τίνα δὲ 〈αὐτὴν〉 ἢ τὴν ἀνωτέρω λεχθεῖσαν 〈πόλιν〉, περὶ ἧς εἴρητο· 〈πόλις γὰρ ὠχυρωμένη μόνη καλὴ ἀφεῖται καὶ ἐγκαταλέλειπται ὡς ἔρημος〉.⌟ ταῦτα δὲ ἐπληροῦτο πρὸς λέξιν καὶ πρὸς ἱστορίαν κατὰ τὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἀνάστασιν. ⌞ἐν ᾧ κατὰ μὲν τὸν Ματθαῖον· «ἦσαν ἐκεῖ γυναῖκες πολλαὶ ἀπὸ μακρόθεν θεωροῦσαι, αἵτινες ἠκολούθησαν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας διακονοῦσαι αὐτῷ· ἐν αἷς ἦν Μαρία ἡ Μαγδαληνή, καὶ Μαρία ἡ Ἰακώβου καὶ Ἰώση μήτηρ, καὶ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου», κατὰ δὲ τὸν Λουκᾶν· «κατακολουθήσασαι δὲ γυναῖκές τινες, αἵτινες ἦσαν συνεληλυθυῖαι ἐκ τῆς Γαλιλαίας αὐτῷ» καὶ τὰ ἑξῆς.⌟ ἐπεὶ τοίνυν ὁ 〈λαὸς ὁ μὴ ἔχων σύνεσιν〉 καὶ κηρύγματι τῶν ἀποστόλων οὐκ ἐπείθετο, καίτοι τῶν ἐθνῶν παραδεχομένων τὸν λόγον, τούτου χάριν τὰς γυναῖκας τὸ θεῖον πνεῦμα καλεῖ ἐπὶ τὴν μαρτυρίαν τοῦ κηρυττομένου λόγου, ἐπειδὴ δὲ τυφλώττοντας αὐτοὺς ἑώρα. 〈διὰ τοῦτό〉 φησιν 〈οὐ μὴ οἰκτειρήσει ὁ ποιήσας αὐτούς, οὐδὲ ὁ πλάσας αὐτοὺς οὐ μὴ ἐλεήσει〉. 〈Ἔσται δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ〉 φησί, τοῦτ᾽ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τῷ δηλουμένῳ, 〈συμφράξει κύριος ἀπὸ τῆς διώρυχος τοῦ ποταμοῦ〉. ἀντὶ δὲ τοῦ 〈συμφράξει〉 οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ πάντες 〈πατάξει〉 εἰρήκασι, δηλοῦντες 〈πατάξειν〉 τὸν κύριον τοὺς ἀπίστους ἐκείνους καὶ τὸν λαὸν τὸν ἀσύνετον.
Μετάφραση
Ποια άλλη όμως είναι αυτή, παρά η προαναφερθείσα πόλη, για την οποία είχε ειπωθεί: «διότι μια πόλη οχυρωμένη, η μόνη καλή, έχει αφεθεί και έχει εγκαταλειφθεί σαν έρημος». Αυτά δε εκπληρώνονταν κατά λέξη και ιστορικά κατά την ανάσταση του Σωτήρος μας. Τότε, σύμφωνα με τον Ματθαίο: «Υπήρχαν εκεί πολλές γυναίκες που κοίταζαν από μακριά, οι οποίες τον είχαν ακολουθήσει από τη Γαλιλαία για να τον διακονούν· μεταξύ των οποίων ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Μαρία, η μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, και η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου», ενώ σύμφωνα με τον Λουκά: «Τον ακολούθησαν δε κάποιες γυναίκες, οι οποίες είχαν έρθει μαζί του από τη Γαλιλαία» και τα εξής. Επειδή λοιπόν ο «λαός που δεν έχει σύνεση» δεν πειθόταν στο κήρυγμα των αποστόλων, μολονότι τα έθνη αποδέχονταν τον λόγο, για τον λόγο αυτό το θείο Πνεύμα καλεί τις γυναίκες προς μαρτυρία του κηρυσσόμενου λόγου, επειδή ακριβώς τους έβλεπε να τυφλώνονται. «Γι' αυτό», λέει, «δεν θα τους σπλαχνιστεί αυτός που τους δημιούργησε, ούτε θα τους ελεήσει αυτός που τους έπλασε». «Θα συμβεί δε εκείνη την ημέρα», λέει, δηλαδή στον καιρό που υποδεικνύεται, «ο Κύριος θα φράξει από τη διώρυγα του ποταμού». Αντί δε του ρήματος «θα φράξει», όλοι οι υπόλοιποι ερμηνευτές χρησιμοποίησαν το «θα πατάξει», δηλώνοντας ότι ο Κύριος θα πατάξει εκείνους τους απίστους και τον ασύνετο λαό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες