Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:32

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Εξερχόμενοι δὲ εὗρον ἄνθρωπον Κυρηναῖον ὀνόματι Σίμωνα· τοῦτον ἠγγάρευσαν ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 27, 32 Ἄγεται μὲν ὁ σωτὴρ ἐπὶ τὸ σωτήριον πάθος. Σίμωνι δὲ Κυρηναίῳ ἐπέθηκαν τὸν σταυρὸν αὐτοῦ. ἕτερος δὲ τῶν ἁγίων εὐαγγελιστῶν καὶ αὐτὸν ἔφη τὸν Ἰησοῦν «βαστάσαι» τὸ ξύλον. ἀληθῆ δὲ πάντως ἀμφότερα· ἤνεγκε μὲν γὰρ τὸν σταυρὸν ὁ σωτήρ, κατὰ μέσην δέ πως τὴν ὁδὸν ὑπαντήσαντες τὸν Κυρηναῖον κατεσχήκασιν καὶ μετέθηκαν ἐπ᾽ αὐτὸν 〈τὸν〉 σταυρόν. εἴρηται γὰρ περὶ αὐτοῦ διὰ φωνῆς Ἠσαίου, ὅτι «παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ»· ἀρχὴ γὰρ αὐτοῦ γέγονεν ὁ σταυρός, δι᾽ οὗ βεβασίλευκε τῆς ὑπ᾽ οὐρανοῦ, εἴπερ ἐστὶν ἀληθές, ὅτι «μέχρι θανάτου» γέγονεν «ὑπήκοος, θανάτου δὲ σταυροῦ, διὸ καὶ ὁ θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσεν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 27, 32. Οδηγείται μεν ο Σωτήρας προς το σωτήριο πάθος. Στον Σίμωνα δε τον Κυρηναίο επέθεσαν τον σταυρό Του. Άλλος δε από τους αγίους Ευαγγελιστές ανέφερε ότι ο ίδιος ο Ιησούς βάσταξε το ξύλο. Και τα δύο είναι απολύτως αληθή. Διότι ο Σωτήρας σήκωσε μεν τον σταυρό, αλλά περίπου στα μισά της οδού συνάντησαν τον Κυρηναίο, τον κράτησαν και μετέθεσαν πάνω του τον σταυρό. Επειδή έχει λεχθεί γι' αυτόν μέσω της φωνής του Ησαΐα ότι «παιδίον γεννήθηκε για εμάς, υιός και δόθηκε σε εμάς, του οποίου η εξουσία βρίσκεται πάνω στον ώμο του»· διότι εξουσία του έγινε ο σταυρός, μέσω του οποίου εβασίλευσε στην υπ' ουρανόν κτίση, εφόσον είναι αληθές ότι έγινε «υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρικού, γι' αυτό και ο Θεός τον υπερύψωσε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Πλὴν εἰ καὶ ἐκεῖνοι παικτικῶς ἐποίουν ἃ ἐποίουν, ὅμως σὺ νόει ταῦτα καὶ μυστικώτερον ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ τελεσθῆναι. Ἡ μὲν γὰρ χλαμὺς ἡ κοκκίνη, τὴν ἡμετέραν φύσιν ἐδήλου, ἣν αἱματώδη οὖσαν καὶ φονικήν, ἀνελάβετο, καὶ ἐνδυσάμενος ἡγίασεν. Ὁ δὲ στέφανος ὁ ἐξ ἀκανθῶν, αἱ ὑπὸ μεριμνῶν τοῦ βίου συμβᾶσαι ἁμαρτίαι, ἃς ἀναλίσκει τῇ οἰκείᾳ θεότητι ὁ Χριστός· τοῦτο γὰρ αἰνίττεται ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ. Ὁ δὲ κάλαμος τῆς ἡμετέρας σαρκὸς τῆς σαθρᾶς καὶ ἀσθενοῦς ἐστὶ σύμβολον, ἣν ἀνέλαβεν ὁ Κύριος, καθὰ καὶ ὁ Δαυῒδ λέγει· «Δεξιὰ Κυρίου ὕψωσέ με.» Διὰ δὲ τῶν ὤτων δεξάμενος τὰς δυσφημίας, ἰάσατο τὸν διὰ τῶν ὤτων τῆς Εὔας ἐπεισελθόντα τοῦ ὄφεως ψιθυρισμόν. «Καὶ ὅτε ἐνέπαιξαν αὐτῷ, ἐξέδυσαν αὐτὸν τὴν χλαμύδα, καὶ ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ σταυρῶσαι. Ἐξερχόμενοι δὲ εὗρον ἄνθρωπον Κυρηναῖον, ὀνόματι Σίμωνα· τοῦτον ἠγγάρευσαν ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ.» Οἱ μὲν τρεῖς φασιν, ὅτι Σίμων ἐβάστασε τὸν σταυρὸν τοῦ Ἰησοῦ· ὁ δὲ Ἰωάννης, αὐτὸν τὸν Κύριόν φησι βαστάσαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όμως, αν