν και πιο χλιαρά από ό,τι έπρεπε. Διότι έπρεπε να σταθεί σθεναρά υπέρ της αλήθειας. Πρώτα λοιπόν ρώτησε τον Κύριο: «Δεν ακούς τι καταμαρτυρούν αυτοί εναντίον σου;»