Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:44

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

τὸ δ᾿ αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον (ἐν ταῖς σειραῖς)
Mt 27, 44 Ὁ μὲν οὖν εἷς τῶν λῃστῶν ταῖς τῶν Ἰουδαίων ἀφιλοθεΐαις συνδιαιτώμενος τοὺς αὐτοὺς ἐκείνοις ἠρεύγετο λόγους· εἰ γὰρ «σὺ εἶ», φησίν, «ὁ Χριστός, σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς». ὅ γε μὴν ἕτερος τὴν ἐναντίαν ἐκείνῳ βαδίζων ὁδὸν εἰκότως θαυμάζεται· πεπίστευκε γὰρ εἰς αὐτὸν καίτοι δίκης ἀπηρτημένης οὕτω πικρᾶς, ἐπιτιμᾷ ταῖς τῶν Ἰουδαίων ἀθυροστομίαις καὶ ταῖς τοῦ συγκρεμαμένου φωναῖς, ὡμολόγησε τὴν ἁμαρτίαν, ἵνα δικαιότερος φανῇ· μεμαρτύρηκε γὰρ Χριστῷ τὸ ἀνυπαίτιον παντελῶς καὶ τῆς τῶν σταυρωσάντων ἀπονοίας κατήγορος ἦν, ταύτῃ τοι τὸν τῶν ἁγίων ἥρπασε κλῆρον, τὴν ἄνω καὶ ἐν οὐρανοῖς ἀπογραφήν. σταυρούμενον γὰρ βλέπων βασιλέα ἐκάλει· τὸν ἐν ἀτιμίᾳ καὶ πάθει προσεδόκησεν ἥξειν ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ, ἥρπασε τὴν πίστιν, καίτοι εὐγενῶς οὐ τεθραμμένος, ὀνίνησι δὲ καὶ ἡμᾶς 〈ἀνοίγων ἡμῖν τοὺς〉 οὐρανούς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ματθ. 27, 44 Ο ένας, λοιπόν, από τους ληστές, συμμετέχοντας στην εχθρότητα προς τον Θεό των Ιουδαίων, ξεστόμιζε τα ίδια λόγια με εκείνους· διότι έλεγε: «Αν εσύ είσαι ο Χριστός, σώσε τον εαυτό σου και εμάς». Ο άλλος όμως, βαδίζοντας τον αντίθετο δρόμο από εκείνον, δικαιολογημένα θαυμάζεται· διότι πίστεψε σε αυτόν, παρόλο που εκκρεμούσε μια τόσο πικρή καταδίκη, επιπλήττει τη θρασυποστομία των Ιουδαίων και τα λόγια του συσταυρωμένου του, ομολόγησε την αμαρτία του, για να φανεί πιο δίκαιος· διότι μαρτύρησε το εντελώς ανυπαίτιο του Χριστού και έγινε κατήγορος της παραφροσύνης εκείνων που τον σταύρωσαν, και γι' αυτό τον λόγο άρπαξε τον κλήρο των αγίων, την εγγραφή στην άνω πατρίδα και στους ουρανούς. Διότι, βλέποντάς τον να σταυρώνεται, τον ονόμαζε βασιλιά· αυτόν που βρισκόταν σε ατιμία και πάθος, περίμενε ότι θα έλθει με θεοπρεπή δόξα, άρπαξε την πίστη, αν και δεν είχε ανατραφεί με καλή αγωγή, και ωφελεί και εμάς, ανοίγοντας σε εμάς τους ουρανούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν σταυρὸν καὶ τὸν λῃστήν (ὁμιλία β΄)
Οὐδὲ θαύματα εἶδεν, οὐ νεκρὸν ἀνιστάμενον, οὐ δαίμονας ἐλαυνομένους, οὐ θάλατταν εἴκουσαν αὐτοῦ τῷ ἐπιτάγματι, οὐ περὶ βασιλείας αὐτῷ διελέχθη· πόθεν δὲ ᾔδει καὶ τῆς βασιλείας τὸ ὄνομα; Ἴδωμεν αὐτοῦ τὴν σύνεσιν τὴν πολλήν. Ἐλοιδόρει αὐτὸν, φησὶν, ὁ ἕτερος λῃστής· καὶ γὰρ ἕτερος ἦν λῃστὴς συνεσταυρωμένος, ἵνα πληρωθῇ τὸ παρὰ τοῦ προφήτου εἰρημένον, ὅτι Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη. Ἐβούλοντο γὰρ καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ διαβαλεῖν οἱ ἀγνώμονες Ἰουδαῖοι, καὶ πανταχόθεν