Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27:57

«Όταν βράδιασε», λέγει, «ήλθε άνθρωπος πλούσιος με το όνομα Ιωσήφ· αυτός τόλμησε και εισήλθε στον Πιλάτο και ζήτησε από αυτόν το σώμα του Ιησού». Εισήλθε θνητός σε θνητό, ζητώντας να λάβει τον Θεό· τον Θεό των θνητών ζητά· πηλός από πηλό ζητά να λάβει τον Πλάστη των πάντων· το χόρτο να παραλάβει από χόρτο το ουράνιο πυρ· η οικτρή σταγόνα λαμβάνει από οικτρή σταγόνα την άβυσσο. Ποιος είδε; Ποιος άκουσε ποτέ; Άνθρωπος σε άνθρωπο χαρίζει τον Ποιητή των ανθρώπων· άνομος υπόσχεται να χαρίσει αυτόν που αποτελεί το όριο των ανόμων και του νόμου· άκριτος κριτής παραδίδει προς ταφήν, ως κατάκριτο, τον Κριτή των κριτών.

«Όταν βράδιασε», αναφέρει, «ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος με το όνομα Ιωσήφ». Όντως πλούσιος, αφού παρέλαβε ολόκληρη τη σύνθετη υπόσταση του Κυρίου· αληθινά πλούσιος, διότι έλαβε από τον Πιλάτο τη διττή ουσία του Χριστού· και είναι βεβαίως πλούσιος, επειδή αξιώθηκε να παραλάβει τον ανεκτίμητο μαργαρίτη. Όντως πλούσιος· διότι βάστασε βαλάντιο γεμάτο από τον θησαυρό της θεότητος. Πώς, άλλωστε, να μην είναι πλούσιος αυτός που απέκτησε τη ζωή και τη σωτηρία του κόσμου; Και πώς να μην είναι πλούσιος ο Ιωσήφ, ο οποίος δέχθηκε ως δώρο Αυτόν που τρέφει τα πάντα και δεσπόζει στα πάντα; «Όταν βράδιασε»· διότι είχε πλέον δύσει στον άδη ο ήλιος της δικαιοσύνης.

Γι' αυτό ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος με το όνομα Ιωσήφ από την Αριμαθαία, ο οποίος κρυβόταν από τον φόβο των Ιουδαίων. Ήλθε δε και ο Νικόδημος, εκείνος που είχε πάει προς τον Ιησού κατά τη νύκτα. Μυστήριο απόκρυφο των μυστηρίων. Δύο κρυφοί μαθητές έρχονται για να κρύψουν τον Ιησού μέσα στον τάφο, διδάσκοντας με τη δική τους απόκρυψη το κρυπτό μυστήριο στον Άδη του κρυμμένου μέσα στη σάρκα Θεού. Και ο ένας ξεπερνούσε τον άλλον ως προς την αφοσίωσή του προς τον Χριστό. Διότι ο μεν Νικόδημος ανεδείχθη μεγαλόψυχος προσφέροντας τη σμύρνα και την αλόη, ο δε Ιωσήφ είναι αξιέπαινος για την τόλμη και την παρρησία του απέναντι στον Πιλάτο. Επειδή αυτός, έχοντας αποβάλει κάθε φόβο, βρήκε το θάρρος και εισήλθε στον Πιλάτο, ζητώντας το σώμα του Ιησού· και εισερχόμενος, ενήργησε πάνσοφα, προκειμένου να επιτύχει τον ποθούμενο σκοπό.

ΚΗ΄. Δεν είναι δε άτοπο, καταπιανόμενοι με τα ευαγγελικά λόγια, να αντλήσουμε τον πλούτο που κρύβεται σε αυτά. Λένε οι ευαγγελιστές, οι οποίοι αποφθέγχθηκαν τα θεία εν Πνεύματι και είχαν μέσα τους τον Χριστό να ομιλεί: Όταν βράδιασε, ήλθε ένας πλούσιος άνδρας από την Αριμαθαία, ονόματι Ιωσήφ, εύσχημος βουλευτής, άνδρας αγαθός και δίκαιος, ο οποίος έγινε και ο ίδιος μαθητής του Ιησού, και περίμενε τη βασιλεία του Θεού. Αυτός δεν είχε συγκατατεθεί στην πράξη τους, αλλά κρυβόταν εξαιτίας του φόβου των Ιουδαίων. Αυτός πήρε το θάρρος και εισήλθε στον Πιλάτο, και ζήτησε το σώμα του Ιησού. Ω, τι μακάριος και αοίδιμος άνδρας! Αληθινά λέγει ο Κύριος: Κάθε δέντρο αναγνωρίζεται από τους δικούς του καρπούς. Όντας, λοιπόν, αγαθός και δίκαιος, δεν είχε συγκατατεθεί στη βουλή και στην πράξη τους. Όντως αυτός είναι μακάριος άνδρας, όπως λέγει ο θεηγόρος Δαβίδ. Διότι δεν πορεύτηκε κατά τη βουλή των ασεβών, ούτε στάθηκε σε οδό αμαρτωλών φρυάττοντας, και δεν κάθισε σε καθέδρα λοιμών εναντίον του Κυρίου και εναντίον του Χριστού Του, διαβουλευόμενος μαζί με άνομους λαούς.