και εκείνοι έκαναν όσα έκαναν περιπαικτικά, εσύ πρέπει να κατανοήσεις ότι αυτά τελέστηκαν από τον Ιησού και με τρόπο πιο μυστικό. Διότι η κόκκινη χλαμύδα φανέρωνε τη δική μας φύση, την οποία, αν και ήταν αιματοβαμμένη και φονική, την προσέλαβε και, αφού την ενδύθηκε, την αγίασε. Το δε ακάνθινο στεφάνι είναι οι αμαρτίες που προκύπτουν από τις μέριμνες του βίου, τις οποίες καταναλώνει με τη δική του θεότητα ο Χριστός· διότι αυτό υποδηλώνει το κεφάλι του. Ο δε κάλαμος είναι σύμβολο της δικής μας σαθρής και ασθενούς σάρκας, την οποία προσέλαβε ο Κύριος, όπως λέει και ο Δαβίδ: «Το δεξί χέρι του Κυρίου με ύψωσε.» Και, δεχόμενος μέσα από τα αυτιά τις ύβρεις, θεράπευσε τον ψίθυρο του φιδιού που εισήλθε μέσα από τα αυτιά της Εύας. «Και όταν τον ενέπαιξαν, τον εξέδυσαν από τη χλαμύδα, και τον έντυσαν με τα ιμάτιά του, και τον οδήγησαν για να τον σταυρώσουν. Εξερχόμενοι δε, βρήκαν έναν άνθρωπο Κυρηναίο, με το όνομα Σίμων· αυτόν τον αγγάρευσαν για να σηκώσει τον σταυρό του.» Οι μεν τρεις ευαγγελιστές λένε ότι ο Σίμων βάσταξε τον σταυρό του Ιησού, ενώ ο Ιωάννης λέει ότι ο ίδιος ο Κύριος τον βάσταξε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἐγεννήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοί, ὡς λέων ἐν δρυμῷ, ἔδωκεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὑτῆς· διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν·» καὶ πάλιν Ὠσηέ, «Οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ’ ἐμοῦ· δείλαιοί εἰσιν, ὅτι ἠσέβησαν εἰς ἐμέ. Ἐγὼ ἐλυτρωσάμην αὐτούς, αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ’ ἐμοῦ ψευδῆ, καὶ πεσοῦνται ἐν στόματι ῥομφαία, οἱ ἄρχοντες αὐτῶν δι’ ἀπαιδευσίαν γλώττης αὐτῶν.» Ἄγεται τοίνυν ὁ Ἰησοῦς, καὶ πρῶτον μὲν ἐπέθηκαν αὐτῷ τὸν σταυρόν, καὶ βαστάζων ἐξῆλθεν. Οὐδὲ γὰρ κατεδέχετό τις τῶν ἄλλων βαστάσαι αὐτόν, ἐπεὶ καὶ τὸ ξύλον ἐπικατάρατον εἶχον. Εἶτα εὑρόντες Σίμωνά τινα Κυρηναῖον, ἐπέθηκαν τούτῳ τὸν σταυρόν, ἀγγαρεύσαντες τὸν ἄνθρωπον, καὶ οἷόν τινα ἐπήρειαν αὐτῶ τοῦτον ἐπιθέντες τὸν παρὰ τοῖς ἄλλοις ἀποτροπιαζόμενον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Η κληρονομιά μου έγινε για μένα σαν λιοντάρι στο δάσος, ύψωσε εναντίον μου τη φωνή της· γι' αυτό την μίσησα.» Και πάλι ο Ωσηέ λέει: «Αλίμονο σε αυτούς, διότι απομακρύνθηκαν από εμένα· είναι αξιοθρήνητοι, διότι ασέβησαν απέναντί μου. Εγώ τους λύτρωσα, αλλά αυτοί είπαν ψέματα εναντίον μου, και θα πέσουν από στόμα ρομφαίας, οι άρχοντές τους, εξαιτίας της αχαλίνωτης γλώσσας τους.» Οδηγείται, λοιπόν, ο Ιησούς, και πρώτα του φόρτωσαν τον σταυρό, και βγήκε έξω βαστάζοντάς τον. Διότι κανένας από τους άλλους δεν καταδεχόταν να τον βαστάξει, επειδή θεωρούσαν το ξύλο καταραμένο. Έπειτα, αφού βρήκαν κάποιον Σίμωνα Κυρηναίο, φόρτωσαν σε αυτόν τον σταυρό, αγγαρεύοντας τον άνθρωπο, και του το επέβαλαν αυτό σαν μια μορφή κακοήθειας, αυτό δηλαδή που οι άλλοι απεχθάνονταν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες