Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:30

Πάλι λένε: «Ακούσαμε ότι τον πότισαν με ξίδι και χολή με έναν σπόγγο· ας πράξουμε έτσι και εμείς». Και έπραξαν ομοίως, τοποθετώντας στο στόμα του Κυρίου της εικόνας έναν σπόγγο γεμάτο με ξίδι. Λένε πάλι: «Μάθαμε ότι με καλάμι χτύπησαν την κεφαλή του· το ίδιο ας πράξουμε και εμείς». Και αφού πήραν ένα καλάμι, χτυπούσαν την κεφαλή του. Λένε πάλι: «Γνωρίζουμε ακριβέστερα ότι με λόγχη άνοιξαν την πλευρά του· ας μην παραλείψουμε ούτε ένα, αλλά μάλλον ας προσθέσουμε και αυτό». Και προκειμένου να το πράξουν, διέταξαν να φέρουν μια λόγχη, και όταν η λόγχη μεταφέρθηκε, την πήραν και τρύπησαν την πλευρά της εικόνας του Σωτήρος. Αμέσως δε ανέβλυσε αίμα και ύδωρ σε μεγάλη αφθονία. Όταν δε συνέβη αυτό το παράδοξο θαύμα, έκπληξη κατέλαβε όλους όσοι έβλεπαν τις δυνάμεις του Θεού και τα παράδοξα θαυμάσια.

Διότι οι μεν «στρατιώτες» του Πιλάτου, «αφού παρέλαβαν τον Ιησού στο πραιτώριο, συγκέντρωσαν γύρω του όλη τη σπείρα, και αφού τον έγδυσαν του φόρεσαν μια κόκκινη χλαμύδα, και αφού έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια το έβαλαν στο κεφάλι του και ένα καλάμι στο χέρι του, και γονατίζοντας μπροστά του τον ενέπαιζαν λέγοντας: χαίρε, ο βασιλιάς των Ιουδαίων, και αφού τον έφτυσαν πήραν το καλάμι και τον χτυπούσαν στο κεφάλι του. Και όταν τον ενέπαιξαν, του έβγαλαν τη χλαμύδα και του φόρεσαν τα ενδύματά του, και τον οδήγησαν για να τον σταυρώσουν», εκπληρώνοντας σχεδόν έμπρακτα το «διότι με περικύκλωσαν πολλοί σκύλοι, συναγωγή πονηρευομένων με περιέκλεισε», αλλά και το «τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου, καταμέτρησαν όλα μου τα οστά», και ακόμη το «αυτοί δε με παρατήρησαν και με κοίταξαν». Και το «μοιράστηκαν τα ενδύματά μου μεταξύ τους, και για τον ιματισμό μου έβαλαν κλήρο» εκπληρωνόταν και πάλι, όταν διαπέρασαν με καρφιά τα χέρια και τα πόδια του στον σταυρό, και όταν πήραν τα ενδύματά του και τα μοιράστηκαν μεταξύ τους· ο Ιωάννης, άλλωστε, εξιστορεί λέγοντας: «Οι στρατιώτες, λοιπόν, όταν σταύρωσαν τον Ιησού, πήραν τα ενδύματά του και τα έκαναν τέσσερα μέρη, στον κάθε στρατιώτη ένα μέρος». «

Μαστίγωσε δε τον Ιησού, είτε για να τους κάνει τη χάρη, είτε για να δείξει ότι τον καταδίκασε και αυτός, και ότι δεν πρόκειται να σταυρώσουν έναν αθώο άνθρωπο, αλλά έναν ατιμασμένο. Εκπληρώθηκε λοιπόν και το ρητό: «Την πλάτη μου έδωσα στις μαστιγώσεις.» «Τότε οι στρατιώτες του ηγεμόνα, αφού παρέλαβαν τον Ιησού στο πραιτώριο, συγκέντρωσαν γύρω του όλη τη σπείρα, και αφού τον έγδυσαν, του φόρεσαν έναν κόκκινο μανδύα, και αφού έπλεξαν ένα στεφάνι από αγκάθια, το τοποθέτησαν στο κεφάλι του, και ένα καλάμι στο δεξί του χέρι. Και πέφτοντας στα γόνατα μπροστά του, τον ενέπαιζαν λέγοντας: Χαίρε, ο βασιλιάς των Ιουδαίων. Και αφού τον έφτυσαν, πήραν το καλάμι και τον χτυπούσαν στο κεφάλι.» Εδώ εκπληρωνόταν ο λόγος του Δαβίδ: «Όνειδος σε άφρονα με παρέδωσες.» Διότι οι στρατιώτες, όντας ανόητοι, έπρατταν έργα αντάξιά τους. Τον μανδύα τον φόρεσαν αντί για πορφύρα, σαν σε βασιλιά, και το καλάμι το έδωσαν αντί για σκήπτρο, και το στεφάνι αντί για διάδημα. Τον προσκυνούσαν δε εμπαίζοντάς τον, διότι αυτό δηλώνει το να πέφτουν στα γόνατα, το να προσκυνούν. Δες δε πώς εξάντλησαν κάθε είδος ύβρεως, υβρίζοντας το μεν πρόσωπο με τα φτυσίματα, το δε κεφάλι με το στεφάνι, το δε χέρι με το καλάμι, το δε υπόλοιπο σώμα με τον μανδύα, και τα αυτιά με τα χλευαστικά λόγια.