Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:43

Εμπιστεύθηκε τον Θεό, ας τον λυτρώσει, εάν τον θέλει· διότι είπε ότι, είμαι ο Υιός του Θεού. Διότι εσύ είσαι αυτός που με έβγαλε από τη γαστέρα, η ελπίδα μου από τους μαστούς της μητέρας μου. Σε σένα αφέθηκα από τη μήτρα, από την κοιλιά της μητέρας μου εσύ είσαι ο Θεός μου, μην απομακρυνθείς από εμένα. Φανερώνει ότι η σύστασή του και τα της γεννήσεώς του δεν συντελέστηκαν σύμφωνα με τους νόμους της φύσης, ούτε όμοια με όλους τους υπόλοιπους ανθρώπους, ούτε παρόμοια με τα υπόλοιπα ζώα, τα οποία συνιστώνται από αρσενικό και θηλυκό· αλλά διέθετε κάτι ανώτερο από την κοινή φύση.

«Αν είναι βασιλιάς του Ισραήλ, ας κατεβεί τώρα από τον σταυρό, και θα πιστέψουμε σε αυτόν. Έχει πεποίθηση στον Θεό· ας τον γλιτώσει, αν τον θέλει. Διότι είπε, ότι είμαι Υιός του Θεού.» Προφητεύοντας, λοιπόν, αυτά για την παρούσα στιγμή, λέει: «Επειδή για χάρη σου υπέμεινα ονειδισμό, ντροπή κάλυψε το πρόσωπό μου.» Διότι όχι εξαιτίας δικών μου αμαρτιών, ούτε εξαιτίας παράνομων πράξεων, αλλά «για χάρη σου» και τον προαναφερθέντα «ονειδισμό υπέμεινα, και ντροπή κάλυψε το πρόσωπό μου»· ή, σύμφωνα με τον Σύμμαχο, «Ασχημοσύνη κάλυψε το πρόσωπό του.» Και όλα αυτά τα υπέμεινα, λέει, για χάρη σου, δηλαδή εξαιτίας του δικού σου θελήματος. Αλλά και «έγινα αποξενωμένος από τους αδελφούς μου, και ξένος για τους γιους της μητέρας μου.» Δύο δε τάξεις παρουσιάζει με αυτά: από τη μία την τάξη των αληθινών αδελφών του, από τους οποίους έγινε αποξενωμένος· και από την άλλη αυτή των γιων της μητέρας του, οι οποίοι όμως δεν ήταν αδελφοί του, για τους οποίους έγινε ξένος. Και όμως θα έπρεπε οι γιοι της μητέρας του, εφόσον είναι αδελφοί, να ονομάζονται και αυτοί ομοίως με τους προηγούμενους. Αλλά δεν ονόμασε τους γιους της μητέρας του αδελφούς, επειδή προφανώς ήταν διαφορετικοί από την πρώτη τάξη αυτών που ονομάστηκαν αδελφοί του. Αδελφοί του, λοιπόν, έχουν γίνει οι μαθητές του, για τους οποίους λέει και σε άλλη περίπτωση: «Θα αναγγείλω το όνομά σου στους αδελφούς μου, και στο μέσο της Εκκλησίας θα σε υμνήσω.»