Αλλά το μεν γένος των Ιουδαίων, παρά τη θέλησή του, σιωπά και έχει φιμωθεί και στενάζει και γεμίζει από κατήφεια, καθώς κάθεται πάνω στις σκιές και τους τύπους και τις κενές ελπίδες. Εμένα όμως μου φάνηκε σωστό να ανατρέξει ο λόγος λίγο στο παρελθόν και, αφού βασιστώ στα ευαγγελικά ρήματα, να αναπληρώσω από εκεί τα όσα λείπουν από τη σημερινή ημέρα. Τι μας διηγούνται λοιπόν εκείνα τα θεία λόγια; Διότι δεν υπάρχει τίποτα ανώτερο από το να τα ακούει κανείς. Όταν βράδιασε, λέει, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος από την Αριμαθαία, ονόματι Ιωσήφ, και αφού προσήλθε στον Πιλάτο ζήτησε το σώμα του Ιησού. Πλούσιος ήταν αληθινά ο Ιωσήφ, διότι αναζητούσε τον θησαυρό της ζωής· πλούσιος ήταν, επειδή φρόντιζε για τον ασύλητο πλούτο της κτίσεως· πλούσιος ήταν και σοφός, καθώς με απλότητα λόγων και μετριοφροσύνη αποκτούσε τον πολυτελή και υπέρλαμπρο μαργαρίτη, κρύβοντας με αυτά την επιδίωξή του. Διότι δεν ζητά το σώμα με υπεροψία ή μεγάλα λόγια, αλλά ζητά τον νεκρό για ταφή, σαν να του προσέφερε έλεος και φιλανθρωπία.

«Ο δε εκατόνταρχος και εκείνοι που μαζί του φρουρούσαν τον Ιησού, βλέποντας τον σεισμό και τα γενόμενα, φοβήθηκαν σφόδρα, λέγοντας: Αληθινά, Υιός Θεού ήταν αυτός. Ήσαν δε εκεί γυναίκες πολλές, οι οποίες παρατηρούσαν από μακριά, αυτές που είχαν ακολουθήσει τον Ιησού από τη Γαλιλαία διακονώντας τον, μεταξύ των οποίων ήταν η Μαρία η Μαγδαληνή, και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, και η μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου.» Ο μεν εθνικός εκατόνταρχος πιστεύει εξαιτίας των σημείων μαζί με τους άνδρες του· ενώ οι Ιουδαίοι, που είχαν ακούσει τους προφήτες και τον νόμο, παραμένουν άπιστοι· τόσο μεγάλο κακό είναι η πονηρία· και μάλιστα ο εκατόνταρχος αυτός μαρτύρησε αργότερα υπέρ του Χριστού. Οι γυναίκες όμως, οι οποίες θεωρούσαν τα γενόμενα, που είναι μάλιστα από όλους οι πλέον συμπονετικές, και το γένος που είχε κατακριθεί, απολαμβάνει πρώτο τη θέα των αγαθών· και οι μεν μαθητές τρέπονται σε φυγή, ενώ οι γυναίκες καρτερούν. Ως Μαρία δε, τη μητέρα του Ιακώβου και του Ιωσή, εννοεί την Θεοτόκο· διότι ο Ιάκωβος και ο Ιωσής ήταν παιδιά του Ιωσήφ από την προηγούμενη γυναίκα του. Επειδή, λοιπόν, η Θεοτόκος ονομαζόταν γυναίκα του Ιωσήφ, ευλόγως ονομαζόταν και μητέρα, δηλαδή μητριά, των παιδιών του. Η δε μητέρα των υιών του Ζεβεδαίου ονομαζόταν Σαλώμη· και λέγεται ότι και αυτή ήταν κόρη του Ιωσήφ. «Όταν δε έφτασε το βράδυ, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος από την Αριμαθαία, ονόματι Ιωσήφ, ο οποίος είχε γίνει και αυτός μαθητής του Ιησού. Αυτός προσήλθε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Ιησού.»