Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:37

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· οὗτός ἐστιν ᾿Ιησοῦς ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
τὸ δὲ βασιλέα τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι τὸν κύριον καὶ παρὰ τῶν ἐχθρῶν μεμαρτύρηται τῶν ὑπογεγραφηκότων τῷ σταυρῷ τὴν ὁμολογίαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· δεχόμεθα γὰρ τὴν μαρτυρίαν, εἰ καὶ κατασμικρύνειν νομίζεται τὸ μεγαλεῖον τοῦ κράτους τῇ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλείᾳ τὴν δεσποτείαν ὁρίζουσα. οὐ γὰρ οὕτως ἔχει, ἀλλ᾽ ἀπὸ μέρους τὴν κατὰ πάντων ἀρχὴν ἡ ἐπιγραφὴ αὕτη τῷ σταυρῷ ἀνατίθησι τῷ μὴ προσθεῖναι ὅτι μόνων τῶν Ἰουδαίων οὗτός ἐστι βασιλεύς· ἀπολύτως γὰρ αὐτῷ προσμαρτυρήσας ὁ λόγος τὴν τῶν Ἰουδαίων ἀρχὴν καὶ τὸ κατὰ πάντων κράτος κατὰ τὸ σιωπώμενον τῇ ὁμολογίᾳ ταύτῃ συμπεριέλαβεν· ὁ γὰρ βασιλεὺς πάσης τῆς γῆς καὶ τοῦ μέρους πάντως τὴν δεσποτείαν ἔχει. ἡ δὲ περὶ τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ Σολομῶνος σπουδὴ τὸν ἀληθινὸν κριτὴν τοῦ παντὸς κόσμου διασημαίνει, ὅς φησιν ὅτι Ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ υἱῷ· καὶ ὅτι Οὐ δύναμαι ἀπ᾽ ἐμαυτοῦ ποιεῖν οὐδέν, ἀλλὰ καθὼς ἀκούω κρίνω καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν. οὗτος γὰρ ὁ ἀκρότατος τῆς δικαίας κρίσεως ὅρος τὸ μὴ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ τι κατά τινα προσπάθειαν ἢ ἀποκλήρωσιν τοῖς κρινομένοις νέμειν, ἀλλὰ πρῶτον ἀκούειν τῶν ὑποδίκων τῇ κρίσει, εἶθ᾽ οὕτω τὴν ἐπ᾽ αὐτοῖς ψῆφον ἐκτίθεσθαι. οὗ χάριν ἡ τοῦ θεοῦ δύναμίς τινα ὁμολογεῖ καὶ μὴ δύνασθαι· τὸ γὰρ ἔξω τοῦ δικαίου παρατρέψαι τὴν κρίσιν ἀδυνατεῖ ἡ ἀλήθεια.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το ότι ο Κύριος είναι βασιλιάς του Ισραήλ έχει μαρτυρηθεί και από τους ίδιους τους εχθρούς, οι οποίοι έγραψαν πάνω στον σταυρό την ομολογία της βασιλείας του, ότι «Αυτός είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων». Διότι αποδεχόμαστε αυτή τη μαρτυρία, έστω και αν θεωρείται ότι σμικρύνει το μεγαλείο της εξουσίας του με το να περιορίζει την κυριαρχία του μόνο στη βασιλεία των Ισραηλιτών. Διότι δεν έχουν έτσι τα πράγματα, αλλά ξεκινώντας από το μέρος, η επιγραφή αυτή στον σταυρό του αναθέτει την εξουσία επί πάντων, με το να μην προσθέσει ότι αυτός είναι βασιλιάς «μόνο» των Ιουδαίων· διότι η φράση, μαρτυρώντας σε αυτόν απόλυτα την εξουσία επί των Ιουδαίων, συμπεριέλαβε σιωπηρά σε αυτήν την ομολογία και την εξουσία επί πάντων· άλλωστε, ο βασιλιάς ολόκληρης της γης κατέχει αναμφίβολα την κυριαρχία και του μέρους. Η δε σπουδή του Σολομώντα για τη δίκαιη κρίση υποδηλώνει τον αληθινό κριτή ολόκληρου του κόσμου, ο οποίος λέει: «Ο Πατέρας δεν κρίνει κανέναν, αλλά έχει δώσει όλη την κρίση στον Υιό»· και ότι: «Δεν μπορώ να κάνω τίποτα από τον εαυτό μου, αλλά κρίνω καθώς ακούω, και η δική μου κρίση είναι δίκαιη». Διότι αυτός είναι ο ύψιστος όρος της δίκαιης κρίσης, το να μην απονέμει ο κριτής από μόνος του κάτι στους κρινόμενους βάσει κάποιας εμπάθειας ή προκατάληψης, αλλά πρώτα να ακούει αυτούς που υπόκεινται στην κρίση, και έπειτα κατ' αυτόν τον τρόπο να εκδίδει την απόφασή του γι' αυτούς. Για τον λόγο αυτόν, η δύναμη του Θεού ομολογεί ότι κάποια πράγματα δεν μπορεί να τα κάνει· διότι η Αλήθεια αδυνατεί να εκτρέψει την κρίση έξω από τα όρια του δικαίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὸν Ματθαῖον
Ἡ δὲ τελεία κατάλειψις, ὅτε τοῦ Θεοῦ πάντα πρὸς σωτηρίαν πεποιηκότος, ἀνίατος ἐξ οἰκείας προθέσεως διαμένῃ ὁ ἄνθρωπος. Τότε γὰρ εἰς ἀπώλειαν παραδίδοται ὡς ὁ Ἰούδας. «Καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.» Ἡ τοῦ λευκώματος γραφὴ ἣν Πιλάτος πρὸ τῆς Κυριακῆς ἔπηξε κεφαλῆς, τὴν τοῦ Κυρίου ἐπλήρου φωνὴν, Ἐπειδὰν ὑψωθῶ, λέγοντος, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν. Ἐδήλου τοίνυν ἡ ἐκεῖθεν ἀνάγνωσις οὐχ ὑπὲρ Ἰουδαίας μόνης, ἀλλὰ καὶ πάσης Ἑλλην[ικ]ῆς καὶ βαρβάρου γεγενῆσθαι τὸ σωτήριον πάθος. «Ἀπὸ δὲ ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν, ἕως ὥρας ἐννάτης.» Ἐκλείπει ὁ ἥλιος τοῦ σώματος τῆς σελήνης ὥσπερ τι μεσότοιχον γενομένου καὶ ἀποσκιάζοντος, καὶ μὴ ἐῶντος διαδοθῆναι ἡμῖν τὸ φῶς. Ὅσον οὖν εὑρεθῇ τῆς σελήνης ἀποκρύπτειν τὸν ἥλιον, τοσοῦτον καὶ ἡ ἔκλειψις γίνεται. Ἡ δὲ τῆς σελήνης ἔκλειψις ἐκ τοῦ ἀποσκιάσματος τῆς γῆς γίνεται, ὅταν γένηται πεντεκαιδεκαταία ἡ σελήνη, καὶ εὑρεθῇ ἐξ ἐναντίας κατὰ τὸ ἄκρον κέντρον, ὁ μὲν ἥλιος ὑπὸ γῆν, ἡ δὲ σελήνη ὑπὲρ γῆν. Ἀποσκίασμα γὰρ ποιεῖ ἡ γῆ, καὶ οὐ φθάνει τὸ ἡλιακὸν φῶς φωτίσαι τὴν σελήνην, κἀκεῖθεν ἐκλείπει. «Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾽ ὑμῶν εἰμι πᾶσας τὰς ἡμέρας, ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η δε τέλεια εγκατάλειψη συμβαίνει όταν, ενώ ο Θεός έχει κάνει τα πάντα για τη σωτηρία, ο άνθρωπος παραμένει αγιάτρευτος από δική του προαίρεση. Διότι τότε παραδίδεται στην απώλεια, όπως ο Ιούδας. «Και έθεσαν πάνω από το κεφάλι του γραμμένη την αιτία της καταδίκης του: Αυτός είναι ο Ιησούς, ο βασιλιάς των Ιουδαίων». Η επιγραφή πάνω στη λευκή πινακίδα, την οποία ο Πιλάτος στερέωσε μπροστά από την κεφαλή του Κυρίου, εκπλήρωνε τη φωνή του Κυρίου που έλεγε: «Όταν υψωθώ, θα ελκύσω τους πάντες προς τον εαυτό μου». Φανέρωνε λοιπόν η από εκεί ανάγνωσή της ότι το σωτήριο πάθος δεν έγινε μόνο για την Ιουδαία, αλλά και για κάθε ελληνικό και βαρβαρικό έθνος. «Από δε την έκτη ώρα έπεσε σκοτάδι σε όλη τη γη, μέχρι την ένατη ώρα». Ο ήλιος εκλείπει, επειδή το σώμα της σελήνης γίνεται σαν ένα μεσότοιχο που ρίχνει τη σκιά του και δεν επιτρέπει να διαδοθεί σε εμάς το φως. Όσο μέρος λοιπόν της σελήνης βρεθεί να κρύβει τον ήλιο, τόσο μεγάλη γίνεται και η έκλειψη. Η δε έκλειψη της σελήνης προκαλείται από τη σκιά της γης, όταν η σελήνη γίνει δεκαπέντε ημερών (πανσέληνος) και βρεθεί στην αντίθετη πλευρά ακριβώς στο κέντρο, με τον μεν ήλιο κάτω από τη γη, τη δε σελήνη πάνω από τη γη. Διότι η γη δημιουργεί σκιά και το ηλιακό φως δεν φτάνει να φωτίσει τη σελήνη, και εξαιτίας αυτού εκλείπει. «Και ιδού, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως τη συντέλεια του αιώνος. Αμήν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· Οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.» Κρανίου τόπος ἐλέγετο, διότι φασὶν οἱ ἐκ παραδόσεως Πατέρων παραλαβόντες, ὅτι ὁ Ἀδὰμ ἐκεῖ τέθαπται· ὥσπερ γὰρ πάντες ἐν τῷ Ἀδὰμ ἀπεθάνομεν, οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζωοποιηθῆναι ἡμᾶς ἕδει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και καθισμένοι τον φρουρούσαν εκεί, και τοποθέτησαν πάνω από το κεφάλι του γραμμένη την αιτία της καταδίκης του: «Αυτός είναι ο Ιησούς, ο βασιλιάς των Ιουδαίων». Ονομαζόταν Κρανίου Τόπος, διότι, όπως αναφέρουν εκείνοι που το παρέλαβαν από την παράδοση των Πατέρων, εκεί έχει ταφεί ο Αδάμ· διότι, όπως ακριβώς όλοι πεθάναμε στον Αδάμ, έτσι έπρεπε να ζωοποιηθούμε στον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες