Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:34

Διότι οι απόστολοι, ενώ και τότε έκλαιγαν το βράδυ, αγαλλίασαν το πρωί. Και η Μαρία η Μαγδαληνή καθόταν κοντά στο μνημείο κλαίγοντας· σε αυτήν, αφού εμφανίστηκε ο Κύριος, αφαίρεσε τα δάκρυα από τα μάτια της, και εκπληρώθηκε αυτό που είχε προφητευθεί: «Και αφαίρεσε ο Θεός κάθε δάκρυ από κάθε πρόσωπο». Να θυμάστε τον Κύριό μας, ότι υπέμεινε τόσα πολλά για εμάς· εκδύθηκε τον ιματισμό του, τον έντυσαν με κόκκινη χλαμύδα, του φόρεσαν ακάνθινο στέφανο, τον έφτυσαν, τον ενέπαιξαν, και ραπίστηκε από έναν υπηρέτη ο Δεσπότης των πάντων. Κρεμάστηκε επί του ξύλου, τον πότισαν ξίδι με χολή, διαμοιράστηκαν τα ιμάτιά του μπροστά στα μάτια του, του κέντησαν την πλευρά με λόγχη, παρέδωσε το πνεύμα στα χέρια του Πατρός, το σώμα του τέθηκε σε μνημείο, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, αναλήφθηκε εν δόξη στους ουρανούς, και τον προανήγγειλαν άγιοι άγγελοι λέγοντας: «Άρατε τις πύλες σας, άρχοντες». Αναλογιστείτε, λοιπόν, Εκείνον που επέδειξε τέτοια υπομονή, ώστε όποιος γίνει μιμητής Του, να γίνει και συγκάθεδρος και συγκληρονόμος Του, όπως ο Ίδιος υποσχέθηκε, στη βασιλεία των ουρανών, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Του εν αγίοις πατρός ημών Αθανασίου, για το Πάθος του Κυρίου και για τον Σταυρό. «Και όταν έφθασαν σε τόπο λεγόμενο Γολγοθά, που σημαίνει τόπος Κρανίου, του έδωσαν να πιει κρασί αναμεμειγμένο με χολή. Και αφού το γεύθηκε, δεν ήθελε να πιει. Αφού δε τον σταύρωσαν, μοιράστηκαν τα ενδύματά του ρίχνοντας κλήρο, για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε από τον Προφήτη: Μοιράστηκαν τα ενδύματά μου μεταξύ τους, και για τον ιματισμό μου έριξαν κλήρο. Και αφού κάθισαν, τον φρουρούσαν εκεί.» Και τα εξής.

Διότι δέος κατείχε όλη την έμψυχη κτίση, βλέποντας τον Χριστό καρφωμένο στο ικρίωμα, τον δημιουργό και κυβερνήτη των συμπάντων, κεντημένο με λόγχη στην αγιασμένη πλευρά, από την οποία ανέβλυζε νερό και αίμα σαν από αέναη πηγή, να φορά το πλεγμένο ακάνθινο στεφάνι, να πίνει ξύδι αναμειγμένο με χολή, και βλέποντας τους υπηρέτες του σκότους και φίλους του γνόφου να βάζουν κλήρο με τα μιαιφόνα χέρια τους, ώστε ο καθένας να λάβει το μερίδιο που του αναλογεί. Έφριξαν οι τάξεις των ασώματων αγγέλων· ο ουρανός έγινε στυγνός και κατηφής, το φως και η λαμπρότητα των αστέρων έσβησε· ο μέγιστος γίγαντας ήλιος απέσυρε τις ακτίνες του, και σκοτάδι κατέλαβε τον αιθέρα· η ημέρα μετατράπηκε σε βαθιά εσπέρα, και το λαμπρό στόλισμα του ναού σχίστηκε· η γη σειόταν από ισχυρές δονήσεις, και από τους τάφους βγήκαν γρήγορα οι νεκροί, λυτρωμένοι από τα δεσμά τους. Ο ληστής κατοικεί στον παράδεισο μέσω της πίστης και της ομολογίας του, ενώ ο Ιούδας, συντετριμμένος, βρήκε το τέλος του στην αγχόνη· ο Πέτρος, κυριευμένος από φόβο, ορκίζεται ότι δεν γνωρίζει τον Δεσπότη που έσωσε τον κόσμο από την πλάνη, μέχρι που ο πετεινός τον ελέγχει με την κραυγή του· και αφού έκλαψε πικρά, ξέπλυνε την αμαρτία του.

Και πάλι: «Αφού έφθασε», λέγει, «στον τόπο», «είπε: Διψώ». «Και του έδωσαν κρασί αναμειγμένο με χολή, και αφού γεύθηκε δεν θέλησε να πιει». Αν, λοιπόν, δίψασε ως Θεός και, αφού γεύθηκε, δεν θέλησε να πιει, τότε είναι εμπαθής ως Θεός· διότι και η δίψα και η γεύση αποτελούν πάθος. Αν όμως όχι ως Θεός, τότε οπωσδήποτε ως άνθρωπος διέθετε θέληση.

Είναι λοιπόν πιθανό να συνέβησαν και τα δύο. Διότι εξ αρχής μεν ο Ιησούς βάσταξε τον σταυρό, καθώς κανείς δεν ήθελε να τον βαστάξει. Καθ' οδόν όμως, βρίσκοντας τον Σίμωνα, έθεσαν επάνω του τον σταυρό. Εσύ όμως να μάθεις και τούτο, ότι το όνομα Σίμων ερμηνεύεται ως υπακοή· επομένως, αυτός που έχει υπακοή, εκείνος σηκώνει τον σταυρό του Χριστού. Αλλά και η Κυρήνη, επειδή ανήκει στην Πεντάπολη, υποδηλώνει τις πέντε αισθήσεις, που αναγκάζονται να σηκώσουν τον σταυρό. «Και αφού ήλθαν σε τόπο που λέγεται Γολγοθάς, ο οποίος σημαίνει Κρανίου τόπος, του έδωσαν να πιει όξος αναμειγμένο με χολή· και αφού γεύτηκε, δεν ήθελε να πιει. Αφού δε τον σταύρωσαν, μοιράστηκαν τα ιμάτιά του βάζοντας κλήρο, για να εκπληρωθεί το ρηθέν υπό του προφήτου: Μοιράστηκαν τα ιμάτιά μου μεταξύ τους και για τον ιματισμό μου έβαλαν κλήρο.»

«Και αφού τον σταύρωσαν, μοιράζονται τα ενδύματά του, βάζοντας κλήρο για αυτά, για το τι θα πάρει ο καθένας. Ήταν δε η τρίτη ώρα, και τον σταύρωσαν· και ήταν επιγεγραμμένη η επιγραφή της αιτίας της καταδίκης του: Ο βασιλεύς των Ιουδαίων. Και μαζί του σταυρώνουν δύο ληστές, έναν από τα δεξιά και έναν από τα αριστερά του· και εκπληρώθηκε η Γραφή που λέει: Και συγκαταλέχθηκε μεταξύ των ανόμων.» Υπάρχει παράδοση που φτάνει σε εμάς από τους αγίους Πατέρες, ότι ο Αδάμ τάφηκε εκεί. Ο Κύριος λοιπόν, θεραπεύοντας την πτώση και τον θάνατο του Αδάμ, σταυρώνεται εκεί, ώστε εκεί όπου υπήρξε η αρχή του θανάτου, εκεί να γίνει και η κατάλυση του θανάτου. Και του έδιναν να πιει κρασί ανακατεμένο με σμύρνα· η δε σμύρνα είναι πάρα πολύ πικρή· εμπαίζοντάς τον, λοιπόν, έδιναν τέτοια στον Κύριο. Άλλος δε ευαγγελιστής αναφέρει ξύδι με χολή, και έτερος λέει ότι κάτι άλλο προσφέρθηκε στον Κύριο· και δεν υπάρχει καμία αντίφαση σε αυτά. Διότι, καθώς επικρατούσε αταξία, άλλοι πρόσφεραν άλλα· και ο μεν ξύδι και χολή· ο δε κρασί ανακατεμένο με σμύρνα. Ίσως πάλι το κρασί να ήταν ξινό, και η σμύρνα πικρή· και επομένως συμφωνούν και αυτός που λέει για κρασί ανακατεμένο με σμύρνα, και αυτός που λέει για ξύδι με χολή· διότι και το κρασί είναι ξύδι, και η σμύρνα χολή· το μεν επειδή είναι ξινό, η δε επειδή είναι πικρή. Αλλά ούτε αυτός που λέει ότι «Του έδιναν να πιει, όμως αυτός δεν το πήρε», έρχεται σε αντίθεση με εκείνον που λέει, «Και αφού το γεύτηκε, δεν ήθελε να το πιει».