Όλα αυτά λοιπόν προφητεύονταν σαφώς μέσω του ψαλμού για όσα επρόκειτο να συμβούν ύστερα από πολύ καιρό, και εκπληρώθηκαν όταν, σύμφωνα με τον Ματθαίο, αφού σταυρώθηκαν μαζί του δύο ληστές, ένας «από τα δεξιά» και ένας «από τα αριστερά» του Σωτήρα, «οι περαστικοί τον βλασφημούσαν, κουνώντας τα κεφάλια τους και λέγοντας: ουά, εσύ που γκρεμίζεις τον ναό και σε τρεις ημέρες τον χτίζεις, σώσε τον εαυτό σου· αν είσαι Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό. Ομοίως και οι αρχιερείς, εμπαίζοντάς τον μαζί με τους πρεσβυτέρους και τους γραμματείς, έλεγαν: άλλους έσωσε, τον εαυτό του δεν μπορεί να σώσει. Αν είναι βασιλιάς του Ισραήλ, ας κατεβεί τώρα από τον σταυρό και θα πιστέψουμε σε αυτόν. Αν έχει εμπιστοσύνη στον Θεό, ας τον λυτρώσει τώρα, αν τον θέλει· διότι είπε ότι είμαι Υιός του Θεού», σύμφωνα δε με τον Λουκά: «στεκόταν ο λαός και κοίταζε, και τον χλεύαζαν οι άρχοντες μαζί τους, λέγοντας: άλλους έσωσε, ας σώσει τον εαυτό του, αν αυτός είναι ο Χριστός, ο εκλεκτός Υιός του Θεού», σύμφωνα δε με τον Μάρκο: «και οι περαστικοί τον βλασφημούσαν κουνώντας τα κεφάλια τους και λέγοντας: ουά, εσύ που γκρεμίζεις τον ναό και σε τρεις ημέρες τον χτίζεις, σώσε τον εαυτό σου και κατέβα από τον σταυρό. Ομοίως και οι αρχιερείς, εμπαίζοντάς τον μεταξύ τους μαζί με τους γραμματείς, έλεγαν: άλλους έσωσε, τον εαυτό του δεν μπορεί να σώσει».

Διότι εκείνοι που τον έβλεπαν σταυρωμένο κουνούσαν τα κεφάλια τους και έστρεφαν τα χείλη τους, και χλευάζοντας περιφρονητικά μεταξύ τους, έλεγαν ειρωνευόμενοι αυτά που είναι γραμμένα και στα απομνημονεύματα των αποστόλων του: Έλεγε τον εαυτό του Υιό του Θεού, ας κατεβεί και ας περπατήσει· ας τον σώσει ο Θεός.

Διότι Ιουδαίος λέγεται αυτός που εξομολογείται. «Τότε σταυρώνονται μαζί του δύο ληστές, ένας από τα δεξιά και ένας από τα αριστερά· και οι διερχόμενοι τον βλασφημούσαν, κουνώντας τα κεφάλια τους και λέγοντας: Εσύ που καταλύεις τον ναό και τον οικοδομείς σε τρεις ημέρες, σώσε τον εαυτό σου· αν είσαι Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό. Ομοίως δε και οι αρχιερείς, εμπαίζοντάς τον μαζί με τους γραμματείς, τους πρεσβυτέρους και τους Φαρισαίους, έλεγαν: Άλλους έσωσε, τον εαυτό του δεν μπορεί να σώσει; Αν είναι βασιλιάς του Ισραήλ, ας κατέβει τώρα από τον σταυρό, και θα πιστέψουμε σε αυτόν. Έχει την πεποίθησή του στον Θεό, ας τον γλιτώσει τώρα, αν τον θέλει· διότι είπε ότι, είμαι Υιός του Θεού. Το ίδιο τον ονείδιζαν και οι ληστές που συσταυρώθηκαν μαζί του.» Προς συκοφαντία του Χριστού συσταυρώνουν μαζί του δύο ληστές, ώστε να θεωρηθεί και αυτός τέτοιος παράνομος όπως εκείνοι. Αυτοί αποτέλεσαν τύπο των δύο λαών, του ιουδαϊκού και του εθνικού· διότι αμφότεροι ήταν παράνομοι και ονείδιζαν τον Χριστό· όπως ακριβώς και αυτοί οι ληστές προηγουμένως ονείδιζαν και οι δύο· αργότερα όμως ο ένας, αφού τον αναγνώρισε, τον ομολόγησε ως βασιλιά· γι' αυτό και έλεγε: Μνήσθητί μου, Κύριε, στη βασιλεία σου· έτσι λοιπόν και ο εθνικός λαός ομολόγησε τον Χριστό. Ο δε άλλος ληστής, ο ιουδαϊκός λαός, βλασφημούσε· ο διάβολος δε το υπέβαλε σε εκείνους που έλεγαν: «Αν είσαι Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό.»