ἐπηρέαζον τοῖς γινομένοις· ἀλλὰ διὰ πάντων ἡ ἀλήθεια ηὔξανε, καὶ δι᾽ αὐτῶν τῶν κωλυμάτων λαμπροτέρα ἐγίνετο. Ἐλοιδόρει τοίνυν αὐτὸν ὁ ἕτερος λῃστής· εἷς δέ τις τῶν εὐαγγελιστῶν φησιν, ὅτι ἀμφότεροι ἐλοιδόρουν τὸν Ἰησοῦν· καὶ τοῦτο δὲ ἀληθὲς, ὃ καὶ μάλιστα ἐπιτείνει τούτου τὴν εὐγνωμοσύνην. Εἰκὸς γὰρ αὐτὸν λοιδορῆσαι μὲν παρὰ τὴν ἀρχὴν, ἀθρόον δὲ τοσαύτην τὴν μεταβολὴν ἐπιδείξασθαι. Ἐλοιδόρει τοίνυν αὐτὸν, φησὶν, ὁ ἕτερος λῃστής. Εἶδες λῃστὴν καὶ λῃστήν; ἀμφότεροι ἐν τῷ σταυρῷ, ἀμφότεροι ἀπὸ πονηρίας, ἀμφότεροι ἀπὸ βίου λῃστικοῦ, ἀλλ᾽ οὐκ ἀμφότεροι ἐν τοῖς αὐτοῖς· ἀλλ᾽ ὁ μὲν βασιλείαν ἐκληρονόμησεν, ὁ δὲ εἰς γέενναν παρεπέμπετο. Οὕτω καὶ χθὲς, μαθητὴς καὶ μαθηταί· ἀλλ᾽ ὁ μὲν πρὸς προδοσίαν παρεσκευάζετο, οἱ δὲ πρὸς διακονίαν εὐτρεπίζοντο· καὶ ἐκεῖνος μὲν ἔλεγε τοῖς Φαρισαίοις· Τί θέλετέ μοι δοῦναι, καὶ ἐγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ούτε θαύματα είδε, ούτε νεκρό να ανασταίνεται, ούτε δαίμονες να εκδιώκονται, ούτε θάλασσα να υπακούει στο πρόσταγμά του, ούτε του μίλησε για τη βασιλεία· από πού λοιπόν γνώριζε και το όνομα της βασιλείας; Ας δούμε τη μεγάλη του σύνεση. Τον λοιδορούσε, λέει, ο άλλος ληστής· διότι υπήρχε και άλλος συσταυρωμένος ληστής, για να εκπληρωθεί αυτό που ειπώθηκε από τον προφήτη, ότι: «Και συγκαταλέχθηκε μεταξύ των ανόμων». Επειδή οι αγνώμονες Ιουδαίοι ήθελαν να διαβάλουν και τη δόξα του, και με κάθε τρόπο εκδήλωναν την κακία τους στα όσα συνέβαιναν· αλλά μέσα από όλα αυτά η αλήθεια αυξανόταν, και μέσα από τα ίδια τα εμπόδια γινόταν λαμπρότερη. Τον λοιδορούσε, λοιπόν, ο άλλος ληστής· κάποιος όμως από τους ευαγγελιστές αναφέρει ότι και οι δύο λοιδορούσαν τον Ιησού· και αυτό είναι αλήθεια, γεγονός που αναδεικνύει ακόμη περισσότερο την ευγνωμοσύνη αυτού. Διότι είναι φυσικό στην αρχή να τον λοιδορούσε, αλλά ξαφνικά να επέδειξε τόσο μεγάλη μεταστροφή. Τον λοιδορούσε, λοιπόν, λέει, ο άλλος ληστής. Είδες τον έναν ληστή και τον άλλο ληστή; Και οι δύο βρίσκονταν στον σταυρό, και οι δύο προέρχονταν από την πονηρία, και οι δύο από ληστρικό βίο, αλλά δεν κατέληξαν και οι δύο στα ίδια· παρά ο ένας κληρονόμησε τη βασιλεία, ενώ ο άλλος παραπέμφθηκε στη γέεννα. Έτσι και χθες, υπήρχε μαθητής και μαθητές· αλλά ο ένας προετοιμαζόταν για προδοσία, ενώ οι άλλοι ετοιμάζονταν για διακονία· και εκείνος έλεγε στους Φαρισαίους: «Τι θέλετε να μου δώσετε, και εγώ θα σας τον παραδώσω;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἰουδαῖος γὰρ ἐξομολογούμενος λέγεται. «Τότε σταυροῦνται σὺν αὐτῷ δύο λῃσταί, εἷς ἐκ δεξιῶν, καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων· οἱ δὲ παραπορευόμενοι ἐβλασφήμουν αὐτόν, κινοῦντες τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ λέγοντες· Ὁ καταλύων τὸν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν, σῶσον σεαυτόν· εἰ Υἱὸς εἷ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ. Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες μετὰ τῶν γραμματέων καὶ πρεσβυτέρων καὶ Φαρισαίων ἔλεγον· Ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι; Εἰ βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστι, καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ, καὶ πιστεύσομεν ἐπ’ αὐτῷ. Πέποιθεν ἐπὶ τὸν Θεόν, ῥυσάσθω νῦν αὐτόν, εἰ θέλει αὐτόν· εἶπε γὰρ ὅτι, Θεοῦ εἰμι Υἱός. Τὸ δ’ αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ, ὠνείδιζον αὐτῷ.» Πρὸς διαβολὴν τοῦ Χριστοῦ συσταυροῦσιν αὐτῷ δύο λῃστάς, ἵνα καὶ αὐτὸς τοιοῦτος νομισθῇ παράνομος ὡς ἐκεῖνοι. Τύπος δὲ ἦσαν οὗτοι τῶν δύο λαῶν, τοῦ τε Ἰουδαϊκοῦ καὶ τοῦ ἐθνικοῦ· ἀμφότεροι γὰρ παράνομοι, καὶ ὀνειδίζοντες τὸν Χριστόν· ὥσπερ καὶ οὗτοι πρότερον οἱ λῃσταὶ ὠνείδιζον ἀμφότεροι· ὕστερον δὲ ὁ εἷς ἐπιγνοὺς αὐτόν, ὡμολόγησε βασιλέα· διὸ καὶ ἔλεγε· Μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ βασιλείᾳ σου· οὕτως οὖν καὶ ὁ ἐθνικὸς λαὸς ὡμολόγησε τὸν Χριστόν. Ὁ δὲ ἕτερος λῃστής, ὁ Ἰουδαϊκὸς λαός, ἐβλασφήμει· ὁ διάβολος δὲ ὑπέβαλε τοὺς λέγοντας· «Εἰ Υἱὸς εἷ τοῦ Θεοῦ, κατάβηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι Ιουδαίος λέγεται αυτός που εξομολογείται. «Τότε σταυρώνονται μαζί του δύο ληστές, ένας από τα δεξιά και ένας από τα αριστερά· και οι διερχόμενοι τον βλασφημούσαν, κουνώντας τα κεφάλια τους και λέγοντας: Εσύ που καταλύεις τον ναό και τον οικοδομείς σε τρεις ημέρες, σώσε τον εαυτό σου· αν είσαι Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό. Ομοίως δε και οι αρχιερείς, εμπαίζοντάς τον μαζί με τους γραμματείς, τους πρεσβυτέρους και τους Φαρισαίους, έλεγαν: Άλλους έσωσε, τον εαυτό του δεν μπορεί να σώσει; Αν είναι βασιλιάς του Ισραήλ, ας κατέβει τώρα από τον σταυρό, και θα πιστέψουμε σε αυτόν. Έχει την πεποίθησή του στον Θεό, ας τον γλιτώσει τώρα, αν τον θέλει· διότι είπε ότι, είμαι Υιός του Θεού. Το ίδιο τον ονείδιζαν και οι ληστές που συσταυρώθηκαν μαζί του.» Προς συκοφαντία του Χριστού συσταυρώνουν μαζί του δύο ληστές, ώστε να θεωρηθεί και αυτός τέτοιος παράνομος όπως εκείνοι. Αυτοί αποτέλεσαν τύπο των δύο λαών, του ιουδαϊκού και του εθνικού· διότι αμφότεροι ήταν παράνομοι και ονείδιζαν τον Χριστό· όπως ακριβώς και αυτοί οι ληστές προηγουμένως ονείδιζαν και οι δύο· αργότερα όμως ο ένας, αφού τον αναγνώρισε, τον ομολόγησε ως βασιλιά· γι' αυτό και έλεγε: Μνήσθητί μου, Κύριε, στη βασιλεία σου· έτσι λοιπόν και ο εθνικός λαός ομολόγησε τον Χριστό. Ο δε άλλος ληστής, ο ιουδαϊκός λαός, βλασφημούσε· ο διάβολος δε το υπέβαλε σε εκείνους που έλεγαν: «Αν είσαι Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες